خرید بازی کامپیوتر Twin Mirror PC

معرفی بازی Twin Mirror PC

Twin Mirror یک بازی ماجراجویی محصول سال ۲۰۲۰ از Dontnod Entertainment است. این بازی که با همکاری Shibuya Productions ساخته شده است، در ۱ دسامبر ۲۰۲۰ برای پلی‌استیشن ۴، ویندوز و ایکس‌باکس وان منتشر شد. این بازی نظرات متفاوتی از منتقدان دریافت کرد.

DONTNOD که پس از موفقیت Life is Strange، از حس خاصی از صحنه‌پردازی و روایت در تولید بازی بهره برده است، در حالی که تخصص خود را در تولید انواع مختلف بازی‌ها ثابت کرده است، در پایان سال بار دیگر به فرمولی که آن را با Twin Mirror به موفقیت رسانده بود، بازمی‌گردد و این بار حال و هوای یک تریلر روانشناختی را به خود می‌گیرد.

Twin Mirror، همانطور که می‌گویند، یک درام تعاملی است که برخلاف معمول DONTNOD، به صورت اپیزودیک ارائه نمی‌شود، بلکه به صورت یک کل ارائه می‌شود. در یک بازی واحد، شما یک آغاز، یک میانه و یک پایان خواهید داشت که همچنان لذت‌بخش‌تر از روند (محو) بازی‌هایی است که مانند فصل‌های سریال‌های تلویزیونی طراحی شده‌اند. با این حال، توجه داشته باشید که بازی بی‌نهایت طولانی نیست و دیدن تیتراژ پایانی حدود ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، اگر وقت بگذارید، کمی بیشتر. 

اگرچه Twin Mirror اساساً یک بازی معمولی Dontnod است، اما توسعه‌دهندگان به چند جهت جدید روی آورده‌اند. به عنوان مثال، پس از چندین ماجراجویی اپیزودیک، این بار همه چیز در مورد یک روایت کامل و بدون وقفه است. Twin Mirror، مانند نسخه‌های قبلی خود، در ابتدا به عنوان مجموعه‌ای از ماجراجویی‌های کوچک و حجیم برنامه‌ریزی شده بود. این بازی تقریباً نه ساعته، پس از کودکان و نوجوانان، برای اولین بار بر روی یک شخصیت کمی مسن‌تر نیز تمرکز دارد.

بازگشت ناخواسته

در Twin Mirror، شما نقش سم هیگز، روزنامه‌نگار سابق شهر براس‌وود را بازی می‌کنید که مقالاتش در مورد نقض ایمنی در معدن، کارفرمای اصلی شهر، روشنگری می‌کند. این افشاگری‌ها منجر به تعطیلی معدن و موجی از اخراج‌ها شد که بیشتر مردم محلی شما را مقصر آن می‌دانند. این فضای مسموم، همراه با یک رابطه عاشقانه که به طرز بدی پایان یافت، سم را مجبور کرد که تقریباً بی‌سروصدا، بیش از دو سال شهر را ترک کند. 

تریلر بازی Twin Mirror کامپیوتر

اما مرگ بهترین دوستش او را به زادگاهش بازگرداند، با هدف شرکت در مراسم تشییع جنازه‌اش. بنابراین حضور شما در مراسم تشییع جنازه فرصتی است برای یادآوری برخی خاطرات و همچنین آماده‌سازی صحنه با معرفی خود به اکثر شخصیت‌هایی که در طول ماجراجویی با آنها روبرو خواهید شد. 

دختر دوستتان، همسر سابقش، دوست دختر سابقتان، کارفرمایتان یا رئیس پلیس محلی، همگی چند کلمه‌ای برای رد و بدل کردن با شما خواهند داشت تا به سرعت و به طرز عجیبی چند سال گذشته زندگی در شهر را شرح دهند. و این همچنین فرصتی است برای شروع بررسی شرایط مرگ دوستتان که به دلایلی که در اینجا فاش نمی‌کنیم برای شما مشکوک به نظر می‌رسد.

از دوران کودکی

Twin Mirror جذابیت نسخه‌های مشابه قبلی خود را ندارد. هیچ دفتر خاطراتی به سبک Life is Strange یا یک کتاب داستان مفصل مانند Tell Me Why وجود ندارد. منوهای اندک آن کمی کسل‌کننده به نظر می‌رسند. پس از دوقلوهای تقریباً 20 ساله تایلر و آلیسون از Tell Me Why که پیرترین شخصیت‌های اصلی ماجراجویی‌های داستانی Dontnod تاکنون بودند، سم، در اواسط سی سالگی، تغییر خوشایندی است. با وجود شخصیت‌های اصلی جوان، ماجراجویی‌های قبلی به مضامین بسیار جدی و انتقادی اجتماعی می‌پرداختند.

 کل ماجرا به طرز خلاقانه‌ای روشن شده بود، برای مثال، کتاب داستان در Tell Me Why و دفتر خاطرات مکس در Life is Strange. چنین ترفندهایی در Twin Mirror وجود ندارد، زیرا سازندگان می‌خواستند داستانی تاریک را روایت کنند. کل طرح، از جمله منوها، به طور قابل توجهی کسل‌کننده‌تر از بازی‌های Dontnod به نظر می‌رسد. 

قطعاً می‌توانستیم از رویکرد غیرمعمول‌تری در Twin Mirror نیز قدردانی کنیم. برای مثال، Life is Strange، با وجود عناصر غیرمعمولش، از پرداختن به موضوعات عمیقاً جدی مانند تجاوز، خودکشی، مواد مخدر و کودک آزاری طفره نرفت! این بار، به تنهایی، حرفه‌های نامطلوب و مشکلات سلامت روان پرداخته شده است.

اخلاق در مقابل حقیقت

فضای سرکوبگر مورد نظر فقط در به اصطلاح بهشت اندیشه پدیدار می‌شود. مکان خیالی در ذهن سم، زمان و فضای کافی برای فکر کردن به انواع چیزها را به شخصیت اصلی ما می‌دهد. معمولاً، این یک محیط روشن است که می‌توانیم خاطرات را در آن زنده کنیم. با این حال، در طول حملات پانیک، این پناهگاه آرامش گاهی اوقات می‌تواند به مکانی تاریک و تهدیدآمیز تبدیل شود که باید با استفاده از عناصر مختلف، اما همیشه ساده، گیم‌پلی، از آن فرار کنیم.

این لحظات واقعاً ترسناک نیستند، اما قطعاً تغییر خوشایندی از فضا را ارائه می‌دهند. ما از یک دوست خیالی در ذهن خود کمک می‌گیریم، که در دنیای واقعی نیز همیشه در کنار ماست. برخلاف سم نسبتاً بی‌احساس و گوشه‌گیر، این به اصطلاح بدل، به طور قابل توجهی همدل‌تر است و مرتباً به روزنامه‌نگار کمک می‌کند تا از دردسر رهایی یابد.

 اینکه آیا ما، به عنوان سم، به صدای درونی خود گوش می‌دهیم یا نه، به خودمان بستگی دارد، زیرا حتی این یکی همیشه عاقلانه‌ترین نیست. در مکالمات، ما اغلب باید بین پاسخ‌های اخلاقی، اما نادرست، و حقیقت تلخ یکی را انتخاب کنیم. با یک مرجع اخلاقیِ شخصیت‌پردازی‌شده در قالبِ «دوگانه»، «آینه دوقلو» پاسخ «درست» را حتی واضح‌تر از نسخه‌های قبلی‌اش به ما تحمیل می‌کند.

 با این حال، در بازی‌ای که همه چیز حول انتخاب مسیر خودمان می‌چرخد، می‌خواهیم خودمان تصمیم بگیریم! شاید برای تأکید بیشتر بر تضاد بین «دوگانه» و «سم»، شخصیت اصلی ما نیز در برخی موقعیت‌ها تقریباً بیش از حد بی‌احساس رفتار می‌کند. در حالی که این امر تضاد درونی را آشکارتر می‌کند، همذات‌پنداری با سم یا حتی تمایل به این کار را برای ما دشوار می‌کند.

این امر به ویژه تأسف‌آور است، زیرا خود داستان بسیار هیجان‌انگیز است! «باس‌وود» همچنین پر از شخصیت‌های جالب و گاهی دوست‌داشتنی است. این جنبه‌های مثبت، «آینه دوقلو» را در تمام طول بازی سرگرم نگه داشت، با وجود شخصیت اصلی ناامیدکننده و نمایش بیش از حد هوشیارانه.

چه کسی دیگر به شرلوک هولمز نیاز دارد؟

 در صحنه‌های جرم، مانند بتمن در بازی‌های آرکهام، می‌توانیم روند وقایع را با سرنخ‌های کافی بازسازی کنیم. از نظر گیم‌پلی، چیز زیادی تغییر نکرده است: ما در مناطق کوچک قدم می‌زنیم، به اشیاء نگاه می‌کنیم و با گزینه‌های مختلف تصمیم‌گیری در گفتگوها شرکت می‌کنیم. عناصر گیم‌پلی ذکر شده در Mind Paradise که مانند پازل‌های کوچک اما بدون چالش ساختار یافته‌اند، تنوع ارائه می‌دهند. در صحنه‌های جرم، همه چیز هیجان‌انگیزتر می‌شود.

 در آنجا، می‌توانیم با پیدا کردن شواهد مختلف پیرامونی و پیوند منطقی آنها به یکدیگر، روند وقایع را تجزیه و تحلیل کنیم. اگر موقعیتی را به اشتباه تجزیه و تحلیل کنیم، بازی به ما هشدار می‌دهد و فقط زمانی به ما اجازه می‌دهد که توالی صحیح وقایع را داشته باشیم. 

حیف است که یک اشتباه به سادگی به عنوان یک "گزینه تصمیم‌گیری" دیگر دیده نمی‌شود. نتیجه‌گیری‌ها و محکومیت‌های اشتباه مطمئناً منجر به مکالمات هیجان‌انگیزی می‌شد. اما حتی بدون این چالش، تحقیقات صحنه جرم تغییر دلپذیری در سرعت بازی ایجاد می‌کند.

آینه، آینه روی دیوار...

 دوست خیالی ما به وضوح از ما همدل‌تر است و در هر زمانی به ما کمک می‌کند. چه بخواهیم چه نخواهیم... کدام یک از زیباترین بازی‌های Dontnod است؟ پاسخ مطمئناً برای همه متفاوت است. از آنجایی که توسعه‌دهندگان تجربه بیشتری کسب کردند و عناوین جزئیات گرافیکی بیشتری دریافت کردند، سبک کمیک‌بوکی آبرنگی که در Life is Strange ایجاد شده بود، به طور فزاینده‌ای کاهش یافت.

 در نگاه اول، Twin Mirror از نظر فنی بسیار شبیه به Tell Me Why است. با این حال، با بررسی دقیق‌تر، متوجه می‌شویم که حالت‌های چهره شخصیت‌ها در Twin Mirror به طور قابل توجهی کمتر موفق هستند. صداپیشگان مثل همیشه درجه یک هستند! جدا از این، انیمیشن‌ها گاهی اوقات به اندازه بازی‌های قبلی Dontnod خشک هستند، اما این مسئله بزرگی نیست. موسیقی خوب است، اما با موسیقی متن‌های عالی مانند Life is Strange قابل مقایسه نیست.

مقایسه ابدی

Dontnod یک مشکل دارد: ناگزیر، هر بازی جدید این استودیو باید با Life is Strange، که تاکنون بزرگترین موفقیت این توسعه‌دهنده بازی بوده است، مقایسه شود. با توجه به عشق زیادی که بسیاری از طرفداران به این ماجراجویی اپیزودیک دارند، سطح انتظارات بالا است، بنابراین در بسیاری از موارد ناامیدی اجتناب‌ناپذیر است. با وجود برخی ایده‌های خوب، Twin Mirror نمی‌تواند با درام نوجوانانه خود همگام شود. 

متأسفانه، این عنوان با سایر بازی‌های شبه‌اسلاف خود نیز قابل مقایسه نیست. شخصیت اصلی بی‌احساس، پاسخ‌های "درست" تحمیلی و طراحی بی‌روح و غیرخلاقانه، وزن زیادی به آن می‌دهد. با این وجود، این بازی به دلیل داستان هیجان‌انگیز، شخصیت‌های دوست‌داشتنی و صحنه‌پردازی جالب بهشت ذهن، ارزش دیدن دارد. ما مشتاقیم ببینیم Dontnod در پروژه بعدی خود به چه چیزی خواهد پرداخت.

جمع بندی

بازی‌های Dontnod همیشه جذابیت بسیار ویژه‌ای برای من داشته‌اند. گذشته از روایت هیجان‌انگیز Life is Strange، من به طور خاص مجذوب موسیقی متن شدم؛ کتاب داستان Tell Me Why، با تمام معماهای همراهش، سرشار از خلاقیت است. متأسفانه چنین عناصری در Twin Mirror کاملاً وجود ندارند. داستان بسیار هیجان‌انگیز شاید حتی می‌توانست این را جبران کند، اگر شخصیت اصلی ما در برخی موقعیت‌ها به طرز غیرقابل تحملی واکنش نشان نمی‌داد.

 سپس یک بدل وجود دارد که دائماً می‌خواهد به ما یاد دهد چگونه رفتار کنیم و تصمیم اخلاقی درست چیست. با این حال، می‌خواهم خودم این را بفهمم! این بدان معنا نیست که از ماجراجویی‌ها لذت نبردم، اما برای داستان بعدی آنها، امیدوارم Dontnod جذابیت و ایده‌های منحصر به فرد بیشتری داشته باشد.

در حالی که محیط‌های آن اغلب بسیار زیبا هستند و دارای مجموعه‌ای از شخصیت‌ها هستند که برخی از آنها بسیار دوست‌داشتنی هستند، Twin Mirror فرمول DONTNOD و همچنین فرمول درام تعاملی را از نو ابداع نمی‌کند. داستان بازی گاهی اوقات بیش از حد پیش می‌رود، تا حدودی ناشیانه است، به خصوص در استفاده از پیچش‌های خاص، و در نهایت حتی برای یک بازی روایی، بیش از حد فاقد تعامل به نظر می‌رسد. 

اگرچه تماشای آن ناخوشایند نیست، اما ماجراجویی هیجان‌انگیز روانشناختی Twin Mirror نمی‌تواند بازیکن را به اندازه کافی درگیر خود کند تا کاملاً فراموش‌نشدنی باشد، حتی اگر طرفداران این ژانر هنوز چیزی برای لذت بردن پیدا کنند.

نقاط قوت

•داستان ساده و هیجان‌انگیز
•بررسی صحنه جرم تغییر خوبی ارائه می‌دهد
•حملات پانیک به طور خلاقانه‌ای پیاده‌سازی شده‌اند.
• اغلب زیبا
• برخی شخصیت‌های جذاب
• صداگذاری و دیالوگ‌های موفق (با زیرنویس اصلی)
• برخی صحنه‌های خوب طراحی شده

نقاط ضعف

•شخصیت اصلی بی‌احساس
• بدل تهدید می‌کند که "بهترین" پاسخ اخلاقی را به شما تحمیل کند
• منوهای هوشیارانه و صحنه‌آرایی نه چندان جذاب نسبت به فیلم‌های قبلی.
• کاملاً کوتاه، حداکثر ۵ ساعت انتظار داشته باشید
• داستان هنوز هم معمولی است
• تعامل بیش از حد فرعی است