خرید بازی Ace Combat Assault Horizon PS3

معرفی بازی Ace Combat Assault Horizon PS3

بازی Ace Combat: Assault Horizon یک نسخه فرعی از مجموعه بازی‌های ویدیویی شبیه‌سازی پرواز Ace Combat است که توسط Project Aces توسعه یافته و توسط Bandai Namco Games در اکتبر ۲۰۱۱ برای پلتفرم‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده است.

از زمان اولین پلی‌استیشن، Ace Combat در ایجاد و متعاقباً تعریف مجدد ژانر شبیه‌سازهای پرواز کنسول‌محور موفق بوده است. از سال ۱۹۹۵، تاریخ انتشار Ace Combat اصلی، تا سال ۲۰۰۵ با Ace Combat: The Unsung War و سال ۲۰۰۷، تاریخ شروع این فرنچایز در نسل بعدی، شاهد بازی‌ای بوده‌ایم که به طور سیستماتیک، در هر یک از نسخه‌های خود شاهد افزایش تصاعدی در تعداد تحسین‌های دریافت شده از منتقدان و گیمرها بوده است. بنابراین چه انتظاری باید از این Ace Combat: Assault Horizon داشته باشیم؟

 یک "شبیه به همان" ساده با گرافیک فوق‌العاده یا بهتر بگوییم، یک بازی با گیم‌پلی آینده‌نگرانه که کاملاً از نسخه‌های قبلی خود جدا شده است؟ با این دنباله جدید، نامکو باندای موفق شده است حد وسط مناسبی بین این دو گزینه پیدا کند و محصولی بسیار لذت‌بخش با گرافیک خیره‌کننده، داستانی پرتنش و خوش‌ساخت ارائه دهد که مطمئناً عاری از نقص نیست، اما در جذب گیمرها در کل مدت زمان کمپین تک‌نفره و فراتر از آن کاملاً موفق است.

به عنوان یک طرفدار ژانر جنگی که شامل شاهکارهایی مانند Apocalypse Now، Memphis Belle، Tora، Tora، Tora و بازی هیجان‌انگیز، هرچند بی‌ارزش Top Gun می‌شود، من از جعل هویت خلبانان یک جناح یا جناح دیگر در بازی‌های ویدیویی آن زمان لذت برده‌ام تا پوستم را سالم به خانه برسانم و در نهایت، تعداد زیادی گروگان را با خود ببرم! 

تریلر بازی Ace Combat Assault Horizon PS3

پس از تجربیات پرواز پراکنده با A-10 Tank Killer، Falcon 3.0 و سال‌ها بعد، Strike Commander (همه بازی‌هایی که به راحتی می‌توان آنها را بخشی از دوران مزوزوئیک بازی‌های رایانه‌ای دانست)، نحوه درک من از شبیه‌سازهای پرواز در سال ۱۹۹۸ با انتشار Falcon 4.0 به طور اساسی تغییر کرد که با وجود قدمتش، به نظر فروتنانه من همچنان بهترین شبیه‌ساز نبرد هوایی موجود است و به لطف جامعه‌ای از طرفداران که همیشه در آن حضور دارند، من هنوز هم آن را بازی می‌کنم!

 فقط تصور کنید که دفترچه راهنمای بازی حدود ۳۰۰ صفحه بود... خلاصه... دفترچه راهنمای کاربر F-16 Fighting Falcon: تک تک جنبه‌های این عنوان با در نظر گرفتن واقع‌گرایی مطلق طراحی شده بود، از استخراج (بدیهی است که دستی... بله... تازه‌کارهای کنسولی...) ارابه فرود گرفته تا تمایز طعمه‌های حرارتی برای جلوگیری از موشک‌های ورودی!!! با بازی روی یک مانیتور CRT باریک ۱۴ اینچی، Falcon 4.0 مسئول حداقل ۲ از ۷ دیوپتر نزدیک‌بینی من بود، اما همچنین به من کمک کرد تا دانش خوبی از هواپیماهای نظامی و موارد مشابه کسب کنم. 

از سال ۲۰۰۵، سال انتشار شاهکاری از داستان/قابلیت بازی به نام Ace Combat: The Unsung War، منتظر دنباله‌ای بوده‌ام که انتظارات را برآورده کند: Fires of Liberation (قسمتی که در سال ۲۰۰۷ برای Xbox 360 منتشر شد) در واقع تنها خاطره‌ای از میزان خوبی بود که این حماسه در سال‌های گذشته ارائه داده بود و تیم Project Aces، با توجه به اشتباهاتی که در این نسخه اول مرتکب شده بود، ۴ سال را صرف ارائه یک دنباله‌ای واقعاً نسل بعدی به طرفداران وفادار این مجموعه کرد. خب، گپ و گفت کافی است... بیایید پد را برداریم و... با تمام قوا به سمت مبارزه بعدی برویم!سکانس‌های مبارزه‌ای که آدرنالین را بالا می‌برند، در Ace Combat: Assault Horizon حرف اول را می‌زنند.

استوری‌بورد

سکانس‌های سینمایی، که در گرافیک بازی پیاده‌سازی شده‌اند، سطح هم‌ذات‌پنداری بازیکن با داستان را افزایش می‌دهند!سال ۲۰۱۵ است. شما در نقش سرهنگ ویلیام بیشاپ، عضو گروه ضربت ۱۰۸ (نهاد نظامی بین‌المللی روسی-آمریکایی تحت نظر سازمان ملل متحد)، به شرق آفریقا فرستاده شده‌اید تا فعالیت شبه‌نظامی یک گروه شورشی که بیشتر با نام SRN شناخته می‌شود را متوقف کنید. با بررسی فعالیت‌های آنها، متوجه خواهیم شد که آنها یک سلاح بالستیک با نام رمز «ترینیتی» با همان پتانسیل مخرب بمب اتمی در اختیار دارند، در حالی که در عین حال، متأسفانه به طور نامشخص، از نقشه آنها برای «صادر کردن» جنگ به خاک آمریکا با همکاری متحدان نامشخص مطلع می‌شویم.

تریلر سینماتیک بازی Ace Combat Assault Horizon PS3

 این وظیفه ماست که با شورشیان SRN، مبارزه‌های پی در پی، روبرو شویم، سعی کنیم دسیسه‌های آنها را کشف کنیم و از وقوع نبردی با ابعاد جهانی جلوگیری کنیم. اینها خطوط راهنمای یک طرح داستانی هستند که توسط نویسنده جیم دفلیس، پر از پیچش‌های داستانی، جذاب و هرگز پیش پا افتاده، طراحی شده است، همچنین به لطف کارگردانی هوشمندانه‌ای که در هدف دشوار انتقال بازیکن به وسط صحنه در یک توالی از رویدادها بدون وقفه موفق است.

تعامل با سناریو، هر چقدر هم محدود و از پیش نوشته شده، نتایج بسیار رقص‌وارانه‌ای را تضمین می‌کند: بوم!!!!!

گیم‌پلی بازی Ace Combat Assault Horizon پلی استیشن 3

بیایید یک چیز را رک و راست بگوییم: Ace Combat: Assault Horizon یک شبیه‌ساز پرواز نیست. فقدان ابزارهایی مانند ارتفاع‌سنج، نشانگر سرعت، امکان بازیابی خسارت با اجتناب از آتش دشمن برای مدت معینی و مهم‌تر از همه، این واقعیت که می‌توانید از مهمات نامحدود به دلخواه استفاده کنید (چه شلیک مسلسل باشد یا موشک‌های هوا به زمین یا هوا به هوا...) به این «شبیه‌ساز جنگ» یک مفهوم آرکید واضح می‌دهد، همانطور که با توجه به فقدان یک وسیله جانبی کنترل اختصاصی (دسته پرواز یا صفحه کلید) در محیط کنسول، منطقی است. 

به نظر نمی‌رسد این جزئیات یک نقص باشد، برعکس... بازی حداکثر جذابیت خود را دقیقاً از سادگی خلع سلاحی که هم یک بازیکن تازه کار و هم یک بازیکن باتجربه با آن راحت هستند، به دست می‌آورد. در منوی گزینه‌ها می‌توانید بین یک سیستم کنترل ساده‌شده و سیستمی که شجاعانه «واقع‌گرایانه» تعریف شده است، یکی را انتخاب کنید: در حالت اول، به لطف مدیریت نیمه‌خودکار سرعت و زاویه انحنای هواپیما، حتی در بعیدترین مانورها، تقریباً غیرممکن است که هواپیما از حرکت بایستد، در حالت دوم باید توجه بیشتری به تقسیم‌بندی دریچه گاز داشته باشید تا سرعت و زاویه انحنای مناسب را برای انجام مانورهایی درخور بهترین توپ‌های هوایی داشته باشید. 

با این حال، باید توجه داشته باشم که در هر دو مورد، احتمال از حرکت افتادن تقریباً صفر است... و همچنین احتمال سقوط پر سر و صدا به زمین: شخصاً، پس از یک سقوط ۳۶۰ درجه ناموفق، بدنه هواپیما روی تپه‌ای به هوا پرتاب شد و بدون آسیب ظاهری به هوا پرتاب شد و ماموریت را با پیروزی به پایان رساندم...

"ماوریک، ماوریک... به من زدند!" - حالت نبرد هوایی با تمام شکوهش اینجاست!! برگردیم به بخش گیم‌پلی، کنترل‌ها همان‌هایی هستند که سال‌ها Ace Combat ما را به آنها عادت داده است: گاز دادن با RT، ترمز کردن LT (که در ترکیب با آنالوگ سمت چپ به شما امکان می‌دهد اهداف را بهتر دنبال کنید)، شلیک با دکمه RB، جابجایی بین سلاح‌های مختلف موجود X، دسترسی به سلاح‌های ثانویه B و در آخر، پس از قفل شدن روی یک هدف، از طریق ترکیب دکمه‌های RB + LB، ورود به حالت کاملاً جدید DOGFIGHT امکان‌پذیر خواهد بود.

 این دقیقاً جالب‌ترین و نوآورانه‌ترین ویژگی Assault Horizon است: برخلاف Ace Combat قدیمی، که در آن "کافی بود" در تعقیب دشمنان بمانید تا وارد قفل و آتش شوید تا آنها را با مسلسل یا موشک‌های هوا به هوا سرنگون کنید، اکنون می‌توانید در تعقیب و گریزهای واقعی و پر از آدرنالین به سبک خالص "TOP GUN" شرکت کنید، که در آن، تنها مدیریت هوشمندانه گاز و زوایای چرخش به شما امکان می‌دهد دشمن را دنبال کنید تا آنطور که باید به او شلیک کنید! بالگردها، علیرغم قدرت آتش قابل توجهشان، به دلیل کندی حرکت، به شدت آسیب پذیرند.

اما اخبار به همین جا ختم نمی‌شود! برای اولین بار امکان پرواز با انواع مختلف هواپیما فراهم خواهد شد: علاوه بر میگ‌ها و فالکون‌های مختلف، بسته به بخش‌های بازی، می‌توانیم با هلیکوپترها یا جنگنده بمب‌افکن‌ها، قلعه‌های واقعی آسمان، پرواز کنیم. این قابلیت جدید، مشکلات زیادی را برای گیمرها ایجاد خواهد کرد، چرا که شاهد یک مفهوم گیم‌پلی مرتبط با تعقیب و گریزهای پر از آدرنالین خواهیم بود که با استفاده از وسایل نقلیه بسیار کندتر و در نتیجه، بدون محاسبه ارتفاع و سرعت حرکات جلو و عقب، به راحتی سرنگون می‌شوند.

 با استفاده از هلیکوپترها، امکان مدیریت برجک‌های مسلسل جلو و موشک‌ها را خواهیم داشت، در حالی که، و در اینجا یک نوآوری آبدار دیگر از راه می‌رسد، بخش‌های مربوط به بمب‌افکن‌ها، به طور خلاصه، از بخش‌هایی که قبلاً در Modern Warfare دیده‌ایم، پیروی خواهند کرد، جایی که با مجهز بودن به ۳ نوع توپ (۱۲۰ میلی‌متری، ۸۰ میلی‌متری و ۲۵ میلی‌متری)، باید با از بین بردن آتش و موانع دشمن که در طول مسیر قرار گرفته‌اند، راه را برای نیروهای زمینی باز کنیم. 

همه این ویژگی‌های جدید، تجربه بازی را متنوع می‌کنند، اما بزرگترین نقص این بازی را پنهان نمی‌کنند: تکراری بودن. با وجود یک طرح داستانی فوق‌العاده زیبا و مدیریت کارگردانی وقایع که چیزی کمتر از جایزه اسکار نیست، بازی به تدریج جذابیت خود را از دست می‌دهد و فراتر از هر آستانه تحملی تکراری می‌شود: پس از ۴ ساعت اول بازی، ماموریت‌ها همگی مشابه هستند و حتی تغییر نوع جنگنده و تسلیحات مرتبط، رویکردی متفاوت به گیم‌پلی را تضمین می‌کند، که فراتر از حد تصور گسترش یافته تا بتواند یک طرح داستانی طولانی و پیچیده را توسعه دهد و تضمین کند که هر مبارزه در مجموعه‌ای از نبردهای هوایی دیوانه‌وار تا زمانی که آخرین هواپیمای دشمن سرنگون شود، حل می‌شود.

گرافیک و صداها در Ace Combat Assault Horizon پی اس 3

موتور بازی Ace Combat: Assault Horizon کار خود را به خوبی انجام می‌دهد و حتی با ۲۰ تا ۲۵ هواپیما روی صفحه، نرخ فریم پایدار را حفظ می‌کند و حس سرعتی را که قبلاً در دنیای شبیه‌سازهای پرواز کنسول دیده نشده است، تضمین می‌کند. جلوه‌های نورپردازی به کمال رسیده‌اند و انفجارها همیشه هیجان‌انگیز هستند، به لطف استفاده هوشمندانه از حرکت آهسته هنگام سرنگونی هواپیمای دشمن. 

از سوی دیگر، جزئیات محیط‌ها فراز و نشیب‌های خود را دارند: در حضور محیط‌های شهری، کار بیش از حد کافی انجام شده است، اما محیط‌های بیابانی و بافت‌های زمین در حد کمال هستند، البته... نه یک افتضاح، بلکه حتی یک استاندارد مناسب برای پتانسیل کنسول‌های نسل بعدی هم نیستند. مدل‌سازی هواپیما شایسته ذکر جداگانه‌ای است.

 بچه‌های Project Ace موفق شده‌اند تک تک وسایل نقلیه موجود در بازی را به روشی بی‌عیب و نقص بازتولید کنند، و وسایل نقلیه مجازی را تقریباً از همتایان واقعی خود غیرقابل تشخیص کنند. متأسفانه همین را نمی‌توان در مورد دقت به کار رفته در بازسازی کابین خلبان‌ها گفت، حداقل می‌توان گفت تقریبی و کاملاً ساده است.

موسیقی متن، یکی از ویژگی‌های معمول هر فصل Ace Combat، در حد عالی است، کاملاً با اکشن بازی و پیشرفت طرح همراه است و در لحظات کلیدی روایت به اوج غنایی می‌رسد: آفرین!!!

آنلاین و ارزش تکرار

افتخار این Ace Combat: Assault Horizon حالت چندنفره آن است که، چیزی که در نسخه‌های قبلی این فرنچایز هرگز اتفاق نیفتاده است، به اندازه... اگر نگوییم بیشتر از بخش تک‌نفره، سرگرم‌کننده است.

حالت کلاسیک DEATHMATCH به حداکثر ۱۶ بازیکن این امکان را می‌دهد که با یکدیگر رقابت کنند و سعی کنند تا حد امکان دشمنان را بکشند و همزمان برای زنده ماندن تا حد امکان تلاش کنند.

در عوض، حالت DOMINATION به حداکثر ۱۶ بازیکن اجازه می‌دهد تا با همکاری یکدیگر، با تلاش برای ماندن در منطقه تعیین‌شده برای زمان لازم برای فتح آن، امواج فزاینده دشمنان را دفع کنند.

حالت CAPITAL CONQUEST بازیکنان را به دو تیم تقسیم می‌کند، یکی با وظیفه نابودی اهداف حساس و دیگری با وظیفه دفاع از این اهداف در برابر حمله دشمن.

جمع بندی

Ace Combat: Assault Horizon یک شبیه‌ساز پرواز خوب با حال و هوای آرکید است که به لطف داستانی گیرا و نفس‌گیر، گیمرها را سرگرم و هیجان‌زده می‌کند، هرچند که به خودی خود نمی‌تواند حس تکراری بودن بازی از اواسط بازی به بعد را جبران کند.

موتور گرافیکی، با وجود فراز و نشیب‌هایش، با احترام فراوان، اما در ترکیب با درک فنی نه چندان بی‌نقص، باعث نمی‌شود این بازی به سمت بازی ویدیویی Olympus که Falcon 4 و نسخه قبلی آن Ace Combat: The Unsung War در آن به طور دائم حضور دارند، حرکت کند: یک کمپین تک‌نفره دلپذیر همراه با یک بازی چندنفره درخشان و جذاب، این بازی را برای همه دوستداران آرکید مناسب می‌کند، مطمئناً یک بازی ضروری نیست، اما... در نهایت... عنوانی که شما را تا پایان بازی به صفحه نمایش متصل می‌کند.

نقاط قوت و ضعف

شروع/عملیات

• کنترل‌های ساده...
• آموزش خوب
• امتیازهای ذخیره توزیع‌شده نسبتاً خوب
• سه سطح دشواری • ... که با این حال، مانورهای پرواز کمی را امکان‌پذیر می‌کند

عمق/تعادل بازی

• هوش مصنوعی کاملاً خوب است
• تعداد زیادی هواپیما و هلیکوپتر
• طول کمپین قابل قبول است
• ماموریت‌ها را می‌توان آزادانه پس از اتمام کمپین انتخاب کرد
• ماموریت‌ها بیش از حد طولانی هستند
• داستان شرور آشنا و معمولی
• ماموریت‌ها به سرعت یکنواخت می‌شوند
• انواع دشمن بسیار کم
• هیچ چالش تاکتیکی وجود ندارد

گرافیک/فناوری

• میان‌پرده‌ها از نظر بصری خوب ساخته شده‌اند
• برخی از مکان‌های دیدنی قابل تشخیص هستند
• ماموریت‌های هلیکوپتر کاملاً مناسب به نظر می‌رسند (دوربین نزدیک‌تر، ساختمان‌های سه‌بعدی زیاد)
• حس خوب سرعت در نبردهای هوایی
• بافت‌های زمین بسیار تار به نظر می‌رسند
• جزئیات کم (به جز هواپیمای خودتان)
• اثرات آب و هوا هیچ تاثیری بر پیشرفت ماموریت ندارند
• فقط برخی از ساختمان‌ها از فرش بافت مسطح بیرون زده‌اند

صدا/زبان

• صداگذاری آلمانی و انگلیسی در سطح برابری هستند
• صداهای سلاح‌های قوی • موسیقی متن در طول ماموریت تکرار می‌شود
• دیالوگ‌ها اجباری و بی‌مزه به نظر می‌رسند

چند نفره

• حالت همکاری
• حالت چند نفره تا ۱۶ بازیکن