خرید بازی Infinite Undiscovery XBOX 360 ایکس باکس 360

معرفی بازی Infinite Undiscovery XBOX 360

Infinite Undiscovery یک بازی نقش‌آفرینی اکشن محصول سال ۲۰۰۸ است که توسط Microsoft Game Studios Japan و tri-Ace توسعه یافته و توسط Square Enix برای Xbox 360 منتشر شده است. این بازی داستان شخصیت اصلی Capell و سفر او برای قطع زنجیرهایی که ماه را نگه داشته‌اند، با کمک Liberation Force را روایت می‌کند.

در بازاری که به طور فزاینده‌ای کلیشه‌ای شده و جای کمی برای ژانرهای کمتر محبوب باقی می‌گذارد، جوامع طرفداران مشتاقانه منتظر ورود یک RPG جدید هستند. بنابراین، Infinite Undiscovery مطمئناً در ماه‌های منتهی به انتشار خود محبوبیت پیدا کرده است: در حالی که منتظر پروژه‌های RPG بزرگ دیگری مانند The Last Remnant یا Final Fantasy همیشه حاضر هستیم، و پس از رکود کاملی که پس از انتشار Lost Odyssey (با تردید) رخ داد، محصول جدید Tri Ace (تیمی که از قبل به خاطر Star Ocean شناخته می‌شود) می‌توانست حداقل اشتهای طرفداران را سیر کند.

متاسفانه، به نظر می‌رسد اجرای این محصول به همه انتظارات خیانت کرده است: Infinite Undiscovery تلاشی بی‌روح برای تازه کردن مکانیک‌های Action-RPG است که با یک طرح داستانی متناقض و ضعیف و یک سیستم گیم‌پلی یکنواخت و تکراری در تضاد است.

داستان بازی Infinite Undiscovery ایکس باکس 360

شخصیت اصلی Infinite Undiscovery، Capell، یک نوازنده فلوت جوان، سرگردان و بی‌حوصله است. در ابتدای ماجراجویی، قهرمان کاذب خود را در زندان می‌یابد و به اتهامات بی‌اساس رهبری یک گروه مخالف دستگیر شده است. گذشته از همه اینها، کاپل شباهت عجیبی به لرد زیگموند، رهبر واقعی شورشیان، دارد. آنها درگیر نبردی سهمگین علیه فرقه هستند و به جرم زنجیر کردن ماه به زمین برای دزدیدن قدرت آن، گناهکار شناخته می‌شوند. کاپل بدیهی است که به نوعی در عملیات شورشیان دخیل خواهد بود و در طول کمپین اصلی (که بدون ماموریت‌های فرعی، بیش از بیست ساعت طول نمی‌کشد) از نزدیک شاهد شاهکارهای آنها خواهد بود.

گیم پلی بازی Infinite Undiscovery ایکس باکس 360

فراتر از مقدمه‌های روایی، که منجر به مقدمه‌ای واقعاً ضعیف و بی‌هیجان می‌شود، طرح داستانی Infinite Undiscovery یکنواخت و بی‌روح به نظر می‌رسد. استفاده گسترده از کلیشه‌های ژانر، پیچش‌های داستانی قابل پیش‌بینی و پراکنده، و مجموعه‌ای از شخصیت‌های به یاد ماندنی، آشکارترین نقص‌های عنوان جدید Tri Ace هستند. واقعاً شرم‌آور است، زیرا ایده اصلی پشت صحنه می‌توانست کمی توجه را جلب کند (با الهاماتی که حتی به داستان‌های کوتاه هیروکی اندو برمی‌گردد)، و سبک هنری باروک به خوبی با یک فانتزی نه چندان کلاسیک سازگار است.

 اما فیلمنامه متزلزل و بی‌روح است و ۱۸ شخصیتی که در طول ماجراجویی معرفی می‌شوند، تنها یک شرح حال روانشناختیِ به‌سختی ترسیم‌شده دارند: آن‌ها نقش موجودات فرعیِ زودگذر را بازی می‌کنند، بدون هیچ کاوش عمیقی در پیشینه‌ی خود و بدون نفوذ به قلب بازیکن. «کشف بی‌نهایت» نمی‌تواند هیجان‌انگیز باشد: تقریباً یک داستان قبل از خواب با پایانی قابل پیش‌بینی (خوش؟) است، اجرایی تئاتری که در آن شخصیت‌های متناقض، نقش خود را با بی‌میلی انجام می‌دهند.

گیم پلی بازی Infinite Undiscovery XBOX360

همانطور که اشاره کردیم، Tri Ace به خاطر توسعه‌ی Star Ocean، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمایندگان ژانر اکشن نقش‌آفرینی، مشهور است. گنجینه‌ی دانش تیم توسعه‌دهنده، به‌طور کامل در پروژه‌ی جدیدشان ریخته شده است، پروژه‌ای که گیم‌پلی آن، ویژگی‌های بازی‌های ویدیویی حماسه‌ی «فانتزی فضایی» مذکور را به خود می‌گیرد.

بنابراین، بازی کاملاً به‌صورت بلادرنگ اتفاق می‌افتد: دشمنان به‌وضوح روی صفحه نمایش قابل مشاهده هستند و مبارزات به‌طور یکپارچه با مرحله‌ی کاوش ادغام می‌شوند. بازیکن نقش شخصیت اصلی را بر عهده می‌گیرد و می‌تواند مستقیماً حملات خود را با استفاده از دو دکمه روی صفحه کنترل جلویی، یکی برای حملات سریع و دیگری برای حملات قدرتمند، کنترل کند. کمبوهای زیادی در دسترس نیست، اما تسلط بر آنها واقعاً می‌تواند به شما در نبرد برتری بدهد. 

این سیستم تضمین می‌کند که هر ضربه موفق، بسته به اینکه در مقابل یک دشمن گیج یا یک حریف در حال پرواز باشد (Juggle Attack)، نوار AP یا HP را به طور جزئی شارژ می‌کند. با این حال، تعداد دشمنان روی صفحه اغلب مانع از هماهنگی صحیح حملات شما می‌شود، که تا حدودی به دلیل سیستم هدف‌گیری خودکار واقعاً افتضاح است و مؤلفه تاکتیکی ظریف نبرد کاملاً از بین می‌رود. بنابراین بهتر است از دکمه‌های ترکیبی استفاده کنید یا سعی کنید حملات دشمن را دفع کنید (ماشه سمت چپ): عملیاتی که به زمان‌بندی خاصی نیاز دارد، اما دشمنان را برای چند ثانیه بی‌حرکت می‌کند.

علاوه بر قهرمان اصلی، بازیکن می‌تواند سه شخصیت دیگر را برای تکمیل گروه خود انتخاب کند. اعضای گروه معمولاً توسط هوش مصنوعی CPU کنترل می‌شوند که می‌توان با انتخاب گزینه‌ها با استفاده از D-pad، راهنمایی‌های رفتاری کلی به آنها داد. با این حال، می‌توان در هر زمانی با یکی از همراهان "ارتباط" برقرار کرد تا کنترل را به دست گرفت. 

در این حالت، دو دکمه‌ی استفاده نشده‌ی قبلی روی صفحه کنترل جلویی برای فعال کردن توانایی‌های ویژه‌ی شخصیت اصلی استفاده می‌شوند و امکان ترکیب‌های حمله‌ی جالبی را فراهم می‌کنند. بنابراین، پایه و اساس گیم‌پلی Infinite Undiscovery به اندازه کافی محکم به نظر می‌رسد، مطمئناً نه خیلی عمیق (همچنین به دلیل اشکالات سیستم ارتقاء شخصیت و تجهیزات بسیار ابتدایی)، اما حداقل قادر به راضی کردن حتی متوسط‌ترین گیمرهای نقش‌آفرینی است. 

متأسفانه، این با مشکلات متعددی روبرو می‌شود. به عنوان مثال، هوش مصنوعی دشمن به مرز بی‌کفایتی می‌رسد و تجربه گیم‌پلی را به طرز چشمگیری بی‌اهمیت می‌کند. اما پیشرفت کلی نیز ساختار ضعیفی دارد: بازیکن اغلب مجبور می‌شود شخصیت‌های خاصی را با خود بیاورد، با این حال عموماً بعید است که آنها بودجه لازم برای ارتقاء تجهیزات هر 18 شخصیت فرعی را جمع‌آوری کنند. علاوه بر این، با وجود عدم برخوردهای تصادفی، ظهور مجدد دشمنان آنقدر مکرر است که اگر بخواهید یک محیط خاص را به طور عمیق کاوش کنید، معمولاً چندین بار با همان گروه از دشمنان مواجه می‌شوید.

سیستم نامعقول استفاده از آیتم‌های درمانی، که شما را ملزم به پیمایش منو در حین ادامه بازی می‌کند، مانع هرگونه مدیریت استراتژیک تجهیزات شما می‌شود، که فقط زمانی توصیه می‌شود که بازی متوقف شده باشد، دور از نبرد.

ترکیب همه این نقص‌ها، همراه با خطی بودن بسیار آشکار و سرکوبگر، بازیکن را که باید با Game Over های غیرمنتظره به دلیل تصمیمات مشکوک تیم مقابله کند و در برخی بخش‌ها با سیستم "آزمون و خطا" پیش برود، آزار می‌دهد.

افزودنی‌های حاشیه‌ای به تنهایی برای جذاب‌تر کردن فرمول کافی نیستند. چرخه متناوب روز و شب و امکان پیشروی در حالت شبه مخفی‌کاری کمی ناقص است، همانطور که امکان نواختن ملودی‌های مختلف با فلوت کاپل برای بازیابی گنج نیز وجود دارد. در نهایت، ساختار ماموریت‌های فرعی تکراری و پیش پا افتاده به نظر می‌رسد و مفید بودن آنها (حتی از نظر روایی) بسیار سوال برانگیز است و در نتیجه ارزش تکرارپذیری کمی دارد. اگرچه سطوح دشواری بالاتر در مقایسه با سطوح دشواری پایین‌تر، نوید محتوای اضافی را می‌دهند، اما توجه به این نکته مهم است که تفاوت‌ها در درجه اول در تعداد میان‌پرده‌ها است، نه بخش‌های واقعی گیم‌پلی.

Infinite Undiscovery، حتی از دیدگاه گیم‌پلی، مانند یک عنوان عجله‌ای به نظر می‌رسد که برای کاوش هیچ یک از ایده‌های اصلی خود وقت نمی‌گذارد. ایده‌های اصلی خوب در دریایی از معمولی بودن گم می‌شوند و با پیاده‌سازی ناقص و غیرقابل باوری روبرو می‌شوند.

گرافیک بازی Infinite Undiscovery XBOX360

از نظر فنی، Tri Ace چیز زیادی برای تحت تأثیر قرار دادن گیمرهای نسل فعلی ندارد. هنر شخصیت‌ها بدون شک خوب است و مدل‌ها قانع‌کننده و جذاب هستند، اگر حالت‌های چهره اغلب مسخره را کنار بگذاریم. اما همین دقت در طراحی محیط‌ها به کار نرفته است: در حالی که مکان‌هایی که زنجیره‌های غول‌پیکر در آن‌ها قرار دارند، مناظر هیجان‌انگیزی را ارائه می‌دهند، خود مکان‌ها عموماً یکنواخت، مسطح و بیش از حد خطی هستند. 

مانند راهروهای طولانی که با دیوارهای نامرئی پوشیده شده‌اند، بازیکن را مجبور می‌کنند بدون انحراف پیش برود (و احساس می‌شود که به طراحی بازی‌های نسل قدیمی‌تر بازگشته‌ایم). بافت‌ها، برخلاف بافت‌هایی که مدل‌های شخصیت‌های اصلی را پوشانده‌اند، جزئیات کمی دارند، مسطح هستند و هیچ نقشه سطحی ندارند.

جلوه‌های ویژه و نورپردازی بهتر هستند: نبردها دیدنی و پر از انفجارهای درخشان هستند. متأسفانه، بهینه‌سازی موتور گرافیکی ضعیف است و منجر به افت مداوم نرخ فریم می‌شود، دقیقاً زمانی که رد تیراندازی روی صفحه ظاهر می‌شود. همانطور که در مورد گیم‌پلی و روایت، Tri Ace از نظر فنی نیز کاملاً قانع‌کننده نیست و نتوانسته کار هنری خوب پیش از تولید را با اجرای کاملاً شایسته ترکیب کند. جلوه‌های صوتی (یکنواخت) و موسیقی پس‌زمینه (برخی به خوبی هماهنگ و فراگیر، برخی دیگر صرفاً آهنگ‌های بی‌روح) نیز گواه پیشرفتی کم‌رمق هستند.

موسیقی و صداگذاری بازی Infinite Undiscovery ایکس باکس 360

همین امر در مورد دوبله نیز صدق می‌کند که کاملاً به زبان انگلیسی است (همانطور که زیرنویس‌ها و اشعار نیز همینطور هستند). برخی از صداها به خوبی تنظیم شده‌اند، متمایز هستند و توانایی بازیگری قابل توجهی را نشان می‌دهند (متأسفانه، این مورد در مورد شخصیت اصلی صدق نمی‌کند)، در حالی که برخی دیگر به هیچ وجه قانع‌کننده نیستند. خوشبختانه، انگلیسی مورد استفاده در گفتگو کاملاً واضح است و کلمات به خوبی بیان می‌شوند، بنابراین صداپیشگی حتی توسط کاربرانی که با زبان کمتر آشنا هستند نیز قابل درک است. 

با این حال، عدم وجود هرگونه اقتباسی به معنای سر و کار داشتن با مقدار قابل توجهی متن است، زیرا در بسیاری از موارد، سکانس‌های زمان واقعی دوبله نمی‌شوند، بلکه کاملاً صامت و همراه با زیرنویس خواهند بود. به طور کلی، بازیکنان مشتاق نقش‌آفرینی مشکلی با متون ترجمه نشده ندارند (احتمالاً به دلایل تاریخی)، اما این سیاست مطمئناً بسیاری از بازیکنان را از این محصول دور نگه می‌دارد (با فرض اینکه عنوان Tri Ace آنچه را که برای جذب آنها لازم است، داشته باشد). در هر صورت، عدم اقتباس، دلیل قیمت کمی پایین‌تری است که می‌توان Infinite Undiscovery را در فروشگاه‌ها پیدا کرد.

جمع بندی

سلاح‌های Infinite Undiscovery همگی کسل‌کننده هستند. روایت ضعیف و پر از کلیشه منجر به پیشرفتی بی‌روح و غیرمنتظره می‌شود و اشکالات برنامه‌نویسی آشکار، تجربه گیم‌پلی را با برخی ایده‌های فراموش‌نشدنی (به عنوان مثال، توانایی کنترل همزمان دو شخصیت، با استفاده از حرکات ویژه یکی در ترکیب با حملات دیگری) تا حد زیادی بی‌اهمیت می‌کند.

 جنبه فنی که نمی‌تواند جذاب باشد، طراحی مراحل خطی و مدت زمانی که از استانداردهای ژانر پایین‌تر است (مطمئناً با ماموریت‌های فرعی ضعیف بهبود نیافته است) به این معنی است که این محصول فقط می‌تواند به علاقه‌مندان توصیه شود. با این حال، Infinite Undiscovery در فرضیه گیم‌پلی خود، یک بازی نقش‌آفرینی اکشن صادقانه است.