خرید بازی Legacy Of Kain Soul Reaver 2 PS2

معرفی بازی Soul Reaver 2 PS2

Soul Reaver 2 یک بازی ویدیویی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۱ است که توسط Crystal Dynamics توسعه یافته و توسط Eidos Interactive منتشر شده است. این بازی دنباله‌ای بر Legacy of Kain: Soul Reaver و سومین بازی از مجموعه Legacy of Kain است.

از زمانی که بازی Blood Omen: Legacy of Kain در سال ۱۹۹۶ برای پلی‌استیشن عرضه شد، بازیکنان این فرصت را داشته‌اند که در یک بخش ادبی از خوبی‌های خون‌آشام‌ها که کاملاً مختص دنیای بازی‌های ویدیویی است، غرق شوند. شاید بتوانید بلا لگوسی یا برد پیت را در حال مکیدن خون از گردن قربانیان بی‌گناه در فیلم‌ها تماشا کنید، یا در رمان‌های گرافیکی درباره فرقه جدید خون‌آشام‌های الهام گرفته از گات بخوانید، اما نمی‌توانید دیوانگی‌های خوب Legacy of Kain را درک کنید، مگر اینکه بازی‌های ویدیویی انجام دهید. 

از ابتدای این مجموعه، تمرکز کریستال داینامیکس بر داستان و توسعه شخصیت‌ها یکی از قوی‌ترین جذابیت‌های آن باقی مانده است، در حالی که گیم‌پلی و گرافیک بسته به پلتفرم‌هایی که برای آنها برنامه‌ریزی شده‌اند، تغییر کرده و رشد کرده‌اند. آخرین فصل از مجموعه بازی‌های خون‌آشامی Eidos و Crystal Dynamics، یعنی Soul Reaver 2، گیمرها را به اعماق قبیله‌ای از خون‌آشام‌ها می‌برد که دنیای پیچیده‌شان سرشار از چیزهایی است که اپراهای عالی و برنامه‌های تلویزیونی روزانه را تشکیل می‌دهند - خیانت، مرگ، قتل و کشمکش‌های قدرت فراوان.

داستان بازی Soul Reaver 2 پلی استیشن 2

Soul Reaver 2 دنباله نیمه‌قطعی شاخه Legacy of Kain: Soul Reaver از این مجموعه است که داستان رازیل و تلاش او برای یافتن حقیقت در دنیای پراکنده و غرق در ناسگات را دنبال می‌کند. این فصل، عنوانی قابل احترام و زیبا است که طرفداران این مجموعه، عاشقان ماجراجویی را خوشحال خواهد کرد و به احتمال زیاد جمعیت قابل توجهی از گیمرها را به خود جذب خواهد کرد.

تریلر بازی Soul Reaver 2

بازیکنان لزوماً نیازی ندارند که بازی‌های قبلی این مجموعه را انجام داده باشند، زیرا تقریباً همه چیز از طریق دیالوگ توضیح داده شده است، اما اگر از قبل با این مجموعه آشنا باشید، واقعاً کمک زیادی می‌کند - در واقع خیلی مفید است. من حتی شروع به تعریف کل داستان نمی‌کنم، اما همینقدر بدانید که در Soul Reaver 2، رازیل در مورد تاریخ نازگات آموزش می‌بیند و می‌فهمد که چگونه در نابودی و نجات آن نقش دارد.

ماجراجویی رازیل به بازیکنان این امکان را می‌دهد که تغییر واقعی قدرت از نگهبانان ستون‌ها به خود کین و مبارزه قدرت مداوم بین موبیوس، کین و خود رازیل را کشف کنند. داستان به بسیاری از سوالات مطرح شده در Soul Reaver 1 پاسخ می‌دهد، اما سوالات جدیدی را مطرح می‌کند که ناگزیر در این بازی پاسخ داده نمی‌شوند، سوالاتی که به نظر می‌رسد بدیهی است که برای پاسخ به دنباله‌ای دیگر باز گذاشته شده‌اند.

 به طور خلاصه، چندین شخصیت آشکار می‌شوند، خطوط داستانی در گذشته و آینده رخ می‌دهند و همه چیز بسیار سرگرم‌کننده است. اما هرگز احساس نمی‌کنید که داستان کامل، جامع و قطعی را دریافت کرده‌اید، و این واقعاً بخشی از نقشه کریستال دی است، چه بخواهید چه نخواهید.

داستان Soul Reaver 2، به عبارت ساده، پیچیده و گاهی اوقات، آزاردهنده و گیج‌کننده است. تغییر زمان و راویان عمداً مشکوک - کین و موبیوس - داستانی نسبتاً ساده درباره یک مبارزه قدرت را به مجموعه‌ای حماسی و به طول شوگان تبدیل می‌کنند که هرگز پایان نمی‌یابد. من معتقدم که بخشی از این آگاهانه انجام شده است، در حالی که بخش‌های دیگر چندان آگاهانه انجام نشده‌اند.

اما به نقطه شکست رسیدم، جایی که احساس کردم داستان کمی اغراق‌آمیز و حتی متظاهرانه است. در حالی که به شدت می‌خواستم بدانم چه اتفاقی برای رازیل و کین و سرنوشت ستون‌ها و بشریت می‌افتد (متوجه منظورم هستید؟ هیچ چیز در مجموعه کین سبک نیست)، Soul Reaver 2 گاهی اوقات، چه در گیم‌پلی و چه در خود داستان، خسته‌کننده است. گاهی اوقات از دیالوگ‌های پر زرق و برق لذت می‌بردم، گاهی اوقات نمی‌توانستم آن را تحمل کنم.

 (از لهجه خسته شدم و روحم برای روزهای غم‌انگیز گذشته درد می‌کرد، و با این حال صبرم مانند پوست پوسته پوسته شده یک قربانی خون‌آشام در بستر مرگش خشک شد، اما هنوز مشتاق این آگاهی مواج بودم که بازی من در نهایت، ناگزیر، به طور قابل تصوری پایان می‌یابد، شاید، اگر فقط، به نحوی، شاید، کین آخرین نت مرگباری را که همه ما به طور منحصر به فردی منتظرش بودیم، بزند.) دیالوگ‌ها واقعاً به این سطوح از غرور می‌رسند.

بله، درست است، حس مسائل سنگین - سرنوشت بشریت و همه خون‌آشام‌ها - همیشه بخش بزرگی از مجموعه کین را بازی کرده است. اما آیا چیزی برای گفتن وجود ندارد که بتوان به آن به نیکی و به طور مساوی گفت؟ اغلب، من فقط یک پاسخ مستقیم یا حتی یک جمله ساده می‌خواستم. زبان ساده زبان خوبی است.

 اما متن بازنویسی شده کین و رازیل باعث می‌شود که آنها مانند دانشجویان انگلیسی سرشار از کافئین به نظر برسند که در ترم اول دانشگاه با هم دعوا می‌کنند (و من می‌دانم که آنها چه صدایی دارند، چون خودم یکی از آنها بودم). در هر صورت، اگر Soul Reaver 2 را بازی کنید، داستان، زبان و چیزهای زیادی دریافت خواهید کرد. غنی و خوب است، اما بسیاری از آنها اغراق‌آمیز است.

گیم‌پلی بازی Soul Reaver 2 پی اس 2

از بیشتر جهات، Soul Reaver 2 دقیقاً مانند Soul Reaver 1 است. Soul Reaver 2 که از زاویه دید سوم شخص نشان داده می‌شود، به طور مساوی به بخش‌های مساوی مبارزه، داستان و حل معما تقسیم می‌شود. اما در حالی که بازی در ابتدا تقریباً دقیقاً مانند Soul Reaver اول به نظر می‌رسد، تقریباً هر منطقه از بازی بهبود، تنظیم و تعادل چشمگیری داشته است. بازی حدود ۱۵ تا ۲۰ ساعت طول می‌کشد، که برای اکثر گیمرها زمان خوبی است و بخش کمی از آن صرف از دست دادن مراحل تکراری غیرضروری می‌شود.

پس از اتمام بازی، ارزش تکرار زیادی باقی نمی‌ماند، حتی اگر در طول زمان بازی جذاب باشد. با این حال، Crystal Dynamics انواع DVDهای اضافی، از جمله تصاویر ثابت، رندرها، تاریخچه نازگات به صورت متنی، پیش‌نمایش جدید عالی از Blood Omen 2 و صداهای خنده‌دار و حذفی که چهره‌های انسانی صداهای بازی را در اختیار گیمرها قرار می‌دهد، را ارائه می‌دهد.

بیایید با معماهای جدید شروع کنیم. اگر اولین Soul Reaver را بازی کرده باشید، احتمالاً با معماهای بلوکی کاملاً آشنا هستید. این بازی چندین معمای دوست‌داشتنی و هوشمندانه داشت که شامل جایگذاری صحیح بلوک‌های متحرک برای باز کردن درها و غیره می‌شد. 

و سپس ده‌ها مورد دیگر هم وجود داشت که کاملاً از کنترل خارج شدند. خب، دیگر قدیمی شده است. Soul Reaver 2 تکامل یافته است و معماهای فیزیکی جدید با نور، سایه، ترکیب رنگ‌ها و کمی منطق بازی می‌کنند. در بازی به اندازه قبل معماهای کوچک وجود ندارد، در عوض آنها بزرگتر، چند قسمتی، نسبتاً پیچیده و متنوع هستند.

نمی‌خواهم زیاد لو بدهم، اما در اینجا یک مثال می‌آورم. معمای اول به بازیکنان این امکان را می‌دهد که قدرت Dark Reaver را به دست آورند. این معما در آن سوی باتلاق‌ها یافت می‌شود و رازیل را از میان چیزی که به حدود سه اتاق اصلی ختم می‌شود، هدایت می‌کند. در هر اتاق، می‌توان مجموعه‌ای از آینه‌های متحرک را دستکاری کرد تا نور خورشید را به آینه‌های ثانویه متصل کنند، یا می‌توان آینه‌هایی را پیدا کرد و قرار داد تا نور را برای تکمیل معما متصل کنند.

 هر بار که بخش دیگری از پازل بزرگ به هم متصل می‌شود، بازیکنان یک میان‌پرده می‌بینند که پیشرفت و نتیجه تلاش‌هایشان را نشان می‌دهد. در یک اتاق، رازیل باید از Soul Reaver برای تاباندن پرتویی به سقف استفاده کند تا یک گذرگاه جدید باز شود. 

در چندین پازل در طول بازی، نقاشی‌های دیواری و میان‌پرده‌های پیش‌نگر و ویرایش‌شده، هدف هر پازل را مشخص می‌کنند. پازل Light Reaver در ساختاری به سبک مصری ظاهر می‌شود و سومین پازل بزرگ در ساختاری عظیم با چیزی که به نظر می‌رسد ده‌ها اتاق باشد، اتفاق می‌افتد. به طور خلاصه، پازل‌ها به خوبی متعادل، متنوع و نسبت به SR1 بسیار بهبود یافته‌اند.

من متوجه چیزی در مورد این بازی شدم که آن را بسیار بیشتر از SR1 دوست دارم. به استثنای زبان بیش از حد نوشته شده، بازی از همه نظر به خوبی متعادل است. فاصله بین دشمنان متعادل است و نحوه حمله گروهی آنها طاقت‌فرسا نیست. همچنین، تغییر به و از دنیای واقعی به دنیای اثیری ترسناک نبود. همیشه احساس می‌کردم وقتی در SR1 به دنیای Ethereal می‌روم، به دردسر می‌افتم و خیلی سریع می‌میرم.

 اما اینجا، با اینکه بازی در ابتدا کمی ترسناک بود، معماها و کنترل روی همه جنبه‌ها، از جریان بازی گرفته تا اضافات ساده (مانند نقشه و قطب‌نما)، این بازی را بسیار قابل کنترل‌تر می‌کند. در طول 20 ساعت بازی‌ام، به معنای واقعی کلمه یک بار مُردم، به این معنی که فقط یک بار مجبور شدم از یک چک‌پوینت دوباره بازی را شروع کنم.

حرکت در بازی بسیار آسان‌تر از Soul Reaver 1 است. نقشه و قطب‌نما عناصر بسیار مورد نیاز بودند و شگفت‌انگیز است که چگونه چیزهای کوچکی مانند اینها لذت یک بازی ماجراجویی را افزایش می‌دهند. می‌توانید نقشه را بررسی کنید؛ به شما نشان می‌دهد که رازیل کجاست و کجا باید باشد. همه چیز را لو نمی‌دهد، اما به بخش مورد نظر نقشه اشاره می‌کند و بسیار مفید و کمک‌کننده است. و قطب‌نما؛ این یکی دیگر از اضافات آشکاری است که به تکمیل بازی کمک می‌کند.

چیزی که من به خصوص در Soul Reaver 2 دوست داشتم، پیشرفت‌های سیستم مبارزه است. وسایل مبارزه اولیه هنوز از SR1 وجود دارند. بازیکنان می‌توانند بپرند، معلق بمانند، بکشند، راه بروند، بدوند، بخزند، شنا کنند، سلاح بردارند و استفاده کنند یا پرتاب کنند، اما می‌توانند کارهای پیچیده‌تری هم انجام دهند. رازیل و حریفانش حرکات ویژه، ترکیب‌ها و حرکات تمام‌کننده انجام می‌دهند. 

حرکات تمام‌کننده نسبتاً ساده هستند و گاهی اوقات کمی نامتعادل به نظر می‌رسند (مثلاً وسایل تشخیص برخورد و اختلاف ارتفاع‌های عجیب و غریب)، اما نتیجه نهایی رضایت‌بخش است. شما گرد و غبار حریف را می‌پاشید و سپس دستتان را داخل می‌برید و قلبش را بیرون می‌کشید، یا سرش را قطع می‌کنید، یا او را از وسط به دو نیم می‌کنید. همه اینها خوب است.

این فقط نیمی از ماجراست. کریستال یک سیستم هدف‌گیری ظریف و شیرین را به همراه یک سیستم عالی مقابله و حمله‌ی غافلگیرانه پیاده‌سازی کرده است. R1 را فشار دهید و تماشا کنید که رازیل دشمنی را هدف قرار می‌دهد، سپس او برای یک ثانیه با نور می‌درخشد تا نشان دهد که هدف شماست و زیر آن یک دایره قرمز نازک ظاهر می‌شود.

R1 را رها کنید و می‌توانید روی هر هدف دیگری تمرکز کنید. در حالی که هدف قرار گرفته‌اید، رازیل می‌تواند به سرعت و به طور موثر جاخالی دهد و حمله کند، و می‌تواند از دشمنان بزرگ و سریع به این طریق جاخالی دهد و پشت سر آنها حرکت کند تا انواع آسیب‌های دوست‌داشتنی را وارد کند. این سیستم ساده، مبارزات در Soul Reaver 2 را آنقدر بهتر می‌کند که در SR1 تا پایان بازی لبخندی بر لبان من آورد. بازیکنان هنوز هم می‌توانند مانند SR1 از سلاح‌ها استفاده کنند.

 سلاح‌ها را می‌توان از روی زمین برداشت، از دیوارها کشید و از دشمنان مرده گرفت. خود Soul Reaver همیشه با شماست و قطعاً قدرتمندترین سلاح در بازی است. اما حالا کار متفاوتی انجام می‌دهد: با استفاده زیاد بیش از حد گرم می‌شود و وقتی بیش از حد گرم می‌شود، از مارپیچ سلامتی شما انرژی می‌گیرد. Reaver نقش مهمی در این فصل از زندگی Raziel ایفا می‌کند و با نور، تاریکی، باد و آتش عجین می‌شود... و سپس در پایان چیز خاصی در مورد Reaver وجود دارد که به سادگی همه چیز را خراب می‌کند.

بازی بازیکنان را تشویق می‌کند تا از طیف گسترده‌ای از سلاح‌ها، از جمله سلاح‌های داخلی خود Raziel، پنجه‌ها و پاهایش، استفاده کنند. و حالا که فکرش را بکنید، Raziel بسیار قدرتمند است. او ضربات و کمبوهای استاندارد را اجرا می‌کند، اما حالا در کنار ضربات تمام‌کننده، یک لگد قدرتمند دارد که وقتی در نبرد استفاده می‌شود، دشمن را به راحتی گیج می‌کند.

در مورد طراحی مراحل و حس ماجراجویی، Soul Reaver 2 یک بازی بزرگ است که پر از دشمنان و سلاح‌های خوب است، اما در غیر این صورت نسبتاً ضعیف است. جمع‌آوری و مواردی از این دست هرگز بخشی از این مجموعه نبوده است، اما اساساً هیچ جمع‌آوری قدرت‌های جدید وجود ندارد (اگرچه Reaver از نظر فنی ارتقا می‌یابد) و چیزهای پنهان زیادی وجود ندارد که ارزش جستجو کردن داشته باشند.

 این موضوع نوعی حس پوچی را در گذرگاه‌های بزرگ و خطی ریل مانند ایجاد می‌کند که باید چندین بار از نو طی شوند. به نظر می‌رسد روشی که Crystal Dynamics این کار را انجام داده است، تغییر پس‌زمینه‌ها با باران، برف و رنگ‌های مختلف فصول و همچنین با باز کردن مناطق جدید و بستن مناطق دیگر در مناطق زمانی مختلف است.

گرافیک بازی Soul Reaver 2 سونی 2

Soul Reaver 2، مانند Soul Reaver قبل از آن، دارای CG زیبا و تعداد زیادی (و منظورم تعداد زیادی) کات‌سین عالی در بازی است. درست مانند معرفی خیره‌کننده‌ی Raziel در SR1، سکانس ابتدایی SR2 طولانی، گویا و زیبا برای چشم است. از آنجایی که این مجموعه داستان‌محور است، میان‌پرده‌ها (کات‌سین‌ها) ثابت هستند و در هر منطقه جدید ظاهر می‌شوند و بخش‌های جدیدی از داستان را روایت می‌کنند و نکات مفیدی را برای ماموریت بعدی شما ارائه می‌دهند.

رازیل و تیمش در مورد جزئیات شخصیت، از سطح بالایی برخوردار هستند. هر شخصیت شامل تعداد چندضلعی حدود ۳۰۰۰ چندضلعی است و تصویر با وضوح بالا، همراه با حرکت ۶۰ فریم در ثانیه، تصاویر چشمگیر و احشایی ایجاد می‌کند که بسیار بهتر از برادران پلی‌استیشن ۱ آن است. رازیل به طرز باشکوهی فرسوده به نظر می‌رسد، در حالی که کین پر زرق و برق و گوشه‌گیر به نظر می‌رسد و جزئیات بدن آنها، چشم‌ها و دهان‌های متحرکشان و حرکات اکسپرسیونیستی‌شان، همگی به طرز خارق‌العاده‌ای انجام شده‌اند.

این بازی به طور ویژه‌ای به ذرات و جلوه‌های نوری می‌پردازد. نور نقش بزرگی در بازی ایفا می‌کند، از استفاده آن در طراحی پازل گرفته تا نحوه عبور آن از پنجره‌های شیشه‌ای رنگی و نحوه انعکاس آن از رودخانه‌ها و نهرها. و بعد کرم‌های شب‌تاب کوچک و شگفت‌انگیزی هستند که در اطراف ستون‌ها و مناطق باتلاقی وزوز می‌کنند. 

آن‌ها عالی به نظر می‌رسند. Light Reaver، در تمام اشکال خود، به خصوص Fire Reaver (به نظر فروتنانه من)، نیز درخشان به نظر می‌رسد. بازی هنوز در پالت کلی خود بسیار تاریک است، اما از طرف دیگر، دوران تاریکی را به تصویر می‌کشد و ما در مورد خون‌آشام‌ها صحبت می‌کنیم، درست است؟ هیچ چیز خیلی روشنی در مورد آن‌ها وجود ندارد.

از نظر گرافیکی، Soul Reaver 2 یک بازی زیبا است و در مقایسه با تعداد انگشت‌شماری از بهترین بازی‌های PS2، قطعاً جایگاه خود را حفظ می‌کند. ظاهر خیره‌کننده‌ای مانند Gran Turismo 3 یا Devil May Cry ندارد، اما با فراوانی ذرات نور، پس‌زمینه‌های عمیق (به خصوص Elder God فوق‌العاده وحشتناک) و تنوع قابل توجه بافت‌ها، بسیار زیبا است.

صداگذاری و موسیقی بازی Soul Reaver 2

سازندگان Soul Reaver موسیقی و صدای خود را می‌شناسند. در حالی که موسیقی در تاریکی، شوم و حتی ترسناک است، این صداگذاری است که واقعاً درجه یک است.
با بازیگران حرفه‌ای که بازیگران بازگشته مایکل بل (رازیل)، تونی جی (خدای کهن)، سایمون تمپلمن (کین) را برجسته می‌کنند و رنه اوبرجونیس (ایرال) از پیشتازان فضا: فضای عمیق نه به آنها پیوسته است، صداپیشگی عالی تنها کمی به دلیل زبان بیش از حد متکبرانه بازی تضعیف شده است. از هر نظر که به آن نگاه کنیم، در مقایسه با اکثر بازی‌های ویدیویی، کیفیت کلی صدای Soul Reaver 2 فوق‌العاده است.

جمع بندی

به طور کلی، Soul Reaver 2 یک بازی فوق‌العاده خوش‌ساخت است. این بازی به خوبی کامل شده است، در بخش‌های مشخصی نسبت به نسخه قبلی خود (The Legacy of Kain: Soul Reaver) بهبود یافته است و گرافیک، صدا و سطح تولید همگی بالا هستند.

این بازی بخش بزرگی از داستان رازیل و کین را به خواننده ارائه می‌دهد و به بسیاری از سوالاتی که پس از اولین Soul Reaver به طرز بی‌شرمانه‌ای بر سر Crystal Dynamic سنگینی می‌کرد، پاسخ می‌دهد. وقتی این بازی را تمام کردم، نسبت به Soul Reaver 1 احساس پاداش بسیار بیشتری کردم. 

به اندازه کافی برای شروع و به اندازه کافی برای تسلیم شدن وجود داشت که احساس پوچی نمی‌کردم. با این بازی، بازیکنان متوجه می‌شوند که چگونه ده‌ها عنصر در جهان کین با هم هماهنگ می‌شوند و خود رازیل با شخصیتی دوست‌داشتنی‌تر، پرخاشگری، شوخ‌طبعی و تعادل بیشتری نسبت به قبل نشان می‌دهد. در واقع، حتی کین نیز در نور مطلوب‌تری قرار گرفته است که او را به طرز عجیبی... خب، انسانی‌تر می‌کند.

من از بازی Soul Reaver لذت بردم، اما چیزهایی در مورد این مجموعه یاد گرفتم که قبلاً هرگز به آنها توجه زیادی نکرده بودم و به آنها علاقه‌ای ندارم. اول، متوجه شدم که مردم، و گاهی اوقات حتی خون‌آشام‌ها (و حتی خون‌آشام‌های سابق)، باید گاهی اوقات در مکالمات از انگلیسی ساده استفاده کنند. بعداً در بازی، زبان کمی ملایم‌تر می‌شود و زبان شوخ‌طبعانه و مکالمات سریع و هوشمندانه‌ای رخ می‌دهد. اما هنوز هم، کمی زبان نازگوتیایی خیلی خوب جواب می‌دهد.

 دوم، متوجه شدم که حداقل در Soul Reaver 2، عقب‌نشینی هرگز بیش از حد سنگین به نظر نمی‌رسید (فکر می‌کنم مجبور شدم حدود پنج بار از همان جاده‌ها عبور کنم)، اما هنگام حرکت از جایی به جای دیگر متوجه شدم که محیط‌ها چقدر خالی هستند. به استثنای بخش‌های زیر آب، کاوش بسیار کمی برای انجام دادن وجود دارد و تقریباً نیازی به بازگشت به هیچ مکانی به خاطر کنجکاوی نیست.

 مناظر تغییر می‌کنند، فصل‌ها تغییر می‌کنند و فونت‌های Elemental جدید باز می‌شوند، اما مسیر تا حدودی خالی است. در آخر، متوجه شدم که مجموعه بازی‌های Legacy of Kain به طرز عجیبی جذاب و در عین حال به همان اندازه مبهم هستند و من را بین دوست داشتن و متنفر بودن از آن گیر انداخته‌اند. مطمئنم که همین طبیعت یا داستان‌های خون‌آشام‌ها است که آنها را جذاب می‌کند، اما داستان‌های Kain و Raziel جذاب‌ترند و این به اعمال بسیار مهم آنها و غرق شدنشان در افکار خودشان برمی‌گردد که کمی خسته‌کننده است. 

با این حال، من از بازی چیزهای بیشتری می‌خواهم (اکتشافات بیشتر، کارهایی برای انجام دادن و دیدن)، و با این حال درگیر این درک هستم که Soul Reaver 2 فقط یک تمرین بسیار بسیار خوب برای تکمیل عناصر معرفی شده در Soul Reaver 1 است.

میزان سختی: آسان - من این بازی را بسیار آسان‌تر از Soul Reaver اصلی یافتم. برای شروع، مبارزات بسیار سرراست هستند. نبردهای سخت بسیار کمی وجود دارد و معماها اصلاً چالش‌برانگیز نیستند. این را با این واقعیت ترکیب کنید که Raziel واقعاً نمی‌تواند "بمیرد" و در نهایت با بازی‌ای روبرو می‌شوید که تقریباً به راحتی آب خوردن است.

 بخش چند نفره: خیر.

داستان: یکی از چیزهایی که سری Legacy of Kain همیشه در آن خوب عمل کرده، داستان است. داستان از طریق تعدادی FMV و کات‌سین‌های پراکنده در سراسر بازی (و تعداد زیادی از آنها وجود دارد) روایت می‌شود. این کات‌سین‌ها بسیار خوب ساخته شده‌اند اما کمی بیش از حد هستند. با این حال، داستان جذاب و به خوبی نوشته شده است.

اصالت: این بازی تا حد زیادی یک نسخه ارتقا یافته از اولین Soul Reaver است. چیز زیادی در اینجا وجود ندارد که قبلاً دیده نشده باشد. با این حال، ارتقاء گرافیکی و طرح کنترل بهبود یافته، مانع از این می‌شود که احساس شود یک نسخه کاملاً بازسازی شده است.

موسیقی متن: یکی از نکات برجسته بازی. موسیقی در اینجا با کیفیت CD ارائه شده است و برای این عنوان بسیار مناسب است. واقعاً آهنگ خاصی وجود ندارد که برجسته باشد. اما موسیقی متن برای بازی مناسب است و در بهبود تجربه کار خوبی انجام می‌دهد.

سرگرمی: اگر از طرفداران Soul Reaver اصلی بودید، احتمالاً از این عنوان نیز لذت خواهید برد. اکشن مبارزه سرگرم کننده است، اما بازی کمی از مشکلات ریتم رنج می‌برد.

گرافیک: اگرچه این بازی از نظر ظاهری بهترین بازی روی PS2 نیست، اما استفاده از نورپردازی، آن را بسیار زیبا و چشم‌نواز می‌کند.

کنترل بازی: پیشرفت بزرگی نسبت به بازی قبلی. این بار، به جای دکمه‌های روی شانه، دسته راست، دوربین را کنترل می‌کند و این تفاوت زیادی ایجاد می‌کند. این را با بهبود کنترل‌های مبارزه ترکیب کنید و تجربه‌ای خواهید داشت که به طور قابل توجهی از بازی اصلی بهتر است. در مورد نسخه PC، من آن را بازی نکردم، بنابراین نمی‌توانم در مورد طرح کنترل صحبت کنم. اما اگر بتوان آن را با یک کنترلر مدرن بازی کرد، تصور می‌کنم تجربه مشابه خواهد بود.