خرید بازی Nier PS3 پلی استیشن 3

معرفی بازی Nier PS3

نیئا (Nier) یک بازی نقش‌آفرینی اکشن است که در سال ۲۰۱۰ توسط شرکت کاویا (Cavia) توسعه یافته و توسط اسکوئر انیکس (Square Enix) برای پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده است.

پس از آخرین و جنجالی‌ترین بازی Final Fantasy برای اسکوئر انیکس، زمان آن رسیده که نفسی تازه کنیم؛ هزینه و زمان لازم برای تکمیل سیزدهمین فصل از حماسه‌ی معروف JRPG قطعاً بسیار زیاد بوده است و برای اینکه این غول ژاپنی همیشه در بازار حضور داشته و فعال بماند، به بچه‌های کاویا با انتشار Nier متکی است، بازی‌ای پر از ویژگی‌های جالب از جمله اشاراتی به گذشته‌ی بازی‌های ویدیویی کم و بیش اخیر.

این عنوان Nier به طور خاص یک دوره‌ی تکوینی داشت: به عنوان یک پروژه شامل دو بازی جداگانه متولد شد، اما تنها به یک شکل به بازار اروپا رسید، بدون هیچ گونه اعلامیه‌ی جدید و بعیدی. این عنوانی است که طبقه‌بندی آن دشوار است، به عنوان یک بازی اکشن معرفی شد و با انتشار مطالب جدید در مورد کار در حال انجام، ویژگی‌هایی را به خود گرفته که به طور فزاینده‌ای به یک بازی نقش‌آفرینی نزدیک‌تر شده است.

تریلر بازی Nier پلی استیشن 3

 حتی اکنون، در مواجهه با محصول نهایی، از اینکه مجبوریم Nier را با استفاده از دسته‌بندی‌های کلاسیک شناخته شده فهرست کنیم، کمی خجالت می‌کشیم. برای راحتی، احساس می‌کنیم که می‌خواهیم آن را با یک بازی اکشن RPG مقایسه کنیم، حتی اگر ویژگی‌های عجیب و غریب آن شایسته‌ی توجه و تحلیل عمیق باشند.

 تمدن در بحران

Nier داستان جهانی را روایت می‌کند که توسط یک بیماری همه‌گیر ویرانگر نابود شده است: قرن‌ها پس از ظهور آن، تمدن مدرنی که ما می‌شناسیم کاملاً فروپاشیده است و انسان‌ها به زندگی، یا بهتر است بگوییم زنده ماندن، بازگشته‌اند و سبک روستایی را پذیرفته‌اند. توسعه‌ای جدید و آهسته که بر بقایای گذشته‌ای که اکنون بیشتر اسطوره‌ای است تا تاریخی، رشد می‌کند و حتی شهرهایی که به آرامی و با ترس دوباره در حال ظهور هستند، تقریباً به عنوان هشداری برای نسل‌های جدید، نگاهی اجمالی به ویرانه‌های آثار بزرگ قدیمی بشر دارند: پل‌ها، ساختمان‌ها، زیرساخت‌هایی که اکنون غیرقابل استفاده و رو به زوال هستند، نمادهای مدرنیته و پیشرفتی که اکنون ناپدید شده‌اند.

در این بستر متروک، ماجراهای قهرمان ما آشکار می‌شود، شخصیتی که باید همانطور که دوست داریم غسل تعمید داده شود، همانطور که در ماجراهای چند سال پیش اتفاق افتاد. ما نقش یک پدر را بازی خواهیم کرد، نه قهرمان یا از پیش مقدر شده، بنابراین تنها انگیزه شخصیت اصلی، یافتن درمانی برای دخترش است که به شدت به بیماری وحشتناکی مبتلا است که قبلاً جهان را نابود کرده است: به اصطلاح خط خطی سیاه.

 انتخاب غیرمعمولِ سوق دادن ماجراجویی به سمت شخصیتی عاری از ویژگی‌های قهرمانانه معمول، در ظاهر او نیز منعکس شده است: مردی میانسال، پیر با موهای سفید و سخت‌شده در روحش به دلیل سرنوشت غم‌انگیزی که تنها دخترش را رنج داد. با این حال، این شخصیت‌پردازی با فقدان کاریزمایی همراه است؛ این امر باعث می‌شود که بازیکن به شخصیت دیگر دیجیتالی خود وابسته نشود و محدودیتی است که در کل بازیگران Nier مشترک است و به طور قابل توجهی غوطه‌وری را تضعیف می‌کند. 

در جستجوی ما برای یک درمان معجزه‌آسا، از ما خواسته می‌شود تا از شهرهای مختلف و مناطق خارج از شهری که دنیای بازی را تشکیل می‌دهند، بازدید کنیم. دنیای بازی چندان وسیع به نظر نمی‌رسد، اما می‌تواند تنوع مجزا و قابل توجهی از محیط‌های قابل بازدید را به خود اختصاص دهد. 

مکان‌های مختلف به مناطق کلان‌شهری تقسیم شده‌اند که با زمان بارگذاری محدود قابل دسترسی هستند، بلکه نمایش این محیط‌ها است که معمولی به نظر می‌رسد و جغرافیایی فاقد جذابیت، عدم وجود تعامل فیزیکی و اجرای فنی به سختی کافی را ارائه می‌دهد، چه در زمین‌های باز یکنواخت و خالی با وجود چرخه نور پویا (البته بدون اینکه هرگز به شب ختم شود) و چه در سیاه‌چال‌های تکراری با طراحی مراحل بیش از حد ساده.

کاغذی به تیزی تیغه‌ها

در ابتدا، پدر قهرمان داستان Nier تنها به یک شمشیر بی‌ارزش مجهز است که با آن می‌تواند در نبردهای نزدیک از طریق کمبوهای خطی ساده با یک دکمه بجنگد، اما خیلی زود موفق می‌شود از نعمت یک کتاب جادویی به نام گریمور وایس بهره‌مند شود که به او توانایی استفاده از جادو را می‌دهد، هنری که از قبل از مقدمه در دسترس است و به عنوان یک آموزش جامع برای هنرهای اسرارآمیز عمل می‌کند. 

این قدرت در طول ماجراجویی به تدریج با جادوهای جدید، چه دفاعی و چه تهاجمی، غنی‌تر می‌شود که همه آنها را می‌توان بهبود بخشید و به صورت عادی یا در حالت شارژ استفاده کرد تا تأثیر کمی تغییر کند اما هزینه را از نظر مانا افزایش دهد. از احضار نیزه‌ها و دست‌های عظیم گرفته تا موانع نفوذناپذیر در برابر جادوهای حریف که از یک حمله دوربرد کلاسیک عبور می‌کنند که بسیار یادآور شات‌اِم‌آپ‌های دوبعدی است. 

از همین حالا و با توجه به تعداد زیاد جادوها و اثربخشی آنها در برابر دشمنان، بلافاصله متوجه می‌شویم که چگونه استفاده و بهره‌برداری از جادو (که به دکمه‌های پشتی پد سپرده شده است) نقش اساسی در سیستم مبارزه Nier ایفا می‌کند: به طور خاص، غول‌های عظیم‌الجثه ویژگی‌ها و نقاط ضعفی دارند که اغلب می‌توان تنها با حملات جادویی به آنها دست یافت.

 علاوه بر این، برای پیروزی در برابر سخت‌ترین هیولاها، لازم است قسمت‌های خاصی از بدن را پس از برجسته شدن توسط تایمر که زمان آسیب‌پذیری آنها را نشان می‌دهد، نابود کنیم، در حالی که در صورت شکست، این منجر به بهبودی جزئی غول می‌شود که ما را مجبور به تکرار عمل از ابتدا می‌کند. به استثنای این تخفیف‌های نادر با مهم‌ترین هیولاها، سیستم مبارزه بسیار ساده و شهودی است و به لطف تنوع زیاد جادوهای تهاجمی، برای غلبه بر اکثر هیولاهایی که در اینجا معمولاً سایه نامیده می‌شوند، بیش از حد کافی است.

 سایه‌ها، چهره‌های انسان‌نمای ضعیفی هستند که شبیه انبوهی از نمادها و بازتاب‌ها هستند و راستش را بخواهید، مانند بخشی از کل مجموعه حیوانات موجود در بازی، کاملاً قانع‌کننده نیستند. حتی استفاده از دفع حمله، پس از اینکه یاد گرفته‌اید به طور مؤثر بر جاخالی دادنِ تقدیرآمیز مسلط شوید، تقریباً غیرضروری خواهد بود. 

شاید با توجه به شخصیت‌پردازیِ خاصِ اکشنِ عنوان، توسعه‌ی بیشتر مراحل نبرد، احاطه‌ی آن‌ها با بُعد تاکتیکی و استراتژیکی که در اینجا کاملاً غایب به نظر می‌رسد، و سهولتی که با آن حتی از نبردهایی که در آن‌ها از نظر عددی در موقعیت ضعیف‌تری هستید، پیروز بیرون می‌آیید، مورد توجه قرار می‌گرفت و شما را گیج می‌کند.

جوک‌های رد و بدل شده بین شخصیت اصلی و همراهِ پرحرفِ کاغذی‌اش خنده‌دار است، و اغلب به تمسخر برخی از کلیشه‌های بازی‌های ویدیویی شباهت دارد که به کم‌اهمیت جلوه دادن ماجراجویی کمک می‌کند، البته به شرطی که با زبان انگلیسی آشنا باشید زیرا بازی هیچ بومی‌سازی ایتالیایی ندارد. سفرهای ما همچنین منجر به ملاقات و جذب همراهان دیگر در ماجراجویی خواهد شد، که همیشه چهره‌های منحصر به فرد و نسبتاً بعیدی مانند کاینه‌ی عجیب (بی‌لباس) هستند، اما به خاطر غافلگیری نمی‌خواهیم اطلاعات زیادی از آن‌ها فاش کنیم.

دستاوردهای ایکس‌باکس ۳۶۰

Nier، مانند بسیاری از بازی‌های ژاپنی دیگر، در ارائه امتیاز و هدف خساست به خرج می‌دهد، که بیشتر آنها مخفی به نظر می‌رسند، به خصوص آنهایی که مربوط به داستان هستند و حدود نیمی از غنیمت‌های موجود را تشکیل می‌دهند. بقیه، اگرچه قابل مشاهده هستند، اما توضیح آنها نسبتاً مبهم است، در حالی که برای رسیدن به هزار مورد، اختصاص دادن خود به تمام ماموریت‌های فرعی نیز ضروری خواهد بود.

شکار و ماهیگیری

پیشرفت ماجراجویی از طریق ماموریت‌هایی ادامه می‌یابد که همیشه مناطق جدید قابل کاوش را در دسترس قرار می‌دهند، این ماموریت‌ها با وظایف ثانویه متعددی همراه هستند که با پذیرش درخواست‌های ساکنان قابل دستیابی هستند، در هر دو مورد شامل انجام وظایفی است که برای این ژانر نسبتاً متعارف هستند، از بین بردن هیولاهای خاص گرفته تا جمع‌آوری اشیاء یا منابع خاص. پس هیچ چیز جدیدی در زیر آفتاب وجود ندارد: ساختاری بدون نقص خاص اما نه پر از پیچ و خم یا لحظات حماسی بالا، به صورت خطی و بدون مشکلات زیاد ادامه می‌یابد، همچنین به لطف سختی متوسط رو به پایین کل بازی.

در Nier مجموعه‌ای کامل از فعالیت‌های کم و بیش مفید به کمک روال کلاسیک ماجراجوی خوب می‌آیند، مانند شکار، ماهیگیری، ساخت سلاح یا رساندن نامه، همه وظایف پیش پا افتاده‌ای که اغلب برای برآوردن درخواست‌های ساکنان کاربردی هستند اما همچنان تنوع دلپذیری را نشان می‌دهند. تکامل شخصیت کاملاً خودکار است، با افزایش سطح، شخصیت بدون اینکه امکان مدیریت این رشد را داشته باشد، شاهد بهبود آمار خود است.

 این امر با تغییر تمرکز بیشتر به سمت مؤلفه اکشن، مؤلفه نقش‌آفرینی محصول را کاهش می‌دهد. بازیکن این توانایی را دارد که سلاح‌ها، جادوها و مهارت‌هایی مانند دفع حمله و جاخالی را از طریق استفاده از «کلمات» (کلماتی که وقتی با یک ویژگی تهاجمی یا دفاعی مرتبط می‌شوند، به عنوان تقویت‌کننده‌های واقعی عمل می‌کنند و پاداش‌هایی را ارائه می‌دهند یا پارامترهای خاصی مانند حمله یا بازیابی انرژی جادویی را افزایش می‌دهند) تقویت کند.

چشمی به دوربین

یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های Nier، استفاده اصلی از دوربینی است که بر اساس زمینه می‌چرخد. اغلب اتفاق می‌افتد که نمای دیوار یا پل به صورت جانبی چرخانده می‌شود و به آن حس پلتفرمینگ قدیمی می‌دهد، یا اینکه جلسات روی چرخ دستی‌ها از بالا قاب گرفته می‌شوند و با حملات دوربرد مواجه می‌شوند، تقریباً شبیه یک جلسه از تیراندازهای پیمایشی قدیمی.

محدودیت‌های این راه‌حل زمانی آشکار می‌شود که برخی از جلسات نیاز به توجه ویژه در کالیبراسیون پرش‌ها دارند، دقتی که در عنوانی که فاقد ظرافتی است که شاهکارهای بزرگ بازی‌های پلتفرمینگ را متمایز می‌کند، وجود ندارد. گاهی اوقات استفاده از این ترفند مناسب و دلپذیر به نظر می‌رسد، مانند نمای جانبی از داخل ساختمان‌ها که یادآور عناوینی مانند Castlevania است، در موارد دیگر ترجیح داده می‌شد که توسعه‌دهندگان این راه‌حل را بیشتر محدود کنند تا اینکه با قرار دادن چرخش‌های دوربین که با هم برخورد می‌کنند یا کاری جز پیچیده کردن کنترل شخصیت در محیط انجام نمی‌دهند و گاهی اوقات مسیر رسیدن به هدف را پنهان می‌کنند، دست را مجبور به این کار کنند.

گرافیک بازی Nier PS3

ناامیدکننده‌ترین جنبه کل تولید، جنبه گرافیکی است، ما از تولیدات عالی Square Enix فاصله زیادی داریم و کمبود کار اصلاحی احساس می‌شود. همه شخصیت‌ها و حتی محیط‌هایی که در آن حرکت می‌کنند، دارای یک اجرای متوسط با بار چندضلعی قطعاً نامناسب و (چیزی که به ویژه در شخصیت اصلی مشهود است) انیمیشن‌های خشن و نامرتب هستند.

 حتی بافت‌ها از نظر تعریف ناقص هستند و تقریباً به طور کامل فاقد جلوه‌هایی هستند که باعث موفقیت سایر بازی‌های آوانگارد از نظر فنی شده‌اند. همچنین یک اثر تاری که در نماهای بسیار نزدیک بر تصویر تأثیر می‌گذارد و نگاه دقیق به شخصیت‌ها را غیرممکن می‌کند، بسیار آزاردهنده است. جلوه‌های نورپردازی محیطی و جادو حفظ شده‌اند، هرچند بیشتر به خاطر ارزش‌های هنری تا فنی. 

موسیقی و صداگذاری بازی Nier پلی استیشن 3

در سطحی کاملاً متفاوت، همراهی موسیقی با قطعاتی پر از سرودهای مذهبی وجود دارد که تنها در چند مورد برای گوش بیش از حد آزاردهنده هستند، در حالی که با توجه به وجود دوبله فقط انگلیسی، صادقانه انتظار صداپیشگی با کیفیت بهتری را داشتیم.

عدم بومی‌سازی به زبان انگلیسی برای برخی می‌تواند مانعی برای لذت بردن از ماجراجویی باشد، اما باید گفت که بازی همیشه دست شخصیت اصلی را می‌گیرد و روی نقشه مکان بعدی برای بازدید را نشان می‌دهد یا هر نوع شیء مورد نیاز در حال حاضر را مانند موارد جستجو فهرست می‌کند، همه اینها تا حدودی مشکلات احتمالی درک را برای مخاطب غیر انگلیسی زبان محدود می‌کند.

نتیجه‌گیری

 Nier از ماهیت ترکیبی خود بین یک بازی اکشن و یک بازی نقش‌آفرینی گسترده‌تر لذت نمی‌برد. پس از خطی بودن و ساده‌سازی بیش از حد که در Final Fantasy XIII PS3 دیده می‌شود، در اینجا Square Enix تمام آن عناصر جانبی را که به یک RPG عمق می‌دهند، ارائه می‌دهد، که با این حال همیشه در اضافات ساده و کم‌عمق، فرسوده و طراحی شده به نظر می‌رسند.

 با فراتر رفتن از یک سیستم مبارزه ساده اما در کل مؤثر و کاربردی، فقدان یک فیلمنامه قانع‌کننده و بازیگران معتبر به شدت احساس می‌شود، و همچنین یک تحقق فنی حداقل مطابق با استانداردهای امروزی. Nier خود را به عنوان یک کار خانگی که به اندازه کافی خوب انجام شده تا به حد کفایت برسد، بدون هیچ گونه تظاهر یا آرزویی جز استنادگرایی نوستالژیک و پراکنده به عنوان یک هدف در خود، ارائه می‌دهد.

مزایا

• آزادی عمل قابل قبول در حرکت و کاوش
• ماموریت‌های متعدد برای تکمیل و طلسم‌های باز کردن
• استفاده جالب از دوربین

معایب

• از نظر فنی ناامیدکننده
• سیستم مبارزه بیش از حد ساده
• فاقد کاریزما و غوطه‌وری