خرید بازی Dragon Ball z Burst limit XBOX 360 ایکس باکس 360

معرفی بازی Dragon Ball z Burst limit XBOX 360

Dragon Ball Z: Burst Limit یک بازی ویدیویی مبارزه‌ای برای پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ است که بر اساس انیمه Dragon Ball Z ساخته شده است. این بازی توسط Dimps توسعه داده شده و در آمریکای شمالی و استرالیا توسط Atari و در ژاپن و اروپا توسط Namco Bandai تحت لیبل Bandai منتشر شده است.

با Burst Limit، Dragon Ball Z بالاخره برای اولین بار روی Xbox 360 و PS3 عرضه می‌شود. Son Goku و بقیه از همیشه بهتر به نظر می‌رسند، کنترلشان به آسانی همیشه است و چند سورپرایز واقعی در چنته دارند. ما به شما خواهیم گفت که آیا این موارد مثبت هستند یا منفی، و اینکه آیا بازی می‌تواند از نظر گیم‌پلی و محتوا، موفقیت‌های نسخه‌های قبلی خود را تکرار کند یا خیر.

درخشش جدید

قهرمانان انیمه آکیرا توریاما خود را به طرز بسیار واقعی و جذابی روی PS3 و 360 ارائه می‌دهند. مدل‌های سایه‌دار بهبود یافته‌اند، انیمیشن‌ها اصلاح شده‌اند و جلوه‌ها افزایش یافته‌اند. با این حال، هر کسی که صفحه نمایش 16:9 نداشته باشد، نوارهای ضخیم جعبه حروف را روی مانیتور خود خواهد دید. در غیر این صورت، پیاده‌سازی بصری بی‌عیب و نقص است - بدون سوسو زدن، بدون لرزش، هیچ چیز. از نظر آکوستیک نیز چیزی برای شکایت وجود ندارد، زیرا می‌توانید بار دیگر صدای اصلی ژاپنی و انگلیسی سریال تلویزیونی را در کنار صدای غنی دالبی دیجیتال بشنوید.

تریلر بازی Dragon Ball z Burst limit ایکس باکس 360

فقط حیف که دوبله آلمانی وجود نداشت - طرفداران جوان‌تر قطعاً از Namco یا Atari به خاطر آن تشکر می‌کردند. با این حال، چیزی که واقعاً آزاردهنده است این است که صداگذاری انگلیسی حتی کمی هم با لب‌خوانی هماهنگ نیست، که نه تنها احمقانه به نظر می‌رسد، بلکه از حال و هوای بازی هم می‌کاهد. تا زمانی که با صدای اصلی ژاپنی و زیرنویس آلمانی بازی کنید، همه چیز خوب است، در حالی که مبارزات به طور مناسب با صداهای معمول J-Rock همراه هستند.

با این حال، انتخاب نسبتاً بی‌روح حالت‌های بازی، خوشایند نیست. علاوه بر یک آموزش واقعاً جذاب و مهم‌تر از همه، فوق‌العاده مفید برای تازه واردان، اساساً فقط حالت‌های استاندارد معمول وجود دارد: Story، Versus، Training و Survival. در حالی که حالت دوم در مجموع سه نوع ارائه می‌دهد، اینکه آیا برای زمان، امتیاز یا تعداد حریفان بازی می‌کنید، واقعاً مهم نیست. گیم‌پلی همیشه یکسان است و پس از مدت کوتاهی خسته‌کننده می‌شود.

 این همچنین به این دلیل است که فقط کمی بیش از بیست شخصیت در Dragon Ball z Burst limit  وجود دارد، بنابراین همیشه افراد مشابه را بارها و بارها خواهید دید. علاوه بر این، اکثر دشمنان هیچ چالش واقعی ایجاد نمی‌کنند، بنابراین احتمال تسلیم شدن شما از روی خستگی بیشتر از خطر شکست خوردن است.

هرج و مرج خسته‌کننده

تعداد بسیار کم شخصیت‌ها در مقایسه با قسمت‌های Budokai Tenkaichi نیز تأثیر منفی بر حالت داستانی دارد. در مجموع، می‌توانید سه خط داستانی کاملاً خطی (Sujayin، Frieza و Cell Sagas) را بازی کنید که شامل کمی بیش از ۵۰ دوئل با جفت‌های یکسان و بارها و بارها است. مکان‌ها نیز همیشه یکسان هستند، زیرا در کل بازی فقط پنج مکان متفاوت وجود دارد.

تریلر بازی Dragon Ball z Burst limit XBOX 360

خود طرح داستان فقط برای طرفداران واقعی که کاملاً با وقایع و دشمنی‌های DBZ آشنا هستند، قابل دسترسی است. تازه واردان یا بینندگان معمولی قطعاً چیزی نخواهند داشت، زیرا هیچ وجه مشترکی وجود ندارد. در عوض، طرفین مانند پیروان نظر خود را تغییر می‌دهند؛ قهرمانی که لحظاتی پیش کنترل می‌کردید، ناگهان در مبارزه بعدی حریف شما می‌شود و حریفی که تازه شکست داده‌اید، ناگهان تحت کنترل شما قرار می‌گیرد...

جدا از این، بعد از دو یا سه ساعت، شما در تمام مبارزات پیروز شده‌اید و شخصیت‌ها را آزاد کرده‌اید و دیگر کاملاً از نبردهای داستانی خسته‌کننده خسته شده‌اید، هرچند می‌توانید از طریق رتبه‌بندی بهتر و سطوح دشواری بالاتر (که در مجموع شش مورد هستند) پاداش‌های بی‌شماری را آزاد کنید. این موارد شامل مواردی به نام آیتم‌های درام می‌شوند.

 اینها آیتم‌هایی هستند که می‌توانید قبل از مبارزه انتخاب کنید و سپس در طول مبارزه برای اقدامات خاص شریک استفاده کنید. با این حال، شما عملاً هیچ کنترلی بر زمان استفاده از این آیتم‌ها ندارید. در عوض، موقعیت‌های خاص مبارزه، که همیشه قابل درک نیستند، منجر به فعال شدن ناگهانی آنها می‌شوند.

این در واقع بسیار جالب خواهد بود، اما در عمل، این وقفه‌ها به سرعت بسیار آزاردهنده می‌شوند. زیرا در همان صحنه‌های دراماتیک، بازی اساساً متوقف می‌شود. شما ناگهان از صحنه جدا می‌شوید و با یک سکانس بی‌وقفه و گاهی حتی بسیار طولانی روبرو می‌شوید که در پایان آن اغلب خود را در موقعیتی کاملاً متفاوت با زاویه دوربین کاملاً متفاوت می‌یابید.

این هرج و مرج، بسیار آزاردهنده و با وجود برخی صحنه‌های عالی، یک وخامت کاملاً غیرضروری در اکشن مبارزه‌ای است که در غیر این صورت همچنان سریع و سرگرم‌کننده است. در حالی که می‌توان اشیاء نمایشی را در دوئل‌های تک به تک غیرفعال کرد، این باعث می‌شود که همه حالت‌های دیگر به یک آزمون صبر غیرضروری و طاقت‌فرسا تبدیل شوند...

هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد

حالت آنلاین بهبود یافته، اما هنوز نسبتاً نابالغ، آزمونی از صبر از نوع کاملاً متفاوت است. این حالت هم از نظر فرم و هم از نظر فناوری فاقد است. می‌توانید با خیال راحت دوئل با بازیکنان ژاپنی را فراموش کنید، زیرا مبارزات به دلیل تأخیر شدید غیرقابل تحمل هستند و حتی در مقابل آمریکایی‌ها باید خیلی خوش شانس باشید که یک اتصال نیمه پایدار برقرار کنید. این فقط اروپایی‌ها را در بین خود باقی می‌گذارد. اما این موضوع دیگری است.

 در حالی که می‌توانید در بخش مچ‌میکینگ مشخص کنید که فقط می‌خواهید با آمریکایی‌ها یا ژاپنی‌ها بازی کنید، گزینه‌ای برای حریفان اروپایی وجود ندارد. بسیار خوب، می‌توانید به طور جایگزین مشخص کنید که فقط می‌خواهید با آلمانی‌ها، فرانسوی‌ها یا انگلیسی‌ها بازی کنید. اما این جزئیات آنقدر خاص هستند که به سختی می‌توانید هیچ بازیکنی پیدا کنید. در هر صورت، بیهوده به دنبال لابی یا چیزهای مشابه برای مشاهده کشورهای شرکت کننده یا کیفیت اتصال خواهید گشت.

اگر بتوانید یک بازی عمدتاً بدون لگ و بدون مکث‌های اجباری چند ثانیه‌ای انجام دهید، که در طول آن گاهی اوقات حتی می‌توانید ضربات اجتناب‌ناپذیری هم بزنید، می‌تواند بسیار سرگرم‌کننده باشد، البته به شرطی که با حریفی با مهارت برابر هماهنگ شده باشید. اما این کاملاً به شانس بستگی دارد، زیرا سیستم اولیه‌ی مچ‌میکینگ هیچ ملاحظه‌ی مهارتی را مجاز نمی‌داند - در حالی که از طرف دیگر، چیزهای عجیبی مانند بازی‌های رتبه‌بندی‌شده‌ی خودتنظیم وجود دارد...

حتی ترک زودهنگام بازی هم بدون مجازات می‌ماند، که احتمالاً اشکالی ندارد، زیرا سرورها گاهی اوقات آنقدر دمدمی مزاج هستند که هرگز نمی‌توانید مطمئن باشید که آیا کسی قصد باختن نداشته یا ناخواسته اخراج شده است. حداقل می‌توانید ترتیب ملاقات با دوستان را بدهید و برای آنها اسلات‌های خصوصی رزرو کنید، یا به عنوان میزبان، می‌توانید فوراً افرادی را که کیفیت اتصال غیرقابل قبولی دارند، اخراج کنید، مشروط بر اینکه خودشان بازی را ترک نکنند. اما در حال حاضر، حالت آنلاین هنوز یک سایت ساخت و ساز بزرگ است که پتانسیل زیادی دارد، اما هنوز هم کارهای زیادی برای توسعه‌دهندگان دارد.

حالت‌های مسابقات، لیگ و تیمی نیز باید در صدر فهرست آرزوها باشند. برخلاف نسخه‌های قبلی، Dragon Ball z Burst limit مطلقاً هیچ‌کدام از این موارد را ارائه نمی‌دهد - چه آنلاین و چه آفلاین. گزینه‌های جالب دیگر گیم‌پلی نیز کم هستند؛ آموزش واقعاً خوب انجام شده، حالت تمرین کاربردی است و حالت VS همیشه برای مسابقه با یک دوست یا هوش مصنوعی خوب است. 

اما بقیه فقط یک ماراتن دعوای خسته‌کننده بدون جذابیت، شوخ‌طبعی یا معنا است. البته خود مکانیک‌های بازی هنوز هم بسیار جذاب هستند. هر کسی که اکشن مبارزه‌ای سریع و به سبک انیمه را دوست دارد، در مبارزات واقعی چیز زیادی برای شکایت پیدا نخواهد کرد. با این حال، ممکن است برای کهنه‌کارها کمی دشوار باشد که به این واقعیت عادت کنند که حملات دوربرد مانند انفجارهای Ki دیگر نیازی به انرژی ندارند و حتی انرژی در طول انفجارهای انرژی شما بازسازی می‌شود!

 این اغلب شما را بی‌جهت در فاصله نگه می‌دارد، که به نظر من تأثیر منفی آن بیشتر از تأثیر مثبت آن بر جریان نبرد است. اما هر کسی باید خودش تصمیم بگیرد و تازه‌واردها به هر حال اهمیتی نمی‌دهند، تا زمانی که کنترل‌ها به راحتی قابل کنترل باشند - و هنوز هم هستند.

جمع بندی

Dragon Ball z Burst limit عالی به نظر می‌رسد، کنترل‌ها به طرز شگفت‌انگیزی کار می‌کنند، سطوح دشواری و سایر ویژگی‌ها کاملاً قابل تنظیم هستند و حتی می‌توانید در هر زمانی با صدای اصلی ژاپنی بازی کنید. با این وجود، قضاوت در مورد اولین نسخه 360 و PS3 از Son Goku، Vegeta و بقیه نسبتاً ضعیف است. این از یک طرف به دلیل حالت آنلاین است که به خودی خود قابل ستایش است اما هنوز نیاز به پیشرفت قابل توجهی دارد و از سوی دیگر به دلیل گیم‌پلی فوق‌العاده ضعیف.

 حالت داستانی که برای افراد غیر باتجربه کاملاً نامنسجم است، به همان اندازه حالت‌های مختلف بقا کوتاه و کسل‌کننده است - چیز بیشتری در آن وجود ندارد. علاوه بر این، در مقایسه با آخرین Budokai Tenkaichi، فقط دو دوجین شخصیت یک شوخی هستند، فقط پنج مکان یک رسوایی مطلق هستند و فقدان هرگونه حالت مسابقات، لیگ یا تیمی یک رسوایی است. علاوه بر این، جریان نبرد در برخی مناطق به طرز چشمگیری بهبود یافته است.

 به طور خاص، اشیاء نمایشی جدید، که در آن‌ها شخصیت‌های دوستانه در موقعیت‌های خاص ظاهر می‌شوند و مکرراً در سکانس‌های غیرقابل توقف، همان تردستی‌ها را انجام می‌دهند، پس از مدتی فوق‌العاده آزاردهنده می‌شوند. این وقفه‌های بازی، که اغلب منجر به تغییر موقعیت و دوربین آشفته می‌شوند، متأسفانه فقط در طول دوئل‌های تک به تک قابل خاموش شدن هستند، که هنوز هم می‌توانند سرگرم‌کننده باشند - حتی آنلاین!

 با این حال، عادت کردن به مصرف Ki که به تازگی تنظیم شده است، کمی طول می‌کشد: از آنجایی که حتی انفجارهای Ki انرژی مصرف نمی‌کنند، نبردهای دوربرد اغلب و به طور غیرضروری تکرار می‌شوند، که به جای هیجان‌انگیزتر کردن رویارویی‌ها، به گیم‌پلی آسیب می‌رساند. بنابراین، توصیه من: اگر قبلاً این کار را نکرده‌اید، سری قدیمی‌تر و اکنون بسیار ارزان‌تر Tenkaichi را بازی کنید. از آن‌ها چیزهای بیشتری یاد خواهید گرفت و مدت زمان بیشتری دوام خواهند داشت!

نقاط قوت

• کنترل‌های راحت
• مبارزات سرگرم‌کننده
• ارائه اتمسفریک
• حالت آنلاین و رتبه‌بندی‌ها
• عملکرد ذخیره خودکار کاربردی
• آموزش جذاب مرحله‌ای
• تا شش سطح دشواری
• صداگذاری اختیاری ژاپنی یا انگلیسی

نقاط ضعف

• حالت‌های بازی نه چندان جذاب
• فهرست محدود مبارزان
• فقط چند صحنه نبرد
• وقفه‌های آزاردهنده در بازی
• بدون نسبت تصویر ۴:۳
• تنظیم تصویر
• آنلاین ناقص
• هوش مصنوعی کمی طول می‌کشد تا به آن عادت کند
• مدیریت
• دنبال کردن داستان برای تازه واردان دشوار است
• صداگذاری انگلیسی با لب‌خوانی هماهنگ نیست