خرید بازی کامپیوتر DEATH STRANDING 2 PC

Death Stranding 2 یک شاهکار؟ شاید، اما نه برای همه

بازی Death Stranding 2: On the Beach یک بازی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۲۵ است که توسط هیدئو کوجیما نوشته، تهیه، طراحی و کارگردانی شده، توسط کوجیما پروداکشنز توسعه یافته و توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت منتشر شده است.

نردبان‌ها برگشته‌اند و حتی می‌توانید آنها را به صورت جفت روی هم قرار دهید تا فراتر بروید.در واقع، اگر همه چیز را کنار هم بگذارید، واقعاً خیلی خوب است. اما در حال حاضر، حتی بیشتر از بازی اول، ساختار تقریباً به طور کامل روایت را رقیق می‌کند تا حدی که بسته به نحوه پیشرفت شما، می‌توانید کاملاً مسیر را گم کنید یا شدت وقایع را کاهش دهید. 

این مشکلی است که ما در اکثر بازی‌های جهان باز می‌دانیم و به آن اشاره می‌کنیم، به جز در اینجا که در نهایت همیشه همان کار را انجام خواهید داد، تشدید می‌شود. حتی اگر این قصد خالق بوده باشد و با بازی اول که از عنصر غافلگیری بهره می‌برد، نسبتاً خوب عمل کرده باشد، در اینجا با وجود تعداد زیاد ویژگی‌های جدید که تقریباً به تنهایی وجود یک بازی جدید را توجیه می‌کنند، به طرز باورنکردنی زائد به نظر می‌رسد. سم شغل خود را تغییر نداده است، حتی اگر اکنون نقش پدر را بازی کند. 

بنابراین Death Stranding 2 بار دیگر از شما می‌خواهد که آنچه از بشریت باقی مانده است را دوباره به شبکه کایرال متصل کنید. به آن به عنوان اینترنت آینده فکر کنید. این بار، ما به استرالیا می‌رویم، جزیره‌ای که به خاطر محیط غنی و شرایط سختش شناخته می‌شود. گرم، سرد، استوایی... ما تقریباً از هر زیست‌بومی روی کره زمین عبور می‌کنیم. 

زمینه‌ای حاصلخیز برای همه ایده‌های جدید در Death Stranding 2، مانند انبوهی از سازه‌های منحصر به فرد، شرایط آب و هوایی متغیر و حتی بلایای طبیعی. یک زیست‌بوم واقعاً عجیب و غریب، اما متأسفانه خیلی کوچک؛ واقعاً شرم‌آور است. فقط سم آنجاست، بقیه اهمیتی ندارند.

هدف، بار دیگر، انجام کارهای کثیف و رساندن بسته‌ها به افرادی است که در خانه‌هایشان محبوس شده‌اند، در حالی که چند راهزن با ماندن در خیابان‌ها خطرات بزرگی را متحمل می‌شوند. آشنا به نظر می‌رسد؟ بله، Death Stranding 2 مطمئناً از تجربه بسیار ناخوشایندی که همه ما با کووید-۱۹ داشتیم، بهره خواهد برد. انزوا، عدم ارتباطات اجتماعی یا تماس فیزیکی... در حالی که قبلاً این فقط انتزاعی و منبع اضطرابی بود که توسط چند اثر دیستوپیایی استفاده می‌شد، اکنون یک گذشته جمعی است، گذشته‌ای که همه ما در آن سهیم هستیم.

تریلر بازی DEATH STRANDING 2 pc کامپیوتر

 در نتیجه، تفسیر جدیدی از وقایع و احساسات جدید در Death Stranding 2 اعمال می‌شود. ما این مفهوم را بسیار آسان‌تر درک و هضم می‌کنیم، اما این بدان معنا نیست که همه آن را بپذیرند. در حال حاضر، بازی فقط تعداد زیادی ماموریت حمل و نقل ارائه می‌دهد که در طول مسیر با دو یا سه ماموریت پاکسازی اردوگاه همراه است. با علم به اینکه علاوه بر همه چیز، مطلقاً هیچ کار دیگری برای انجام دادن وجود ندارد.

 ماموریت اصلی مطمئناً ماموریتی است که بیشترین "تنوع" را ارائه می‌دهد، حتی اگر این کمی اغراق‌آمیز باشد. ما یکی پس از دیگری تحویل‌ها را انجام خواهیم داد، اما هر از گاهی از ما خواسته می‌شود که به پایگاه‌های دشمن نفوذ کنیم، ربات‌ها را از بین ببریم یا منطقه‌ای آلوده به BTها، ارواح وحشتناکی که اینجا و آنجا پرسه می‌زنند، را پاکسازی کنیم. این روال خیلی سریع شروع می‌شود، حتی بیشتر برای کسانی که بازی اول را انجام داده‌اند، به خصوص از آنجایی که شروع بازی بسیار طولانی است و پاداش بسیار کمی دارد.

نورمن ریداس هنوز هم بر صفحه نمایش تسلط دارد.

تحویل، بازگشت به پایگاه، میان‌پرده، تحویل، بازگشت به پایگاه، میان‌پرده... این حلقه‌ای است که کل ماجراجویی را تشکیل می‌دهد. بازی بخش‌بندی شده است و در نهایت بسیار سرد و غیرجذاب به نظر می‌رسد، اگرچه آنچه به ما می‌گوید برای هر طرفدار علمی تخیلی جذاب است. اگرچه وقتی به ما گفته شد که سوار کشتی با گروهی از شخصیت‌های رنگارنگ خواهیم شد، شروع به رویاپردازی کردیم، اما قطعاً بیشتر وقت خود را تنها خواهیم گذراند. 

جنبه "خدمه" وجود ندارد؛ به عنوان مثال، از این نظر به هیچ وجه به سطح یک بازی Mass Effect نمی‌رسد. با این حال، بازی به وضوح از توسعه این جنبه سود می‌برد، زیرا در نهایت، به جز سم، هیچ کس اهمیت ندارد. شخصیت‌های فرعی فقط برای ارائه اطلاعات از طریق ارتباط رادیویی یا نمایش موتور گرافیکی چشمگیر در طول میان‌پرده‌ها وجود دارند.

وقتی به سختی با شخصیت‌ها تعامل دارید، ارتباط برقرار کردن با آنها دشوار است. ناگفته نماند که برای اکثر آنها، پیشرفتشان مصنوعی به نظر می‌رسد. یک "داستان اصلی" سریع به ما داده می‌شود تا تمام ویژگی‌های عجیب و غریب آنها را توجیه کند، اما هرگز فراتر نمی‌رود، که شرم‌آور است زیرا برخی از آنها به وضوح شایسته پیشرفت بیشتری بودند.

 به هر حال، همین امر در مورد هر کسی که در سفرمان با او روبرو می‌شویم نیز صدق می‌کند. مجموعه‌ای از ستاره‌های مهمان کم و بیش نزدیک به هیدئو کوجیما، توالی ایستر اگ‌هایی که گاهی اوقات بسیار (بیش از حد؟) شخصی هستند، اما برای همه یک برخورد کلی و سطحی است، حتی اگر برخی از این شخصیت‌ها شایسته توجه بیشتری باشند.

 همه اینها فقط باعث می‌شود دنیای Death Stranding به طور فزاینده‌ای سرد و عجیب به نظر برسد، با شخصیت‌هایی که دارای ناهنجاری‌های عجیب، توانایی‌های منحصر به فرد یا "استعدادها" هستند، گاهی اوقات کاملاً "wtf" که همیشه به روشی بسیار سرراست با اصطلاحات علمی، پزشکی و گیج‌کننده غیرضروری برای ما توضیح داده می‌شوند. خوشبختانه، ما به Corpus دسترسی داریم، یک پایگاه داده پر از اطلاعاتی که حتی در طول کات‌سین‌ها نیز می‌توان به آنها مراجعه کرد، درست مانند Final Fantasy XVI PC .

قدم زدن در ساحلی در استرالیا

بنابراین کمی طاقت‌فرسا است... گاهی اوقات واقعاً مطمئن نیستید که در حال بازی Death Stranding هستید یا اینکه صرفاً در آن گم شده‌اید و از نقطه‌ای به نقطه دیگر سفر می‌کنید تا ببینید داستان چگونه به پایان می‌رسد و سعی می‌کنید بفهمید که همه چیز به کجا منتهی می‌شود. واضح است که پیشرفت در داستان اصلی بازی کار ساده‌ای نیست، اما تلاش برای حفظ علاقه و ادامه دادن به بازی دقیقاً به عهده کنترلر نیست. 

این به ما بستگی دارد که به جلو حرکت کنیم، حتی اگر با لایک‌ها (تشکرها)، نقشه‌های تجهیزات و حتی مهارت‌هایی در یک درخت مهارت کاملاً جدید که به شما امکان می‌دهد تقریباً هر جنبه‌ای از بازی را بهبود ببخشید، پاداش بگیریم. تکراری است و اگر به آن علاقه ندارید، واقعاً باید پشتکار داشته باشید.

بدترین قسمت این است که، هر چقدر هم که کاوش در جهان و بازیابی زیرساخت‌های مختلف و به جا گذاشتن ردپایمان جالب باشد، تقریباً غیرضروری است. معمولاً چند ژنراتور برای شارژ مجدد باتری‌های تجهیزات ما کافی است و شاید یک یا دو سرپناه برای محافظت از ما در برابر باران. در واقعیت، ما خیلی سریع با وسیله نقلیه سفر خواهیم کرد، از سه چرخه، نوعی موتورسیکلت، و به خصوص وانت بسیار محکم و همه‌کاره که می‌تواند مقدار زیادی بار را نیز حمل کند، استفاده خواهیم کرد.

دیگر خبری از پیاده‌روی‌های طولانی، مبارزه با دامنه‌های کوه، نهرها و لذت‌های دیگری از این دست که چند ساعت اول Death Stranding PC را بسیار لذت‌بخش می‌کرد، نیست. در این دنباله، ما بیشتر ابزارها را خیلی سریع در اختیار داریم و تقریباً هیچ مانعی مشکلی ایجاد نمی‌کند.

وقتی زمین می‌لرزد، تمام دنیا به جنب و جوش می‌افتد.

در مورد شرایط آب و هوایی، گذشته از باران و برف، که می‌توانند مشکلات واقعی ایجاد کنند و فضایی چالش‌برانگیز ایجاد کنند، بقیه موارد تأثیر خاصی ندارند، حتی اگر چشمگیر باشند. مردن در بهمن تأثیر خاصی دارد، همانطور که مشاهده رانش گل و لای هنگام طغیان رودخانه‌ها نیز تأثیر دارد. 

البته، شما باید در زمان مناسب در مکان مناسب باشید... همین امر در مورد افراد سرگردان، که معمولاً منبع اضطراب هستند، نیز صدق می‌کند، کسانی که در اینجا خیلی خطرناک نیستند، به خصوص که می‌توانند به روش‌های بی‌شماری در اوایل بازی نابود شوند. Death Stranding 2 خیلی سخت نیست و ابزارهای بسیار زیادی برای زنده ماندن در اختیار بازیکنان قرار می‌دهد.

 بنابراین، برای لذت بردن کامل از گیم‌پلی آن، باید افزایش سختی را در نظر بگیرید و با مجبور کردن خود به محافظت از لوازم خود در برابر همه احتمالات، جنبه بقا را کمی تغییر دهید. این امر عمدتاً کمی هیجان به سفرهای ما اضافه می‌کند، سفرهایی که بسیار آرام و گاهی حتی کسل‌کننده هستند. فقط در بدترین شرایط، به خصوص هنگام عبور از منطقه وسیع پوشیده از برف، واقعاً از خودمان لذت خواهیم برد. در غیر این صورت، ما فقط نقش پستچی را بازی می‌کنیم.

ما تنها هستیم، اما همه به هم متصل هستیم.

بله، Death Stranding 2 یک دنیای باز واقعاً ناب ارائه می‌دهد. در نگاه اول، هیچ نماد یا نقطه‌ی مورد علاقه‌ای روی نقشه وجود ندارد. کشف کردن به عهده‌ی همه بازیکنان است. متأسفانه، حتی اگر مشتاق کاوش در همه جا باشید، چیز زیادی برای کشف کردن وجود ندارد. گذشته از بسته‌های گمشده‌ای که اینجا و آنجا پراکنده شده‌اند، چیزی برای فرو بردن دندان‌هایتان وجود ندارد، به جز منابع ساختمانی گرانبها.

 این بازی کاملاً شبیه بازی اول است، با دنیایی بکر، طبیعی و خالی که از پایان جهان آسیب دیده است. طبیعت قلمرو خود را پس گرفته است، اما این وظیفه‌ی همه‌ی باربرها است که بیایند و مقداری از آن را پس بگیرند. این وظیفه‌ی ماست، بازیکنان، که هم به هم متصل هستیم و هم در عین حال در سراسر جهان پشت صفحه نمایش‌هایمان منزوی هستیم، تا جاده‌ها، مسیرهایمان، زیرساخت‌هایمان را بدون حتی ارتباط مستقیم شکل دهیم.

در حال حاضر چیزهایی وجود دارند که به طور طبیعی اتفاق می‌افتند، مانند مسیرهایی که زیر پای ما ظاهر می‌شوند و توسط مسیرهای دیگران مشخص می‌شوند. جاده‌های خاکی کامل با راه رفتن بازیکنان در یک مکان ایجاد می‌شوند. این فرمول هنوز هم به طرز شگفت‌انگیزی کار می‌کند. اگر یک چیز وجود داشته باشد که در مفهوم خود بسیار موفق باشد، این بُعد چندنفره است که بر اشتراک‌گذاری طبیعی، اما همچنین عمدی سازه‌ها تمرکز دارد. 

در این صورت، قرارگیری این سازه‌ها بسیار متفکرانه‌تر خواهد بود؛ شما فقط یک پل را به صورت تصادفی قرار نمی‌دهید (حتی اگر برخی این کار را انجام دهند)، و همه در تعمیر سازه‌های عظیم مانند جاده‌ها یا مونوریل‌ها مشارکت خواهند کرد. هنوز هم می‌توان ابزارهایی مانند نردبان یا طناب‌های کوهنوردی را قرار داد که بیشتر به عنوان ابزارهای موقت عمل می‌کنند تا سازه‌های واقعی، حتی اگر توسط سایر بازیکنان نیز قابل استفاده باشند.

یک پل ساده گاهی اوقات می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند.

سازه‌های واقعاً بزرگ بسیار قابل توجه‌تر هستند. برخی از آنها از بازی اول آشنا هستند، مانند پل‌ها، پناهگاه‌های بارانی و ژنراتورها، در حالی که برخی دیگر کاملاً جدید هستند، به ویژه فرستنده‌هایی که امکان سفر سریع را فراهم می‌کنند. از نظر محتوا، فوق‌العاده سخاوتمندانه و به همان اندازه همیشه مفید است. این عناصر گیم‌پلی به همان اندازه که به بازیکن سود می‌رسانند، به روایت نیز خدمت می‌کنند. 

هم‌افزایی بین داستان‌سرایی، جهان و گیم‌پلی DEATH STRANDING 2 به همان اندازه همیشه مؤثر است. شاهد بودن چیزی که می‌توان آن را بیداری بشریت توصیف کرد، هیجان‌انگیز است. اگر هدف شما بهینه‌سازی حرکات خود برای تحویل‌های آینده، جمع‌آوری لایک یا آسان‌تر کردن زندگی برای رفقای نادیده‌تان باشد، این مفهوم حتی می‌تواند اعتیادآور شود. سازه‌ها اینجا و آنجا در حال ظهور هستند؛ همیشه تمایلی به مشارکت، کمک و اشتراک‌گذاری وجود دارد.

 برخی از سازه‌ها حتی می‌توانند جان انسان‌ها را نجات دهند و ما وقتی می‌بینیم که یکی از ساخته‌های ما در جایی از جهان برای بازیکن منزوی دیگری مفید بوده است، لبخند می‌زنیم. ارتباط بین همه از طریق ساخته‌های یکدیگر شکل می‌گیرد و اگر بخواهیم بین خطوط را بخوانیم، پیام امروز در سال ۲۰۲۵ وقتی همه اتفاقات را می‌بینیم، زیباتر است. تقریباً از خود می‌پرسیم که آیا Death Stranding نمی‌توانست به سادگی در آنجا متوقف شود و این جنبه را حتی بیشتر بررسی کند، به جای اینکه در یک طرح اغلب گیج‌کننده که با همه همخوانی ندارد، گیر بیفتد.

یکی از زیباترین بازی‌های PS5، کاملاً باشکوه و از نظر فنی بی‌عیب و نقص است.

این بازی یکی از زیباترین بازی‌های PS5 است. بازی Death Stranding 2 فقط به استعاره‌ها، پیام‌های فلسفی یا معانی پنهانی که باید با تجزیه و تحلیل هر عنصر کشف شوند، متکی نیست. این بازی همچنین با گرافیک خیره‌کننده و واقع‌گرایانه خود، ما را به وجد می‌آورد. بدون شک این بازی یکی از زیباترین بازی‌های حال حاضر و حتی کل نسل PS5 است. 

علاوه بر این، چه روی PS5 معمولی باشید و چه PS5 Pro، بازی چه در حالت کیفیت و چه در حالت عملکرد، عالی است و هیچ باگ بزرگی برای گزارش وجود ندارد. سنگ‌ها از همیشه واقعی‌تر هستند، ذرات خوب هستند، بافت‌ها عالی هستند... این واقعاً یک هنر عالی است. با این حال، از نظر هنری، کمی ساده‌تر است. در اینجا هیچ اغراقی وجود ندارد؛ استودیو واقعاً روی واقع‌گرایی تمرکز کرده است تا اینکه بخواهد ما را با جلوه‌های بصری پر زرق و برق غرق کند.

 نتیجه، پانوراماهای کاملاً باشکوهی است، اما مهم‌تر از همه، آنها فوق‌العاده واقعی به نظر می‌رسند. مانند Death Stranding اصلی، واقعاً احساس می‌کنید که در طبیعت حرکت می‌کنید. چه در منظره سیاه و غبارآلود و تقریباً مهتابی‌اش، چه در بیابان سوزانش، چه در کوه‌های سفید بکرش، یا در مناطق جنگلی‌اش...

بازی Death Stranding 2 تأثیرگذار است و ما را به سفری می‌برد، مخصوصاً از آنجایی که اغلب با آهنگ‌های فوق‌العاده باشکوه از موسیقی متن ساخته‌ی نام‌های بزرگی مانند Woodkid و Low Roar که اکنون نام‌های آشنا هستند، آرامش می‌یابیم.

 موسیقی متن بازی ممکن است به اندازه‌ی Death Stranding 1 تأثیرگذار نباشد، مخصوصاً به این دلیل که عنصر غافلگیری از بین رفته است و ما بسیاری از آن لحظات اوج‌گیری که دوربین اوج می‌گیرد و وسعت چشم‌انداز را قبل از اینکه ما را در موسیقی غرق کند، آشکار می‌کند را از دست می‌دهیم. با این وجود، این نمایش هنوز هم فوق‌العاده است.

محیط‌ها تنها چیزهایی نیستند که از قدرت موتور گرافیکی بهره‌مند می‌شوند؛ مطمئناً هیچ دستاوردی بزرگتر از مدل‌سازی شخصیت‌ها، به خصوص برای شخصیت‌های اصلی، وجود ندارد. ما بازیگران زن و مرد را در نگاه اول تشخیص می‌دهیم. ویژگی‌های صورت آنها اصلاح شده و رسا است، هرگز اغراق‌آمیز نیست، حتی اگر برخی از حالات چهره گاهی اوقات کمی اجباری باشند.

 انیمیشن‌ها نیز به طرز چشمگیری دقیق هستند، از چهره‌ها و تیک‌های عصبی گرفته تا حرکات. قدردانی واقعی از بدن، عکاسی و فیلمبرداری وجود دارد. یک چشم‌انداز به طور غیرمنتظره‌ای آشکار می‌شود و سپس موسیقی ظاهر می‌شود. لحظات جادویی، افسوس، کمی نادر.

یک اثر بسیار (شاید هم؟) شخصی، که از بسیاری جهات بی‌شباهت به سینما نیست.

ما می‌دانیم که کوجیما مدت‌هاست به سینما علاقه‌مند بوده است و Death Stranding 2 سرشار از این شور و اشتیاق است. این یک بار دیگر یک حس بسیار شخصی است که در بازی نفوذ می‌کند و واقعاً آن را به یک اثر هنری منحصر به فرد تبدیل می‌کند. از کار دوربین گرفته تا انتخاب نماها، و البته بازیگری بی‌عیب و نقص و متعهد، ما بارها و بارها در یک فیلم غرق می‌شویم.

 اثری مولف که وقت خود را صرف می‌کند و از مکث کردن نمی‌ترسد، حتی اگر گاهی اوقات در تلاش برای انجام کارهای زیاد، سطحی شود. خیلی طول نکشید تا مشخص شود که این بازی عمیقاً شخصی است و می‌تواند به راحتی به عنوان نمونه کاری برای یک حرفه آینده در فیلم عمل کند. اما مانند تقریباً هر چیز دیگری در Death Stranding 2 و اولین بازی قبل از آن، به نظر می‌رسد هیدئو کوجیما با شور و اشتیاق تمام‌عیار خود، اثرش را در انحصار خود درآورده است، شاید گاهی اوقات کمی بیش از حد مداخله‌گر.

 ما گاهی اوقات بین دو جهان گیر می‌کنیم: اثری عمیق که هدف آن انتقال پیامی قدرتمند و برانگیختن فکر است، و ویترینی برای گذشته، حال و آینده‌ی حرفه‌ی خالق آن. در حالی که پرشورترین طرفداران بدون شک مجذوب هر دو جنبه خواهند شد، بازیکنان معمولی ممکن است کاملاً نکته را از دست بدهند. تفرقه‌انگیز.

Death Stranding 2 یک بازی عالی نیست، اما یک اثر عالی از یک نویسنده است که با بلاک‌باسترهای معمول فاصله‌ی زیادی دارد. از بسیاری جهات، این نوع تجربه‌ای نیست که بتوانید آن را در دستان هر کسی قرار دهید. علاوه بر پذیرش اینکه ساختار و حلقه‌ی گیم‌پلی آن کاملاً تکراری است، به چشمی تیزبین، ذهنی باز و کنجکاوی خاصی برای چیزهای عجیب و غریب نیاز دارید. 

اگر مانند هر بازی دیگری به آن نزدیک شوید، می‌تواند خسته‌کننده، گاهی اوقات حتی کسل‌کننده، مطمئناً بیش از حد آسان و از بسیاری جهات تنبلانه باشد. اما تجربه واقعی جای دیگری است: در مفهوم اشتراک‌گذاری و ارتباط بیش از حد، و همچنین در دنیای باز و بیابانی آن که شما با ساخته‌های خود تزئین می‌کنید و در عین حال سعی در کنار هم قرار دادن بشریتی تکه‌تکه و ترسناک دارید.

 این همچنین در داستان اصلی پیچیده و جهان دشوار و در عین حال جذاب آن یافت می‌شود که شما را تا انتها روی لبه صندلی‌تان نگه می‌دارد. این یک UFO AAA است که گاهی اوقات زیاده‌روی می‌کند و لزوماً سعی نمی‌کند همه را راضی کند، اما در هر صورت باید به نحوی اثر خود را بگذارد. چه آن را دوست داشته باشید، چه آن را تحسین کنید و چه از آن متنفر باشید، Death Stranding 2 هیچ کس را بی‌تفاوت نخواهد گذاشت. و توانایی چنین تضادی، خود یک هنر است.

+
نقاط قوت

+ در مجموع، داستان منسجم و جذاب است...
+
جهانی که همچنان منحصر به فرد است و عمق بیشتری پیدا می‌کند.
+
از نظر بصری، باورنکردنی و کاملاً نفس‌گیر است.
+
گیم‌پلی هنوز هم به راحتی قابل درک است و در اینجا بسیار سخاوتمندانه‌تر است.
+
برخی از صحنه‌های واقعاً چشمگیر، چه از نظر بصری و چه از نظر احساسی، نفس‌گیر هستند.
+
مفهوم اشتراک‌گذاری چند نفره همچنان به همان اندازه مؤثر است.
+ به طرز عجیبی اعتیادآور است؛ اغلب به آن برمی‌گردید و به راحتی در آن گم می‌شوید.
+
این کوجیما است، ممکن است آن را دوست داشته باشید.

-
نقاط ضعف
-
...اما ساختار روایت به غوطه‌وری کمکی نمی‌کند.
-
حلقه گیم‌پلی، با وجود ویژگی‌های جدید، فوق‌العاده تکراری است.
-
سرعت بازی ناهموار و اغلب کاملاً یکنواخت است.
-
شخصیت‌ها و داستان‌های کم‌استفاده
-
گاهی اوقات بیش از حد زیاد است (اطلاعات، منوها، سوالات بی‌پاسخ...)
-
هوش مصنوعی به وضوح درخشان نیست.
-
باس‌ها بیشتر کاریزماتیک هستند تا هیجان‌انگیز برای مبارزه.
-
این کوجیما است؛ ممکن است اصلاً آن را دوست نداشته باشید

عملکرد Death Stranding 2 در کامپیوتر

نه ماه. این مدت زمانی است که طول کشید تا Death Stranding 2: On the Beach از پلی‌استیشن ۵ به رایانه شخصی منتقل شود. و چه چیزهایی شامل آن می‌شود؟ تقریباً تمام ویژگی‌های فنی موجود: DLSS، FSR، XeSS، تولید فریم، پشتیبانی از صفحه نمایش فوق عریض، ردیابی پرتو (اما ردیابی مسیر وجود ندارد).

در مورد تغییرات محتوا چطور؟ نه واقعاً. مطمئناً، یک سطح دشواری جدید و به ویژه چالش برانگیز و یک منطقه آموزشی جدید برای باز کردن چند دستمال سر برای شخصیت اصلی، سم، وجود دارد. اینها موارد خوبی هستند. اما در نهایت، تنها سوال این است: پورت رایانه شخصی این بازی PS5 چقدر خوب است؟ ما در بررسی خود به آن پاسخ خواهیم داد.

تغییرات قابل توجه؟ نه واقعاً. 

وقتی صحبت از بازی‌های انحصاری PS5 می‌شود که به کامپیوتر راه پیدا می‌کنند، همیشه کمی ریسک وجود دارد: گاهی اوقات آنها یک موفقیت واقعی هستند، مانند اولین Spider-Man یا God of War، و گاهی اوقات یک فاجعه فنی هستند - درست است، Last Of Us Part 1 PC یا Returnal؟ پس Death Stranding 2: On the Beach دقیقاً کجا قرار می‌گیرد؟

خوشبختانه، جنبه مثبت آن این است: این پورت به خوبی نسخه اول انجام شده است. Kojima Productions و Nixxes بر موتور Decima که توسط Guerrilla Games توسعه داده شده است، تسلط دارند و یک بازی فوق‌العاده زیبا را روی مانیتور خلق می‌کنند. این موضوع از قبل در منوی گزینه‌ها مشهود است که (تقریباً) هیچ سوالی را بی‌پاسخ نمی‌گذارد.

یک منوی عالی: خوشبختانه، Death Stranding 2 طیف گسترده‌ای از گزینه‌های سفارشی‌سازی گرافیکی را ارائه می‌دهد. در اینجا در تنظیمات گرافیکی، می‌توانید بافت‌ها، سایه‌ها، بازتاب‌ها و بسیاری از موارد دیگر را در سطوح مختلف تنظیم کنید. اگر تاری حرکت و عمق میدان را دوست ندارید، می‌توانید آنها را غیرفعال کنید. با این حال، گزینه‌های پس از پردازش فردی مانند انحراف رنگی، که گاهی اوقات استفاده می‌شوند، نمی‌توانند جداگانه غیرفعال شوند. این شرم‌آور است؛ می‌توانست مانند تزیین کیک باشد.

همچنین می‌توانید موارد بسیار دیگری را در گزینه‌ها تنظیم کنید، مانند پیکربندی کنترل‌ها به دلخواه خود. اگرچه Death Stranding 2 با یک گیم‌پد بهتر اجرا می‌شود، اما می‌توانید به طور جایگزین از ماوس و کیبورد نیز استفاده کنید. این حتی درجا هم کار می‌کند؛ واقعاً جایی برای شکایت در اینجا وجود ندارد. اگر هر پورت همه این موارد را ارائه می‌داد، دنیای دیجیتال جای بهتری می‌شد.

بررسی عملکرد

علاوه بر این، بسته به کارت گرافیک خود، می‌توانید از روش‌های مختلف ارتقاء کیفیت به دلخواه خود استفاده کنید. دارندگان کارت‌های گرافیک انویدیا باید همچنان از DLSS استفاده کنند، در حالی که کاربران AMD و Intel باید روی FSR یا XeSS تمرکز کنند. اگر پردازنده گرافیکی AMD از سری ۹۰۰۰ دارید، FSR 4.1 را توصیه می‌کنیم. در غیر این صورت، طبق تجربه ما، XeSS کمی بهتر از FSR 3.1.5 عمل می‌کند، اگرچه تفاوت‌ها گاهی اوقات چندان قابل توجه نیستند.

برای اولین بار در رایانه شخصی، می‌توانید به طور جایگزین از PICO استفاده کنید، یک روش ارتقاء کیفیت که قبلاً در PS5 Pro در Death Stranding 2 و Horizon Forbidden West PC استفاده شده بود. این روش می‌تواند صرف نظر از تراشه گرافیکی استفاده شود و عموماً نتایج خوبی ارائه می‌دهد، اما در مقایسه با سایر روش‌ها چندان برجسته نیست.

چه جلوه‌های بصری خیره‌کننده‌ای! Death Stranding 2 از همان چند دقیقه اول، قدرت گرافیکی خود را به نمایش می‌گذارد. تصاویر اینجا با وضوح ۴K گرفته شده‌اند. ازFrame Gen نیز استفاده می‌شود، اما کاملاً ضروری نیست. حداقل نه اگر ۶۰ فریم در ثانیه برای گیم‌پلی روان کافی باشد. ما به راحتی روی هر دو سیستم تست خود با تنظیمات زیر به این هدف دست یافتیم:

• سیستم تست ۱ دارای پردازنده Intel Core i9-13900، ۶۴ گیگابایت رم و کارت گرافیک Nvidia GeForce RTX 4080 است. با تنظیمات پیش‌فرض «بسیار بالا» و فعال بودن ردیابی اشعه در وضوح ۴K، شامل DLSS تنظیم شده روی «متعادل»، ما به طور مداوم حدود ۶۸ تا ۷۴ فریم در ثانیه را حفظ کردیم. تنها یک بار نرخ فریم به طور خلاصه به زیر ۶۰ فریم در ثانیه رسید.

• سیستم تست ۲ دارای پیکربندی قدرتمند AMD است: یک Ryzen 7 7800X3D به همراه ۳۲ گیگابایت رم و یک Radeon RX 9070 XT. در اینجا، در وضوح ۱۴۴۰p (FSR 4 تنظیم شده روی «کیفیت») با ترکیبی از تنظیمات «بالا» و «بسیار بالا» و فعال بودن ردیابی اشعه، ما نیز هیچ مشکلی در حفظ ۶۰ فریم در ثانیه ثابت نداشتیم.

البته، کسانی که می‌خواهند مانیتور و سخت‌افزار خود را تا حد مجاز بالا ببرند، می‌توانند Frame Gen را فعال کنند تا از ۹۰، ۱۲۰ یا حتی بیشتر فریم در ثانیه لذت ببرند. طبق گفته توسعه‌دهندگان، هیچ محدودیت حداکثری وجود ندارد.

نکته مثبت آخر که شایان ذکر است: زمان بارگذاری فوق‌العاده سریع است، البته اگر نصب روی یک SSD M.2 باشد - اغلب حتی لازم نبود دو ثانیه کامل صبر کنیم تا بتوانیم دوباره با سم شروع کنیم.

از نظر گیم‌پلی؟ دقیقاً همان چیزی که از کوجیما انتظار دارید.

این هم از مسائل فنی. اما چه چیزی Death Stranding 2 را از نظر گیم‌پلی متمایز می‌کند؟ پرداختن به تمام جزئیات در اینجا فراتر از محدوده این بررسی خواهد بود، به همین دلیل شما را به بررسی عمیق ما از نسخه PS5 بازی Death Stranding 2: On the Beach ارجاع می‌دهیم. در آنجا همه چیز را در مورد نقاط قوت و ضعف ماجراجویی کوجیما خواهید یافت.

چهره‌های واقعی: شخصیت Fragile با بازی Léa Seydoux فوراً قابل تشخیص است. چه کسی وقتی DLSS 5 را دارد به آن نیاز دارد؟ احتمالاً تعجب نخواهید کرد که این اساساً یک دنباله کلاسیک است. این یعنی هنوز هم داستان درباره ما است که با سم پورتر بریجز، با بازی نورمن ریدوس، بسته‌ها را از نقطه A به نقطه B منتقل می‌کنیم و مکان‌های مختلف این دنیای پساآخرالزمانی را به یک شبکه جهانی تدارکات متصل می‌کنیم. همه اینها در یک داستان واقعاً وحشی، عجیب و غریب و گاهی اوقات بسیار فلسفی گنجانده شده است که حتی ستاره‌های هالیوودی مانند ال فانینگ و لئا سیدو را نیز در خود جای داده است.

اینکه آیا این بازی برای شما مناسب است یا خیر، کاملاً به سلیقه شما بستگی دارد. اگر به بازی‌های آرام‌تر و تجربی‌تر علاقه دارید، از کات‌سین‌های طولانی بدتان نمی‌آید و از سبک داستان‌سرایی کوجیما لذت می‌برید، پس Death Stranding 2: On the Beach یک تجربه نه چندان منحصر به فرد، اما فراموش‌نشدنی در یکی از زیباترین بازی‌های جهان باز نسل فعلی است. با این حال، اگر هیچ‌کدام از این‌ها برای شما جذاب نیست، احتمالاً این ماجراجویی شما را دلسرد خواهد کرد.

جمع بندی

آیا واقعاً به Death Stranding 2: On the Beach علاقه‌مند هستید، اما PS5 در خانه ندارید؟ پس می‌توانم نسخه PC را توصیه کنم، با فرض اینکه سخت‌افزار لازم را دارید. با این حال، لازم نیست که یک دستگاه رده بالا باشد، زیرا پورت در کل بسیار خوب انجام شده است. در مقایسه با بسیاری از بازی‌های جهان باز دیگر آن دوران، عملکرد مسئله‌ی مهمی نیست.

با این حال، از نظر گیم‌پلی، این عنوان، به طور ملایم، دو قطبی است. اگر از نسخه اول لذت برده‌اید، به احتمال زیاد دنباله آن هم مناسب شما خواهد بود. اما اگر نمی‌توانید ویژگی‌های خاص کوجیما و مکانیک گیم‌پلی اولیه‌ی حمل بسته‌ها در زمین‌های ناهموار را تحمل کنید، بعید است که نسخه دوم شما را مجذوب خود کند.

تست شماره 2

دو صفحه تنظیمات گرافیکی وجود دارد، اولی مربوط به تنظیمات مربوط به مانیتور و نمایشگر است.

• حالت نمایش از تمام صفحه اختصاصی پشتیبانی می‌کند که دیدن آن لذت‌بخش است - بسیاری از عناوین اخیر فقط پنجره بدون حاشیه ارائه می‌دهند. گزینه‌ها عبارتند از "پنجره‌ای"، "تمام صفحه" (بدون حاشیه) و "تمام صفحه اختصاصی".

• روش ارتقاء کیفیت چندین گزینه از جمله DLSS، FSR، XeSS و یک روش منحصر به فرد "PICO" را ارائه می‌دهد. کیفیت ارتقاء کیفیت را می‌توان به طور مستقل تنظیم کرد، و "Native AA" برای کسانی که وضوح اصلی را فقط با اعمال ضد حساسیت می‌خواهند، در دسترس است.

• وضوح از 0 تا 10 قابل تنظیم است.

• مقیاس‌بندی وضوح پویا را می‌توان برای تنظیم خودکار وضوح بر اساس اهداف عملکرد (30، 45، 60 فریم در ثانیه) روشن یا خاموش کرد.

• VSync را می‌توان روشن یا خاموش کرد. تولید فریم و کاهش تأخیر، گزینه‌های جداگانه‌ای هستند و حداکثر فریم‌های تولید شده هنگام فعال بودن تولید فریم در دسترس قرار می‌گیرند. تولید فریم از DLSS، FSR و XeSS پشتیبانی می‌کند.

• صفحه تنظیمات دوم، کیفیت رندر و گزینه‌های پس‌پردازش را پوشش می‌دهد و یک انتخابگر کلی از پیش‌تنظیمات در بالا قرار دارد. پیش‌تنظیمات موجود عبارتند از "قابل حمل"، "کم"، "متوسط"، "زیاد" و "بسیار زیاد". حتی "بسیار زیاد" ردیابی اشعه را فعال نمی‌کند - بازتاب‌های RT و انسداد محیطی RT، گزینه‌های جداگانه‌ای هستند که در پایین قرار دارند و باید به صورت دستی فعال شوند.

بخش رندر جامع است و کنترل‌های جداگانه‌ای برای کیفیت بافت، فیلتر بافت (تا ۱۶ برابر ناهمسانگرد)، کیفیت سایه، وضوح سایه، سایه‌های فضای صفحه، انسداد محیطی، بازتاب‌ها، سطح جزئیات، کیفیت زمین، کیفیت ابر، کیفیت نورپردازی حجمی و کیفیت شفافیت دارد.

• تنظیمات پس‌پردازش شامل قدرت تاری حرکت است که روی یک نوار لغزنده قابل تنظیم است و می‌توان آن را روی ۰ تنظیم کرد تا به طور کامل غیرفعال شود، و کیفیت عمق میدان. • لطفاً توجه داشته باشید که وضوح تصویر ۱۶:۱۰ و احتمالاً سایر وضوح‌های عجیب و غریب پشتیبانی نمی‌شوند، بنابراین در صفحه نمایش ۲۵۶۰×۱۶۰۰ من، با نسبت تصویر ۱۶:۹ اجرا می‌شود. نوارهای سیاه در بالا و پایین کل بازی وجود دارد - نه فقط در میان‌پرده‌ها - که با توجه به سال ۲۰۲۶ بسیار ناراحت‌کننده است. با این حال، وضوح تصویر ۲۱:۹ و ۳۲:۹ پشتیبانی می‌شوند.

گرافیک

Death Stranding 2 با نسخه‌ای به‌روز شده از موتور Decima اجرا می‌شود و چشمگیر به نظر می‌رسد. انیمیشن‌های صورت و بدن در طول میان‌پرده‌ها عالی هستند - برخی از بهترین‌هایی که اکنون در یک بازی خواهید دید. محیط‌های جهان باز دقیق و اتمسفریک هستند و تراکم و تنوع آنها در مقایسه با نسخه اصلی بهبود یافته است. همانطور که از مجموعه گسترده تصاویر ما مشاهده می‌کنید، محیط‌ها به خوبی ساخته شده‌اند و جزئیات زیادی دارند. محیط‌های داخلی به خوبی ساخته شده‌اند. 

از آنجایی که تعداد زیادی از آنها وجود ندارد، کار بزرگی نبوده است. بافت‌ها به طور کلی از کیفیت بسیار بالایی برخوردارند، به خصوص در میان‌پرده‌ها. یک نکته آزاردهنده: کات‌سین‌ها صرف نظر از سخت‌افزار یا تنظیمات شما، روی ۶۰ فریم بر ثانیه قفل شده‌اند. همچنین کمی مکث در طول کات‌سین‌ها وجود دارد که به نظر نمی‌رسد مربوط به سایه‌زن باشد - این مشکل بازی را ایجاد نمی‌کند، اما کمی حواس‌پرتی ایجاد می‌کند.

لکنت سایه‌زن و دسترسی

به طور کلی، این یک پورت عالی برای کامپیوتر توسط Nixxes است. در طول گیم‌پلی هیچ مکثی در کامپایل سایه‌زن وجود ندارد، زمان بارگذاری سریع است (تقریباً ۱۰ ثانیه برای منوی اصلی، ۳ ثانیه برای گیم‌پلی) و سرعت فریم در طول گیم‌پلی معمولی خوب است. HDR و ultrawide 21:9 پشتیبانی می‌شوند. متأسفانه، وضوح ۱۶:۱۰ پشتیبانی نمی‌شود - در صفحه نمایش ۲۵۶۰×۱۶۰۰ نوارهای سیاه می‌بینید. هیچ گزینه‌ای برای غیرفعال کردن کامل upscaling وجود ندارد. نزدیکترین گزینه‌ای که می‌توانید داشته باشید PICO است که روی "Native AA" تنظیم شده است که با وضوح اصلی رندر می‌شود. 

درجه سختی هم در شروع بازی و هم در طول گیم‌پلی قابل تنظیم است، بنابراین می‌توانید آن را به دلخواه خود تنظیم کنید.

ارتقاء کیفیت، تولید فریم و ردیابی پرتو

پشتیبانی از ارتقاء کیفیت جامع است: NVIDIA DLSS 4 با تولید چند فریم تا ۴ برابر، AMD FSR 4 و Intel XeSS با تولید فریم ۲ برابر، همگی به صورت بومی در دسترس هستند. ارتقاء کیفیت PICO اختصاصی موتور Decima نیز یک گزینه است و کار نسبتاً مناسبی انجام می‌دهد. همچنین گزینه خوبی برای رندر "بومی" است - می‌توانید "PICO: بدون ارتقاء کیفیت" را تنظیم کنید، که همان چیزی است که من در تصاویرم استفاده کردم - بدون هیچ شکایتی. ردیابی پرتو سطح دیگری را به محدوده تنظیمات کیفیت اضافه می‌کند، اما کمی شبیه فرزندخوانده است، زیرا پروفایل تنظیمات خاص خود را ندارد. 

بالاترین گزینه "بسیار بالا" است که همه چیز را به بالاترین حد تنظیم می‌کند، به جز انسداد محیطی و بازتاب‌ها، که هر دو گزینه‌هایی برای فعال کردن RT دارند. فعال کردن RT برای این موارد قطعاً کمی به وفاداری بصری کلی می‌افزاید، اما تغییر دهنده بازی نیست. در مقایسه با مدرن‌ترین بازی‌ها که اکثر آنها مبتنی بر UE5 هستند، هیچ ردیابی مسیر، روشنایی سراسری RT و سایه‌های RT وجود ندارد. بازسازی پرتو نیز پشتیبانی نمی‌شود.

نیازمندی‌های سخت‌افزاری

نیازمندی‌های سخت‌افزاری کاملاً منطقی هستند، قطعاً بسیار بهتر از آنچه در بازی‌های اخیر Unreal Engine 5 دیده‌ایم. در وضوح 1080p با تنظیمات پیش‌فرض "بسیار بالا" (بدون RT)، تقریباً هر کارت مدرنی به راحتی 60 فریم در ثانیه را مدیریت می‌کند - حتی کارت‌های اقتصادی قدیمی مانند RTX 4060 و RX 7600 XT در محدوده 40 تا 50 فریم در ثانیه هستند. 

در وضوح 1440p بدون RT، حداقل به یک کارت کلاس RTX 4060 Ti، RX 7800 XT یا RTX 5060 Ti برای 60 فریم در ثانیه نیاز دارید. 4K؟ RTX 5070، RTX 4070 Ti یا RX 7900 XT و سریع‌تر از آن، شما را به 50 فریم در ثانیه می‌رساند، بنابراین با کمی افزایش مقیاس، به راحتی به 60 فریم در ثانیه خواهید رسید. پردازنده‌های گرافیکی AMD به طور کلی در اینجا کمی بهتر از آنچه معمولاً در بررسی‌های خود می‌بینیم، عمل می‌کنند - به طور خاص RX 9070 XT بسیار رقابتی به نظر می‌رسد و در شطرنجی با RTX 5080 رقابت می‌کند.

با فعال کردن ردیابی اشعه، الزامات تقریباً 33٪ افزایش می‌یابد. در وضوح 1080p با RT High، برای 60 فریم در ثانیه به RTX 5060 Ti، RX 9060 XT یا RTX 4070 نیاز دارید. در وضوح 1440p با RT، به RTX 5070، RTX 4070 Ti یا RX 9070 نیاز است - که کاملاً منطقی است. برای وضوح 4K با قابلیت RT، فقط RTX 5090 بیش از 60 فریم در ثانیه را مدیریت می‌کند - RTX 5080 حدود 49 فریم در ثانیه و RTX 4090 حدود 56 فریم در ثانیه است، بنابراین قطعاً می‌خواهید قابلیت ارتقاء کیفیت و تولید فریم در آن وضوح فعال باشد.

مقیاس‌بندی تنظیمات مناسب است. رفتن از "بسیار بالا" به "قابل حمل" تقریباً 37٪ عملکرد را افزایش می‌دهد و مراحل جداگانه بین آنها معنادار هستند. از نظر بصری، کیفیت به آرامی کاهش می‌یابد و حتی پایین‌ترین تنظیمات نیز بسیار خوب به نظر می‌رسد، اما از طرف دیگر افزایش FPS چشمگیری ارائه نمی‌دهد. اگر عملکردی برای صرفه‌جویی دارید یا مایل به جبران آن با ارتقاء کیفیت/تولید فریم هستید، روشن کردن RT حدود 33٪ هزینه دارد که در مقابل بهبودهای بصری ظریف، معامله‌ای منصفانه است.

VRAM

مصرف VRAM متوسط است. در وضوح 1080p با حداکثر تنظیمات، بازی حدود 9 گیگابایت و در وضوح 1440p حدود 10 گیگابایت استفاده می‌کند. در حداکثر وضوح 4K، میزان مصرف به کمی کمتر از 11 گیگابایت می‌رسد. فعال کردن RT در 4K آن را به حدود 11 گیگابایت می‌رساند و با استفاده کامل از RT و تولید فریم 4x، بدون افزایش مقیاس، به 12 گیگابایت می‌رسد. در پایین‌ترین سطح، کاهش به تنظیمات "Low" میزان مصرف را در وضوح 1080p زیر 6 گیگابایت و در وضوح 4K زیر 7 گیگابایت نگه می‌دارد، بنابراین کارت‌های قدیمی‌تر 8 گیگابایتی باید مشکلی نداشته باشند.

تست شماره 3

دیروز، سونی بازی Death Stranding 2: On the Beach را برای رایانه شخصی منتشر کرد. با موتور Decima، اکنون زمان آن رسیده است که آن را محک بزنیم و عملکرد آن را در رایانه شخصی بررسی کنیم. برای بنچمارک‌هایمان، از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX 6900XT، RX 7900XTX، RX 9070XT از شرکت AMD و همچنین RTX 2080Ti، RTX 3080، RTX 4090، RTX 5080 و RTX 5090 از شرکت NVIDIA استفاده کردم. همچنین از ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، درایورهای GeForce 595.76 و Radeon Adrenalin Edition 26.3.1 استفاده کردم.

Nixxes تعداد قابل توجهی تنظیمات برای تغییر اضافه کرده است. گیمرهای رایانه‌های شخصی می‌توانند کیفیت سایه‌ها، بافت‌ها، زمین، ابرها و موارد دیگر را تنظیم کنند. این بازی همچنین از همه ارتقا دهنده‌های رایانه‌های شخصی پشتیبانی می‌کند. به عبارت دیگر، از NVIDIA DLSS 4، AMD FSR 4.0 و Intel XeSS پشتیبانی می‌کند. بعلاوه، برای اولین بار در یک بازی مبتنی بر Decima، از Ray Tracing پشتیبانی می‌شود.

بازی Death Stranding 2 ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای بنچمارک‌هایمان، صحنه زیر را آزمایش کردم. این منطقه بسیار دشوارتر از منطقه شروع بود. به همین دلیل، باید ایده خوبی از نحوه اجرای بقیه بازی به ما بدهد.

در این مقاله، ما بر روی نسخه رستر شده تمرکز خواهیم کرد. برای Ray Tracing و DLSS 4.5، مقاله جداگانه‌ای داریم. بنابراین، اگر به آنها علاقه دارید، حتماً آن را بخوانید.

در تنظیمات 1080p/Max، شش پردازنده گرافیکی برتر ما توانستند نرخ فریم را همیشه بالاتر از 60FPS برسانند. NVIDIA RTX 3080 همچنین توانست یک تجربه بازی روان را ارائه دهد، مشروط بر اینکه از مانیتور G-Sync استفاده کنید.

در تنظیمات 1440p/Max، پنج پردازنده گرافیکی برتر ما توانستند تجربه بازی فوق‌العاده‌ای را ارائه دهند. در مورد تنظیمات Native 4K/Max، NVIDIA RTX 4090 و RTX 5090 تنها پردازنده‌های گرافیکی بودند که توانستند نرخ فریم بالای 60FPS را در همه زمان‌ها ارائه دهند.

از نظر گرافیکی، Death Stranding 2 شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد. حتی بدون جلوه‌های Ray Tracing، این بازی زیبا است. Kojima Productions کار فوق‌العاده‌ای با نورپردازی و مدل‌های شخصیت بازی انجام داده است. خوشبختانه، پاپ-این‌ها به حداقل رسیده‌اند. به عبارت دیگر، بازی از مشکلات پاپ-این تهاجمی که در Crimson Desert دیدیم، رنج نمی‌برد. و بله، می‌دانم. بازی‌های مختلف با استفاده از موتورهای مختلف. با این حال، شایان ذکر است.

تنها ایراد من به برخی از بافت‌های کم‌کیفیت است که می‌توانید در مکان‌های مختلف پیدا کنید. این بازی می‌تواند از یک بسته بافت 4K بهره‌مند شود. جدا از آن، Death Stranding 2 یکی از بهترین بازی‌های رستر شده است. سپس، با استفاده از جلوه‌های رهگیری پرتو (Ray Tracing)، می‌توانید آن را حتی بهتر جلوه دهید.

قبل از پایان، باید توجه داشته باشم که در طول گیم‌پلی هیچ مشکل لکنت زبان را تجربه نکردم. بازی حتی هنگام کاوش در محیط‌ها بسیار روان بود. با این حال، در طول سینماتیک‌های درون موتور، مشکلات لکنت زبان وجود دارد. اکثر شما ممکن است متوجه آنها نشوید. با این حال، این چیزی است که نیکس باید آن را برطرف کند.

در مجموع، Death Stranding 2 یکی از بهینه‌ترین بازی‌های رایانه‌ای سال 2026 است. این بازی می‌تواند روی طیف وسیعی از سیستم‌های رایانه‌ای اجرا شود و فوق‌العاده به نظر می‌رسد. این بهترین بازی از نظر ظاهری روی رایانه شخصی در سال 2026 نیست. با این حال، وقتی صحبت از بهینه‌سازی کلی می‌شود، این یکی از بهترین نمونه‌هایی است که امسال به دست آورده‌ایم. هم نیکس و هم کوجیما پروداکشنز در اینجا کار بسیار خوبی انجام داده‌اند.

تست شماره 4

Death Stranding 2: On the Beach اکنون برای رایانه شخصی در دسترس است و نفس‌گیر است. از نظر بصری، این یکی از چشمگیرترین بازی‌های موجود از نظر گرافیکی است، به طوری که نسخه PC بازی Death Stranding 2 از نظر گرافیکی فراتر از نسخه‌های PS5 و PS5 Pro بازی است.

Nixxes و Kojima Productions با هم روی این نسخه PC کار کرده‌اند. با پشتیبانی از نسبت تصویر ۳۲:۹ و ۲۱:۹، بازی سینمایی‌تر از همیشه است. فراتر از آن، بازی از تمام جدیدترین فناوری‌های PC پشتیبانی می‌کند. این شامل DLSS، FSR 4.1 و XeSS می‌شود. حتی از تولید چند فریمی نیز پشتیبانی می‌شود. پشتیبانی اختیاری از ردیابی پرتو را نیز اضافه کنید، و واضح است که Kojima Productions بازی Death Stranding 2 را به سطح بالاتری رسانده است.

در این مقاله، ما به بررسی Death Stranding 2 در طیف وسیعی از پیکربندی‌های سخت‌افزاری PC خواهیم پرداخت. همچنین مقیاس‌پذیری بازی را با تنظیمات گرافیکی از پیش تعیین‌شده و ارتقاء آن آزمایش خواهیم کرد. ما حتی ویژگی‌های ردیابی پرتو اختیاری بازی را نیز آزمایش خواهیم کرد.

ارتقاءهای بصری کامپیوتر

روی کامپیوتر، Death Stranding 2 تنظیمات گرافیکی ارائه می‌دهد که فراتر از نسخه‌های کنسول است. نیکس در منوی گزینه‌های گرافیکی بازی می‌گوید که تنظیمات High «تقریباً معادل تنظیمات کنسول» است و «Very High» آن را یک قدم فراتر می‌برد.

در حالی که «Very High» بالاترین تنظیمات گرافیکی Death Stranding 2 است، تنظیمات گرافیکی فراتر از آن نیز وجود دارد. گیمرهای کامپیوتر می‌توانند انسداد محیطی ردیابی‌شده با اشعه را فعال کنند. علاوه بر این، Reflections دارای تنظیمات «Very High»، «Ray Tracing High» و «Ray Tracing Very High» است. توجه داشته باشید که روی کنسول‌ها، Death Stranding 2 از ردیابی اشعه استفاده نمی‌کند (حتی در PS5 Pro).

درایورهای GPU

برای آزمایش نسخه PC بازی Death Stranding 2، ما از جدیدترین درایورهای GPU موجود از AMD و Nvidia استفاده کردیم. این درایورها عبارتند از درایور AMD Software 26.3.1 و درایور Nvidia GeForce 595.79 «Game Ready».

ارتقاء تجهیزات تست بازی OC3D

ما در چند ماه گذشته موارد جدید زیادی را به مجموعه تست بازی خود اضافه کرده‌ایم. اکنون پردازنده‌های گرافیکی Nvidia RTX 50 را به عنوان بخشی از مجموعه تست پردازنده گرافیکی خود داریم. به لطف Nvidia، اکنون پردازنده‌های گرافیکی RTX 5070 و RTX 5080 Founders Edition آنها را برای آزمایش در اختیار داریم. این به ما امکان می‌دهد ویژگی‌هایی مانند DLSS 4 Multi-Frame Generation را آزمایش کنیم و نگاهی بهتر به جدیدترین ویترین‌های RTX بیندازیم.

در ماه آگوست، به لطف Sapphire، مجموعه تست بازی خود را با کارت‌های گرافیک AMD RDNA 4 نیز ارتقا دادیم. امروز، یک Sapphire Radeon RX 9070 XT Pulse و یک Radeon RX 9060 XT Pulse داریم. همه این پردازنده‌های گرافیکی جدید برای انجام بازی‌های مدرن عالی هستند، همانطور که به زودی در Death Stranding 2: On the Beach خواهید دید.

مشخصات سیستم تست

در زیر مشخصات کامل سیستم تست GPU/بازی ما به همراه لینک‌هایی به تمام اجزای مورد استفاده ما آمده است.

مشخصات سیستم تست GPU/بازی OC3D (لینک‌های وابسته در زیر)

پردازنده – Intel i9-13900K
خنک‌کننده – Corsair iCUE H150i Elite CAPELLIX XT
مادربرد – ASUS ROG Strix Z790-F Gaming WiFi
حافظه – Corsair Vengeance 2x16GB (32GB) DDR5-6000 CL36
حافظه ذخیره‌سازی – Corsair MP600 PRO NH 2TB PCIe 4.0 SSD
کیس – Corsair iCUE 5000T RGB
منبع تغذیه – Corsair HX1500i
سیستم عامل – Windows 11

ارتقای Death Stranding 2 به سطح بعدی با ردیابی اشعه – آیا ارزشش را دارد؟

با توجه به تجربه‌ی بازی Death Stranding 2 با و بدون ردیابی پرتو، تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که تأثیر ردیابی پرتو در بهترین حالت نامحسوس است. انسداد محیطی ردیابی پرتو بیشترین تأثیر کلی را دارد و در صورت نیاز سایه‌زنی دقیق‌تری را ارائه می‌دهد. با این حال، تفاوت نامحسوس است، آنقدر که تشخیص آن در مقایسه‌های کنار هم دشوار است.

در زیر، می‌توانیم ببینیم که ناحیه‌ی داخل ظرف به طور مناسبی تاریک شده است، اگرچه تصویر کلی با غیرفعال بودن ردیابی پرتو تفاوت چندانی ندارد.

بازتاب‌های ردیابی پرتو نیز تأثیر نامحسوس دارند. در مناطقی که بازتاب‌های فضای صفحه نمایش از کار می‌افتند، ارتقا قابل توجه است. با این حال، مناطقی که این بازتاب‌ها در آن‌ها از بین می‌روند، در گیم‌پلی عادی در فضای باز نسبتاً نادر هستند. صادقانه بگویم، تشخیص این تفاوت در صحنه‌های عادی دشوار است و عملاً در آب جاری غیرممکن است.

با توجه به تفاوت کمی که بین این دو تصویر وجود دارد، اکثر گیمرهای رایانه‌های شخصی بهتر است ردیابی پرتو را غیرفعال کنند و از عواقب عملکرد آن جلوگیری کنند.

پس از آزمایش تنظیمات ردیابی پرتو در بازی Death Stranding 2، متوجه شدم که انسداد محیطی ردیابی پرتو به تنهایی در مقایسه با بالاترین حالت انسداد محیطی غیر RT بازی، هزینه عملکرد کمی دارد. این امر این ویژگی را برای گیمرهایی که از پردازنده‌های گرافیکی جدیدتر با قابلیت ردیابی پرتو استفاده می‌کنند، ارزشمند می‌کند.

در مقابل، بازتاب‌های ردیابی پرتو تأثیر زیادی بر عملکرد دارند، به خصوص هنگامی که روی خیلی بالا تنظیم شوند. با توجه به تأثیر بصری کم آنها در اکثر صحنه‌ها، غیرفعال کردن این تنظیم را توصیه می‌کنم. فقط در صورتی ارزشمند است که رایانه شخصی شما سخت‌افزار فوق‌العاده قدرتمندی داشته باشد و بتواند ضربه عملکرد را تحمل کند.

به جای PICO از DLSS استفاده کنید

به طور کلی، فناوری ارتقاء هوش مصنوعی DLSS انویدیا نتایج بصری بهتری نسبت به ارتقاء دهنده PICO (کامپوزتر تصویر پیش‌رونده) Death Stranding ارائه می‌دهد. در کل، DLSS سربار عملکرد کمی بالاتری دارد، اگرچه به دلیل خروجی بصری بهترش ارزشش را دارد.

DLSS سطح بالایی از مقیاس‌پذیری را برای بازیکنان Death Stranding 2 فراهم می‌کند. استفاده از DLSS در حالت Performance Mode، نرخ فریم ما را در مقایسه با 4K اصلی دو برابر می‌کند. با اضافه کردن Frame Generation، می‌توانیم میانگین نرخ فریم خود را بالاتر از 200 FPS ضبط کنیم.

متاسفانه، به نظر می‌رسد که پیاده‌سازی تولید فریم Death Stranding 2 ممکن است برخی مشکلات سرعت فریم داشته باشد. می‌توانیم ببینیم که نرخ فریم‌های صدک اول ما هنگام فعال بودن حالت‌های FG x3 و x4 بسیار پایین‌تر از نرخ فریم‌های صدک پنجم ما هستند. ما قبلاً این نوع مشکل را در بازی‌هایی مانند Dying Light The Beast PC دیده‌ایم. برای آن بازی، پچ‌ها/به‌روزرسانی‌ها این نگرانی‌های سرعت فریم را برطرف کردند. امیدواریم که همین امر در مورد Death Stranding 2 نیز صادق باشد.

ارتقاء دهنده FSR 4.1 AMD اکنون در دسترس است

مانند DLSS، FSR 4.1 نتایج ارتقاء بهتری نسبت به ارتقاء دهنده PICO (کامپوزتر تصویر پیشرفته) Death Stranding 2 ارائه می‌دهد. با این اوصاف، PICO نتایج بهتری نسبت به FSR 3 ارائه می‌دهد. این بدان معناست که دارندگان کارت‌های گرافیک سری RX 9000 باید از FSR 4.1 استفاده کنند، اما کاربران کارت‌های گرافیک قدیمی‌تر AMD باید از PICO استفاده کنند.

مانند DLSS، FSR 4.1 نیز می‌تواند نرخ فریم را در Death Stranding 2 به طرز چشمگیری بهبود بخشد، به خصوص هنگام بازی با حداکثر تنظیمات. با این اوصاف، توصیه می‌کنیم به دلیل تأثیر بصری کم، ردیابی پرتو را در این بازی غیرفعال کنید. با این اوصاف، دستیابی به بیش از 60 فریم بر ثانیه در وضوح 4K با استفاده از RX 9070 XT AMD، حتی بدون تولید فریم، بسیار آسان است.

مانند بسیاری از بازی‌های دیگر با FSR Frame Generation، بازی Death Stranding نیز هنگام فعال بودن این فناوری، با مشکلات سرعت فریم مواجه است. برخی از فریم‌های تولید شده خیلی سریع به نظر می‌رسند و فاصله بین آنها ناهموار است. این منجر به سرعت فریم عجیب و نرخ فریم پایین در نمودارهای ما می‌شود. این ایده‌آل نیست. 

ما توانستیم XeSS Frame Generation را روی Radeon RX 9070 XT خود فعال کنیم، بنابراین آن را نیز امتحان کردیم. این تست نیز از همان مشکلات سرعت فریم رنج می‌برد.

سرعت فریم مشکلی است که AMD باید با نسخه‌های آینده FSR به آن رسیدگی کند. این یک مشکل رایج در بازی‌ها است و به راحتی با استفاده از نرم‌افزار ضبط زمان فریم با معیار "MsBetweenDisplayChange" قابل تشخیص است. استفاده از VSYNC به FSR Frame Generation اجازه می‌دهد تا فریم‌ها را به درستی سرعت ببخشد، اگرچه انجام این کار ایده‌آل نیست. به هر حال، اکثر گیمرهای رایانه شخصی نرخ فریم قفل نشده را ترجیح می‌دهند.

مقیاس‌پذیری بدون افزایش مقیاس

برای افزایش عملکرد رایانه شخصی Death Stranding، ردیابی اشعه را غیرفعال کنید و از تنظیمات از پیش تعیین شده بالا استفاده کنید. این بیشترین سود را برای شما به ارمغان می‌آورد. با این اوصاف، گیمرهایی که رایانه‌های شخصی قدرتمندی دارند، باید بتوانند بدون مشکل خاصی از تنظیمات پیش‌فرض Very High استفاده کنند. خب، تا زمانی که بازی را با وضوح مناسب انجام می‌دهید.

با پایین آمدن از High، گیمرها شاهد کاهش بازده خواهند بود. افت کیفیت گرافیکی بیشتر قابل توجه خواهد بود، اما تغییرات بصری بسیار آشکارتر می‌شوند. Death Stranding 2 هنوز در تنظیمات Medium خوب به نظر می‌رسد، اما pop-in در حال تبدیل شدن به یک مشکل است. اکثر گیمرهای رایانه شخصی بهتر است از تنظیمات پیش‌فرض High این بازی به همراه Upscaling استفاده کنند. این نتایج عالی را ارائه می‌دهد.

عملکرد 1080p

حتی در تنظیمات Very High، اجرای Death Stranding 2 با نرخ فریم ثابت 60+ فریم بر ثانیه کار سختی نیست. با این حال، کاربران پردازنده‌های گرافیکی ضعیف‌تر باید از تنظیمات پیش‌فرض High این بازی برای دریافت نرخ فریم بالا و مداوم استفاده کنند.

در زیر، کارت‌های گرافیک RX 9070 XT شرکت AMD و RTX 5080 شرکت Nvidia با محدودیت پردازنده مواجه هستند. این یعنی گیمرها برای حفظ نرخ فریم پایدار ۱۲۰+ فریم بر ثانیه در هر زمان، به چیزی قوی‌تر از Intel i9-13900K ما نیاز دارند. این همچنین به این معنی است که گیمرهایی که نمایشگرهایی با نرخ نوسازی فوق‌العاده بالا دارند، احتمالاً باید به Frame Generation تکیه کنند.

با حداکثر شدن Ray Tracing، فقط پردازنده‌های گرافیکی رده بالا می‌توانند به نرخ فریم بالا دست یابند. با توجه به تأثیر بصری حداقلی Ray Tracing، فعال کردن این تنظیمات ارزش ندارد. حداقل، گیمرها باید بازتاب‌های RT را به جای خیلی بالا، روی بالا تنظیم کنند تا تأثیر عملکرد آنها به حداقل برسد.

گیم‌پلی بهینه شده ۱۰۸۰p

برای RX 6600 XT AMD و RTX 2070 SUPER Nvidia، استفاده از High Preset بازی Death Stranding 2 با Upscaling می‌تواند نتایج بسیار خوبی به همراه داشته باشد. در واقع، استفاده از مقیاس‌دهنده رزولوشن داخلی بازی در اینجا گزینه بسیار خوبی است، زیرا می‌تواند Upscaling را در مناطق کم‌نیاز به حداقل برساند و در صورت نیاز آن را فعال کند. نرخ فریم هدف را روی ۶۰ فریم بر ثانیه تنظیم کنید و اجازه دهید اجرا شود.

برای کارت گرافیک RTX 2070 SUPER انویدیا، من استفاده از DLSS را به جای PICO توصیه می‌کنم. برای RX 6600 XT (که فاقد پشتیبانی از FSR 4/4.1 است)، PICO بهترین گزینه ارتقاء کیفیت بازی است.

عملکرد 4K

حتی بدون ارتقاء کیفیت، کارت‌های گرافیک رده بالای امروزی می‌توانند در بازی Death Stranding 2 با تنظیمات بسیار بالا به 60 فریم بر ثانیه در 4K دست یابند. با این حال، حتی RTX 5080 هم به طور مداوم نرخ فریم بالای 60 فریم بر ثانیه را حفظ نمی‌کند. خوشبختانه، این بازی طیف وسیعی از گزینه‌های ارتقاء کیفیت عالی را ارائه می‌دهد تا گیم‌پلی با نرخ فریم بالا را بسیار آسان‌تر کند. فراتر از آن، تنظیمات High این بازی می‌تواند افزایش عملکرد چشمگیری را در عین ارائه جلوه‌های بصری عالی ارائه دهد.

با تنظیمات بالا و ارتقاء کیفیت، حتی RTX 3070 Ti انویدیا نیز می‌تواند بدون تولید فریم، تجربه بازی با نرخ فریم بالای 60 فریم بر ثانیه را ارائه دهد. بد نیست!

استفاده از حافظه ویدیویی (VRAM)

بازی Death Stranding 2 به حافظه ویدیویی زیادی نیاز ندارد. این بازی برای اجرا به حجم زیادی از حافظه نیاز ندارد. با توجه به ریشه‌های PS5 این بازی، این موضوع منطقی به نظر می‌رسد. این کنسول فقط ۱۶ گیگابایت حافظه GDDR6 دارد. این مقدار برای کل یک سیستم زیاد نیست.

حتی در تنظیمات حداکثری 4K، بازی Death Stranding کمتر از 12 گیگابایت VRAM را روی کارت گرافیک RTX 5080 ما مصرف کرد. این مقدار با غیرفعال کردن ردیابی پرتو کاهش یافت و با کاهش وضوح بازی، باز هم کمتر شد. توجه داشته باشید که ما در اجرای Death Stranding 2 روی پردازنده‌های گرافیکی 8 گیگابایتی، حداقل در وضوح 1080p، مشکلی نداشتیم. در وضوح 1440p، توصیه می‌کنیم برخی از تنظیمات را کاهش دهید. اگرچه برای اکثر پردازنده‌های گرافیکی 8 گیگابایتی، به هر حال توصیه می‌کنیم از تنظیمات از پیش تعیین‌شده High این بازی استفاده کنید.

کاهش تنظیمات گرافیکی Death Stranding به High، گیم‌پلی را روی پردازنده‌های گرافیکی 8 گیگابایتی، حتی در وضوح 4K، بدون هیچ مشکلی قابل اجرا می‌کند. Death Stranding 2 یک بازی بسیار سازگار با VRAM است. اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این بازی ثابت می‌کند که بازی‌ها می‌توانند بدون مصرف حجم زیادی از حافظه، عالی به نظر برسند.

کار عالی از Nixxes و Kojima Productions

Nixxes و Kojima Productions کار بزرگی در ارائه Death Stranding 2 به رایانه شخصی انجام داده‌اند. بازی به خوبی اجرا می‌شود، از مجموعه‌ای از ویژگی‌های قوی برای کامپیوتر شخصی بهره می‌برد و تماشای آن لذت‌بخش است.

با تنظیمات گرافیکی بالاتر، پشتیبانی از تمام ارتقادهنده‌های اصلی (از جمله ارتقادهنده PICO موتور Decima) و پشتیبانی از وضوح تصویر فوق عریض، Death Stranding 2 در کامپیوتر شخصی بهترین ظاهر و اجرا را دارد. تنظیمات منحصر به فرد ردیابی پرتو بازی، مانند خامه روی کیک است، اگرچه فقط برای گیمرهایی با سیستم‌های رده بالا مناسب است.

ردیابی پرتو ارزشش را ندارد

صادقانه بگویم، ردیابی پرتو یک قابلیت اضافه شده به Death Stranding 2 است که بازی می‌توانست بدون آن هم انجام دهد. در کل، تأثیر بصری انسداد و بازتاب‌های محیطی ردیابی پرتو در اکثر موارد حداقل است. با این حال، اگر به دنبال آنها باشید، پیشرفت‌هایی وجود دارد. مشکل این است که استفاده از بازتاب‌های ردیابی پرتو هزینه عملکرد بالایی دارد.

 با این حال، با سخت‌افزار جدیدتر ردیابی پرتو، می‌توان از انسداد محیطی ردیابی پرتو با حداقل تأثیر بر نرخ فریم استفاده کرد. حداقل، گیمرهای PC باید بازتاب‌های ردیابی‌شده با اشعه را به جای «خیلی زیاد» روی «زیاد» تنظیم کنند تا هزینه عملکرد را به حداقل برسانند. با این اوصاف، ترجیح شخصی من این است که آن را خاموش کنم و بازی را با وضوح داخلی بالاتر و آپ‌اسکیل کمتر اجرا کنم.

مقیاس‌بندی عملکرد قوی

بازی Death Stranding 2 پنج تنظیمات از پیش تعیین‌شده گرافیکی دارد که به بازی، جدا از آپ‌اسکیل، مقیاس‌پذیری زیادی می‌دهد. استفاده از تنظیمات از پیش تعیین‌شده «زیاد» بازی، تنظیماتی شبیه به کنسول و افزایش عملکرد قابل توجهی را در مقایسه با تنظیمات خیلی زیاد ارائه می‌دهد. تنظیمات بالا همان چیزی است که اکثر گیمرهای PC باید هدف قرار دهند. با این اوصاف، کاربران سیستم‌های رده بالا نباید در استفاده از تنظیمات خیلی زیاد مشکلی داشته باشند. اگر از متوسط پایین‌تر بروید، افت کیفیت تصاویر و ظاهر شدن ناگهانی تصویر به یک مشکل تبدیل می‌شود. این تنظیمات فقط برای سیستم‌های رده پایین است و به عملکرد اضافی نیاز دارند. شخصاً، من قبل از پایین آمدن به متوسط یا پایین‌تر، از تنظیمات بالا با آپ‌اسکیل استفاده می‌کنم.

آپ‌اسکیل یک عصا نیست

شکاف‌های عملکرد بین تنظیمات متوسط، زیاد و خیلی زیاد قابل توجه است. ارتقاء کیفیت تصویر تنها راه بهبود عملکرد Death Stranding 2 در رایانه شخصی نیست. این بازی می‌تواند بدون ارتقاء کیفیت تصویر به خوبی اجرا شود و گیمرها می‌توانند بهترین ارتقاء دهنده را برای خود انتخاب کنند. برای کاربران اینتل، XeSS در دسترس است. اگر از پردازنده گرافیکی Nvidia استفاده می‌کنید، DLSS نیز وجود دارد. برای کاربران سری AMD RX 9000، FSR 4/4.1 در دسترس است. در مورد کاربران قدیمی‌تر پردازنده‌های گرافیکی AMD، ارتقاء دهنده PICO در Death Stranding بهترین گزینه است، زیرا نتایج بهتری نسبت به FSR 3 ارائه می‌دهد.

استفاده از حافظه ویدیویی (VRAM) خوب است - پردازنده‌های گرافیکی ۸ گیگابایتی ایمن هستند

Death Stranding 2 ثابت می‌کند که بازی‌های رایانه‌ای برای خوب به نظر رسیدن نیازی به مصرف حجم زیادی از حافظه GPU ندارند. با استفاده از تنظیمات از پیش تعیین شده بالای این بازی، این بازی بیش از ۸ گیگابایت حافظه ویدیویی (VRAM) استفاده نخواهد کرد. حتی با حداکثر کیفیت بازی در ۴K، ۱۲ گیگابایت حافظه ویدیویی بیش از حد کافی است. Death Stranding 2 از منابع حافظه به طور کارآمد استفاده می‌کند و این خبر خوبی برای گیمرهایی است که پردازنده‌های گرافیکی قدیمی‌تری دارند. پردازنده‌های گرافیکی ۸ گیگابایتی برای برخی از بازی‌های جدیدتر مشکل‌ساز هستند، اما Death Stranding 2 یکی از این بازی‌ها نیست.

یک نسخه عالی برای کامپیوتر، اما به برخی پچ‌ها نیاز دارد.

در کل، نسخه کامپیوتر Death Stranding 2 قوی است. بازی به خوبی اجرا می‌شود، ویژگی‌های عالی برای کامپیوتر دارد و به خوبی بهینه شده است. بازی روی کامپیوتر عالی به نظر می‌رسد و حس خوبی دارد. Nixxes و Kojima Productions باید به کار خود افتخار کنند.

تنها مشکلی که من با این بازی پیدا کردم، مشکلات مربوط به سرعت فریم هنگام فعال بودن DLSS Frame Generation، به خصوص در حالت‌های ۳x و ۴x است. این مشابه چیزی است که من سال گذشته در Dying Light: The Beast پیدا کردم و این مشکل از طریق به‌روزرسانی‌های بازی برطرف شد. امیدوارم همین مشکل برای Death Stranding 2 نیز صادق باشد. صرف نظر از این، Death Stranding 2 برای اجرای روان روی کامپیوتر به Frame Generation نیازی ندارد، بنابراین این یک نگرانی جزئی است.