خرید بازی کامپیوتر Crimson Desert PC

Crimson Desert یک ماجراجویی واقعاً باشکوه‌تر از ترکیب Skyrim و Red Dead Redemption؟

Crimson Desert که احتمالاً یکی از مورد انتظارترین بازی‌های مارس ۲۰۲۶ یا حتی از این شروع شلوغ سال است، از زمان معرفی اولیه‌اش در سال ۲۰۱۹ با ایده‌ی جاه‌طلبانه‌اش بسیاری از گیمرها را مجذوب خود کرده است: بردن ما به یک ماجراجویی خارق‌العاده که با افسانه‌های سندباکس جهان‌باز مانند Breath of the Wild/Tears of the Kingdom، Dragon’s Dogma، Red Dead Redemption و Skyrim رقابت می‌کند، در حالی که از این عناوین برجسته الهام می‌گیرد. قماری جسورانه، اما قماری که برای استودیوی کره‌ای Pearl Abyss با اولین بازی منحصراً تک‌نفره‌اش نتیجه داد؟ بیایید به سفر حماسی که نقد و بررسی ما از نسخه PC بود، بپردازیم.

به عنوان یادآوری، Crimson Desert در ۱۹ مارس ۲۰۲۶ برای رایانه‌های شخصی، PS5 و Xbox Series X/S با حجم دانلود ۱۳۰ گیگابایت منتشر خواهد شد. همچنین شامل یک پچ عظیم روز اول خواهد بود که برای اصلاح و رفع جنبه‌های متعدد بازی طراحی شده است، که ما در نسخه آزمایشی خود به آنها دسترسی نداشتیم. اگرچه بعید است که این به‌روزرسانی گسترده، نظر کلی ما را اساساً تغییر دهد، اما می‌تواند برخی از مشکلاتی را که در این بررسی به آنها اشاره کردیم، بهبود بخشد. در عین حال، بیایید کمی زودتر به ماجراجویی بزرگی که Pearl Abyss در دنیای وسیع Pywel به ما ارائه می‌دهد، بپردازیم.

آویز کلیف آغاز آشفته Crimson Desert

Crimson Desert داستان خود را در دنیای فانتزی قرون وسطایی Pywel، که توسط جنگ ویران شده است، روایت می‌کند. شما در نقش کلیف، عضوی از قبیله Grey Manes، یکی از قربانیان این درگیری، بازی می‌کنید که مجبور به فرار از منطقه خود شده است، منطقه‌ای که توسط Black Bears، یک گروه جنگی رقیب قدرتمند، مورد حمله قرار گرفته است. حداقل، این چیزی است که ما کشف می‌کنیم زیرا بازی ناگهان ما را از یک مراسم تشییع جنازه به یک کمین فرو می‌برد، جایی که ما تا حد امکان از خود دفاع می‌کنیم، قبل از اینکه متأسفانه شکست بخوریم و به رودخانه پرتاب شویم.

تریلر گیم پلی بازی Crimson Desert PC کامپیوتر

 کلیف مدتی بعد بیدار می‌شود و ما دوباره خود را بدون هیچ انتقالی در شهری مستحکم می‌یابیم. در آنجا، با گدایی که کلیدی به ما می‌دهد، کودکی که گربه‌اش را گم کرده و زنی اشراف‌زاده که به طرز مرموزی در سیاه‌چالی تاریک گرفتار شده است، مواجه می‌شویم. هر کدام از آنها معتقدند که روح کلیف خوب است، که ظاهراً او را به کاندیدای ایده‌آلی برای محافظت از جهان در برابر تهدیدی وحشتناک تبدیل می‌کند که خطر نابودی همه چیز را دارد، از پرتگاه شروع می‌شود که معلوم می‌شود جزایر شناوری هستند که مستقیماً از یک دنیای علمی تخیلی یا جدیدترین بازی‌های زلدا بیرون آمده‌اند.

بله، آغاز داستان کریمسون دزرت به ویژه در ارائه خطرات گیج‌کننده و ناشیانه است. در کل، داستان قطعاً نقطه قوت بازی نیست. مدت زیادی طول می‌کشد تا داستان شروع شود و کمی منطقی‌تر به نظر برسد. و این تنها چیزی نیست که وقتی این ماجراجویی بزرگ را که ناگهان به درون آن پرتاب می‌شوید، شروع می‌کنید، گیج‌کننده است. همانطور که در پیش‌نمایش قبلی، که مدتی پیش بود، گزارش شد، عنوان Pearl Abyss از جاه‌طلبی‌هایش در کنترل‌ها و مکانیک‌هایی که درک آنها به ویژه دشوار است، رنج می‌برد. این بازی تقریباً ۱۰۰۰ آموزش دارد، از جمله آموزشی برای یادگیری نحوه جارو کردن (نه، این شوخی نیست)، زیرا ارگونومی کنترل‌های روی کنترلر یا صفحه کلید/ماوس گاهی اوقات پیچیده است (به عنوان مثال، از یک دکمه هم برای پریدن و هم برای تعامل با اشیاء استفاده می‌شود). 

بدتر از همه، کمبود دقت کلی وجود دارد و جابجایی مکان‌نما فقط چند میلی‌متر بیش از حد کافی است تا باعث شود کلیف یک دستور را نادیده بگیرد. او نیز کارها را آسان‌تر نمی‌کند، با اینرسی‌ای که شایسته آرتور مورگان در Red Dead Redemption 2 است: کندی یک کامیون نیمه سنگین، حداقل وقتی صحبت از حرکت عادی یا پلتفرمینگ می‌شود. مخصوصاً از آنجایی که همه اینها توسط یک نوار استقامت کنترل می‌شود که ممکن است خاطرات بدی را برای بازیکنان Legend Of The Zelda Breath Of The Wild و بازی‌های مشابه زنده کند، و دقیقاً به همان شکل در اینجا عمل می‌کند. این باعث می‌شود که یک تجربه نسبتاً دست و پا گیر ایجاد شود که متأسفانه با گذشت زمان، حتی پس از تسلط بر کنترل‌ها، بهبود چندانی پیدا نمی‌کند.

چند ساعت اول در Crimson Desert به معنای واقعی کلمه برای این است که به ما یاد بدهد چگونه با این دنیای فوق‌العاده وسیع و پر از اکشن قدم بزنیم و با آن کنار بیاییم، قبل از اینکه بتوانیم بال‌هایمان را بگشاییم و از هر آنچه که ارائه می‌دهد کاملاً لذت ببریم. وسعت جاه‌طلبانه Pearl Abyss غیرقابل انکار است و با این وجود، این آغازهای چالش‌برانگیز ارزشمند هستند، زیرا ماجراجویی که در انتظار است، تجربه‌ای نادر در بازی‌های ویدیویی است.

 با این حال، کنترل‌های دست و پا گیر و ابهام خاصی در کل تجربه ممکن است کسانی را که مایل به صرف زمان زیاد برای عادت کردن و غرق شدن در دنیای Pywel نیستند، منصرف کند. مگر اینکه تغییرات آینده‌ای رخ دهد، هیچ راهی برای تنظیم سختی وجود ندارد. شما باید بازی را همانطور که هست بپذیرید و انتظار نداشته باشید که دست شما را بگیرد. این نیاز به تدبیر یکی از بزرگترین نقاط قوت آن است، اما قطعاً می‌تواند برای برخی نیز یک نقطه ضعف باشد.

گیم‌پلی ترکیبی Musou و Souls مانند به طور گسترده

یک ماجراجویی بزرگ در یک دنیای فانتزی قرون وسطایی به ناچار به معنای یک جنبه از گیم‌پلی است که بخش قابل توجهی از وقت ما را در Crimson Desert اشغال خواهد کرد: مبارزه. در نبردها، حرکات دست و پا گیر تا حد زیادی از بین می‌روند و کلیف به یک خدای جنگ شایسته‌ی جنگجویان سلسله تبدیل می‌شود. در اینجا دوباره، طیف گسترده‌ای از اقدامات برای قتل عام دنیای او در دسترس ماست، چه با سلاح‌های یک دستی یا دو دستی، کمان یا حتی با مشت‌ها و حرکات کشتی‌اش.

 با این حال، فقدان کنترل‌های ارگونومیک بار دیگر ما را فریب می‌دهد، با برخی از ترکیب‌های دکمه‌ای که صادقانه بگویم غیرعملی هستند برای انجام حملات یا کمبوهای ویژه که در حالی که بدون شک شیک هستند، به هیچ وجه شهودی نیستند. پس از مدتی تنظیم، وقتی بر کنترل‌ها مسلط شدید، نتیجه‌ی روی صفحه دیدنی، کاملاً هیجان‌انگیز و قطعاً یکی از هیجان‌انگیزترین جنبه‌های بازی است. از بین بردن موج‌های دشمنان فوق‌العاده سرگرم‌کننده است، حتی اگر بازی از پیچیدگی‌های خاص خود رنج ببرد. در طول داستان یا هنگام کاوش در جهان، قلعه‌هایی برای تصرف پیدا خواهید کرد. با این حال، این امر مستلزم از بین بردن تعداد زیادی از دشمنان است که گاهی اوقات تکمیل آنها چند ده دقیقه طول می‌کشد و این باعث می‌شود کل بازی کمی طولانی به نظر برسد.

با این حال، این کار به شما امکان می‌دهد مصنوعاتی کسب کنید که به عنوان امتیاز مهارت عمل می‌کنند و می‌توانند در درخت‌های استعداد برای افزایش سلامت، استقامت یا روحیه شما (معادل "جادو") سرمایه‌گذاری شوند، و همچنین مهارت‌های مختلفی را کسب کنید که هم در داخل و هم در خارج از نبرد مفید خواهند بود. همچنین شایان ذکر است که این مصنوعات، که با شکست دادن غول‌ها یا انجام ماموریت‌ها نیز به دست می‌آیند، می‌توانند برای ارتقاء تجهیزات شما نیز استفاده شوند و آنها را قدرتمندتر کنند. اما کلیف تنها کسی نخواهد بود که از این مزیت بهره‌مند می‌شود. 

با پیشرفت داستان، دو شخصیت دیگر را نیز آزاد خواهیم کرد. اول، دامیان، یک زن اشراف‌زاده که با شمشیرهای راپیِر، سپر و سلاح گرم می‌جنگد؛ سپس اونگکا، یک اورک که از تبر، گرز و هویتزر استفاده می‌کند. هر کدام مهارت‌های منحصر به فردی دارند که می‌توان با استفاده از این مصنوعات آنها را آزاد کرد. در حالی که ما از تنوع قدردانی می‌کنیم، شایان ذکر است که ۹۸٪ از داستان را صرف کنترل کلیف خواهیم کرد. دو همراه او در ماموریت اصلی فقط کمان‌های کوچکی دارند و فقط در نبرد مفید خواهند بود و به ندرت برای فعالیت‌های دیگر، زیرا بازی در درجه اول بر اساس توانایی‌های منحصر به فرد کلیف طراحی شده است.

برای اینکه بحث نبردها را پیش ببریم، بیایید به نکته‌ی آخری بپردازیم که ممکن است شور و شوق بسیاری از بازیکنان، حتی باتجربه‌ترین بازیکنانی که بازی‌های بی‌شماری شبیه به Souls انجام داده‌اند، را کم کند: غول‌ها. در نقاط خاصی از داستان یا در طول کاوش در Pywel، با حداقل ۷۰ "دشمن قدرتمند" روبرو خواهیم شد (که با ۲۰۰ غول Elden Ring PC بسیار متفاوت است، اما همچنان). در حالی که بسیاری از آنها دوئل‌های حماسی و هیجان‌انگیزی ارائه می‌دهند، برخی دیگر یک کابوس واقعی خواهند بود.

 برخلاف یک بازی Souls، Crimson Desert دارای نبردهای غول‌های بسیار سریع، نزدیک به صرع، و از همه مهم‌تر، توانایی حمل تعداد نامحدودی از اقلام شفابخش است. برای جبران، برخی از غول‌ها گردبادهای واقعی هستند که هرگز به شما لحظه‌ای برای نفس کشیدن نمی‌دهند و رگباری از حملات را آزاد می‌کنند که شما را به سمت مناظر پرتاب می‌کند (همراه با یک دوربین عموماً شیطنت‌آمیز). در آن موارد، من فقط به این دلیل توانستم آنها را شکست دهم که مقدار زیادی آیتم شفابخش در موجودی‌ام داشتم، نه لزوماً به دلیل مهارت‌های دوئل من. 

در نهایت، برخی از غول‌ها بیشتر شبیه معما هستند، جایی که شما باید راه‌حلی پیدا کنید که نقطه ضعف آنها را آشکار کند تا آنها را با یک ضربه از بین ببرید. با این حال، وقتی ماهیت بسیار سریع این مبارزات و گاهی اوقات کنترل‌های دست و پا گیر برای حرکت و پلتفرمینگ را اضافه کنید، با برخی از غیرقابل تحمل‌ترین حریفان بازی روبرو می‌شوید.

با این حال، شکست دادن آنها ارزش تلاش را خواهد داشت، زیرا به شما تجهیزات منحصر به فردی، و به خصوص "قلب‌های عمیق"، نوعی گوهر که می‌تواند در زره (سر، سینه، دستکش، پاها) و سلاح‌های شما قرار گیرد، پاداش می‌دهد و به شما توانایی‌های ویژه غول‌های شکست خورده را می‌دهد. این مکانیک هم برای کسب قدرت اساسی است و هم در ارائه تنوع قابل توجه در توسعه شخصیت، بدون اینکه سیستم پیشرفت را بیش از حد پیچیده کند، کاملاً هوشمندانه است، همانطور که یک RPG خالص ممکن است.

یک ماجراجویی کاملاً عظیم در صحرای سرخ

در حالی که نبرد، به ویژه در برابر غول‌های مختلف، نقطه برجسته پیشرفت در فصل‌های مختلف داستان صحرای سرخ است، بازی به معنای واقعی کلمه مملو از کارهایی است که می‌توان خارج از ماموریت اصلی انجام داد. Pearl Abyss اظهار داشت که دنیای باز Pywel از Skyrim یا Red Dead Redemption 2 PC عظیم‌تر است و این به هیچ وجه اغراق نیست. نقشه واقعاً عظیم است، اما توجه شگفت‌انگیزی به جزئیات دارد. هر گوشه و کنار محیط مملو از عناصری است که برای منسجم و باورپذیر کردن کل چیز طراحی شده‌اند. 

چه در حال قدم زدن در شهری با NPCهایی باشید که ظاهری از چرخه روز/شب را به نمایش می‌گذارند و چه در حال کاوش در پهنه‌های وسیع و اجازه دادن به کنجکاوی‌تان برای هدایت شما، پیدا کردن یک غار، یک سیاه‌چال یا یک سازه مرموز و کشف یک گنج پنهان - شاید با چیدن سنگ‌ها یا ساختن پلی از یک درخت قطع شده - هر گشت و گذار یک ماجراجویی واقعی است که امثال آن به ندرت در بازی‌های ویدیویی یافت می‌شود.

کاوش در دنیای Crimson Desert از همه لذت‌بخش‌تر است زیرا واقعاً به ما اجازه می‌دهد هر موقعیتی را خودمان کشف کنیم. این یادآور عناوین نمونه‌ای در این ژانر مانند Breath of the Wild/Tears of the Kingdom، Dragon's Dogma 2 و Elden Ring است که در آن‌ها حس کشف منبع دائمی شگفتی بود. بازی Pearl Abyss با وجود وسعت دنیایش، هرگز از این اصل منحرف نمی‌شود. این امر به ویژه در مورد معماهای بی‌شماری که در سطح Pywel یا در Abyss بدنام در آسمان یافت می‌شوند، صادق است.

 این استودیوی کره‌ای تمام تلاش خود را کرده است تا معماهای واقعاً مبتکرانه‌ای ارائه دهد که قطعاً قدرت مغز شما را برای یافتن راه‌حل به آزمایش می‌گذارد. با این حال، اغلب تنها یک راه درست برای حل آن‌ها وجود دارد، با وجود تمام تعاملات موجود در موقعیت‌های دیگر. اگر این تجربه به مرزهای خود می‌رسید تا یک گیم‌پلی کاملاً فراگیر و نوظهور را تشویق کند، به جای معماهایی که فقط از یک طریق قابل حل هستند، از آن قدردانی می‌کردیم.

اگر برای شناختن آن وقت بگذارید و اجازه دهید خود را تحت تأثیر کنجکاوی طبیعی خود قرار دهید، بیابان زرشکی یک نفس ماجراجویی غیرمعمول را فراهم می کند و به راحتی می توانید ساعت ها بدون اینکه متوجه شوید در آنجا گم شوید. برای جذب ما در این مرحله، بازی به طور قابل توجهی می تواند روی یک پوشش گرافیکی و فنی کاملاً چشمگیر حساب کند. در پیکربندی رایانه شخصی من، نتیجه واقعاً زیبا بود و با سرعت بیش از 120 فریم در ثانیه، DLSS فعال شده و تمام تنظیمات بصری با قدرت کامل، شامل Ray Tracing، بسیار زیبا اجرا شد. با این اوصاف، می‌توانیم از چند باگ، به‌ویژه در اسکریپت‌نویسی یا مسیریابی برای NPCها در طول یک کوئست، ابراز تأسف کنیم.

 با توجه به گستردگی بازی، با این حال، با اجرای کلی بسیار خوب و وجود نسبتاً معدودی از باگ‌های مسدودکننده واقعی که بارگذاری ذخیره قبلی نمی‌تواند برطرف شود، یک شاهکار نسبتاً چشمگیر را نشان می‌دهد. قدم زدن در پنج منطقه پایول با پای پیاده، سواره و بعداً سوار بر اژدها یا سوار بر مکانیک لذتی بی‌نظیر برای چشم‌ها بود، به‌علاوه در محیط‌های بسیار متنوع، از جنگل‌های سرسبز گرفته تا کوه‌های پوشیده از برف تایتانیک، عبور از میان باتلاق‌های غم‌انگیز، شهرک‌های بخار معمولی یا حتی یک اسکار بیابانی خاص. از نقطه نظر هنری و فنی، Pearl Abyss عملکردی چشمگیر ارائه می دهد.

با این حال، می‌توانیم آخرین انتقاد را درباره محتوای سرگیجه‌آور صحرای زرشکی داشته باشیم. بیشتر ارتباطات بازی بر سوار شدن بر اژدها متمرکز بود، با این تفاوت که در مراحل پیشرفت بسیار دیر انجام می‌شود، و استفاده از آن بسیار محدودکننده است: شما نمی‌توانید با آن به شهر بروید، و رد کردن آن باعث می‌شود که قبل از اینکه بتوانید آن را به خاطر بیاورید، یک خنک‌دانی طولانی مدت ایجاد می‌کند.

 بدتر از آن، در نهایت آن چنان احساس قدرتی که انتظار می‌رفت را ارائه نمی‌کند، و مراحل شوت‌م آپ به سبک Panzer Dragoon که آن را در تلاش اصلی درگیر می‌کند، احتمالاً یکی از خسته‌کننده‌ترین و خسته‌کننده‌ترین لحظات بازی است. همان مشاهدات متأسفانه برای مکانیکی که توسط استودیو نیز بسیار تبلیغ می‌شود، اما در نهایت به دلایلی تقریباً مشابه به آنچه وعده داده شده بود عمل نمی‌کند.

Red Dead Fantasy با پیچش قرون وسطایی

جدا از این جنبه منفی، واضح است که کویر زرشکی می داند چگونه ما را به جهان خود ببرد، به خصوص در یک نکته بسیار ساده، اما تفاوت بزرگی ایجاد می کند: احساس غوطه ور شدن در این دنیای خارق العاده. پس از مبارزات حماسی، معماهای پرپیچ و خم شایسته یک پورتال و کاوش تجربی Breath of the Wild/Dragon's Dogma، بخش کاملی از تجربه بازی کاملاً از Red Dead Redemption الهام گرفته شده است. 

در کنار تلاش اصلی، هدف اصلی دیگر اصلاح قبیله مانه خاکستری است. بنابراین ما به سرعت به اردوگاهی دسترسی خواهیم داشت که باید توسعه یابد تا در نهایت آن را به یک شهر واقعی تبدیل کنیم. در سایت، ما می‌توانیم با همراهانی که در حین پیشرفت استخدام می‌شوند، تعامل داشته باشیم، که ما را به اسب‌سواری و مأموریت‌های کوچک و ثانویه ساده، مانند رفتن به ماهیگیری، شکار، آشپزی یا حتی ساختن معجون یا رنگ‌ها برای شخصی‌سازی ظاهر شما می‌برند.

اگرچه ما به شدت از چارچوب فانتزی جستجوی اصلی منحرف می‌شویم، با این وجود همه چیز کاملاً منسجم به نظر می‌رسد و حتی کل تجربه کویر زرشکی را تثبیت می‌کند. ما در واقع از درگیر شدن در این فعالیت های کوچک روزمره، توسعه جامعه، مدیریت نیروها و منابع خود، پرورش گیاهان در مزرعه، توسعه مزرعه و دام های خود یا حتی رام کردن حیوانات وحشی مانند سگ یا اسب لذت می بریم. حتی می‌توانیم بگوییم که آن‌ها از حباب‌های کوچک عادی پس از رویارویی با یک رئیس یا یک پازل خاص بسیار خوش‌آمد هستند.

همین امر در مورد کاوش در شهرهای هر منطقه در صحرای سرخ نیز صادق است، که هر کدام با جو و زیبایی منحصر به فرد خود آغشته شده‌اند. علاوه بر ماموریت‌های فرعی برای جناح‌های متحد با قبیله ما، فعالیت‌های مختلفی مانند شکار جایزه‌بگیر، تجارت واگن و بازارهای سیاه را خواهیم یافت که در آن، برای حیله‌گرترها، می‌توانیم کالاها یا حیوانات دزدیده شده را بفروشیم. همچنین مینی‌گیم‌های مختلفی مانند کشتی بازو، دوئل در رشته‌های مختلف مانند تیراندازی با کمان یا تن به تن، سنگ-کاغذ-قیچی و حتی یک بازی "پوکر" کاملاً نامفهوم وجود دارد که با این وجود ممکن است برای علاقه‌مندان جذاب باشد. 

در نهایت، بازرگانان در شهرها و بعداً در اردوگاه ما، فرصت‌هایی را برای خرید تجهیزات برای شخصیت ما، پر کردن مهمات ما و از همه مهمتر، ذخیره مواد لازم برای پخت و پز و ساخت معجون‌ها فراهم می‌کنند - عنصری ضروری اگر قصد دارید از مبارزه با غول بعدی خود جان سالم به در ببرید. از "ماموریت‌های FedEx" که مسلماً خسته‌کننده اما کاملاً حیاتی هستند و توسط ساکنان پایول انجام می‌شوند، غافل نشوید.

 با توجه به تعداد بسیار زیاد اقلامی که می‌توانید جمع‌آوری کنید، این موارد به شما جایگاه‌های موجودی اضافی ضروری می‌دهند. به خصوص از آنجایی که هر آیتم در دستور پخت یا روش دیگری کاربرد دارد (بله، حتی از حشرات می‌توان برای ساخت رنگ استفاده کرد که این خود نشان دهنده توجه عمیق بازی به جزئیات است).

با ترکیب ماموریت اصلی، اکتشاف و تمام جنبه‌های "شبیه‌سازی زندگی"، من شخصاً در ۱۲۰ ساعت گیم‌پلی به بخش پایانی بازی Crimson Desert رسیدم، با تکمیل... ۱۳٪ از فعالیت‌هایی که دنیای باز Pywel ارائه می‌دهد. همین کافی است که بگوییم، دستیابی به ۱۰۰٪ تکمیل احتمالاً حتی سرسخت‌ترین بازیکنان را نیز برای چند صد ساعت مشغول خواهد کرد. بنابراین، این یک واقعیت شگفت‌انگیز دیگر است که باید هنگام تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا آماده شروع ماجراجویی در عنوان غول‌پیکر اما به طرز خوشمزه‌ای اعتیادآور Pearl Abyss هستید یا خیر، در نظر بگیرید.

جمع بندی

با وجود منحنی یادگیری بسیار دشوار در چند ساعت اول، نقص‌های آن و ناامیدی‌هایی که این تجربه می‌تواند به همراه داشته باشد، Crimson Desert بدون شک یک ماجراجویی منحصر به فرد در عرصه بازی‌های ویدیویی است. به ندرت پیش می‌آید که یک بازی، مبارزات حماسی، کاوش‌های منجر به آزمایش و شبیه‌سازی زندگی را به طرز قانع‌کننده‌ای در چنین دنیای باز فانتزی قرون وسطایی عظیم، اما منسجم و اعتیادآور، با هم ترکیب کند. 

عنوان Pearl Abyss برای همه مناسب نیست و احتمالاً تفرقه‌انگیز خواهد بود، اما مصمم‌ترین بازیکنان را برای صدها ساعت لذت خالص مجذوب خود خواهد کرد، زیرا آنها خود را در فراوانی نفس‌گیر آن غرق می‌کنند. با این حال، هنوز هم برای درخشش واقعی و کسب جایگاه شایسته خود در بین بزرگترین بازی‌های سندباکس جهان باز تمام دوران، به کمی اصلاح نیاز دارد. 

+
نقاط قوت
+
وعده یک ماجراجویی فوق‌العاده که به ندرت در بازی‌ها دیده می‌شود
+
مبارزه حماسی و فوق‌العاده لذت‌بخش، یک سیستم پیشرفت با طراحی خوب و یادگیری آسان
+
یک دنیای باز غول‌پیکر که هنوز هم کاوش در آن لذت‌بخش و عجیب و غریب است
+
حس غوطه‌وری چشمگیر در یک جهان قرون وسطایی-فانتزی بسیار باورپذیر
+
از نظر بصری و فنی خیره‌کننده
-

نقاط ضعف

- داستانی نسبتاً حکایتی که مدتی طول می‌کشد تا شروع شود
-
سختی نامتعادل غول‌ها و معماها
-
حرکت و پلتفرمینگ دست و پا گیر
-
محتوای ناامیدکننده پایان بازی

تحلیل فنی بازی Crimson Desert PC کامپیوتر

بازی Crimson Desert بر اساس موتور اختصاصی BlackSpace شرکت Pearl Abyss ساخته شده و از DirectX 12 استفاده می‌کند. پشتیبانی از Upscaling شامل NVIDIA DLSS و AMD FSR 4 می‌شود. تولید فریم هم برای AMD و هم برای NVIDIA پشتیبانی می‌شود، NVIDIA MFG نیز پشتیبانی می‌شود. NVIDIA DLSS Ray Reconstruction و NVIDIA Reflex به صورت گزینه‌های جداگانه در دسترس هستند. AMD Ray Regeneration نیز پشتیبانی می‌شود.

 علاقه‌ای به Intel ندارد - در ابتدا GPU های Arc به طور کامل از اجرای بازی منع شدند و Pearl Abyss به دارندگان Arc گفت که "درخواست بازپرداخت وجه کنند". پس از واکنش‌های منفی جامعه و اینتل که علناً اعلام کردند که سال‌ها به ارائه کمک در بهینه‌سازی کمک کرده‌اند، Pearl Abyss مسیر خود را تغییر داد و اجازه داد بازی روی GPU های Arc بوت شود - اما رندرینگ از آخرین نسخه 1.01.02 کاملاً مختل شده است و صفحه‌ای عمدتاً سیاه با مصنوعات شدید ایجاد می‌کند. ما انتظار داریم Pearl Abyss و Intel در به‌روزرسانی‌های آینده برای حل این مشکل با هم همکاری کنند. ردیابی اشعه از طریق یک گزینه روشن/خاموش در دسترس است. HDR و ultrawide 21:9 به طور کامل پشتیبانی می‌شوند.

دو صفحه تنظیمات گرافیکی وجود دارد، اولی مربوط به تنظیمات مربوط به مانیتور و نمایشگر است.

• حالت صفحه نمایش از تمام صفحه، بدون حاشیه و پنجره‌ای پشتیبانی می‌کند.

• حالت ارتقاء کیفیت (Upscale Mode) گزینه‌های NVIDIA DLSS و AMD FSR را ارائه می‌دهد. نکته قابل توجه این است که DLSS 4.0 و DLSS 4.5 به طور جداگانه پشتیبانی می‌شوند و همچنین گزینه‌ای برای DLSS 4.5 با پروفایل L وجود دارد. Intel XeSS پشتیبانی نمی‌شود.

• تولید فریم (Frame Generation) یک گزینه جداگانه است. نمی‌توانید ارتقاء کیفیت DLSS را با تولید فریم FSR ترکیب کنید.

• بازسازی پرتو (Ray Reconstruction) نیز پشتیبانی می‌شود. در سیستم‌های AMD، گزینه بازسازی پرتو AMD FSR وجود خواهد داشت.

• گزینه‌های نمایش اضافی شامل یک اسلایدر کنتراست، گزینه HDR، گزینه V-Sync و تنظیمات تنظیم روشنایی است.

• هیچ محدودکننده FPS و گزینه مقیاس‌بندی پویای وضوح وجود ندارد.

• صفحه تنظیمات دوم گزینه‌های کیفیت رندر را پوشش می‌دهد، با یک انتخابگر کلی از پیش تعیین شده در بالا. تنظیمات از پیش تعیین‌شده‌ی موجود عبارتند از «حداقل»، «کم»، «متوسط»، «زیاد»، «فوق‌العاده» و «سینماتیک». بالاترین گزینه‌ی از پیش تعیین‌شده‌ی «سینماتیک» تمام تنظیمات را به حداکثر نمی‌رساند - علاوه بر این، می‌توانید «کیفیت نورپردازی» را روی «حداکثر» تنظیم کنید، که در مقایسه با حالت سینمایی به تنهایی، ۴۰٪ کاهش عملکرد را به همراه دارد (حداکثر نورپردازی ۵۹ فریم در ثانیه در مقابل نورپردازی سینمایی ۹۸ فریم در ثانیه است، در سایر موارد یکسان است).

• بخش رندرینگ جامع است و کنترل‌های جداگانه‌ای برای کیفیت مدل، کیفیت بافت، کیفیت سایه، کیفیت نورپردازی، کیفیت انعکاس، کیفیت آب، تراکم شاخ و برگ، کیفیت مه حجمی، کیفیت جلوه، کیفیت شبیه‌سازی و کیفیت جلوه پس‌پردازش دارد. ردیابی پرتو و جلوه‌های پیشرفته‌ی آب و هوا، گزینه‌های روشن/خاموش جداگانه‌ای هستند.

• متأسفانه، هیچ کنترلی برای وضوح یا میدان دید وجود ندارد.

گرافیک

بازی Crimson Desert بر اساس موتور BlackSpace این شرکت ساخته شده است - که ما برای اولین بار در این بررسی به آن نگاه می‌کنیم، به دلیل تمرکز ما بر آزمایش بازی‌های تک نفره. به طور کلی، گرافیک از نظر بصری چشمگیر است، به خصوص وقتی صحبت از محیط‌ها و نورپردازی می‌شود، و به نظر می‌رسد که موتور به طور خاص برای آن ساخته شده است. مناظر جهان باز - جنگل‌ها، کوه‌ها، بیابان‌ها، شهرها - دقیق و اتمسفریک هستند و دارای فواصل ترسیمی چشمگیر می‌باشند. 

متأسفانه، مقیاس‌بندی سطح جزئیات (LOD) بسیار تهاجمی وجود دارد که باعث می‌شود اشیاء و سایه‌های قابل توجهی، گاهی اوقات درست جلوی بازیکن ظاهر شوند - بسیار حواس‌پرت‌کننده. جلوه‌های باد و فیزیک محیطی از ویژگی‌های برجسته هستند که باعث می‌شوند شاخ و برگ و جهان پویا و زنده به نظر برسند. با این حال، به نظر من انیمیشن‌های جلوه‌های باد روی درختان کمی سریع اجرا می‌شوند، تقریباً انگار همیشه طوفانی در نزدیکی است.

 فیزیک تخریب لایه دیگری از غوطه‌وری را اضافه می‌کند، و معماهایی مانند Zelda در Switch وجود دارد که شما را ملزم به تعامل فیزیکی با اشیاء می‌کند. اگرچه «بد نیست»، اما مدل‌ها و انیمیشن‌های شخصیت‌ها قطعاً نمی‌توانند با آنچه در بازی‌های مدرن Unreal Engine 5 دیده‌ایم، مطابقت داشته باشند - به ویژه جزئیات صورت، از آنچه سایر عناوین برتر فعلی به دست می‌آورند، پایین‌تر است. رندر کلی بسیار دانه‌دار و پر سر و صدا است، به خصوص در شب که وحشتناک به نظر می‌رسد.

 این برای من شخصاً یک نقطه ضعف بزرگ و یکی از بزرگترین عوامل برهم زننده حس غوطه‌وری است. فعال کردن NVIDIA DLSS Ray Reconstruction یا AMD Ray Regeneration به طور قابل توجهی به کاهش نویز کمک می‌کند، اما با افت عملکرد بسیار زیادی همراه است. نویزگیر داخلی بازی نیز در محیط‌های داخلی با مشکل مواجه است، جایی که نورپردازی می‌تواند با فعال بودن ردیابی اشعه به طور قابل توجهی سوسو بزند، اگرچه صحنه‌های بیرونی کمی بهتر عمل می‌کنند اما به هیچ وجه بی‌نقص نیستند. بسیاری از آنها حتی «قابل قبول» نیستند (به نظر من) - تصاویر را بررسی کنید.

وقفه سایه‌زن و دسترسی‌پذیری

در اولین اجرا، بازی سایه‌زن‌ها را حدود دو دقیقه کامپایل می‌کند - اجراهای بعدی فقط چند ثانیه طول می‌کشد مگر اینکه سخت‌افزار، درایور یا نسخه بازی خود را تغییر دهید. بارگذاری یک بازی ذخیره شده حتی با یک SSD سریع NVMe زمان زیادی طول می‌کشد. در طول گیم‌پلی هیچ وقفه قابل توجهی در کامپایل سایه‌زن وجود ندارد که برای یک بازی با این وسعت، غافلگیری خوشایندی است. 

از همان ابتدا، دوربین ماوس به طور پیش‌فرض کند و کُند به نظر می‌رسد، اما با تنظیم "شتاب دوربین" روی ۱.۰ در گزینه‌ها، می‌توان این مشکل را برطرف کرد، که باعث می‌شود حرکات ماوس دوباره طبیعی به نظر برسند. HDR و ultrawide 21:9 به طور کامل پشتیبانی می‌شوند. پردازنده‌های گرافیکی Intel Arc در ابتدا به طور کامل مسدود شده بودند - Pearl Abyss به دارندگان Arc گفت که درخواست بازپرداخت کنند. پس از واکنش‌های منفی، و اینتل که علناً اعلام کرد که سال‌ها در Alchemist، Battlemage، Meteor Lake و Lunar Lake به آنها کمک بهینه‌سازی ارائه داده است، توسعه‌دهنده مسیر را معکوس کرد و اجازه داد بازی روی Arc بوت شود.

 با این حال، از جدیدترین نسخه ۱.۰۱.۰۲، رندرینگ در Intel Arc کاملاً خراب است - دنیای درون بازی، صرف نظر از تنظیمات یا ردیابی پرتو، یک صفحه عمدتاً سیاه با مصنوعات شدید است. ما هر دو Arc A770 و Arc B580 را آزمایش کردیم و هیچ‌کدام تصویر قابل استفاده‌ای تولید نکردند، به همین دلیل در مقایسه‌ها لحاظ نشده‌اند. ما مطمئن هستیم که Pearl Abyss با Intel برای رفع این مشکل در به‌روزرسانی‌های آینده همکاری خواهد کرد. گزینه‌های دسترسی بسیار محدود هستند، که الگویی تکرارشونده در بسیاری از بازی‌های توسعه‌دهندگان آسیایی است - لطفاً گزینه‌هایی برای سختی به ما بدهید - ما نمی‌خواهیم شما بگویید "اینگونه باید از بازی لذت ببرید، چون ما اینطور می‌گوییم."

ارتقاء مقیاس، تولید فریم و ردیابی پرتو

ارتقاء مقیاس شامل NVIDIA DLSS و AMD FSR است، با پشتیبانی از تولید فریم و بازسازی پرتو در هر دو فروشنده. Intel XeSS پشتیبانی نمی‌شود. ردیابی پرتو با یک دکمه روشن/خاموش کنترل می‌شود، به نظر می‌رسد موتور بازی از پایه با در نظر گرفتن RT ساخته شده است. نکته قابل توجه این است که فعال کردن رهگیری پرتو عملاً هیچ هزینه عملکردی ندارد - در واقع، در وضوح تصویر 1440p با فعال بودن رهگیری پرتو، بسیاری از کارت‌ها در واقع کمی سریع‌تر از حالت بدون رهگیری پرتو عمل می‌کنند. 

به عنوان مثال، RTX 5060 Ti از 56 به 63 فریم بر ثانیه و RX 9070 XT از 88 به 93 فریم بر ثانیه می‌رسد. این باعث می‌شود فعال کردن رهگیری پرتو به امری بدیهی تبدیل شود. نکته قابل توجه این است که هم DLSS 4.0 و هم DLSS 4.5 به عنوان گزینه‌های جداگانه پشتیبانی می‌شوند و به بازیکنان حق انتخاب بین این دو نسخه را می‌دهند - حتی گزینه‌ای برای DLSS 4.5 با پروفایل L برای حداکثر کیفیت وجود دارد. دیدن این سطح از جزئیات عالی است، زیرا اکثر بازی‌ها فقط یک گزینه DLSS واحد را ارائه می‌دهند. با این حال، این امر پیچیدگی را برای کاربر افزایش می‌دهد، زیرا اکثر آنها هرگز در مورد پروفایل‌های DLSS چیزی نشنیده‌اند.

نیازمندی‌های سخت‌افزاری

نیازمندی‌های سخت‌افزاری برای یک عنوان جهان باز مدرن معقول است. در وضوح تصویر ۱۰۸۰p با تنظیمات سینمایی، حتی RTX 4060 هم ۵۸ فریم بر ثانیه و RX 7600 هم ۴۸ فریم بر ثانیه را ارائه می‌دهند—بنابراین تقریباً هر کارت گرافیک میان‌رده مدرنی می‌تواند تجربه‌ای قابل بازی ارائه دهد. در وضوح تصویر ۱۴۴۰p، برای ۵۶ تا ۶۳ فریم بر ثانیه، حداقل به RTX 5060 Ti یا RX 7800 XT نیاز دارید. برای وضوح تصویر ۴K، الزامات سخت‌تر می‌شود—فقط RTX 5080، RTX 4080 و کارت‌های سریع‌تر ۶۰+ فریم بر ثانیه را مدیریت می‌کنند، در حالی که RTX 5070 Ti به ۵۷ فریم بر ثانیه و RX 9070 XT به ۵۳ فریم بر ثانیه می‌رسند. RX 9070 XT در کل عملکرد قوی‌ای را نشان می‌دهد و در وضوح تصویر ۱۴۴۰p با RTX 4070 Ti رقابت می‌کند.

مقیاس‌بندی تنظیمات غیرمعمول است. تفاوت عملکرد بسیار کمی بین حالت‌های Medium (115 FPS)، High (113 FPS)، Ultra (109 FPS) و Cinematic (98 FPS) وجود دارد - پردازنده گرافیکی صرف نظر از این مورد، کاملاً مورد استفاده قرار می‌گیرد. افزایش قابل توجه عملکرد فقط در حالت Low (+34%، 132 FPS) و Minimum (+40%، 137 FPS) حاصل می‌شود. ترکیب "Cinematic + Max Lighting" یک تله است - برای حداقل بهبود بصری، 40% عملکرد (59 FPS) را به طرز وحشتناکی کاهش می‌دهد. نکته قابل توجه این است که فعال کردن Ray Tracing هیچ هزینه‌ای ندارد - در واقع بسیاری از کارت‌ها با فعال بودن RT کمی سریع‌تر از غیرفعال بودن آن عمل می‌کنند. این امر فعال کردن RT را به امری بدیهی تبدیل می‌کند.

VRAM

استفاده از VRAM برای یک بازی مدرن بسیار کم است. در تنظیمات Minimum، استفاده حدود 4 گیگابایت است. در حالت Cinematic، بسته به وضوح، 6 تا 8 گیگابایت است. فعال کردن Max Lighting آن را حدود 1 گیگابایت بالاتر می‌برد. استفاده‌ی کامل از Cinematic + Max Lighting + 4x Frame Generation + Ray Reconstruction در وضوح 4K به 12 گیگابایت می‌رسد که هنوز هم مقدار کمی است. نکته‌ی منفی این است که استفاده‌ی کمتر از VRAM توضیح می‌دهد که چرا بافت‌ها حتی در حداکثر تنظیمات هم آنطور که انتظار می‌رود واضح به نظر نمی‌رسند و چرا در طول بازی عناصر قابل توجه و حواس‌پرت‌کننده‌ای ظاهر می‌شوند.

تست شماره 2

Pearl Abyss به تازگی ممنوعیت بررسی بازی Crimson Desert را برداشته است، بنابراین می‌توانیم بالاخره تحلیل عملکرد آن را روی کامپیوتر شخصی به اشتراک بگذاریم. با استفاده از موتور Blackspace، اکنون زمان آن رسیده است که آن را بنچمارک کنیم و عملکردش را روی کامپیوتر شخصی بررسی کنیم.

برای بنچمارک‌هایمان، من از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX 6900XT، RX 7900XTX، RX 9070XT از AMD و همچنین RTX 2080Ti، RTX 3080، RTX 4090، RTX 5080 و RTX 5090 از NVIDIA استفاده کردم. همچنین از ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، درایورهای GeForce 595.76 و Radeon Adrenalin Edition 26.2.2 استفاده کردم.

Pearl Abyss تنظیمات گرافیکی زیادی را برای تغییر اضافه کرده است. گیمرهای کامپیوتری می‌توانند کیفیت مدل‌ها، سایه‌ها، بافت‌ها، نورپردازی و موارد دیگر را تنظیم کنند. این بازی همچنین از NVIDIA DLSS 4.5 و AMD FSR 3.1 پشتیبانی می‌کند. برای اولین بار، ما یک تنظیمات منحصر به فرد DLSS 4.5 نیز داریم که به شما امکان می‌دهد از Preset L در همه حالت‌ها استفاده کنید. با این حال، هیچ پشتیبانی از Intel XeSS 2.0 وجود ندارد.

Crimson Desert ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای آزمایش‌های ما، از منطقه شروع استفاده کردم. این منطقه از اولین مبارزه بزرگی که پس از آن اتفاق می‌افتد (یا بقیه مقدمه) سخت‌تر بود. به این ترتیب، باید ایده خوبی از نحوه اجرای بقیه آن به ما بدهد.

قبل از ادامه، باید توجه داشته باشم که تنظیمات Ultra و Cinematic به طور خودکار Ray Tracing را فعال می‌کنند. علاوه بر این، یک تنظیم Max برای Lighting وجود دارد که با افت عملکرد بزرگی همراه است. بنابراین، من از تنظیمات Cinematic برای معیارهای 1080p، 1440p و 4K خود استفاده کرده‌ام. برای معیارهای DLSS 4 خود، از تنظیمات Max استفاده کردم. در تنظیمات سینمایی/رزولوشن 1080p، شش پردازنده گرافیکی برتر ما توانستند تجربه‌ای ثابت با نرخ فریم 60 فریم بر ثانیه ارائه دهند. یکی از آنها AMD Radeon RX 6900XT است. NVIDIA RTX 3080 نیز می‌تواند تجربه‌ای روان ارائه دهد، البته به شرطی که از مانیتور G-Sync استفاده کنید.

پنج پردازنده گرافیکی برتر ما در تنظیمات سینمایی/رزولوشن 1440p، هیچ مشکلی در افزایش نرخ فریم بالای 60 فریم بر ثانیه نداشتند. در مورد تنظیمات 4K طبیعی/سینمایی، NVIDIA RTX 4090 و RTX 5090 توانستند تجربه‌ای ثابت با نرخ فریم 60 فریم بر ثانیه ارائه دهند. و همانطور که گفتم، این با فعال بودن رهگیری پرتو (Ray Tracing) است.

برای دیدن اینکه بازی چگونه تغییر می‌کند، تنظیمات گرافیکی آن را در 4K طبیعی روی NVIDIA RTX 5090 نیز امتحان کردم. و اوضاع کمی عجیب است. در حالی که وقتی تنظیمات را به سینمایی و اولترا تغییر دادم، افزایش عملکرد قابل توجهی را مشاهده کردم، تقریباً هیچ تفاوتی بین اولترا، بالا و متوسط وجود نداشت. با این تنظیمات از پیش تعیین‌شده، پردازنده گرافیکی من تا نهایت توان خود استفاده می‌شد، بنابراین به هیچ وجه محدود به پردازنده نبودم. سپس، وقتی تنظیمات را به پایین و حداقل کاهش دادم، شاهد افزایش عملکرد بزرگی بودم.

صحبت از رفتارهای عجیب شد، جلوه‌های ردیابی پرتو در Crimson Desert به طرز شگفت‌آوری سبک هستند. برخلاف سایر بازی‌ها، در Crimson Desert، ردیابی پرتو تنها ۳ تا ۴ فریم بر ثانیه تأثیر دارد. در واقع، در برخی موارد، نسخه RT می‌تواند سریع‌تر از نسخه رستر شده اجرا شود. در اینجا دو تصویر وجود دارد که به طور کامل بهبودهای بصری ردیابی پرتو را نشان می‌دهند. 

به GI بهتری که هنگام استفاده از ردیابی پرتو دریافت می‌کنیم توجه کنید. حالا، به نرخ فریم‌ها نگاه کنید. با RT، ما در ۲۲۸ فریم بر ثانیه هستیم. وقتی آن را غیرفعال می‌کنیم، به ۲۲۵ فریم بر ثانیه می‌رسیم. شوخی نمی‌کنم. مناطقی وجود دارد که نسخه ردیابی پرتو می‌تواند در آنها بهتر از نسخه رستر شده اجرا شود.

متأسفانه، Crimson Desert از چندین مشکل بصری عمده رنج می‌برد. قابل توجه‌ترین مشکل، سایه‌اندازی شدید روی چمن است. می‌توانید با فعال کردن NVIDIA Ray Reconstruction یا AMD Ray Regeneration این مشکل را برطرف کنید، اما اگر کارت گرافیک NVIDIA RTX یا AMD Radeon RX 9000 ندارید، هیچ راه حلی وجود ندارد. همچنین مشکلات جدی در نمایش ناگهانی نور وجود دارد. به عنوان مثال، سایه‌ها می‌توانند درست جلوی شما ظاهر شوند. وقتی به لامپ‌ها یا منابع آتش نزدیک می‌شوید، نورها نیز ظاهر می‌شوند. ثبات بصری کلی ضعیف است و مشخص است که توسعه‌دهندگان برای اجرای بازی به این خوبی، از بسیاری از جزئیات صرف نظر کرده‌اند.

این بدان معنا نیست که Crimson Desert یک بازی بدشکل است. در واقع، جلوه‌های باد و فیزیک شگفت‌انگیزی دارد. در حالی که اکثر بازی‌ها "ایستا" و "بی‌جان" به نظر می‌رسند، Crimson Desert با آب و هوای شگفت‌انگیز و فیزیک تخریب جذابش، زنده‌تر به نظر می‌رسد. با این حال، هنگام کاوش در دنیای آن، Crimson Desert به اندازه اکثر بازی‌های Unreal Engine 5 منسجم نیست. 

شخصیت‌های آن نیز به هیچ وجه به آنچه در سایر بازی‌های سه‌گانه دیده‌ایم، نزدیک نیستند. در مورد MetaHuman، Nanite و Lumen هر چه می‌خواهید بگویید، اما آنها تصویر منسجم‌تری ارائه می‌دهند. بازی‌های UE5 تقریباً پاپ-این‌ها را حذف کرده‌اند، چیزی که مدت‌ها من را آزار می‌داد. به طور خلاصه، هیچ سس جادویی وجود ندارد. Crimson Desert بهتر اجرا می‌شود زیرا توسعه‌دهندگان بسیاری از زوایا را حذف کرده‌اند. این یک واقعیت است.

حالا بیایید تمرکز خود را روی DLSS بگذاریم. همانطور که گفتم، این بازی از DLSS 4 و DLSS 4.5 پشتیبانی می‌کند. متأسفانه، DLSS 4.5 از مشکلات سوسو زدن رنج می‌برد (که در DLSS 4 وجود ندارد). من آنها را در ویدیوی خود برجسته کرده‌ام. بنابراین، فعلاً توصیه می‌کنم از DLSS 4 استفاده کنید و نه DLSS 4.5.

پیاده‌سازی تولید فریم DLSS 4.0 کمی پیچیده است. در حین حرکات سریع دوربین، ممکن است متوجه برخی مصنوعات بصری شوید. در تصاویری که هنگام حرکت سریع دوربین گرفتم، این مصنوعات به وضوح قابل مشاهده هستند. این بدترین پیاده‌سازی نسل فریم DLSS 4.0 نیست که دیده‌ام، اما مطمئناً یکی از بهترین‌ها هم نیست. جایی در وسط قرار می‌گیرد. همانطور که بارها گفته‌ام، در طول گیم‌پلی معمولی، دوربین را به سرعت من حرکت نخواهید داد. با این حال، به نظر من، این بهترین روش برای آزمایش نسل فریم DLSS 4 است.

همانطور که گفتم، NVIDIA Ray Reconstruction می‌تواند مشکلات سایه‌اندازی چمن را برطرف کند. همچنین می‌تواند جلوه‌های ردیابی پرتو بازی را افزایش دهد. در زیر، می‌توانید مقایسه‌ای با (چپ) و بدون (راست) بازسازی ری (Ray Reconstruction) پیدا کنید. به وضوح می‌توانید ببینید که تصویر با بازسازی ری چقدر بهتر به نظر می‌رسد. با این حال، بازسازی ری همچنین برخی از مشکلات سوسو زدن را ایجاد می‌کند. این مشکلات سوسو زدن ممکن است برخی از گیمرها را دلسرد کند. من قبلاً در مورد همه این مشکلات به Pearl Abyss اطلاع داده‌ام. بنابراین، امیدوارم که آنها آنها را از طریق یک به‌روزرسانی پس از انتشار برطرف کنند.

در واقع، پیاده‌سازی DLSS فقط یک هفته پیش در وضعیت بسیار بدی بود. مشکلات زیادی با آن وجود داشت، تا جایی که من یک ویدیو برای برجسته کردن آنها ساختم (و آن را برای توسعه‌دهندگان فرستادم). خوشبختانه، آنها اکثر آنها را برطرف کرده‌اند. با این حال، مشکلاتی که در بالا ذکر کردم هنوز وجود دارد.

به هر حال، من هیچ مشکل لکنت زبان بزرگی را تجربه نکردم. بازی در طول کاوش یا مبارزه روان بود. من همچنین از نیازهای کم CPU تحت تأثیر قرار گرفتم. حتی در طول مبارزات بزرگ، AMD Ryzen 9 7950X3D به هیچ وجه تحت فشار قرار نگرفت.

در کل، Crimson Desert روی رایانه شخصی عالی اجرا می‌شود. این بازی دچار لکنت زبان نمی‌شود و دارای جلوه‌های رهگیری پرتو (Ray Tracing) است که عملکرد شما را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. من همچنین با هیچ مشکلی در پیاده‌سازی Denuvo آن مواجه نشدم. در عین حال، Crimson Desert از نظر بصری به بازی‌های UE5 یا بازی‌هایی که از Path Tracing استفاده کرده‌اند، نزدیک هم نمی‌شود. 

همچنین از مشکلات بصری مختلفی رنج می‌برد. به علاوه، پیاده‌سازی DLSS نیاز به کار و اصلاح بیشتری دارد. همانطور که گفتم، Crimson Desert عالی به نظر می‌رسد. با این حال، گرافیک آن شما را بی‌کلام نخواهد گذاشت. با این وجود، این بازی روی طیف وسیعی از رایانه‌های شخصی به خوبی اجرا می‌شود. و این چیز خوبی است!