خرید بازی Dead Space 2 PC کامپیوتر

معرفی بازی Dead Space 2 PC

فضای مرده ۲ یک بازی ترسناک بقا در سال ۲۰۱۱ است که توسط Visceral Games توسعه یافته و توسط Electronic Arts منتشر شده است. این بازی در ژانویه برای پلی‌استیشن ۳، ویندوز و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شد.

داستان بازی Dead Space 2 PC

به نظر می‌رسد که ایزاک کلارک، مانند ریپلی، تا آخرین نفس‌هایش، محکوم به مواجهه با تهدیدی از جایی دیگر است. در سال ۲۰۰۸، Visceral Games ثابت کرد که ما واقعاً می‌توانیم صدای جیغ خودمان را در فضا بشنویم. دو سال بعد، نتیجه حتی بدتر هم شد، زیرا جیغ‌ها جای خود را به زوزه‌ها داده‌اند. این داستان یک ماجراجویی وحشتناک در لبه منظومه شمسی است.

شک، خشم، ترس، گناه. همه این احساسات قبل از اینکه فضای خالی یخی او را ببلعد و چند سال بعد او را به تاریکی که از ایشیمورا گریخته بود، برساند، در وجود ایزاک ساکن بودند... ایستگاه مدوسا، که به دور زحل می‌چرخد. این مهندس لال، که به طرز معجزه‌آسایی از یک قتل عام غیرقابل توصیف جان سالم به در برده است، به زندگی بازمی‌گردد و در حالی که توانایی صحبت کردن را دوباره به دست می‌آورد، با این وجود وقتی دوباره متوجه شود چه چیزی در انتظارش است، نفسش بند می‌آید.

تریلر گیم پلی بازی Dead Space 2 کامپیوتر

 همانطور که احتمالاً متوجه شده‌اید، ایزاک کلارک یکی از آن قهرمانان نفرین شده است، کسانی که در حالی که به شدت به دنبال راهی برای از بین بردن علت آن هستند، رنج را تحمل می‌کنند. متأسفانه، با وجود پدرانی مانند پدران Visceral Games، به نظر نمی‌رسد که این مرد به آرامشی که شایسته‌اش است، دست یابد. اما بیایید عجله نکنیم و کمی به عقب برگردیم. دو سال پیش، آیزاک موفق شد از دست انبوهی از نکرومورف‌های خشمگین فرار کند و مونولیت، نمادی از یک قدرت فرازمینی هزار ساله که در قلب سیاره Aegis VII دفن شده بود و انبوهی از متعصبان به آن وفادار بودند، را نابود کند.

 این مرد با شجاعتی وصف‌ناپذیر و به دست آوردن بخشش همسر گمشده‌اش، موفق به فرار از سیاره شد، هرچند که صحنه پایانی ماجراجویی، تردیدهایی را در مورد آینده‌ای بسیار نامشخص به جا گذاشت. دوستی قدیمی که می‌توانستیم بدون او زندگی کنیم... از این وقایع، که در یک ویدیوی خلاصه برای کسانی که جرات سفر به بیرون را نداشتند روایت شده است، وقایع قسمت دوم مستقیماً دنبال می‌شوند و به مقدمه‌ای منتهی می‌شوند که حتی یک ثانیه هم به ما آرامش نمی‌دهد. 

اگرچه برای اینکه غافلگیری داستان Dead Space 2 را لو ندهیم، بیشتر از این چیزی نمی‌گوییم، اما با این حال اشاره می‌کنیم که این مقدمه به هیچ وجه بازتاب کیفی فیلمنامه نیست، فیلمنامه‌ای که بیش از حد در کلیشه‌های فیلم‌های درجه دو غرق شده است. در واقع، تمایز قائل شدن بین این دو عنصر مهم است: صحنه‌آرایی و خلاصه داستان. در حالی که اولی با سکانس‌های نفس‌گیر به هدف خود می‌رسد، دومی، از سوی دیگر، آنقدر مینیمالیستی است که تقریباً از نویسنده خجالت می‌کشیم.

 با این حال، ویسرال سعی کرده است با انسانی‌تر کردن ایزاک و مهم‌تر از همه، پذیراتر کردن او با اجازه دادن به او برای تعامل کلامی با معدود افرادی که در مسیرش قرار می‌گیرند، اوضاع را بهبود بخشد. با این حال، هر چقدر هم که قابل ستایش باشند، این اهداف بی‌نتیجه می‌مانند و حتی لبخندی بر لبانمان می‌آورند، به خصوص وقتی شخصیت ما پس از مواجهه با بدترین وحشت‌های موجود، با دیدن یک مجرای هوای نشتی از جا می‌پرد.

هنر شکل دادن به نور گاهی اوقات بسیار آسان به نظر می‌رسد. درجه دو؟ هیچ چیز قطعی نیست، به خصوص وقتی متوجه می‌شویم که بازماندگانی که با آنها روبرو می‌شویم هیچ جوهره‌ای ندارند و به همان سرعتی که ظاهر شده‌اند، ناپدید می‌شوند. در نتیجه، دلبسته شدن به آنها و احساس همدلی با ایزاک دشوار است، کسی که باید یک بار برای همیشه برای گذشته‌اش سوگواری کند و در عین حال سعی در پیشرفت داشته باشد.

 اگر راه رسیدن به آنجا باعث هجوم آدرنالین دلپذیری به ما شود، همه چیز مانند یک سوفله فرو خواهد ریخت، پس از یک پایان جالب از برخی جهات، اما به خصوص در چند ثانیه که منجر به آخرین تیر برای جلب توجه طرفداران نسخه اول و به ویژه یک دیالوگ پس از تیتراژ "Metal Gear Solidesque" شد که سرنخ‌هایی در مورد آینده این مجموعه ارائه می‌دهد. پس حیف است که Visceral کمی بیشتر برای اصلاح جنبه روایی وقت نگذاشته است، به خصوص که هنوز چندین ارجاع سینمایی و یک محیط بازی بسیار بزرگتر و متنوع‌تر از قبل را در آن می‌بینیم.

گیم پلی بازی Dead Space 2 پی سی

و این تازه اول ماجراست! فضای بازی Dead Space 2، التقاطی و تهوع‌آور، بار دیگر بر این نتیجه‌گیری شگفت‌انگیز تکیه دارد که یک مکان وسیع به اندازه یک راهروی تنگ ترسناک است، و نحوه ایجاد اضطراب برای نتیجه‌ای مشابه متفاوت است. علاوه بر این، شایان ذکر است که با وجود تردیدهای بسیار بجا، تعادل بین عمل و ترس بار دیگر برقرار است، به جز سه فصل آخر که کمی بیش از حد به پیشروی اجباری مترادف با عمل بی‌وقفه گرایش دارند.

 با این اوصاف، فرصت‌های زیادی برای پریدن در طول ماجراجویی وجود نخواهد داشت، که با لحظاتی از شعرهای ترسناک خالص و قطعات اعصاب خردکن که با تعداد زیادی نکرومورف برای کشتن نمادپردازی شده‌اند، آمیخته شده است. با این حال، وحشت نکنید، زیرا وسایل دفاع از خود را خواهید داشت. زرادخانه قدیمی شما با چند سلاح جدید مانند پرتاب‌کننده نیزه، تفنگ جستجوگر و چاشنی بسیار مفید ارتقا یافته است.

 البته، شما هنوز هم باید بین چهار سلاحی که می‌توانید همزمان استفاده کنید و قدرت استاز خود برای جلوگیری از سریع‌ترین دشمنان، یکی را انتخاب کنید. همچنین توجه داشته باشید که می‌توانید از "قوطی‌های" استاز پراکنده در اینجا و آنجا برای عقب نگه داشتن بیشتر حریفان خود یا پرتاب آنها به فضا با از بین بردن پنجره‌های خاص استفاده کنید. ایده هوشمندانه‌ای است، به این صورت که فهرست حیوانات، که فاقد غول‌های واقعی است، با چند چهره جدید، از جمله مشتقات رپتور که مانند اجداد دور خود، در باندهای سازمان‌یافته حمله می‌کنند، بهبود یافته است.

QTEها که هرگز مزاحم نیستند، به شما این امکان را می‌دهند که از چنگ هیولاها فرار کنید. سپس به سرعت به دنبال نقاط قوت و سایر روش‌های پرداخت برای سفارشی کردن تجهیزات خود، خرید مهمات یا پوشیدن جدیدترین زره‌های مد روز خواهید بود. در این مورد، اجازه دهید اشاره کنیم که Visceral این بار مدل‌های بیشتری را ادغام کرده است، زیبایی‌شناسی زره حداقل به اندازه تعداد جعبه‌های موجودی و جوایز مختلف ارائه شده به عنوان جایزه مهم است. اما برای انجام خرید، هنوز باید موجودی پیدا کنید. 

در اینجا، ما از مدیریت نه چندان بهینه نسبت به گذشته پشیمان خواهیم شد، زیرا نقاط ذخیره اغلب از ذخایر دور هستند. در واقع، اگر به ما حق انتخاب داده شود، اغلب مجبور خواهیم بود سفرهای طولانی به جلو و عقب برای تجدید ذخایر انجام دهیم، یا شیطان را وسوسه کنیم و در حالی که به درگاه خدای پدر دعا می‌کنیم، به نبرد برویم. بنابراین، ما از خود می‌پرسیم که آیا این رویکرد برای دشوارتر کردن سختی طراحی شده است یا صرفاً به دلیل عدم شفافیت از سوی توسعه‌دهندگان است. 

در هر صورت، چالش حتی در حالت عادی، بزرگتر از Dead Space خواهد بود. این امر به ویژه هیجان‌انگیز است زیرا پس از پایان ماجراجویی، می‌توانید آن را در New Game + با حفظ تمام تجهیزات خود و انتخاب یک سطح سختی متفاوت از سر بگیرید، چیزی که در نسخه قبلی غیرممکن بود. ما به شما اجازه می‌دهیم تا رنجی را که در Hard، Fanatic یا حتی Maddened تجربه خواهید کرد، تصور کنید، جایی که فقط سه بار اجازه ذخیره خواهید داشت!

جنبه اسکیزوفرنی داستان به خوبی ساخته شده است، اما برای استحکام داستانی که بیش از حد شکننده است، کافی نیست. اما فراتر از چالش، چیزی که به طور خاص از Dead Space 2 به یاد خواهیم آورد، پیشرفت بسیار بهتر و فکر شده آن است که حول چیدمان بهتر سکانس‌ها یا به سادگی مراحل آزادتر Zero-G ساخته شده است. در این مورد، نمی‌توان انکار کرد که این یک اثر هنری است، با این بازی که چندین بخش ارائه می‌دهد که قرار است به کلاسیک‌های کالت تبدیل شوند. 

بین "قدم زدن" در پیچ و خم‌های ایستگاه پر از ولگردها و یک سکانس اوج گرفتن در دژ روشنایی که به مرز والا می‌رسد، بی‌تأثیر ماندن از چنین تسلط بصری دشوار خواهد بود. اما فراتر از فرم، بیشترین چیزی که این بخش‌ها به ارمغان می‌آورند نیز هست که بیشتر اوقات بر اساس سرعت، رفلکس‌ها و کمی تأمل است، که در نهایت ما را متقاعد می‌کند که کل ماجرا واقعاً در ساختار خود عنوان جذابیت دارد.

 البته، این همچنین به ما چند بازی صحنه‌سازی ترسناک می‌دهد یا اینکه چگونه مانند یک گلوله توپ به فضای بین‌ستاره‌ای پرتاب شویم تا از برخورد با آوار مدوسا جلوگیری کنیم، قبل از اینکه مانند سنگی به داخل یک اتاق کوچک بیفتد و در محوطه ساختمان فرود بیاید، در حالی که ژست نمادینی می‌گیرد که به وضعیت ابرقهرمانی ایزاک اشاره دارد.

 در واقع، فراتر از سکانس خیره‌کننده و بدون هیچ زمان بارگذاری ظاهری، کل ماجرا بیش از هر چیز راهی برای معرفی ایزاک به عنوان گلادیاتور آینده به ماست. این مرد ممکن است شکننده‌تر باشد، اما با این وجود او کسی است که همه چیز از طریق او اتفاق می‌افتد و همه چیز باید از طریق او پایان یابد.

این نکرومورف‌های جدید مو به تنتان سیخ می‌کنند. علاوه بر این، به Visceral تبریک می‌گوییم که بار دیگر حالت انفرادی، قلب واقعی بازی، را به حالت چندنفره بسیار دلپذیر اما کوتاه‌مدت ترجیح داده است. باید گفت که در حال حاضر، این جلسات بین 4V4 یک حالت بازی واقعی را به معنای واقعی کلمه ارائه نمی‌دهند و فقط پنج نقشه کوچک در دوئل می‌جنگند.

 این موضوع به خصوص از این جهت آزاردهنده است که ما به خوبی تصور می‌کنیم EA به زودی DLC اختصاصی برای این حالت ارائه خواهد داد که فقط منتظر اثبات خود است. در حال حاضر، هر بازی به شما این امکان را می‌دهد که به عنوان گروهی از مهندسان و سپس، در دور دوم، گروهی از نکرومورف‌ها بازی کنید. سپس هر یک از نقشه‌ها از مهندسان مذکور می‌خواهد که یک هدف را انجام دهند (فعال کردن چندین کامپیوتر برای استفاده از غلاف‌های فرار، نابود کردن یک مونولیت، منفجر کردن یک بمب...) در حالی که نکرومورف‌ها صرفاً باید سعی کنند حریفان خود را از بین ببرند. 

ما از تعادل بهتری بین دو جناح استقبال می‌کردیم، زیرا تسلط بر مهندسان آسان‌تر است، به خصوص به این دلیل که آنها در شروع هر بازی و پس از رستاخیز از یک جعبه کمک‌های اولیه بزرگ، یک شارژ استاز، یک مسلسل دستی و یک برش‌دهنده پلاسما بهره می‌برند. در این مورد، توجه داشته باشید که با بالا رفتن سطح، می‌توان چهار سلاح دیگر و 16 پوسته زره (محدود به نشان‌ها یا رنگ‌های جدید) را باز کرد.

پس از ارتقا، تفنگ جستجوگر بسیار مفید خواهد بود. همین امر در مورد موجودات نیز صدق می‌کند، که به ویژه قابلیت‌های حمله آنها افزایش می‌یابد. همچنین شایان ذکر است که اگر با سه دوست بازی می‌کنید، باید با انتخاب هر یک از چهار موجود موجود، یک تیم متنوع تشکیل دهید، زیرا آنها مکمل یکدیگر هستند. در واقع، اگرچه می‌توان با The Pack به حریف خود پرید، Vomiter که کندتر اما بادوام‌تر است، برای حملات تن به تن یا بی‌حرکت کردن یک مهندس با شیره معده خود ایده‌آل خواهد بود، اگرچه هدف‌گیری آن دقت کمتری دارد.

 در نهایت، Prowler برای پنهان شدن در ارتفاع بالا و پاشیدن سم به دشمن ایده‌آل خواهد بود، در حالی که Spitter با سر به داخل شیرجه می‌زند و حمله‌ای برق‌آسا را ترجیح می‌دهد. در نهایت، شایان ذکر است که Necromorphs توسط انبوهی از موجودات دیگر که توسط هوش مصنوعی کنترل می‌شوند، پشتیبانی می‌شوند و می‌توان نقطه‌ای را که می‌خواهید در هر رستاخیز به آن برسید انتخاب کنید تا حریف خود را غافلگیر کنید.

 این سرگرم‌کننده است، حتی اگر می‌توانستید این کار را در وسط بازی انجام دهید تا از توپوگرافی نقشه‌ها نهایت استفاده را ببرید. این ناامیدکننده است، به خصوص از آنجایی که طراحی مراحل نقشه‌ها به خوبی اندیشیده شده است، اندازه خوبی دارند و به شما امکان می‌دهند دشمن خود را به راحتی غافلگیر کنید.

اگرچه در حال حاضر بسیار محدود است، اما بخش چند نفره همچنان بسیار سرگرم‌کننده است. بنابراین متوجه خواهید شد که بخش چند نفره، فرزند نامشروع Left for Dead، فاقد جاه‌طلبی نیست، اما در حال حاضر، کل ماجرا برای رقابت با بخش تک نفره بیش از حد مبهم است. ما از رک بودن شکایتی نداریم زیرا به نظر می‌رسد این فرنچایز هنوز چیزی برای ارائه به ما دارد. 

ویسرال گیمز با الهام مستقیم از منبع هنر ترسناک هفتم برای استخراج جوهره اصلی آن، بار دیگر استعداد خود را در طراحی محصولی ترکیبی ثابت می‌کند که خود را به تقلید احمقانه از مدل‌های سینمایی آن محدود نمی‌کند. در عوض، توسعه‌دهندگان آمریکایی با ارائه نفسی حماسی که به راحتی در میان رایحه‌های استرس و هجوم ترس قرار گرفته است، به فرزند خود اجازه رشد داده‌اند. 

می‌توان با اطمینان گفت که نتیجه همه را راضی نخواهد کرد، اما انکار موفقیت غیرقابل انکار آن، که حماسه حماسی ایزاک را تنها در دو قسمت به خط مقدم یک ژانر کاملاً تعریف‌شده سوق می‌دهد، ریاکارانه خواهد بود. تنها کاری که لازم بود این بود که بار دیگر فضای بی‌نهایت را کاوش کنیم، به این امید که خیلی زود سیگنال جدیدی از ویسرال دریافت کنیم.

• گرافیک ۱۸/۲۰
از آنجایی که جلوه‌های بصری فوق‌العاده قسمت اول به عنوان چارچوبی برای Dead Space 2 عمل می‌کرد، نتیجه فقط می‌توانست به طرز وحشتناکی استثنایی باشد. بنابراین، سخت است که با دیدن این انبوه گیج‌کننده از تصاویر، از گشت و گذار در فضایی شبح‌وار گرفته تا کشف لانه یک فرقه که معماری‌اش چیزی جز بازتابی از توهمات متعصبانه نیست، چشمانتان را گشاد نکنید. فضای مرده ۲ که بسیار متنوع‌تر از نسخه قبلی است، به لطف یک داستان حیوانات تحریف‌شده و محیط‌هایی با زیبایی تحریف‌شده، شما را مجذوب و مسحور می‌کند.

• گیم‌پلی ۱۷/۲۰
در حالی که Visceral Games واقعاً برخی از نقص‌های بازی اول (عمدتاً مربوط به سرعت و انعطاف‌پذیری حرکتی Isaac) را بهبود نداده است، توسعه‌دهندگان با این وجود چندین عنصر را اضافه کرده‌اند. ما به ویژه از مراحل Zero-G قدردانی می‌کنیم که در طول ماجراجویی بسیار آزادتر و بسیار خوب اجرا شده‌اند. ارتقاء سلاح‌ها مانند همیشه قانع‌کننده است و ما از کشف اسباب‌بازی‌های جدید و زره‌های بیشتر خوشحال خواهیم شد.

• زمان پخش ۱۵/۲۰
Dead Space 2 که از نسخه قبلی خود دشوارتر است، حدود ده ساعت برای تکمیل در حالت عادی زمان می‌برد. همچنین شایان ذکر است که اگرچه مدیریت موجودی و امتیاز ذخیره، دست و پا چلفتی‌تر از قبل به نظر می‌رسد، اما چک‌پوینت‌های متعدد و یک New Game + واقعی مانع از خسته شدن مغز شما در سطوح دشواری بالاتر می‌شود. در نهایت، حالت چند نفره، که بسیار لذت‌بخش اما کوتاه مدت است، به شما این امکان را می‌دهد که از طریق پنج نقشه کوچک آن، چند ساعت دیگر از بازی لذت ببرید. همانطور که می‌گویند، این بخش آخر بازی است.

• موسیقی متن ۲۰/۲۰

موسیقی سمفونیک Dead Space 2، وارث شایسته‌ای برای Dead Space، آنقدر دقیق است که به گستاخی نزدیک می‌شود. همیشه می‌داند چگونه عقب بایستد تا جلوه‌های صوتی و دوبله عالی فرانسوی همه چیز را تحت الشعاع قرار دهند، تم‌ها به طرز شگفت‌آوری منسجم هستند. موسیقی متن که هم ترسناک و هم ریتمیک است، ما را در فضایی غم‌انگیز غرق می‌کند که اوج نهایی آن شما را از درون منقلب خواهد کرد.

• فیلمنامه ۱۰/۲۰

در حالی که تماشاگران سینما بار دیگر از جستجوی تمام ارجاعات به سینمای ژانر لذت خواهند برد، ما فقط می‌توانیم از کل داستان ناامید شویم. این شرم‌آور است، به خصوص از آنجایی که کارگردانی شامل برخی از چشمگیرترین سکانس‌هایی است که تاکنون در یک بازی ویدیویی دیده شده است.

 ما همچنین از این واقعیت که ایزاک صحبت می‌کند و نسبت به محیط اطرافش پذیراتر است، قدردانی می‌کنیم. متأسفانه، علیرغم این تلاش‌ها (حتی تا دیالوگ‌های پس از تیتراژ)، داستان به طرز حیرت‌انگیزی پیش‌پاافتاده است، شخصیت‌هایی که با آنها روبرو می‌شویم فاقد هرگونه عمقی هستند و فقط برای پیوند دادن سکانس‌ها به یکدیگر تا یک پایان ارجاعی که در عرض چند ثانیه به پایان می‌رسد، عمل می‌کنند.

جمع بندی

Dead Space 2 که اصالت خود را با یک ماجراجویی متنوع‌تر عوض می‌کند، بار دیگر وحشی‌ترین خواسته‌های ناشی از همگرایی سینمای فانتزی و وحشت بقا را با هم ترکیب می‌کند. در حالی که ممکن است به خاطر فیلمنامه‌ی شلخته، بخش پایانی بیش از حد اکشن، بخش چند نفره ۱.۰ و احتمالاً فقدان غول‌ها مورد انتقاد قرار گیرد، چگونه می‌توانیم این عنوان را به خاطر صحنه‌های فرقه‌ای که به طور غریزی در حال تکثیر هستند ستایش نکنیم؟

 Dead Space 2 که به نوبه خود ترسناک، آرام و پرخاشگر است، یک تجربه‌ی طولانی است، زیرا کشف این ایستگاه ارواح کنجکاوی بیمارگونه‌ی ما را قلقلک می‌دهد. اثر Visceral بار دیگر با ترکیب یک موسیقی متن کاملاً بی‌نقص، یک ماجراجویی متعادل و چشمک‌های متعدد به طرفداران، یک پارادوکس زیبا را با به ارمغان آوردن لذت ناشی از ترس نشان می‌دهد. هرگز کابوسی تا این حد خوشمزه نبوده است...