خرید بازی یاکوزا 1 Yakuza 1 PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Yakuza 1 PS2

یاکوزا یک بازی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۵ است که توسط سگا برای پلی‌استیشن ۲ توسعه و منتشر شد. این بازی در دسامبر ۲۰۰۵ در ژاپن و در سپتامبر ۲۰۰۶ در سطح بین‌المللی منتشر شد. داستان، کازوما کیریو، یک یاکوزا را دنبال می‌کند که ده سال را به خاطر جرمی که مرتکب نشده بود، در زندان گذراند.

Yakuza، مافیای ژاپن، باید یکی از آخرین معادن طلای بزرگ و بکر فرهنگ عامه در غرب باشد. با وجود تمام فیلم‌ها و بازی‌های بی‌شماری که دیده‌ایم و کابوی‌ها، اوباش، سامورایی‌ها و باندهای خیابانی را به هر دلیلی رمانتیک جلوه داده‌اند، رویکرد ژاپنی‌ها به جرایم سازمان‌یافته در مقایسه با آنها، کمتر مورد توجه قرار گرفته است - اگرچه داستان‌های Yakuza می‌توانند با همان هیجان و شدت پر شوند.

 خوشبختانه، بالاخره کسی شجاعت و جسارت لازم را داشت تا یک بازی اکشن ماجراجویی جذاب با تمرکز بر آن حرامزاده‌های شرور، انگشت‌شکن و با خالکوبی‌های فوق‌العاده استادانه در پشت خود بسازد. بازی جدید سگا که اولین بار اواخر سال گذشته در ژاپن منتشر شد، در به تصویر کشیدن داستانی اغراق‌آمیز و مناسب درباره یک Yakuzaی سابق که درگیر درگیری بزرگی بین خانواده‌های جنایتکار متخاصم شده است، کار خوبی انجام می‌دهد. 

گیم پلی بازی Yakuza 1

این بازی همچنین دارای سکانس‌های نبرد تن به تن بسیار زیبایی است. اما خط داستانی پیچیده آن اغلب دچار مشکل می‌شود و گیم‌پلی اصلی آن ساده و تکراری می‌شود. Yakuza به خاطر مفهومش امتیاز بزرگی می‌گیرد و می‌تواند یک ماجراجویی هیجان‌انگیز باشد، اما نه از نظر مفهومی و نه به عنوان یک بازی، به پتانسیل خود نمی‌رسد.

داستان و شخصیت پردازی بازی Yakuza 1 یاکوزا 1 پلی استیشن 2

در بازی، شما در نقش کازوما کیریو، یک Yakuzaی بی‌احساس و سنگدل بازی می‌کنید که متعهد به احترام به رئیس (یا "اویابون") و همچنین برادران خلافکارش است. در اوایل بازی، او تصمیمی جدی می‌گیرد تا مسئولیت یکی از جنایات ناشی از علاقه دوستش را بپذیرد. بنابراین او به مدت 10 سال در زندان محبوس می‌شود و به طرز ننگینی از قبیله Yakuza تبعید می‌شود. 

او سرانجام از این مخمصه رهایی می‌یابد، در حالی که هیچ چیز بدتر از این به نظر نمی‌رسد، اما متوجه می‌شود که در دنیای جرایم سازمان‌یافته تغییرات زیادی رخ داده است (به‌علاوه، همه تلفن همراه دارند). در سندیکای Yakuza توجو، برای کسب بالاترین مقام‌ها، مبارزه قدرت وجود دارد و کازوما به نحوی درگیر آن می‌شود.

 بنابراین، یک طرح پیچیده آشکار می‌شود، شامل گم شدن ۱۰ میلیارد ین، چندین خانواده‌ی متخاصم و متحدانشان، یک کارآگاه ناامید که سعی در بازسازی زندگی‌اش دارد، یک دختر کوچک که به دنبال مادرش می‌گردد، یک دلال اطلاعات دنیای زیرزمینی که چشم‌چرانی می‌کند و موارد دیگر.

گیم پلی بازی Yakuza 1 پی اس 2

داستان Yakuza توسط یک نویسنده‌ی تحسین‌شده‌ی ژاپنی سرپرستی شده است، اما صادقانه بگویم، جدا از پیچیده بودن و درباره‌ی Yakuza بودن، چندان خاص نیست. بهترین چیزی که می‌توان در مورد آن گفت این است که سرانجام، گره‌های داستان باز می‌شوند؛ در حالی که سکانس‌های منتهی به پایان بازی مسخره هستند، داستان در نهایت به خوبی پایان می‌یابد.

 بدترین چیزی که می‌توان در مورد آن گفت این است که بارها و بارها به کلیشه‌های قابل پیش‌بینی روی می‌آورد که اصالت و ابتکار مفهوم را تضعیف می‌کند. کازوما در چند مورد به ناسزا متوسل می‌شود، اما در بیشتر موارد، او قهرمان نمونه اولیه شماست که با تبهکاران نمونه اولیه شما مبارزه می‌کند. با وجود اینکه بازی در یک منطقه کثیف توکیو پر از کلوپ‌ها، بارهای غواصی و مغازه‌های پورن اتفاق می‌افتد، تقریباً هیچ ابهام اخلاقی در بازی وجود ندارد. 

علاوه بر این، بدون لو دادن چیزی، بخش زیادی از داستان حول محور کازوما می‌چرخد که از یک دختر ۹ ساله مراقبت می‌کند، بنابراین این داستان به ظاهر خشن، پر از تلاش‌های فراوان برای لحظات لطیف است که معمولاً بی‌نتیجه می‌مانند و واقعاً از جذابیت بازی می‌کاهد. 

این هم کمکی نمی‌کند که Yakuza پر از صداپیشگی‌های انگلیسی ناقص برای شخصیت‌هایی است که هنوز با آهنگ اصلی ژاپنی هماهنگ هستند، که متأسفانه از این نسخه حذف شده است. با این حال، با وجود همه اینها، داستان Yakuza هنوز نیروی محرکه کل بازی است و به خود زمان کافی می‌دهد تا شخصیت‌های اصلی خود را توسعه دهد و انواع پیچش‌های غیرقابل پیش‌بینی را ارائه دهد.

گیم پلی بازی Yakuza 1 پی اس 2

از دیدگاه گیم‌پلی، این یک بازی اکشن ماجراجویی نسبتاً خطی و ساده است. نگذارید زرق و برق‌های مدرن و مینی‌مپ گرد در گوشه صفحه شما را فریب دهد و فکر کنید که این یک برداشت ژاپنی از Grand Theft Auto است؛ Yakuza اشتراکات بسیار بیشتری با دیگر مجموعه‌های اکشن ماجراجویی ژاپنی، مانند اونیموشا یا رزیدنت اویل، دارد. طعنه‌آمیز است که یک بازی که در یک محیط مدرن و واقعی اتفاق می‌افتد، بدون هیچ عنصر فانتزی یا ترسناک واقعی، می‌تواند از نظر مفهومی بسیار اصیل‌تر از بازی‌های مشابه پر از هیولاهای ساختگی به نظر برسد.

 با این حال، یکی از نکات ناامیدکننده در مورد Yakuza این است که بازی تقریباً منحصراً در یک منطقه کوچک ژاپنی اتفاق می‌افتد. کاری که شما انجام می‌دهید این است که از نقطه A به نقطه B می‌دوید و اغلب در طول مسیر درگیر مشت و لگد می‌شوید. وقتی از زیبایی خیابان‌های شلوغ و نئونی توکیو در این بازی عبور کنید، متوجه خواهید شد که رفتن از یک بار به بار دیگر و رساندن این آیتم به آن شخصیت، حداقل کمی خسته‌کننده است. 

در برخی از فصل‌های بازی، می‌توان مدتی از ماموریت‌های اصلی داستان فاصله گرفت تا به ماموریت‌های فرعی پرداخت - اما این ماموریت‌ها نیز همواره شامل دویدن به جایی، پیدا کردن چیزی و کتک زدن چند نفر می‌شوند.

جالب اینجاست که در Yakuza تیراندازی بسیار کمی وجود دارد، اما درگیری‌های خالص زیادی وجود دارد. در اوایل بازی تلویحاً گفته می‌شود که کازوما از نظر اخلاقی با کشتن مردم مخالف است (برخلاف بی‌هوش کردن آنها)، و بیشتر اراذل و اوباشی که با آنها می‌جنگید نیز از اسلحه استفاده نخواهند کرد. 

اسلحه‌ها در برخی از میان‌پرده‌های بازی به طور برجسته‌ای ظاهر می‌شوند، اگرچه در طول نبرد، دشمنان مسلح مانند هر کس دیگری فقط سلامتی شما را کم می‌کنند... نزدیک شدن به آنها به طرز آزاردهنده‌ای دشوار است. سلاح‌های رایج‌تر دیگری نیز در بازی وجود دارد، از چوب گلف گرفته تا جعبه‌ها، لوله‌های فولادی و شمشیرهای تمرینی چوبی. همه سلاح‌ها پس از چند حمله موفقیت‌آمیز به سرعت می‌شکنند، اما می‌توانند در طول بازی به شما یک مزیت قابل توجه بدهند و تنوع بسیار مورد نیاز را به تمام مبارزات اضافه می‌کنند.

علاوه بر سکانس‌های مبارزه‌ای زیادی که به عنوان بخشی از داستان اصلی اتفاق می‌افتند، در حالی که در خیابان‌ها می‌دوید و به کار خودتان مشغول هستید، با برخوردهای تصادفی به سبک بازی‌های نقش‌آفرینی با دشمنان مواجه خواهید شد. اراذل و اوباش خیابانی و Yakuzaهای بی‌مصرف شما را تعقیب می‌کنند، به شما فحش می‌دهند و به صورت گروهی به شما حمله می‌کنند.

 پس از مدتی، تعداد این حملات تصادفی هم آزاردهنده و هم تا حدودی پوچ می‌شود؛ انگار کازوما آزاردهنده‌ترین مرد جهان است. فکر می‌کنید چنین مشت‌زن قدرتمندی خودش را درگیر این همه مشت‌زنی نمی‌کند، اما خب، اگر تمام کاری که می‌کردید رفتن به دکه‌های فروش کاسه گوشت و بستنی فروشی‌ها بود، این بازی خیلی جذاب نمی‌شد.

 مبارزه عمدتاً شامل استفاده از تعداد کمی از ترکیبات و قلاب‌های مؤثر برای گیج کردن و زمین زدن دشمنان و سپس وارد کردن آسیب بیشتر در حالی که دشمنانتان روی زمین افتاده‌اند، می‌شود. از آنجایی که کازوما تقریباً همیشه تنها است و تقریباً همیشه تعدادشان حدود شش به یک است، باید مراقب باشید که محاصره و غافلگیر نشوید. اما اکثر دشمنان، به جز برخی از حریفان سریع و نسبتاً سرسخت بازی، در نبردهای تن به تن حریف کازوما نیستند.

بهترین نکته در مورد نبرد، وحشیانه بودن بسیاری از حرکات است. کازوما پس از زدن چند ضربه موفق، در هاله‌ای به نام "حالت گرما" گرفتار می‌شود که به او اجازه می‌دهد از حملات قدرتمندتری استفاده کند که اغلب کار حریف بدشانس را تمام می‌کند. کازوما آدم آرامی است، اما وقتی صحبت از مبارزه می‌شود، در کوبیدن سر دشمنانش به دیوار، کوبیدن سرشان به چمن، کوبیدن دوچرخه به آنها، عبور دادن آنها با چاقو یا فقط بالا رفتن از روی آنها و مشت زدن مکرر به صورتشان تردید نمی‌کند.

 از آنجایی که این حرکات ویژه مانند کات‌سین‌های کوچک نمایش داده می‌شوند، یکی از مزایای استفاده از آنها این است که از غافلگیر شدن شما جلوگیری می‌کنند. شما همچنین با شکست دادن دشمنان با این نوع حرکات، امتیاز تجربه بسیار بیشتری کسب می‌کنید، بنابراین بخش زیادی از مبارزات حول محور تلاش برای ماندن در حالت گرما تا حد امکان می‌چرخد.

سیستم تجربه ساده اما به اندازه کافی جالب است که به شما انگیزه می‌دهد تا در طول بازی به کتک زدن افراد ادامه دهید. شما سه آمار مختلف دارید که می‌توانید آنها را تقویت کنید که به شما حرکات مبارزه جدید و بهتر، سلامتی بیشتر و غیره می‌دهد. هر ارتقاء به یک آمار خاص به طور قابل توجهی گران‌تر از قبلی می‌شود، بنابراین در نهایت در هر سه مورد امتیاز خواهید گرفت. این سیستم به خوبی متعادل است به طوری که شما درست در انتهای بازی به حداکثر توانایی‌های کازوما نزدیک می‌شوید، که در اولین بار حدود 10 یا 12 ساعت طول می‌کشد.

 با وجود این، و حتی اگر اکشن مبارزه عالی به نظر برسد و حس فوق‌العاده‌ای داشته باشد، تنوع کمی در انواع دشمنانی که با آنها روبرو خواهید شد وجود دارد که همه آنها را می‌توان با استفاده از الگوهای حمله ساده خود شکست داد. زاویه دوربین در طول مبارزه نیز می‌تواند تا حدودی ناامیدکننده باشد، و اگرچه صفحات نمایش شیک در مقابل که قبل از هر مبارزه ظاهر می‌شوند در حدود دوازده مورد اول بسیار جالب هستند، اما برای پوشاندن زمان بارگذاری نسبتاً طولانی استفاده می‌شوند که در نهایت سرعت بازی را کاهش می‌دهند.

همچنین چند مینی‌گیم در Yakuza وجود دارد، از جمله یک گیرنده یوفو سکه‌ای، یک مسیر بوکس زیرزمینی، یک دربی هوم ران در قفس‌های ضربه‌زنی، یک کازینو با بلک جک، رولت و باکارات، و مینی‌بارهای میزبان که در آن می‌توانید سعی کنید با دختران زیبا گپ بزنید (خیلی مشتاقید درباره گیرنده یوفو بیشتر بدانید، درست است؟). مینی‌بارهای میزبان، Yakuza را به یک شبیه‌ساز قرار ملاقات بسیار ساده تبدیل می‌کنند؛ شما می‌نشینید و شروع به بردن و غذا خوردن با یک دختر پرحرف می‌کنید که کارش این است که به پسرهای ژاپنی تنهایی مثل شما خوش بگذراند. 

می‌توانید غذا و نوشیدنی سفارش دهید و به او هدیه بدهید در حالی که سعی می‌کنید وقتی گاهی اوقات از شما سؤال می‌کند، آنچه را که می‌خواهد بشنود به او بگویید. اما، شاید مانند بازی واقعی، هیچ‌کدام از این‌ها واقعاً به جایی نمی‌رسد. علاوه بر این، از آنجایی که داستان بازی اغلب پر از فوریت است، به نظر نمی‌رسد هرگز دلیل خوبی برای انجام هر یک از این کارها یا حتی انجام ماموریت‌های جانبی اختیاری بازی وجود داشته باشد.

 مطمئناً محتوای اضافی برای بازی کردن وجود دارد، اما در واقعی‌تر یا پر جنب و جوش‌تر کردن دنیای Yakuza موفق نیست. از آنجایی که تقریباً همیشه در همان منطقه کوچک گیر کرده‌اید و نمی‌توانید کارهای اساسی زندگی شهری مانند رانندگی یا دوچرخه‌سواری را انجام دهید، بازی هرگز این حس را به شما نمی‌دهد که در یک شهر کاملاً واقعی هستید.

گرافیک بازی Yakuza 1 سونی 2

در حالی که بازی در هیچ سطحی کاملاً موفق نیست، تا مدتی بازی Yakuzaی بهتری پیدا نخواهید کرد.با این حال، مطمئناً شبیه به یک بازی Yakuza به نظر می‌رسد. خیابان‌های شلوغ توکیوی مدرن به طور باورپذیری رندر شده‌اند و مدل‌ها و انیمیشن‌های شخصیت‌ها در بیشتر موارد عالی به نظر می‌رسند. پشتیبانی از نمایشگرهای عریض، این بازی PS2 را از نظر بصری چشمگیرتر می‌کند. تماشای سکانس‌های نبرد نیز هیجان‌انگیز است، اگرچه انیمیشن‌های حمله هر چقدر هم که خوب به نظر برسند، خیلی زود تکراری می‌شوند. متأسفانه صدا در Yakuza به خوبی تصاویر نیست. 

صداگذاری و موسیقی بازی Yakuza 1

Yakuza 1 از صداهای پس‌زمینه محیطی در حلقه‌های بسیار کوتاه و قابل توجه استفاده می‌کند که به طرز آزاردهنده‌ای آزاردهنده هستند. موسیقی بازی هم به طرز ناامیدکننده‌ای کم است، هرچند همانقدر هم که هست، خوب است. اکثر نبردها با یکی از چندین ریف گیتار یا بیس مختلف شروع می‌شوند که واقعاً به شما کمک می‌کند برای مبارزه هیجان‌زده شوید، بنابراین حیف است که بازی روی موسیقی متنش کار بیشتری نکرده است. 

همانطور که گفته شد، صداپیشگی انگلیسی مناسب است اما عالی نیست. چند اجرای قابل توجه از افرادی مانند مارک همیل و مایکل مدسن در بازی وجود دارد و صدای کازوما به خوبی با او هماهنگ است. اما به نظر می‌رسد صداپیشگان بیشتر تلاش می‌کنند دیالوگ‌هایشان را با لب‌خوانی ژاپنی هماهنگ کنند تا اینکه طبیعی باشند. توجه داشته باشید که اگرچه مطمئناً خون و خشونت کافی در بازی وجود دارد که درجه‌بندی M برای بزرگسالان را توجیه می‌کند، اما مقدار زیادی ناسزا نیز در دیالوگ‌ها وجود دارد. بیشتر این موارد در متن مناسب به نظر می‌رسند.

جمع بندی

Yakuza 1 تلاشی ستودنی است که کاملاً در یک تجربه کاملاً رضایت‌بخش ادغام نمی‌شود. در نهایت، اگر داستان بازی متمرکزتر و کمتر ساختگی بود، لذت بردن از اکشن ساده و تکراری آسان‌تر می‌شد. با این حال، و علیرغم صداگذاری انگلیسی، محیط و سبک ژاپنی بازی اغلب به طور مؤثر و تحریک‌آمیزی به نظر می‌رسد. انتظار یک تجربه گیم‌پلی بی‌نظیر از Yakuza را نداشته باشید، اما این بازی به اندازه کافی درام سینمایی و خشونت پیرامون خانواده‌های بدنام جرایم سازمان‌یافته ژاپن را به تصویر می‌کشد که ارزشش را دارد.

نکات مثبت

• فرضیه عالی که مدت زیادی دست نخورده باقی مانده است
• سکانس‌های نبرد تن به تن شدید و زیبا برای مدتی سرگرم‌کننده هستند
• ماجراجویی با حجم مناسب و کامل با ماموریت‌های فرعی و موارد اضافی مختلف

نکات منفی

• داستان پیچیده اما جالب که به دلیل کلیشه‌های زیاد آسیب دیده است
• طراحی ماموریت‌های Fetch-quest منجر به رفت و برگشت‌های زیاد می‌شود
• مبارزات بسیار تکراری می‌شوند، نه به لطف تعداد کم انواع دشمن
• زمان بارگذاری به طور قابل توجهی طولانی و مکرر