خرید بازی Dishonored XBOX 360 ایکس باکس 360

معرفی بازی Dishonored XBOX 360

Dishonored یک بازی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۱۲ است که توسط Arkane Studios توسعه یافته و توسط Bethesda Softworks منتشر شده است. داستان بازی در شهر صنعتی و طاعون‌زده‌ی دانوال اتفاق می‌افتد و داستان Corvo Attano، محافظ ملکه‌ی جزایر، را دنبال می‌کند.

ترکیب مخفی کاری اول شخص Deus Ex، رویکرد ترور محور Assassin’s Creed و داستان زیست محیطی Bioshock به نظر می رسد رویایی است که به حقیقت پیوسته است. در واقع، Dishonored از هر یک از این موارد وام گرفته است، اما همچنان می‌تواند احساس منحصر به فردی داشته باشد. متأسفانه، به نظر می رسد توسعه دهنده Arkane Studios درست قبل از تحقق کامل این رویا، از خواب بیدار شده است. این بازی هنوز یک موفقیت قطعی است، اما طعمه ساختارهای ماموریتی تکراری و عمل دومی می شود که در مقایسه با شروع بزرگش کم رنگ به نظر می رسد.

گرافیک و صداگذاری بازی Dishonored ایکس باکس 360

Dishonored در شهر خیالی دانوال اتفاق می افتد. شهر به خودی خود فوق العاده غوطه ور است، هرچند از نظر فنی، گرافیک آن نسبتاً متوسط است. با اجرا بر روی Unreal Engine 3، نرخ فریم نرم است. بافت ها گهگاه ملایم هستند، اگرچه این ممکن است بیشتر یک انتخاب سبک باشد تا دانوال احساس سردی و بی توجهی بیشتری کند. چهره شخصیت ها به خوبی جزئیات دارد و بیان کافی را نشان می دهد.

تریلر بازی Dishonored ایکس باکس 360

 قلب واقعی Dunwall در زیر سطح قرار دارد. مانند Bioshock’s Rapture، تلاش زیادی برای ایجاد یک مکان باورپذیر با داستان های خاص خود انجام شد - محیطی به قدری غنی که بتواند داستان خودش را بازگو کند. به غیر از نگاه کردن به اطراف، داستان از دیالوگ ها، ضبط های صوتی و متن ترکیب شده است. 

این یک مشکل جزئی است، اما خواندن متن کم رنگ روی پس‌زمینه سیاه، تصاویر را به طور خلاصه در شبکیه چشم من حک کرد. مانند خیره شدن بیش از حد طولانی به نور و سپس دیدن تصاویر پس از آن، خروج از متن و بازگشت به بازی اغلب منجر به دیدن خطوط در سراسر صفحه برای مدت کوتاهی می شود.

داستان و شخصیت پردازی بازی Dishonored ایکس باکس

دانوال به عنوان یک شهر بندری دسترسی آسانی به روغن نهنگ دارد. این منبع، همراه با نبوغ علمی ساکنان آن، شهر را به سوی شکوفایی سوق داد. اگرچه در مقایسه با استانداردهای امروزی ابتدایی است، اما هنوز هم فناوری پیشرفته ای وجود دارد. این به شهر یک حس تقریباً steampunk  می دهد. به نظر می رسد، با این حال، دانوال شهری است که از اوج خود گذشته است.

 دیوارهای بتنی تاریک و سیستم های فاضلاب سیل زده پر از موش ها و قربانیان طاعون هستند. بسیاری در حال حاضر به آبله کشنده تسلیم شده اند، اما هنوز هم بسیاری هستند که به زندگی می چسبند. این روح‌های بیچاره که به‌عنوان «گریه‌کنندگان» نامیده می‌شوند، از چشم‌ها خون می‌آیند و کاملاً وحشی شده‌اند. 

علاوه بر این مشکلات ملموس، جادو در دانوال وجود دارد. یک خدای همیشگی که به نام "بیگانه" شناخته می شود در طول تاریخ دانوال دیده شده است. پیروان او رونهای استخوان نهنگ و طلسم دارند و گفته می شود که دارای قدرت غیرزمینی هستند.

برای مقابله با طاعون، محافظ سلطنتی کوروو آتانو به خارج از کشور سفر کرد تا از شهرهای دیگر کمک بگیرد. کوروو پس از اطلاع از برنامه همسایگان دانوال برای محاصره و قرنطینه شهر، چند روز زودتر برمی گردد تا به ملکه خود اطلاع دهد. لرد نایب السلطنه قصد داشت در غیاب کوروو تاج و تخت را تصاحب کند. نایب السلطنه از این موقعیت نهایت استفاده را می کند و او را برای قتل ملکه ها و ربودن دخترش امیلی متهم می کند. 

ماه های حبس می گذرد. پس از اینکه نایب السلطنه بارها نتوانست او را وادار به اعتراف کند، کوروو از برخی وفاداران کمک دریافت می کند. آنها بی گناهی او را باور می کنند و به او کمک می کنند تا فرار کند. برای بازگرداندن تاج و تخت، کوروو در نهایت باید دختر جوان و وارث قانونی ملکه را نجات دهد و نایب السلطنه را از قدرت برکنار کند.

اگرچه برنامه ریزی زیادی در داستان انجام شده است، شرم آور است که قرار گرفتن در معرض اولیه طرح تا این حد کلیشه ای است. در قلب خود، بازی با زنی آغاز می شود که بی اختیار به قتل می رسد، سپس زن دیگری ربوده می شود و یک مرد سرب برای نجات او شروع می شود. گیم پلی و تکنیک های داستان سرایی به کار گرفته شده به سرعت این را جبران می کند. 

گیم پلی بازی Dishonored XBOX360

ساختار کلی Dishonored به شدت از سری Deus Ex وام گرفته شده است به این معنا که برای هر مشکل راه حل های متعددی وجود دارد. بازیکنان می توانند یک رویکرد مخفیانه را انتخاب کنند و سعی کنند به طور کلی از رویارویی اجتناب کنند. آنها می توانند نگهبانانی را که در شهر پرسه می زنند و سعی می کنند تعداد بدن را پایین نگه دارند، ناتوان کنند. 

مخفی کاری همچنان می تواند کشنده باشد، زیرا حملات ناشناخته هدف را ترور می کند. همچنین فناوری‌های زیادی وجود دارند که می‌توانند برای آسیب رساندن به نگهبانان و دیگر دشمنان مجدداً سیم‌کشی شوند (از نظر مفهومی شبیه به هک کردن برج‌ها و ربات‌ها در بازی‌های Deus Ex). از طرف دیگر، کوروو می تواند در نبرد خود را حفظ کند.

ضربه گیر سمت راست حملات دشمن را مسدود می کند و – زمانی که به درستی زمان بندی شود – می تواند آنها را خارج از تعادل ارسال کند و آنها را برای کشتن فوری آسیب پذیر کند. ترورها و ضربات شمشیر با ماشه سمت راست اجرا می شوند. نگه داشتن سپر سمت چپ به بازیکنان امکان می دهد بین ابزارها و توانایی ها یکی را انتخاب کنند و ماشه سمت چپ از ابزار یا توانایی انتخاب شده استفاده می کند. 

کنترل ها را می توان بین چند پیکربندی بهینه کرد، اما به طور کامل سفارشی نمی شود. توسعه دهندگان با ارائه چندین راه برای تغییر نحوه نمایش اطلاعات به بازیکنان، این را متعادل می کنند. HUD  را می توان روشن یا خاموش کرد یا متنی ساخت، و راهنمایی ابزار و نشانگرهای هدف را می توان تغییر داد. خیلی خوب بود که توضیحی را در منوها در مورد اینکه هر تنظیمی هم مطابقت دارد می دیدیم، اما همچنان یک ویژگی عالی است.

کوروو در اوایل به یک تپانچه و یک کمان پولادی دستی دسترسی دارد. این گجت‌ها و سایر ابزارها می‌توانند به راحتی در نبرد برتری داشته باشند، اما هزینه کمی دارد. Dishonored تمام تلفات بازی را پیگیری می کند. افراد زیادی را بکشید و "سطح هرج و مرج" دانوال می تواند افزایش یابد. 

هرج و مرج بالاتر می تواند منجر به گریه کنندگان بیشتر، موش های بیشتر (که در واقع در گروه های بزرگ کشنده می شوند) و نتیجه کمی تیره تر شود. این مکانیکی است که به زیبایی در داستان بافته شده است. شاید عجیب باشد، اما می‌توان انبوهی از اجساد را در خیابان‌ها تصور کرد که غذای بیشتری برای موش‌های مبتلا به طاعون فراهم می‌کنند و وسایلی برای سکونت دارند.

بازی به چندین ماموریت تقسیم می شود که بین اکثر آنها یک لحظه استراحت وجود دارد. بین ماموریت ها و بقیه بازی ها تقسیم بندی واضحی وجود دارد، اما بسیار ارگانیک به نظر می رسد به این معنا که بسیاری از شخصیت ها به سادگی از کوروو می پرسند که آیا او آماده است تا از بازی خارج شود. 

بسیاری از مأموریت‌ها در Dishonored، کوروو را مجبور می‌کند که حامیان اصلی لرد نایب السلطنه را به منظور تضعیف بنیان او اعزام کند. چند مورد جانبی وجود دارد که می توان آنها را قبل یا در طول ماموریت انتخاب کرد. فکر کشف کارهای جدید برای انجام در حین انجام ماموریت باعث می شود Dishonored در ابتدا نامحدود به نظر برسد.

 حتی چند رویداد وجود دارد که در آن بازیکنان می توانند یک زندگی بی گناه را نجات دهند اگر به اندازه کافی سریع واکنش نشان دهند. متأسفانه، با ادامه بازی و انجام بازی‌های جانبی به شیوه‌ای قابل پیش‌بینی، این رویدادها کمیاب می‌شوند. به طور کلی، یک یا دو هدف اختیاری برای هر ماموریت وجود دارد.

 آنها تاثیر کمی در داستان دارند، اما ممکن است جوایز بیشتری به بازیکن ارائه دهند. در نهایت، چیزهای زیادی برای کشف در Dunwall وجود ندارد که در ابتدا به نظر می رسد. Dishonored به یافتن شخصیت مورد نظر، کشتن یا برخورد با او، تکمیل یک فرعی اختیاری در صورت تمایل و سپس فرار خلاصه می شود.

نکته مثبت این است که Arkane Studios برای طراحی سطح در Dishonored شایسته تقدیر جدی است. ماموریت ها مسیرهای متعددی دارند و بازیکنان تشویق می شوند هم به صورت افقی و هم به صورت عمودی کاوش کنند. ارتفاع و عمق زیادی در دنیای دانوال وجود دارد. Climbing  با Assassin’s Creed و Uncharted فاصله زیادی دارد. در این بازی ها، بازیکنان به سادگی باید چوب کنترل را بچرخانند و مسیر صحیح را برای بالا رفتن از کنار صخره یا ساختمان پیدا کنند. 

این می توانست به یک سیستم اول شخص ترجمه ضعیفی داشته باشد. برخی از شکاف ها و موانع جزئی را می توان با پریدن و فشار دادن "A" کاهش داد. با این حال، خیلی زود، Corvo توسط The Outsider  بازدید می شود. این موجود مرموز به کوروو توانایی "پلک زدن" را می دهد. این یکی از آن قدرت هایی است که می توان به ماشه سمت چپ اختصاص داد و یکی از مفیدترین آنهاست. با نگه داشتن ماشه سمت چپ، نشانگر انتقال از راه دور ظاهر می شود.

 این یک دیسک نوری دارد که مکان دقیق ظاهر شدن کوروو را نشان می‌دهد و یک خط نوری که از پایین سرچشمه می‌گیرد و نشان می‌دهد که کجا خواهد افتاد. تنها زمانی که این تغییر می‌کند زمانی است که به سمت لبه چیزی مقیاس‌پذیر هدف گرفته می‌شود. دیسک به یک سری فلش به سمت بالا تبدیل می شود. حتی اگر تاقچه نازک باشد، تا زمانی که این فلش ها ظاهر شوند، Corvo  با خیال راحت فرود می آید. 

پلک زدن به طور قابل ملاحظه ای ثابت است. اگرچه فاصله نسبتاً کوتاه است، اما همچنان می تواند صعود را نسبتاً بدون دردسر کند. بنابراین اگرچه سطوح ممکن است بلند باشند، اما پیاده‌روی در اطراف هرگز چندان پیچیده نیست. پلک زدن را می توان برای چیزی بیشتر از کوهنوردی نیز مورد استفاده قرار داد، زمان نزدیک شدن دشمنان را برای کشتن/ناک اوت کوتاه کرد یا از طریق خط دید خود برای پشت سر گذاشتن آنها از راه دور منتقل شد.

قدرت های دیگری نیز وجود دارد و می توان آنها را خریداری کرد و با کشف رون های استخوان نهنگ آن ها را ارتقا داد. همانطور که قبلا ذکر شد، این کلکسیون ها در واقع بخشی از داستان هستند، که یکی دیگر از لمس های خوب استودیو Arkane است. The Outsider به Corvo قلبی می دهد که او واقعاً می تواند از آن استفاده کند تا مکان این رون ها را آشکار کند.

 قلب همچنین محل طلسم های استخوانی را نشان می دهد. این طلسم ها را می توان برای تغییر آمار Corvo و ارائه جوایز مجهز کرد. ارتقاهای بیشتر برای Corvo را می توان با کشف نقشه ها و یافتن مواد برای فروش باز کرد. Corvo با داشتن پول نقد، می‌تواند با صحبت با مخترع، پیرو جاپلین، تجهیزات را خریداری و ارتقا دهد.

تمام ویژگی های ذکر شده به یک سیستم ارتقا عالی اشاره دارد. پتانسیل وجود دارد، اما گاهی اوقات سیستم احساس می‌کند که در جای خود قرار دارد، فقط به این دلیل که هم‌عصران بازی موارد مشابهی دارند. سیستم Dishonored نمی تواند با عمق پلاسمیدها و تونیک های موجود در Bioshock 2 یا حتی تقویت شده در Deus Ex: Human Revolution مقایسه شود. 10 قدرت قابل ارتقا وجود دارد.

 اکثر آنها باید فعال شوند، اگرچه چند مورد غیرفعال وجود دارد. هر قدرت فقط دو سطح دارد که هنوز هم تجربه ای عمیق به نظر می رسد، اما بسیاری از آنها تاثیر کمی دارند یا بسته به سبک بازی آنها برای بازیکنان بی فایده خواهند بود. همین امر در مورد ارتقاهای موجود در فروشگاه Pierro  و جذابیت های استخوانی نیز صدق می کند.

 کار به جایی رسید که من فقط به این دلیل که می‌توانستم، به‌روزرسانی‌ها را خریداری می‌کردم و جذابیت‌های استخوانی را تجهیز می‌کردم، نه به این دلیل که واقعاً آنها را می‌خواستم. در بخش قدرت‌ها و ارتقاءها چیزهای کمی وجود دارد که ارزش شهوت داشته باشد، به خصوص که Blink  خیلی خوب است.

پایان بازی احتمالاً ناامید کننده ترین جنبه است. حداقل استودیو Arkane در آخرین باس فایت متزلزل مانند مبارزه نهایی در Bioshock یا هر باس فایت در Deus Ex: Human Revolution  شرکت نکرد. با این حال، پس از عبور از یک محیط خائنانه دیگر، رویارویی نهایی در عرض چند ثانیه به پایان رسید. 

سکانس پایانی شبیه به Bioshock است: نوعی لحظه "This is your life, Corvo Attano" که قرار است اعمال بازیکن به طور چشمگیری در نتیجه منعکس شود اما به سختی به جز در چند روش از پیش تعریف شده نشان داده می شود. نسبت به پایان‌های Deus Ex: Human Revolution  کمتر کوکی‌تر است و از پایان اصلی Fallout 3 بی‌نظیرتر است، اما کمتر شخصی‌سازی شده است.

The Outsider مقدار مناسبی از تفسیر در مورد اقدامات کوروو ارائه می دهد و بازیگر بیلی لوش به اندازه کافی از عهده نقش بر می آید. با این حال، بیشتر صداگذاری در بازی مسطح است. جان اسلاتری به ویژه در صدای آدمیرال هاولاک وفادار است. در نتیجه، Havelock  خسته به نظر می رسد، مثل اینکه او هرگز نمی خواهد بخشی از بازی باشد. برای شخصیتی با نقش نسبتاً اصلی، این مشکل ساز است. 

سوزان ساراندون جالب ترین بازی را در نقش خود به عنوان گرنی راگ ارائه می دهد. گرننی راگ، اگرچه یک شخصیت نسبتاً کوچک است که فقط بازی‌های جانبی ارائه می‌کند، اما بلافاصله جذاب است. حیف است که شخصیت او کنار گذاشته شود.

جمع بندی

محتوای خوبی در Dishonored وجود دارد. بازی کردن با سرعت یواشکی و آرام و تکمیل اکثر بازی های جانبی حدود 16 ساعت طول کشید. افراد دیهارد ممکن است بخواهند کلکسیونی ها را جست و جو کنند، با هرج و مرج کم و بیش بازی کنند و/یا بدون دیدن دستاوردهای اضافی، دویدن های غیر کشنده را انجام دهند. برای جمعیت معمولی تر، مطمئناً یک بازی کافی است.

در پایان بازی، هنوز چند نقطه شل و ول در اطراف طاعون و The Outsider وجود دارد. یک دنباله یا برخی DLC مطمئناً خوشایند خواهد بود زیرا بازی فوق العاده لذت بخش است و Dunwall  فریبنده است. Dishonored هرگز به جاه‌طلبی‌های والای خود عمل نمی‌کند، اما همچنان نسبت به اکثر عناوین فعلی برتری دارد.