خرید بازی کامپیوتر Hell is Us PC

بازی Hell Is Us یک بازی اکشن-ماجراجویی است که توسط Rogue Factor توسعه یافته و توسط Nacon منتشر شده است. این بازی در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ برای پلی‌استیشن ۵، ویندوز و ایکس‌باکس سری X/S منتشر شد.

از روی تکذیب‌نامه‌های ابتدای بازی Hell is Us، به دو ویژگی اصلی آن پی می‌بریم که به نظر ما، آن را بسیار جالب می‌کند. مورد اول فقدان کامل راهنمایی بازیکن است: هیچ نقشه‌ای، هیچ نوع نشانگری، هیچ مسیری وجود ندارد. حتی یک دفترچه ماموریت به معنای مرسوم وجود ندارد.

 بازی به وضوح به شما هشدار می‌دهد: "ما هرگز دقیقاً به شما نمی‌گوییم چه کاری انجام دهید یا چگونه عمل کنید." مورد دوم این است که بازی شامل صحنه‌هایی است که صحنه‌های جنگی بسیار گرافیکی را به تصویر می‌کشند. به گفته توسعه‌دهندگان، این صحنه‌ها به هیچ درگیری خاصی اشاره ندارند، اما کمی پس از شروع بازی متوجه می‌شویم که به دلایل مختلف، آنها یادآور درگیری‌هایی هستند که در هفتاد سال گذشته خاورمیانه را تحت تأثیر قرار داده‌اند.

Hell is Us که توسط Rogue Factor توسعه یافته است، اثر جاناتان ژاک-بلتت، مدیر خلاق Deus Ex: Human Revolution و Deus Ex: Mankind Divided است. این یک بازی جاه‌طلبانه است که به دلایل مختلف شجاعت قابل توجهی را نشان می‌دهد. 

این بازی کورکورانه به شهود (و حافظه) گیمر اعتماد می‌کند، از دشمن‌تراشی با به راه انداختن جنگی که به موضوعی بسیار داغ - به ویژه در دنیای هنر - دوران معاصر می‌پردازد، ابایی ندارد و در سپتامبری منتشر می‌شود که قطعاً مملو از انتشار بازی است. با ظاهر تاریک، مضامین قوی و طراحی شخصیت‌ها و هیولاهای نه چندان به یاد ماندنی، Hell is Us می‌توانست ریسک نادیده گرفته شدن را بپذیرد. و این واقعاً شرم‌آور می‌بود.

در عوض، دقیقاً به لطف ماهیت تند و تیزش، Hell is Us توجه بخش خاصی از گیمرها، دوستداران تجربیات سخت‌تر و شاید خسته از آموزش‌های تهاجمی یا معماهایی که هرگز آنها را به چالش نمی‌کشند، را به خود جلب کرده است. همچنین به لطف رویکرد بدیعش به داستان‌های علمی تخیلی عجیب و غریب، با توجه به اینکه ژاک-بلتت بارها اعلام کرده است که از روایت جف وندرمیر الهام گرفته است، Hell is Us حرف خود را می‌زند، آن هم با صدایی غیرقابل انکار.

تریلر بازی Hell is Us کامپیوتر

 جهنم ما هستیم

بازی ویدیویی با صحنه‌ای یادآور بازجویی در فیلم جاودانه بلید رانر آغاز می‌شود: شخصیت اصلی ما، رمی، به یک صندلی بسته شده است و یک موجود انسان‌نمای عجیب در مقابل او از او سوال می‌کند که چگونه توانسته وارد کشور هادیا شود. رمی توضیح می‌دهد که در هادیا متولد شده اما در کودکی فرار کرده است. با وجود جنگ داخلی که کشور را ویران کرده است، تصمیم گرفته است که برگردد تا ردی از والدینش پیدا کند. رمی یک سرباز سابق است و برای نفوذ به هادیا، در نیروهای حافظ صلح ON (سازمان ملل متحد) ثبت نام کرد، که در تلاش برای متوقف کردن درگیری برادرکشی بین پالومیست‌ها و سابینی‌ها هستند.

بیایید بس کنیم: به نظر می‌رسد که Hell is Us با ترکیب واقعیت و خیال، در حال ساختن این توهم است. با بازی با کلمات، به نظر می‌رسد که از صحبت صریح در مورد سازمان ملل، فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها اجتناب می‌کند. در واقع، هادیا یادآور خاورمیانه‌ای است که متأسفانه از طریق اخبار غزه از آن مطلع شده‌ایم.

 این دو ملت در یک قلمرو مشترک هستند، اما همچنین نفرت نسلی دارند. یکی از پالومیست‌هایی که در ابتدا با او ملاقات می‌کنیم، به ما می‌گوید که با نفرت از سابینی‌ها بزرگ شده است، صرفاً به این دلیل که پدر و پدربزرگش از آنها متنفر بودند، و همین برای او کافی بود.

این دو جناح ویژگی‌های مشترک زیادی دارند، آنقدر که گاهی اوقات تشخیص آنها دشوار است، اما سابینی‌ها از نظر نظامی پیشرفته‌تر هستند و واضح است که پالومیست‌ها در حال شکست در جنگ هستند و اکثراً پناهنده و زندانی هستند. شباهت‌ها با واقعیت به همین جا ختم نمی‌شود و شنیدن سخنانی از دهان پالومیست‌ها و سابینی‌ها که با کسانی که در واقعیت به طور ناخوشایندی با آنها مواجه شده‌ایم، طنین‌انداز می‌شود، بسیار غیرمعمول است: استعاره‌هایی که پالومیست‌ها را با موش و سوسک مقایسه می‌کنند، یا با "اشیاء" نامیدن آنها به جای انسان، به دنبال تضعیف انسانیت آنها هستند.

رمی اولین قدم‌های خود را به عنوان یک سرباز بی‌طرف در این درگیری برمی‌دارد و شاهد جنایات هر دو طرف است. گاهی اوقات، آنچه هنگام پرسه زدن در میان خانه‌های ویران شده توسط بمب‌گذاری‌ها یا در خیابان‌های خونین و برخورد با گورهای دسته جمعی اجساد بزرگسالان و کودکان با آن مواجه می‌شوید، غیرقابل تحمل است. در زمان حال که تصاویر فلسطین هر روز ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، «جهنم ما هستیم» تقریباً مانند یک گزارش جنگی دردناک است. 

شاید بدترین چیز خواندن نامه‌ها یا نوارهای ضبط شده زیادی باشد که هر دو طرف برای عزیزان خود می‌نویسند: ارتباطاتی که حاوی نفرت و عشق، کلمات تسلی و شادی شرم‌آور از مرگ طرف مقابل است. گاهی اوقات نامه‌های بسیار شیرینی را خطاب به همسران در خانه خواهید خواند که در آن سرباز وظیفه اعدام خانواده‌ای از پالومیتی را با جزئیات شرح می‌دهد.

جهنم ما هستیم در امتداد این خطوط دردناک و بسیار به‌موقع سفر می‌کند و گاهی اوقات آنها را رها می‌کند تا عناصری از درگیری‌های دیگری را که تاریخ بشر را رقم زده‌اند، به نمایش بگذارد. برای مثال، سنگرها، یا هنگام بازدید از ادارات دولتی هادیا، اهمال کاریِ ضایعِ نهادها در انجام مسئولیت، حتی با استناد به کتاب «ابتذال شر» هانا آرنت. در واقع، مقامات هادیا از پذیرش مسئولیت خود امتناع می‌کنند، زیرا به گفته خودشان، آنها «فقط دستور می‌دادند» بدون اینکه واقعاً دست‌هایشان را کثیف کنند.

با این حال، تعادل «جهنم ما هستیم» در دو سطح اجرا می‌شود: از یک سو، واقعیت تلخ جنگ؛ از سوی دیگر، خیال‌پردازیِ یک آخرالزمان ماوراءالطبیعه. در بحبوحه درگیری، فاجعه‌ای مرموز کشور را فرا گرفته و موجودات وحشتناکی را آزاد کرده است که به هر دو طرف حمله می‌کنند. آنها آنها را موجودات لیمبیک می‌نامند و رمی به زودی متوجه می‌شود که ماموریت او با این رویداد فاجعه‌بار تلاقی خواهد کرد. 

اگر او می‌خواهد از تسلط جهنم بر کل جهان جلوگیری کند، باید منبع این شر را کشف کند. باید اعتراف کرد که هماهنگی بین این دو فرضیه همیشه برقرار نیست و در حالی که درگیری بین دو قوم همیشه برای دنبال کردن و درک میزان نفرت انسانی تحریک‌کننده است، عنصر فانتزی بسیار کمتر خوب عمل می‌کند. گاهی اوقات، به نظر می‌رسد که نمی‌تواند با واقع‌گرایی ارتباط برقرار کند و در واقع، تا حدی قدرت روایت آن را کاهش می‌دهد.

یک قلم و کاغذ بردارید.

ویژگی اصلی دیگر Hell is Us فقدان کامل سرنخ‌ها، شاخص‌ها یا آموزش‌های روی صفحه است که می‌تواند به بازیکن نشان دهد چگونه تحقیقات رمی را پیش ببرد. هدف اولیه او بسیار واضح است: او باید به روستای جووا، جایی که پدرش به عنوان آهنگر کار می‌کرد، برسد. در کوله پشتی خود، او فقط یک قطب‌نما حمل می‌کند که به او امکان جهت‌یابی می‌دهد و سفر او تنها توسط دو عنصر دیکته می‌شود.

 نشانه‌های محیطی مانند علائم، مکان‌های دیدنی یا تفسیر ساده افق، و توانایی صحبت با مردم محلی. در واقع، سابینی‌ها و پالومیست‌ها او را دشمن نمی‌دانند. اولی‌ها او را تحمل می‌کنند و موافقت می‌کنند که در دیدرس به او شلیک نکنند، در حالی که دومی‌ها از کاری که نیروهای حافظ صلح سازمان ملل انجام می‌دهند سپاسگزارند. 

شخصیت‌هایی که ما ملاقات می‌کنیم می‌توانند در مورد ماموریت به ما راهنمایی بدهند، درباره جهان و درگیری‌هایی که سرزمینشان را ویران کرده است بیشتر به ما بگویند، یا شاید وظایف کوچکی را برای کمک به ما تعیین کنند. گاهی اوقات، این وظایف به آنها محول می‌شود تا آنها را متقاعد کنند چیزی را فاش کنند که ممکن است به ما در درک مسیرمان کمک کند.

بسیار مهم است که چشمانتان را باز نگه دارید و علائم و مسیرها را بخوانید. Hell is Us یک ماجراجویی است که به راحتی می‌تواند گیج‌کننده شود. رمی در چندین نقشه باز، نه خیلی بزرگ، اما پر از نقاط جالب، پیمایش می‌کند و اغلب گذرگاه‌های چالش‌برانگیزی را که در زیر زمین یا در امتداد مسیرهای کوهستانی متراکم پیچیده شده‌اند، پنهان می‌کند. 

او یک تبلت در اختیار دارد که هم برای ذخیره تجهیزاتش و هم برای مرور مختصر تحقیقات در حال انجام، به همراه لیستی از افرادی که ممکن است مسیرها را ارائه دهند و سرنخ‌هایی که در طول مسیر جمع‌آوری کرده‌ایم، استفاده می‌شود. اما مراجعه به تبلت به هیچ وجه آسان نیست و خود بازی شما را تشویق می‌کند که یادداشت‌های قدیمی را روی قلم و کاغذ بنویسید.

نام‌ها، اشیاء، درهای قفل شده، صندوقچه‌های قفل شده با کلیدهای عجیب و غریب و مهمتر از همه، مکان‌ها. دلیل این امر این است که هیچ نقشه‌ای برای مراجعه وجود ندارد و گم شدن - به خصوص هنگام کاوش در یک منطقه برای اولین بار - بسیار رایج است. 

گاهی اوقات Hell is Us موفق می‌شود این رویکرد جسورانه را به خوبی مدیریت کند، مثلاً وقتی با کسی روبرو می‌شویم که هوشمندانه نحوه جهت‌یابی را به ما نشان می‌دهد: زنگوله‌های آویزان از درختان را دنبال کنید تا مسیر خاصی را پیدا کنید، یا وقتی یک جهت اصلی از یک نقطه عطف خاص (مثلاً جنوب غربی آسیاب در پس‌زمینه) به ما داده می‌شود. در مواقع دیگر، خودمان را سرگردان می‌بینیم، به امید یافتن مسیر درست.

همچنین به این دلیل است که پس از پایان مرحله اولیه بازی، Hell is Us به یک پیشرفت غیرخطی با مجموعه‌ای از محیط‌ها که می‌توان به هر ترتیبی از آنها بازدید کرد، باز می‌شود. هر منطقه یک یا چند معمای اصلی را برای حل کردن پنهان می‌کند، اما هرگز آنها را به صراحت به ما ارائه نمی‌دهد. می‌توان گفت که اولین معما دقیقاً فهمیدن این است که آن مکان از شما چه می‌خواهد.

 آیا نیاز به جمع‌آوری کلیدها دارید، یا شاید خواندن بخش‌هایی از ارتباطات برای فهمیدن نحوه ورود به یک مقبره باستانی، یا حتی مشاهده محیط برای جمع‌آوری جزئیات مفید برای رمزگشایی رمز عبوری که دسترسی به کامپیوتر را فراهم می‌کند. برخی از این معماها بسیار خوب انجام شده‌اند و چالش برانگیز هستند، برخی دیگر قطعاً کمتر. برخی از مناطق جنگی اکنون در اثر بمباران و آتش‌سوزی ویران شده‌اند.

با این حال، چیزی که ما را شگفت‌زده کرد، تنوع بسیار زیاد محیط‌هایی بود که در سفر رمی با آنها مواجه شدیم، که چالش‌های دائماً در حال تغییری را ارائه می‌داد: مقبره‌های باستانی، ادارات دولتی، شهرهایی که آسمانشان از آتش و دود سوخته بود، یا نگاه‌های اجمالی و دلپذیر به مکان‌های باستانی.

 همیشه این تناوب بین واقع‌گرایی محض و فانتزی وجود دارد و هنوز هم برای ارتباط برقرار کردن تلاش می‌کند، اما Hell is Us همیشه مکان‌های مهیجی را برای دیدن ارائه می‌دهد، حتی اگر اغلب در مورد کاوش، که همچنان یک جنبه کلیدی است اما واقعاً محدود است، انتخاب‌های بحث‌برانگیزی انجام دهد. رمی نمی‌تواند بپرد یا شنا کند، و یک تخته چوبی که مسیر او را مسدود می‌کند کافی است تا او را مجبور به تجدید نظر در مسیرش کند. این، در یک بازی ویدیویی که کاوش محیطی را نیز هدف اصلی خود قرار می‌دهد، نیاز به بازنگری دارد.

شمشیر بیشتر از قلم می‌کشد.

با این حال، رمی به تماشای جنگی که هادیا را ویران می‌کند محدود نمی‌شود و به زودی باید اسلحه به دست بگیرد و علیه موجودات لیمبیک بجنگد. بدون شک مبارزه به دلایل مختلف مشکل‌سازترین جنبه تولید است. مورد اول مفهومی است، زیرا دقیقاً زمانی که شمشیرها، شمشیرهای پهن و تبرهای جادویی به کار گرفته می‌شوند، واقع‌گرایی و فانتزی بیشترین تقابل را دارند.

 ما شاهد تیراندازی‌های دسته‌جمعی وحشیانه، درگیری‌های مسلحانه و بمب‌گذاری‌ها هستیم، در حالی که شمشیرهای شعله‌ور عظیم را جلوی چشمان سربازان تکان می‌دهیم. مورد دوم عملی است، زیرا سیستم مبارزه مدرسه‌ای است و خود را در معرض برخی از ناموفق‌ترین - و بیایید بگوییم آشکارا زشت - میان‌پرده‌های کل اثر قرار می‌دهد.

سیستم مبارزه ضعیف‌ترین بخش بازی است.

بازی Hell is Us هنگام مبارزه با یک موجود لیمبیک، برخی از اصول معمول بازی‌های سولز-لایک را اتخاذ می‌کند. کل سیستم بر اساس آن پایه‌های گیم‌پلی نیست، اما برخی ایده‌ها، مانند مدیریت استقامت، استفاده از توانایی‌های ویژه، فرصت برای دفع ضربات بی‌نقص و حتی یک مکانیک بازیابی انرژی مبتنی بر زمان‌بندی (که بسیار یادآور Bloodborne است)، وجود دارند تا به ما یادآوری کنند که ساخت یک سیستم مبارزه تن به تن بدون اتخاذ مدل‌های خاص دشوار است.

 سیستم مبارزه صرفاً کاربردی است؛ احساس ضربات به طور خاص رضایت‌بخش نیست، اما ایده جمع‌آوری انرژی برای بهبودی خود با فشار دادن دکمه در زمان مناسب، به مبارزه یک مزیت استراتژیک خاص می‌دهد. بالا نگه داشتن سطح انرژی رمی بسیار مهم است، زیرا با ذخیره استقامت شما همراه است. وقتی شخصیت به شدت آسیب دیده است، تعداد ضرباتی که می‌تواند به حریف وارد کند و جاخالی‌هایی که می‌تواند به هم متصل کند، بسیار کاهش می‌یابد و ما را در معرض حملات هیولا قرار می‌دهد.

دشمنان یکی دیگر از نقاط ضعف اصلی هستند: موجودات لیمبیک (Limbic Entities) همگی بسیار شبیه به هم هستند - شاید چهار یا پنج نوع در کل بازی وجود داشته باشد - و مبارزه با آنها چندان هیجان‌انگیز نیست. گاهی اوقات، آنها یک جوهر رنگارنگ به نام Haze را احضار می‌کنند که نمایشی انتزاعی از یک احساس انسانی مرتبط با جنگ است. 

این تجلیات باید قبل از فعال کردن احضارکننده خود شکست داده شوند. و همین: تنها نکته واقعاً موفقی که باید به آن توجه کرد این است که برخوردها لحظاتی هستند که طراحی صدا در آنها می‌درخشد. موجودات فریاد می‌زنند، گریه می‌کنند، از شدت شادی یا وحشت می‌خندند. در کل، کل موسیقی متن بازی درجه یک است، به خصوص در چند برخورد با غول‌ها، که با این وجود موارد فوق را تأیید می‌کند: طراحی صدای استثنایی، نبردهای کاملاً فراموش‌شدنی.

مواجهه با غول‌ها از بدترین لحظات بازی ویدیویی هستند.

این احساس فرصت از دست رفته است که اغلب Hell is Us را تسخیر می‌کند. به نظر نمی‌رسد دو رشته روایت آن کاملاً با هم ترکیب شوند. ایده واگذاری بار و افتخار تصمیم‌گیری در مورد مسیر بازی به بازیکن، تنها زمانی جواب می‌دهد که همه چیز به خوبی پیش می‌رود و شما مایلید برای گرفتن تمام نکات لازم به یک منبع خارجی تکیه کنید؛ سیستم مبارزه سلاح‌ها و توانایی‌های زیادی ارائه می‌دهد، اما در نهایت الهام‌بخش نیست. شاید چیزی که در Hell is Us برجسته است، شجاعت ارائه چیزی متفاوت باشد. این ممکن است آزاردهنده باشد، اما مطمئناً می‌تواند کسانی را که به دنبال یک تجربه متفاوت و غیرمعمول هستند، مجذوب خود کند.

جنبه فنی بازی Hell is Us PC

از نظر فنی، برای اولین بار یکی از بهترین جلوه‌های موتور Unreal Engine 5 را داریم که ثابت می‌کند با بهینه‌سازی مناسب، هیچ مشکل ذاتی در این موتور وجود ندارد. گزینه‌های تنظیمات گرافیکی در رایانه شخصی گسترده هستند و به شما امکان می‌دهند کیفیت anti-aliasing، بافت‌ها، نورپردازی سراسری و عناصر سنتی مانند شاخ و برگ، بازتاب‌ها، سایه‌ها و پردازش پس از پردازش را انتخاب کنید.

فناوری Nvidia Reflex و همچنین گزینه‌های مختلف ارتقاء تصویر (AMD FSR، Nvidia DLSS و Intel XeSS) و همچنین تولید فریم در کارت‌های گرافیک سازگار در دسترس هستند.

در پیکربندی ما که شامل Ryzen 9700x، 64 گیگابایت رم، RTX 3070ti و بازی نصب شده بر روی NVME است، Hell is Us با میانگین 85 فریم در ثانیه با تمام جزئیات تنظیم شده روی Ultra با وضوح 2560x1080 اجرا می‌شود. وضوح‌های Ultrawide به صورت بومی پشتیبانی می‌شوند، اما در میان‌پرده‌ها پشتیبانی نمی‌شوند.

بازی Hell is Us که از نظر گرافیکی جاه‌طلبانه است، چقدر روی کامپیوتر، PS5 و Xbox خوب اجرا می‌شود؟ در اینجا خلاصه‌ای از جلوه‌های بصری، نرخ فریم و تفاوت‌های بین کامپیوتر و کنسول ارائه شده است.

Hell is Us که با موتور Unreal Engine 5 ساخته شده است، به سخت‌افزار مدرن کامپیوتر نیاز دارد، در حالی که کنسول‌هایی مانند Xbox Series X و PS5 عموماً تجربه پایداری را ارائه می‌دهند - البته با برخی تغییرات در کیفیت گرافیک و نرخ فریم.

عملکرد Hell is Us: نحوه اجرای بازی روی پیکربندی‌های مختلف کامپیوتر

به طور کلی، Hell is Us روی کامپیوتر بسیار خوب اجرا می‌شود. برای بازی با کیفیت 1080p با تنظیمات متوسط، حداقل به یک GTX 1070 یا RX 5600 XT به همراه Core i7-7700K و 16 گیگابایت رم نیاز دارید. برای 1440p با جزئیات بالا، RTX 3080 یا RX 6800 XT توصیه می‌شود. بافت‌ها، کیفیت سایه‌ها و سایه‌زن‌ها بیشترین تأثیر را بر عملکرد دارند.

• اگر کامپیوتر شما به اندازه کافی قدرتمند نیست، می‌توانید Hell is Us را از طریق GeForce NOW استریم کنید. بسته به اتصال اینترنت شما، این به شما امکان می‌دهد بدون توجه به سخت‌افزار محلی، به نرخ فریم پایدار برسید.

Hell is Us به خوبی در تنظیمات مختلف رایانه شخصی - در صورت تنظیم دقیق تنظیمات - مقیاس‌پذیر است. با یک پردازنده گرافیکی میان‌رده مدرن، می‌توانید با تنظیم گزینه‌ها، عملکرد روان را دریافت کنید. در سیستم‌های رده بالا، 4K با حداکثر جزئیات امکان‌پذیر است، اما فقط با VRAM کافی و فعال بودن قابلیت ارتقاء تصویر. اگر پردازنده گرافیکی شما کمتر از 8 گیگابایت VRAM دارد، در مورد بافت‌ها و جلوه‌ها محتاط باشید. برای گیم‌پلی روان، صرف نظر از سخت‌افزار دیگری که اجرا می‌کنید، تنظیمات گرافیکی مناسب ضروری است.

عملکرد در سیستم‌های رده پایین

مثال: AMD Ryzen 3 3300X یا Intel Core i7-7700K، 16 گیگابایت رم و 8 گیگابایت VRAM.

پردازنده‌های گرافیکی مانند GTX 1070 یا RX 5600 XT فقط در تنظیمات متوسط نتایج روان ارائه می‌دهند. بافت‌ها، سایه‌ها و جلوه‌ها باید در "پایین" تا "متوسط" نگه داشته شوند. تا زمانی که عملکرد پایدار باشد، Anti-aliasing می‌تواند روی «High» باقی بماند. فاصله‌ی ترسیم نباید از «Medium» تجاوز کند. مهم: برای جلوگیری از افت نرخ فریم، DLSS (NVIDIA - از RTX 2060) یا FSR (AMD - از RX 400) را در حالت Quality فعال کنید.

سیستم‌های میان‌رده: انعطاف‌پذیری بیشتر، با کمی دقت
مثال: Ryzen 5 7600 یا Core i7-11700K، 16 گیگابایت رم و 11 تا 12 گیگابایت VRAM.

با پردازنده‌های گرافیکی مانند RTX 2080 Ti یا RX 6750 XT، Hell is Us را می‌توان به طور قابل توجهی افزایش داد. بافت‌ها، جلوه‌ها، بازتاب‌ها و فاصله‌ی ترسیم را می‌توان با خیال راحت روی «High» تنظیم کرد. شاخ و برگ و سایه‌ها بین «Medium» و «High» بهترین عملکرد را دارند. افزایش مقیاس با DLSS یا FSR در اینجا اختیاری است، اما همچنان مزایای قابل توجهی ارائه می‌دهد. رایانه‌های شخصی رده بالا: تنظیمات فوق العاده ممکن است، اما حافظه ویدیویی حیاتی است
مثال: Intel Core i9 یا AMD Ryzen 9 با 32 گیگابایت رم و حداقل 12 گیگابایت حافظه ویدیویی.

با پردازنده‌های گرافیکی مانند RTX 4090 یا RX 7900 XTX، بازی تقریباً می‌تواند به طور کامل روی "بسیار بالا" اجرا شود. استفاده از DLSS یا FSR در حالت کیفیت، به خصوص در 4K توصیه می‌شود. اگر سیستم شما به اندازه کافی قوی باشد، ردیابی پرتو نیز می‌تواند فعال شود. تنظیم بافت‌ها روی "فوق العاده" فشار زیادی بر حافظه ویدیویی وارد می‌کند - 12 گیگابایت حافظه ویدیویی یا بیشتر اکیداً توصیه می‌شود.

اگر می‌خواهید همه چیز را در 4K با ارتقاء (DLSS، FSR یا XeSS) به حداکثر برسانید، حتی RTX 4090 هم شروع به عرق کردن می‌کند: بنچمارک‌ها نرخ فریم حدود 30 فریم در ثانیه را نشان می‌دهند، با لکنت‌های گاه به گاه و وقفه‌های کوتاه. استفاده از حافظه ویدیویی در این سناریو می‌تواند به 12 تا 13 گیگابایت برسد. 

Hell is Us روی پلی‌استیشن و ایکس‌باکس

روی ایکس‌باکس سری ایکس، Hell is Us به‌طور مداوم در حالت عملکرد به نرخ فریم ۶۰ و با تنظیمات گرافیکی بالا به نرخ فریم ۳۰ می‌رسد. وضوح تصویر ثابت است و تاکنون هیچ مشکل فنی عمده‌ای گزارش نشده است. ایکس‌باکس سری اس نیز ۶۰ فریم بر ثانیه را مدیریت می‌کند، اما با جلوه‌های ویژه کمتر و وضوح پایین‌تر. کیفیت بافت و نورپردازی به‌طور قابل‌توجهی ضعیف‌تر از سری ایکس است، اما گیم‌پلی روان باقی می‌ماند.

در پلی‌استیشن ۵، Hell is Us معمولاً در حالت عملکرد بین ۳۰ تا ۶۰ فریم بر ثانیه اجرا می‌شود. در صحنه‌های سنگین‌تر، برخی از بازیکنان در ردیت گزارش افت فریم کوتاه و مکث‌های بارگذاری هنگام انتقال بین مناطق بزرگ را دادند. در تست بازی خودم، با مشکلات عمده نرخ فریم مواجه نشدم - فقط گاهی اوقات پاپ-این‌ها و یک مشکل صوتی در بخشی با آبشارهای سنگین.

PS5 Pro تصاویر واضح‌تری را ارائه می‌دهد، پاپ-این‌های بسیار کمتری دارد و عملکرد کلی پایدارتری دارد. Hell is Us از تکنیک‌هایی مانند PSSR به طور مؤثر استفاده می‌کند و کنترلر DualSense بازخورد لمسی ظریفی را اضافه می‌کند که بدون زیاده‌روی، غوطه‌وری را افزایش می‌دهد.

عملکرد Hell is Us: حکم

Hell is Us به خوبی در پلتفرم‌های مختلف مقیاس‌پذیر است، اما به وضوح سخت‌افزار کامپیوتر را در ۴K تحت فشار قرار می‌دهد. اگر به دنبال وضوح بالا هستید، به یک پردازنده گرافیکی رده بالا نیاز دارید و باید به ارتقاء کیفیت تکیه کنید. ایکس‌باکس سری ایکس روان‌ترین تجربه کنسول را با نرخ فریم ثابت و تصاویر واضح ارائه می‌دهد، در حالی که سری S وفاداری گرافیکی را با گیم‌پلی روان عوض می‌کند. روی PS5، عملکرد کلی قابل قبول است و PS5 Pro افزایش قابل توجهی در کیفیت تصویر و پایداری ارائه می‌دهد.

تست شماره 2

شرکت NACON امروز جدیدترین بازی اکشن ماجراجویی سوم شخص خود، Hell is Us، را منتشر خواهد کرد. این بازی که با موتور Unreal Engine 5 ساخته شده، اکنون زمان آن رسیده است که آن را بنچمارک کنیم و عملکردش را روی کامپیوتر بررسی کنیم.

برای بنچمارک‌هایمان، از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX 6900XT، RX 7900XTX، RX 9070XT شرکت AMD و همچنین RTX 2080Ti، RTX 3080، RTX 4090، RTX 5080 و RTX 5090 شرکت NVIDIA استفاده کردم. همچنین از ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، درایورهای GeForce 581.15 و Radeon Adrenalin Edition 25.8.1 استفاده کردم.

Rogue Factor تعداد قابل توجهی از تنظیمات گرافیکی را برای تغییر در خود جای داده است. گیمرهای PC می‌توانند کیفیت بافت‌ها، نورپردازی سراسری، سایه‌ها و موارد دیگر را تنظیم کنند. همچنین از NVIDIA DLSS 4 با MFG، AMD FSR 3.1 و Intel XeSS پشتیبانی می‌شود.

بازی Hell is Us ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای بنچمارک خود، از ناحیه زیر استفاده کردم. این همان ناحیه‌ای بود که برای نسخه آزمایشی رایانه شخصی که در ژوئن 2025 منتشر شد، آزمایش کردیم.

به نظر می‌رسد نسخه نهایی کمی بهتر از نسخه آزمایشی اجرا می‌شود. به طور متوسط، حدود 4 تا 6 فریم بر ثانیه نرخ فریم بالاتر را مشاهده می‌کنم. پیش از این، دستیابی به یک تجربه بازی روان در Native 4K غیرممکن بود. اما اکنون، اگر مانیتور G-Sync دارید، واقعاً می‌توانید از بازی لذت ببرید.

در تنظیمات Native 1080p/Ultra، اکثر پردازنده‌های گرافیکی ما قادر به ارائه نرخ فریم بالاتر از 60 فریم بر ثانیه بودند. NVIDIA RTX 3080 نتوانست به تجربه 60 فریم بر ثانیه نزدیک شود. به طور مشابه، AMD Radeon RX 6900XT نتوانست یک تجربه بازی روان ارائه دهد. با این حال، باید به آن امتیاز داد که توانست عملکرد RTX 3080 را ارائه دهد. AMD Radeon RX 9070XT نیز توانست عملکرد AMD Radeon RX 7900XTX را ارائه دهد. هر دوی آنها کمی کندتر از NVIDIA RTX 5080 بودند.

در تنظیمات Native 1440p/Ultra، پردازنده‌های گرافیکی رده بالای NVIDIA ما می‌توانند بازی را بدون مشکل اجرا کنند. AMD Radeon RX 7900XTX کمی سریع‌تر از RX 9070XT بود و توانست تجربه‌ای روان را ارائه دهد. البته اگر از مانیتور FreeSync استفاده کنید.

در نهایت، در تنظیمات Native 4K/Ultra، تنها پردازنده گرافیکی که می‌تواند تجربه‌ای تا حدودی روان ارائه دهد، NVIDIA RTX 5090 است. البته اگر از مانیتور G-Sync استفاده کنید.

Hell is Us از Software Lumen استفاده می‌کند، به همین دلیل است که می‌تواند بسیار طاقت‌فرسا باشد، به خصوص در 4K. Lumen نوعی Ray Tracing است. بنابراین، چه بخواهید چه نخواهید، نمی‌توانید اکثر بازی‌هایی که از آن استفاده می‌کنند را با کیفیت 4K واقعی اجرا کنید، حتی اگر یک کارت گرافیک رده بالا مانند NVIDIA RTX 5090 داشته باشید.

خبر خوب این است که اگر تنظیمات گرافیکی را تنظیم کنید، Hell is Us به خوبی اجرا می‌شود. در NVIDIA RTX 5090، کاهش تنظیمات به High به ما بیش از 65 فریم در ثانیه در کیفیت 4K واقعی داد. کاهش به Medium یا Low باعث شد بازی حتی سریع‌تر اجرا شود.

از نظر گرافیکی، Hell is US عالی به نظر می‌رسد. این بازی بهترین ظاهر را ندارد. با این حال، چشم‌نواز است. به لطف Lumen، نورپردازی شگفت‌انگیز است و حتی در مناطق سایه‌دار، ثابت می‌ماند. من در اینجا و آنجا چند پنجره پاپ‌آپ دوردست مشاهده کردم. با این حال، برای یک بازی با بودجه کم، Hell is Us شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد.

همچنین شایان ذکر است که من هیچ لگ بزرگی را تجربه نکردم. این چیزی است که بسیاری از گیمرهای رایانه شخصی را خوشحال خواهد کرد. در طول دو ساعت بازی، شاید یک یا دو بار دچار لکنت شدم (مثلاً وقتی از دنیای باز به دخمه‌ها می‌روید، یکی از آنها را خواهید داشت). در کل، Hell is Us یک بازی با موتور UE5 است که روی کامپیوتر عملکرد بسیار خوبی دارد.

 نه تنها از اکثر بازی‌های مبتنی بر UE5 بهتر اجرا می‌شود، بلکه لکنت‌های کمتری هم دارد. به علاوه، می‌تواند از طریق تنظیمات گرافیکی درون بازی به خوبی مقیاس‌بندی شود. خب، این هم از این. یک بازی با موتور UE5 که می‌تواند روی کامپیوتر به خوبی اجرا شود.

جمع بندی

بازی Hell is Us یک بازی ویدیویی متفاوت از هر بازی دیگری است: این بازی در ارائه مضامین به‌روز و بی‌رحمانه، برانگیختن جنگی که خاورمیانه را درنوردیده - و نمایش بی‌چون‌وچرای تمام جنایات این درگیری - و همچنین در قرار دادن بار و مسئولیت بازیکن در پیگیری پیشرفتش، جسورانه عمل می‌کند و اطلاعات و نشانگرهایی را که ممکن است مسیر او را نشان دهند، کاملاً حذف می‌کند. با این حال، گاهی اوقات، بازی دامنه توجه و حتی تیزبینی بازیکن را بیش از حد ارزیابی می‌کند و ارتباطاتی را که همیشه فوری نیستند، تحمیل می‌کند.

 تلاش آن تحسین‌برانگیز است و همچنین غافلگیری خوشایندی است که بیشتر اوقات موفق می‌شود. سیستم مبارزه که با بقیه بازی در تضاد است، مایه تاسف است: تنبل و ابتدایی است و هرگز سعی نمی‌کند خود را از نو بسازد تا همان تحریک مغزی را که بقیه بازی دائماً برای آن تلاش می‌کنند، ارائه دهد. همه چیز آنطور که باید، کنار هم قرار نمی‌گیرد، اما مطمئنیم که Hell is Us را برای مدت طولانی به یاد خواهیم داشت. 

نقاط قوت

• از نشان دادن وحشت جنگ نمی‌ترسد
• ایده حذف تمام ارجاعات برای بازیکن جالب است
• محیط‌های فراوان، همگی به خوبی ساخته شده‌اند
• حس کاوش عالی
• داستان هیجان‌انگیز، ...
• داستان گسترده و جالب
• طراحی معماهای فوق‌العاده
• دنیای بازی با جزئیات و اتمسفر بالا
• مناطق زیاد، نه خیلی بزرگ
• جلوه‌های صوتی عالی
• تصاویر اتمسفریک
• پیشرفت انگیزه‌بخش
• سطح دشواری قابل تنظیم
• فضای عالی
• بیش از یک جلوه هنری
• مناطق متنوع
• اجرای فنی قوی
• موسیقی متن خوش‌ساخت
• مبارزات لذت‌بخش

نقاط ضعف

• واقع‌گرایی و فانتزی همیشه دست در دست هم پیش نمی‌روند
• انواع کمی از دشمنان برای رویارویی وجود دارد و آنها به هیچ وجه چالش برانگیز نیستند
• بازی بدون نقشه که در آن به راحتی می‌توانید راه خود را گم کنید