خرید بازی بازی کامپیوتر Suicide Squad Kill The Justice League PC

معرفی بازی Suicide Squad Kill The Justice League PC

جوخه انتحار: لیگ عدالت را بکش (Suicide Squad: Kill the Justice League) یک بازی اکشن-ماجراجویی شوتر محصول سال ۲۰۲۴ است که توسط استودیو راک‌استدی (Rocksteady Studios) توسعه یافته و توسط شرکت برادران وارنر (Warner Bros. Games) منتشر شده است. این بازی که بر اساس گروه جوخه انتحار از کمیک‌های دی‌سی (DC Comics) ساخته شده، یک اسپین‌آف از مجموعه بتمن: آرکهام (Batman: Arkham) و دنباله‌ای بر بتمن: شوالیه آرکهام (Batman: Arkham Knight) است.

چهار احمقِ ماشه‌خور، اکشنِ بیش از حد، ترفندهای آنلاین و تکرارهای بی‌شمار. راک‌استدی با Suicide Squad قصد دارد موفقیت‌های Arkham خود را تکرار کند، اما این تلاش نتیجه‌ی معکوس می‌دهد. با این حال، نباید آن را دست کم گرفت!
Suicide Squad. حتی نام آن هم خالی از کنایه نیست. سال‌هاست که شایعه شده این بازی «در بدو ورود مرده» و محکوم به شکست است. این شهرت بد از قبل هشدار داده شده بود و حتی طرفداران سرسخت هم با شنیدن این خبر، گیج شده بودند. 

قرار است پس از Batman Arkham Knight شوم، یک اکشنِ Co-op آشفته، یک بازی تیراندازیِ غنیمتی، رنگارنگ، سرگرم‌کننده و بیش از حد جذاب عرضه شود. به این‌ها کلمات کلیشه‌ای را هم اضافه کنید که هیچ‌کس جز ناشر نمی‌خواهد بشنود. سرویس زنده، سیزن پس، فروشگاه لوازم آرایشی، بازی آنلاین اجباری و همه این‌ها با قیمت کامل - بسیاری مجبور شدند به سختی آن را هضم کنند.

توسعه‌دهندگان همچنین برای انتقال صحیح بازی مشکل داشتند. انتشار چندین بار به تعویق افتاد، اما چشم‌انداز هنوز کاملاً تثبیت شده بود - و اکنون، متأسفانه، معلوم می‌شود که این نگرانی‌ها بجا بوده است. Suicide Squad. Kill the Justice League (که اکنون با قیمت ۱۵.۴۹ یورو خریداری می‌شود) شروع ضعیفی داشته و تنها ۱۳۰۰۰ بازیکن در Steam دارد. این تعداد برای عنوانی با این عظمت بسیار کم است.

تریلر گیم پلی بازی Suicide Squad Kill The Justice League کامپیوتر

با این حال، ما از زمان انتشار آن به شدت آن را بازی کرده‌ایم. و ببینید. ما به طور قابل توجهی بیشتر از آنچه در ابتدا فکر می‌کردیم با آن سرگرم شده‌ایم! مدتی طول می‌کشد تا واقعاً با آن آشنا شویم. و بله. قطعاً یک Arkham City جدید نیست. اما Suicide Squad ویژگی‌های منحصر به فرد خود را نیز دارد - و ما در این بررسی توضیح خواهیم داد که آنها در کجا قرار دارند.

Evil Heroes

چند دقیقه اول بازی Suicide Squad Kill The Justice League بیشتر از سرگرم‌کننده بودن، آزاردهنده است. شما به سادگی وارد عمل می‌شوید و با اصول اولیه کنترل‌ها آشنا می‌شوید. شما فقط بعد از آموزش متوجه می‌شوید که ماجرا از چه قرار است. پنج سال پس از وقایع Arkham Knight، شهر متروپولیس توسط شرور پرمشغله‌ای به نام Brainiac مورد حمله قرار می‌گیرد. او فوراً لیگ عدالت را شستشوی مغزی می‌دهد و قهرمانان قدرتمندی مانند سوپرمن، بتمن و گرین لنترن را تحت کنترل خود در می‌آورد. این به او اجازه می‌دهد تا به راحتی کل شهر را مطیع خود کند و جمعیت را منتقل کند و به تدریج آن را به یک ارتش مهاجم بیگانه تبدیل کند. چه کسی آنقدر احمق است که با چنین دشمنی روبرو شود؟

برای Suicide Squad ما آماده شوید. کینگ شارک، ددشات، کاپیتان بومرنگ و هارلی کوئین، از بین همه افراد، وظیفه دارند قهرمانان شیطانی را متوقف کنند، متروپولیس را نجات دهند و Brainiac را از بین ببرند. وقتی آدم‌های خوب شکست می‌خورند، آدم‌های بد باید وارد عمل شوند.

چهار جنگجوی آشوب، دنیا را نجات می‌دهند

اگرچه بازی Suicide Squad Kill The Justice League در همان دنیای بازی‌های بتمن Rocksteady اتفاق می‌افتد، اما توسعه‌دهندگان این بار لحن ملایم‌تری را برگزیده‌اند. در حالی که بازی جنبه‌های جدی خود را دارد، داستان عمدتاً طنزآمیز و خودپسندانه است. تیم شرور شما از صبح تا شب مشغول بازی هستند، بنابراین خندیدن کاملاً مجاز است - حتی اگر شوخی‌ها همیشه جواب ندهند و گاهی حتی خسته‌کننده شوند. بازی‌های بتمن بسیار متعادل‌تر بودند.

حتی کارگردانی دیجیتال، در سکانس‌های خاص، به خاطر اثربخشی غیرمنتظره‌ای که در به تصویر کشیدن صحنه‌های اکشن و دیگر صحنه‌های آشکارا شاد دارد، برجسته است. در این مورد، معیار، فیلم‌های سینمایی نگهبانان کهکشان است، به خصوص صحنه‌هایی که موسیقی، انفجارها و نزاع‌ها در هم تنیده‌اند.

طرح داستان Suicide Squad: Kill the Justice League، که بدیهی است می‌توانید از فروشگاه آنلاین GameStop خریداری کنید، نباید خیلی جدی گرفته شود. اثبات این موضوع، روش‌هایی است که قهرمانان داستان برای غلبه بر اعضای بسیار قدرتمندتر و ماهرتر لیگ عدالت به کار می‌برند. به خصوص کسانی که با کمیک‌ها و مجموعه‌های DC آشناتر هستند، برخی از راه‌حل‌ها را کفرآمیز خواهند یافت. به طور خلاصه، اگر طرفدار پروپاقرص باشید، اغلب از برخی از انتخاب‌های روایی وحشت خواهید کرد. برعکس، اگر مایل و قادر باشید که این تجربه را در یک دنیای مستقل قرار دهید و سبکی را که در بازی‌های قدیمی‌تر بتمن آرکهام بسیار محبوب بود، کاملاً فراموش کنید، از فیلمنامه‌ای لذت خواهید برد که هم خنده‌دار و هم شاد است.

با این حال، میان‌پرده‌های طولانی متعدد این مشکل را جبران می‌کنند. آن‌ها نه تنها به زیبایی ساخته و تدوین شده‌اند، بلکه شامل یک یا دو غافلگیری بزرگ نیز هستند. چند صحنه باعث جنجال در بین طرفداران شده است، اما بسیاری از این موارد را می‌توان به عنوان سلیقه‌ای رد کرد. این دنیای DC است، بنابراین منطق و پیوستگی بی‌ربط هستند. و باید برای همه روشن باشد که در بازی‌ای که خود را "Kill the Justice League" می‌نامد، توپ‌های پنبه‌ای پرتاب نمی‌شوند.

فانوس سبز قدرتمند اکنون در کنار برینیاک می‌جنگد. یکی دیگر از نکات برجسته، تصویرسازی شخصیت‌ها است. همه شخصیت‌های اصلی، و به خصوص گروه تبهکاران شما، حالت‌های چهره قوی و انیمیشن‌های خوبی دارند؛ طراحان گرافیک Rocksteady Studios در اینجا کار فوق‌العاده‌ای انجام داده‌اند. (شوالیه‌های گاتهام حتی نمی‌توانند به این سطح نزدیک شوند!) صداپیشگان نیز کاملاً خوب هستند و بیشتر صداهای آلمانی به خوبی انتخاب شده‌اند. با این حال، نسخه اصلی انگلیسی بسیار بهتر به نظر می‌رسد - شاید فقط به این دلیل که کوین کانروی مشهور دوباره در نقش امضای خود به عنوان بتمن شنیده می‌شود. این بازیگر محبوب در پایان سال 2022 تسلیم سرطان شد.

چهار تبهکار و بدون نقشه

در نگاه اول غیرمعمول، اما در نگاه دوم بسیار جالب. در Suicide Squad، شما به یک شخصیت محدود نیستید، بلکه در واقع می‌توانید نقش کل گروه تبهکاران را بازی کنید. می‌توانید با لمس یک دکمه به سرعت بین چهار شخصیت جابجا شوید، زیرا به هر حال همیشه به عنوان یک گروه بازی می‌کنید. سپس بقیه اعضای تیم شما به سادگی توسط هوش مصنوعی کنترل می‌شوند - یا می‌توانید در حالت همکاری آنلاین بازی کنید و با بازیکنان واقعی تیم تشکیل دهید. ضمناً، این در هر زمانی کار می‌کند، زیرا Suicide Squad به اتصال مداوم اینترنت نیاز دارد. درست مانند Borderlands، در صورت تمایل می‌توانید کل داستان را به تنهایی تجربه کنید. هنوز حالت آفلاین خالصی وجود ندارد، اما انتظار می‌رود که اواخر امسال به‌روزرسانی شود.

بالا، بالا، و دور!

دنیای بازی، کلان‌شهر شیک است که می‌توانید کاملاً آزادانه در آن کاوش کنید. محیطی زیبا، اما بی‌روح. به غیر از چند جوخه دشمن در کوچه‌ها و گاهی اوقات هلیکوپتر در آسمان، به طرز شگفت‌آوری چیز کمی در شهر حرکت می‌کند. البته این با داستان مطابقت دارد - اما لزوماً محیط را جالب‌تر نمی‌کند. تنها چیز واقعاً جالب، کشتی جمجمه غول‌پیکر Brainiac است که با شاخک‌های فلزی عظیم خود به طرز تهدیدآمیزی بالای خط افق معلق است.

در بیشتر مواقع، به هر حال متروپولیس را از بالا تجربه خواهید کرد، زیرا در Suicide Squad، لازم نیست نگران جاذبه یا آسیب ناشی از سقوط باشید. به لطف کنترل‌های درجه یک، می‌توانید به راحتی از بلندترین آسمان‌خراش‌ها بالا بروید، از پشت بام‌ها عبور کنید یا با سر به اعماق زمین شیرجه بزنید.

این همچنین بسیار سرگرم‌کننده است زیرا هر چهار شخصیت به طور متفاوتی حرکت می‌کنند. به عنوان مثال، هارلی کوئین از یکی از تفنگ‌های کابلی بتمن و یک پهپاد برای تاب خوردن در کلان‌شهر استفاده می‌کند. از سوی دیگر، کینگ شارک از یک نقطه شروع ثابت، از روی کل بلوک‌های شهر می‌پرد. بومرنگ با تجهیزات Speedforce خود در یک چشم به هم زدن به مکان‌های دوردست منتقل می‌شود. و Deadshoot یک جت‌پک به خود بسته است که از آن برای زوم کردن تصادفی برای مدت کوتاهی استفاده می‌کند. حس فوق‌العاده‌ای دارد!

مبارزه به عنوان یک اضافه بار حسی

شما باید حرکات روان خود را به خوبی تمرین کنید، زیرا تیراندازی‌ها پر از هرج و مرج هستند. شما دائماً در حال پریدن، معلق ماندن، بالا رفتن از دیوارها و تغییر موقعیت خواهید بود. در حالی که همه چیز با چهار قهرمان به راحتی پیش می‌رود، کمی طول می‌کشد تا به آن عادت کنید. به همین دلیل است که تیراندازی‌های اولیه نسبتاً بی‌ضرر هستند؛ حتی مبتدیان نیز می‌توانند به راحتی از آنها عبور کنند.

اما با گذشت زمان، دشمنان نیز از تک تیراندازهای چابک استفاده می‌کنند، هلیکوپترها موشک شلیک می‌کنند، تانک‌ها در خیابان‌ها غرش می‌کنند، خزنده‌های ترسناک با سرعت برق‌آسا رفقای خود را تقویت می‌کنند و هیولاهای عظیم نخبه در تعقیب شما هستند. در این مرحله، صحنه‌آرایی شروع به از دست رفتن می‌کند. در نبردها، پرتوهای درخشان در سراسر صفحه چشمک می‌زنند، هر ضربه با جلوه‌های رنگی روشن، انفجارها، رعد و برق، آتش، اعداد آسیب، پاورآپ‌های چشمک‌زن همراه است - اکشن از هر گوشه‌ای برای جلب توجه رقابت می‌کند.

 برای تکمیل اضافه بار بصری، رابط کاربری بارها شما را با تبلیغات بزرگ و پیام‌های متنی بمباران می‌کند و گاهی اوقات حتی عناصر دستگاه‌های اسلات را با خوشحالی روی شخصیت‌های شما می‌پوشاند. از نظر صوتی، این نمایش به شما استراحت نمی‌دهد. پچ‌پچ‌های رادیو، چه درباره دشمنان، قهرمانان، تبهکاران یا هر چیزی بین این دو، بی‌وقفه در جریان است، در حالی که گیتارهای برقی بی‌وقفه از بلندگوها به گوش می‌رسند.

خلاصه. برای این نوع اکشنِ پر از رنگ و لعاب باید حال و هوای مناسبی داشته باشید. اما وقتی درگیر شلوغی و هیاهوی رنگارنگ می‌شوید، به طرز شگفت‌آوری سرگرم‌کننده است!

پر و آماده.

بازی در انتخاب سلاح به طرز شگفت‌آوری محافظه‌کار است. شما فقط تپانچه، مسلسل، تفنگ ساچمه‌ای، مینی‌گان، تفنگ تک‌تیرانداز و مسلسل دستی دریافت می‌کنید. هیچ‌کدام از آن‌ها خلاقانه نیستند و حالت شلیک جایگزینی ندارند. اما حداقل اسلحه‌ها قدرتمند به نظر می‌رسند و کاری را که قرار است انجام دهند، انجام می‌دهند. برای انجام ماموریت‌ها، مرتباً سلاح گرم، سپر و سایر تجهیزات جدید دریافت می‌کنید - این حلقه غنیمت به هیچ وجه جدید نیست، اما به هدف خود می‌رسد.

با این حال، سلاح خوب تنها نیمی از نبرد است، زیرا نبردها نیز از ریتم خاصی پیروی می‌کنند. چه در حال آماده‌سازی دشمنان برای ضربات حیاتی با حملات تن به تن باشید، چه در حال قطع حملات، یا با استفاده از سپرشکن‌ها دشمنان ضعیف شده را برای شارژ مجدد از پا درآورید، همه این کارها باید به درستی انجام شود اگر نمی‌خواهید بعداً شکست بخورید.

با گذشت زمان، قهرمانان شما چند حمله ویژه نیز به دست می‌آورند که می‌توانند کل گروه‌ها را از بین ببرند. همچنین می‌توانید نارنجک‌ها و سلاح‌های تن به تن خود را با جلوه‌هایی آغشته کنید که می‌توانند دشمنان را منجمد یا خشمگین کنند، به عنوان مثال. با این حال، در ابتدا چیز زیادی از این موارد نخواهید دید، زیرا اکثر ویژگی‌ها و انواع دشمن فقط به تدریج باز می‌شوند.

و برای اطمینان از اینکه واقعاً متوجه این موضوع می‌شوید، بازی یک پنل اطلاعات تمام صفحه برای هر ویژگی جدید نمایش می‌دهد که فقط پس از چند ثانیه می‌توان آن را کنار زد. این امر به طور غیرضروری جریان بازی را کند می‌کند و به خصوص در یک بازی آنلاین، نامناسب به نظر می‌رسد.

«ماموریت‌های فرعی» یکنواخت

متروپلیس محیطی چشمگیر است، اما در نگاه اول، شهر به طرز شگفت‌آوری خالی به نظر می‌رسد. هیچ رویداد پویا یا برخوردهای تصادفی جالبی وجود ندارد، اهداف ماموریت شما به وضوح تعریف شده‌اند و می‌توان به راحتی از اکثر دشمنان اجتناب کرد. حداقل معماهای معمولی ریدلر مانند شهر آرکهام وجود دارد، بنابراین می‌توانید مکان‌های خاصی را اسکن کنید یا اگر دوست دارید غنائم جمع‌آوری کنید. در غیر این صورت، می‌توانید به سادگی معماها را نادیده بگیرید.

با گذشت زمان، با NPCهای مهمی نیز ملاقات خواهید کرد که خدمات خود را به شما ارائه می‌دهند. به عنوان مثال، پنگوئن بدنام به عنوان یک فروشنده اسلحه عمل می‌کند. پویزن آیوی از اثرات آسیب اضافی مانند آتش یا یخ مراقبت می‌کند. و متخصص سایبری هک، اهداف جایزه را باز می‌کند که به شما امکان می‌دهد به طور منظم منابع جایزه کسب کنید.

همه قهرمانان احساس خوبی دارند. می‌توانید روی یک شخصیت تمرکز کنید یا هر طور که می‌خواهید بین آنها جابجا شوید. با این حال، قبل از اینکه بتوانید از همه اینها به طور کامل استفاده کنید، ابتدا باید یک سری ماموریت را انجام دهید. اکنون، ممکن است فکر کنید که راک‌استدی داستان‌های هیجان‌انگیزی را در اینجا ذخیره کرده است، با شخصیت‌های قوی که به راحتی از آنها پشتیبانی می‌کنند. اما اشتباه می‌کنید. ماموریت‌های فرعی چیزی فراتر از چند دیالوگ کوتاه ارائه نمی‌دهند، شخصیت‌ها اصلاً پیشرفت نمی‌کنند و هیچ غافلگیری هیجان‌انگیزی وجود ندارد.

ما حتی ناامیدکننده‌تر می‌بینیم که وظایف کوتاه دائماً تکراری هستند. برای مثال، برای پنگوئن، شما فقط باید غیرنظامیان را نجات دهید. پویزن آیوی بارها درخواست می‌کند که از گیاهانش محافظت شود، و برای تویمن، دائماً از شما خواسته می‌شود که خرده‌های داده را جمع‌آوری کنید. متنوع به نظر می‌رسد؟ اما اینطور نیست! اساساً، شما دائماً باید با دشمنان یکسان در موقعیت‌های یکسان با استفاده از ترفندهای یکسان مبارزه کنید. اکشن هنوز سرگرم‌کننده است، اما خود ماموریت‌ها آنقدر یکنواخت و از نظر روایی ضعیف هستند که تعجب می‌کنیم راک‌استدی در تمام این سال‌ها چه کار می‌کرده است.

دیابلو سلام می‌کند

اما حداقل ارزشش را دارد. وقتی ماموریت‌های کوتاه را تمام کردید، می‌توانید سلاح‌ها و نارنجک‌های خود را با جلوه‌های مفید غنیمت بشمارید و همچنین می‌توانید آمار تجهیزات خود را تنظیم کنید یا اسلحه‌های با کیفیت بالاتر خریداری کنید. هر کسی که Destiny 2 یا Borderlands را بازی کرده باشد، یک الگو را تشخیص می‌دهد. در زیر کاپوت Suicide Squad یک بازی تیراندازی لوت معمولی قرار دارد که هدف اصلی آن جمع‌آوری مداوم لوت‌های جدید با ویژگی‌های بهتر است.

بازی تیراندازی لوت معمولی. شما مرتباً سلاح‌های بهتر و تجهیزات کمیاب را جمع‌آوری می‌کنید. آمار را می‌توان بعداً نیز تغییر داد. متأسفانه، مدیریت موجودی کمی دست و پا گیر است. به عنوان مثال، هیچ گزینه مقایسه یا محفظه لوت مشترکی برای هر چهار شخصیت وجود ندارد. و اگر اقلام بی‌فایده‌ای را به عنوان پاداش ماموریت دریافت کنید، نمی‌توانید بلافاصله آنها را برای مواد اولیه از بین ببرید. در عوض، همیشه باید ابتدا به موجودی خود بروید. این کار زمان زیادی می‌برد، اما ضروری است - در غیر این صورت، کوله پشتی شما می‌تواند به سرعت شلوغ شود.

کمی نقش‌آفرینی

شباهت‌های دیابلو به غنیمت ختم نمی‌شود، زیرا شخصیت‌های شما نیز مستقل از یکدیگر ارتقا می‌یابند. تا حداکثر سطح 30، می‌توانید مرتباً امتیازها را در مجموع دوازده درخت استعداد توزیع کنید. اینها تقریباً منحصراً پاداش‌های غیرفعال هستند. انرژی سپر بیشتر پس از ضربات بحرانی یا پاداش آسیب برای یک کمبوی موفق - با چنین ارتقاءهایی، شخصیت شما به طور قابل توجهی قدرتمندتر می‌شود. با این حال، آنها گیم‌پلی را تغییر نمی‌دهند. حتی یک کینگ شارک سطح بالا تقریباً مانند سطح 5 بازی می‌کند - به سادگی قوی‌تر است و می‌تواند ضربات بیشتری را تحمل کند.

حداقل مکانیک‌های ارتقا، اوضاع را جالب نگه می‌دارند. پس از رسیدن به حداکثر سطح، یک سیستم ارتقا دیگر باز می‌شود که به شما امکان می‌دهد به ارتقا ادامه دهید. با هر سطح جدید، می‌توانید درصد امتیازهای خود را در آمار پایه مختلف توزیع کنید. این پاداش‌ها به طور خودکار به هر چهار قهرمان سود می‌رسانند - بسیار شبیه به سیستم Paragon در دیابلو 3.

آغاز بازی پایانی

شما با گذشت زمان به طور فزاینده‌ای قوی‌تر خواهید شد و در نهایت حتی قادر خواهید بود با ابرقهرمانان فاسد لیگ عدالت مبارزه کنید. متأسفانه اینها تنها نبردهای باس در بازی هستند، اما حداقل این نبردها به خوبی صحنه‌سازی شده‌اند. به هر حال، نزاع با سوپرمن یا بتمن چیزی نیست که هر روز تجربه کنید. با این حال، سرگرمی زودتر از آنچه انتظار داشتیم تمام می‌شود. بسته به اینکه چند ماموریت فرعی را در طول مسیر انجام می‌دهید، پس از ۱۲ تا ۱۵ ساعت آدم‌های خوب را شکست داده‌اید و سپس برای نبرد نهایی آماده خواهید بود.

اما داستان پس از پایان تیتراژ پایانی به هیچ وجه تمام نشده است، زیرا اکنون به بازی پایانی راه پیدا خواهید کرد. و در حال حاضر کمی ضعیف است. در اینجا نیز فقط ماموریت‌های فرعی آشنا در انتظار هستند که ما بارها و بارها آنها را بازی کرده‌ایم. منفجر کردن برجک‌ها، دفاع از گیاهان آیوی، نجات غیرنظامیان یا بمباران مواضع دشمن با ماشین‌های پرنده - بله، همه اینها سرگرم‌کننده است، اما متأسفانه، بیشتر از این پیشرفت نمی‌کند.

 در پایان بازی Suicide Squad Kill The Justice League، شما باید ماموریت‌های انتخاب‌شده را در سطوح تسلط فزاینده‌ای تکمیل کنید تا بهترین تجهیزات را آزاد کنید. حداقل یک ویژگی جدید وجود دارد. فقط در پایان بازی، شما یک ارز ویژه به دست می‌آورید که به شما امکان می‌دهد پورتال‌های ابعادی ویژه‌ای را باز کنید. در آنجا، ماموریت‌های رزمی کوتاه و واضحی خواهید یافت که می‌توانید سطح دشواری خود را انتخاب کنید. در سطوح تسلط بالاتر، دشمنان اصلاح‌کننده‌های قدرتمندی دریافت می‌کنند، اثرات آب و هوایی خطرناکی وجود دارد و البته، شما آسیب قابل توجهی بیشتری متحمل می‌شوید.

 این باعث ایجاد یک سرعت دلپذیر و پرجنب‌وجوش می‌شود. هر کسی که بخواهد مهارت‌های خود را آزمایش کند، ارزش پولش را خواهد داشت! با این حال، در نهایت، این ماموریت‌ها فقط نسخه‌های مختلفی از تمام محتوایی هستند که قبلاً تکمیل کرده‌اید. ما تاکنون هیچ ایده جدیدی کشف نکرده‌ایم - اگرچه Rocksteady با پورتال‌های ابعادی آزادی زیادی داشت.

 در زمان عرضه، دامنه بازی هنوز تا حدودی محدود است. انتظار می‌رود فصل‌های آینده این وضعیت را تغییر دهند. حداقل. در سطوح دشواری بالا، آیتم‌های مجموعه قدرتمندی را باز می‌کنید که می‌توانید با آنها قهرمانان خود را بیشتر ارتقا دهید. همچنین در اینجا منابعی دریافت می‌کنید که برای بهینه‌سازی بیشتر آیتم‌های خود به آنها نیاز دارید. 

این به شما امکان می‌دهد تا به سادگی آمار سلاح‌ها، سپرها و سایر موارد را دوباره تنظیم و بهبود بخشید تا در نهایت ساختار ایده‌آل خود را پیدا کنید. متأسفانه، در حال حاضر، این تنها دلیل برای صرف زمان بیشتر در بازی پایانی است. در زمان عرضه، به سادگی کمبود محتوا، وظایف و تنوع وجود دارد. با این حال، با فصل ۱ که در ماه مارس آغاز می‌شود، این وضعیت تغییر خواهد کرد. می‌توانید اولین نگاه به محتوای رایگان را اینجا بیابید.

به دنبال بازیکنان دیگر هستید

ماموریت‌های دشوار بازی پایانی طبیعتاً در حالت همکاری آنلاین سرگرم‌کننده‌تر از حالت انفرادی هستند. با این حال، Suicide Squad به ویژه در مورد جستجوی تیمی ضعیف است. در منوی اصلی، می‌توانید انتخاب کنید که آیا می‌خواهید جلسه را به صورت انفرادی بازی کنید یا آن را برای دیگران باز کنید. اگرچه این معمولاً کار می‌کند، اما گاهی اوقات قطع ارتباط را تجربه خواهید کرد، یا ناگهان در تیمی با پیشرفت متفاوت قرار می‌گیرید، حتی اگر خودتان بازی را شروع کرده باشید.

 درک اینکه چرا و چگونه با سایر بازیکنان همراه می‌شوید، دشوار است. اغلب اوقات، ما به سادگی نمی‌توانستیم کسی را پیدا کنیم، که با توجه به تعداد کم بازیکنان جای تعجب ندارد. حداقل یک ویژگی کراس پلی وجود دارد، بنابراین خریداران نسخه‌های PC، PS5 و Xbox می‌توانند با هم بازی کنند. این ارزش زیادی دارد.

نحوه اجرای Suicide Squad روی PC

صحبت از نسخه PC شد. کنترل آن با ماوس و کیبورد بسیار آسان است، اگرچه ما هنوز یک گیم‌پد خوب را ترجیح می‌دهیم. با این حال، مهم‌تر این است که شما سخت‌افزار قدرتمندی برای مدیریت کلان‌شهر زیبا با اشیاء تخریب‌پذیر فراوان آن دارید. می‌توانید الزامات رسمی سیستم را اینجا بیابید. فقط در رایانه‌های شخصی می‌توانید ردیابی پرتو را فعال کنید، که به اشیاء و شخصیت‌ها اجازه می‌دهد تا به طور واقع‌گرایانه روی سطوح خاصی منعکس شوند. این عالی به نظر می‌رسد، اما در رایانه‌های میان‌رده، این یک آرزوی محض است - آنها نگرانی‌های کاملاً متفاوتی دارند. 

در حالی که تعدادی گزینه گرافیکی برای دستیابی به 60 فریم در ثانیه در بیشتر مواقع وجود دارد، از جمله DLSS و سایر روش‌های ارتقاء، حتی ماشین‌های هیولا نیز در نهایت در بالاترین تنظیمات پرچم سفید را پرتاب می‌کنند. همکاران ما در PC Games Hardware بار نامتناسب پردازنده را به عنوان یک مشکل خاص شناسایی کرده‌اند - شما تمام موارد ضروری را در تست بنچمارک CPU Suicide Squad ما خواهید یافت.

از نظر زیبایی‌شناسی، Suicide Squad: Kill the Justice League به هیچ وجه تعجب‌آور نیست. مدل‌ها، بافت‌ها و جلوه‌های چندضلعی، حرکت به سمت سخت‌افزار با عملکرد بالاتر را در مقایسه با نسل قبل نشان نمی‌دهند. با این حال، نرخ فریم تقریباً همیشه روی 60 فریم در ثانیه قفل شده است و زمان بارگذاری کاملاً مطابق با انتظارات است. به طور خلاصه، کار بیشتری روی بهینه‌سازی انجام شده است تا تأثیر زیبایی‌شناختی.

صدا تقریباً بی‌عیب و نقص است. آهنگ‌ها همگی بسیار الهام‌بخش هستند و جلوه‌ها به خوبی نمونه‌برداری شده‌اند. دوبله اصلی می‌درخشد، هرچند دوبله ایتالیایی کمتر این‌طور است. صدای جدید بتمن به پای کار عالی مارکو بالزاروتی در زمان خودش نمی‌رسد. حتی صدای بیش از حد اغراق‌آمیز ددشات گاهی اوقات کمی با متن تداخل دارد. اجرای بقیه بازیگران عالی است.

لباس برای پول

این واقعیت که Suicide Squad یک بازی سرویس زنده است، به طرز شگفت‌آوری نامحسوس است. جوایز روزانه وجود دارد، اما آنها به سختی قابل توجه هستند و شما دائماً به سمت همکاری سوق داده نمی‌شوید. در پایگاه خود با هیچ بازیکن تصادفی روبرو نخواهید شد، مگر اینکه جلسه خود را برای دیگران باز کرده باشید. البته، هنوز یک فروشگاه معمولی وجود دارد که می‌توانید لباس‌های جدید و پولی، احساسات یا انیمیشن‌های پیروزی بخرید. اگرچه همه اینها صرفاً جنبه تزئینی دارند و کاملاً بی‌ربط به گیم‌پلی هستند، اما هر کسی که واقعاً می‌خواهد از نظر بصری از سایر بازیکنان متمایز باشد، باید دست به جیب شود. برای بقیه، پاسخ روشن است. فقط آن را نادیده بگیرید!

فصل اول در ماه مارس. جوکر در حال آماده شدن است

ظاهراً وارنر می‌خواهد با این روش‌ها چند دلار اضافی به دست آورد، بالاخره قرار است این بازی شما را برای مدتی طولانی سرگرم نگه دارد. حداقل چهار فصل با مضامین مختلف اعلام شده است که اولین فصل آن قرار است در ماه مارس آغاز شود. هر فصل محیط‌ها، ماموریت‌ها، غنیمت‌ها و مهم‌تر از همه، شخصیت‌های قابل بازی جدیدی را برای تقویت تیم شرور شما به ارمغان می‌آورد. همه چیز با یک جوکر کاملاً بازسازی شده شروع می‌شود که می‌توانید به سادگی او را از یک بُعد موازی استخدام کنید. این قطعاً جوکر مارک همیل نیست که قبلاً در شهر آرکهام به پایان خود رسیده بود، بلکه یک شخصیت جدید است. امیدوارکننده به نظر می‌رسد!

تمام این محتوا به صورت رایگان به بازی اضافه خواهد شد. کسانی که مایل باشند می‌توانند در ماه مارس یک Season Pass پریمیوم با جوایز اضافی نیز خریداری کنند. با این حال، در وب‌سایت رسمی، توسعه‌دهندگان تأکید می‌کنند که این Premium Pass نیز منحصراً به محتوای تزئینی محدود خواهد شد.

هرچند چشم‌انداز محتوای رایگان قابل ستایش باشد، بازی با قیمت کامل فروخته می‌شود و به همین دلیل، ما در زمان عرضه انتظار محتوای بیشتری داشتیم. در حالی که ما بیش از 30 ساعت را صرف بازی کردیم، این شامل تمام ماموریت‌های جانبی و چندین جلسه پایان بازی می‌شود. کسانی که صرفاً روی داستان تمرکز می‌کنند، به راحتی می‌توانند در نیمی از زمان به آن برسند. ما فکر می‌کنیم. با 70 یورو، این (هنوز) خیلی کم است.

Anthem بعدی؟ امیدوارم که نه!

بنابراین، توصیف انتشار Suicide Squad. Kill the Justice League به عنوان "بحث‌برانگیز" کم لطفی است. بازی فاقد انگیزه بلندمدت است، بسیاری از ماموریت‌های فرعی تکراری هستند و اکثر مکانیک‌های بازی به سختی توسعه می‌یابند. از سوی دیگر، اکشن پاپ‌کورنی با سرعت سریع و کنترل‌های روان خود امتیاز می‌گیرد، شخصیت‌ها به طرز شگفت‌انگیزی طراحی شده‌اند و داستان دیوانه‌وار نیز لحظات خاص خود را دارد. در حالی که مدتی طول کشید تا با بازی گرم شویم، در نهایت ما را بسیار بیشتر از آنچه انتظار داشتیم سرگرم کرد. این امتیاز به سختی امتیاز را به 7 می‌رساند - اما ما هنوز از یک توصیه بی‌قید و شرط فاصله داریم.

جمع بندی

اکشن وحشی، آزادی عمل عالی و شخصیت‌های شیک ممکن است امتیاز بازی را نجات دهند، اما مشکلات را نمی‌توان کم‌اهمیت جلوه داد. اگر Rocksteady به سرعت تنوع بیشتری به گیم‌پلی اضافه نکند، Suicide Squad به زودی از نفس خواهد افتاد.

از آنجا که آینده Suicide Squad یک نگرانی است. با به‌روزرسانی‌ها و فصل‌ها، این بازی اکشن هنوز می‌تواند به طور قابل توجهی بهبود یابد، گذشته از همه اینها، پایه و اساس خوب آن وجود دارد! با این حال، هنوز جای سوال است که آیا Rocksteady حتی زمان لازم برای گسترش بازی طبق برنامه را خواهد داشت یا خیر. Warner Bros. Games هنوز هیچ آمار رسمی از فروش منتشر نکرده است، اما تعداد کم بازیکنان در Steam خود گویای همه چیز است. چرا باید برای یک بازی محتوا تولید کرد وقتی جامعه مدت‌هاست که از آن عبور کرده است؟ بازی‌هایی مانند Anthem می‌توانند همه چیز را در مورد آن به شما بگویند.

از طرف دیگر، نقدهای مثبت زیادی در استیم وجود دارد که Suicide Squad را ستایش می‌کنند. همچنین نقدهای مثبتی در متاکریتیک وجود دارد. و Rocksteady می‌داند (امیدوارم) که باید هر چه سریع‌تر محتوای بیشتری ارائه دهد تا طرفداران را دوباره به دست آورد. پس بیایید صبر کنیم و ببینیم فصل اول چه چیزی به ارمغان می‌آورد! شاید بازی مانند چهار ضدقهرمان خود به پایان برسد. آنها همچنین غیرقابل کشتن هستند - حتی اگر اکثر مردم قبلاً آنها را کنار گذاشته باشند.

تحلیل فنی بازی Suicide Squad Kill The Justice League کامپیوتر

هفته گذشته، شرکت برادران وارنر بازی GaaS شرکت Rocksteady، یعنی Suicide Squad. Kill the Justice League، را منتشر کرد. این بازی که با موتور Unreal Engine 4 ساخته شده، اکنون زمان آن رسیده است که آن را بنچمارک کنیم و عملکردش را روی پلتفرم PC بررسی کنیم.

برای بنچمارک‌هایمان، از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX580، RX Vega 64، RX 6900XT، RX 7900XTX شرکت AMD، GTX980Ti، RTX 2080Ti، RTX 3080 و RTX 4090 شرکت NVIDIA استفاده کردیم. همچنین از درایورهای ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، GeForce 551.23 و Radeon Adrenalin Edition 24.1.1 استفاده کردیم. علاوه بر این، CCD دوم را روی 7950X3D خود غیرفعال کرده‌ایم.

Rocksteady چند تنظیمات گرافیکی برای تغییر اضافه کرده است. گیمرهای رایانه‌های شخصی می‌توانند کیفیت سایه‌ها، بافت‌ها، مه حجمی و سطح جزئیات را تنظیم کنند. همانطور که قبلاً گزارش دادیم، این بازی از ردیابی پرتو و DLSS/FSR نیز پشتیبانی می‌کند. گیمرهای رایانه‌های شخصی همچنین می‌توانند گزینه‌هایی برای غیرفعال کردن انحراف رنگی، شکوفه، دانه‌بندی فیلم و شعله‌های لنز و همچنین یک اسلایدر میدان دید پیدا کنند.

Suicide Squad هیچ ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای آزمایش‌های خود، از اولین منطقه جهان‌باز که با آن مواجه می‌شوید (پس از ملاقات با فانوس سبز) استفاده کردیم. به نظر می‌رسد این منطقه هم CPU و هم GPU را تحت فشار قرار می‌دهد. به این ترتیب، باید ایده خوبی از نحوه اجرای بقیه بازی به ما بدهد.

برای دیدن نحوه اجرای بازی با انواع مختلف CPU، CPUهای دو هسته‌ای، چهار هسته‌ای و شش هسته‌ای را شبیه‌سازی کردیم. برای آزمایش‌های CPU ما، SMT روی خاموش تنظیم شده بود. Suicide Squad از فناوری ضد دستکاری Denuvo استفاده می‌کند و پس از پنج تغییر سخت‌افزار رایانه شخصی، شما را به مدت 24 ساعت قفل می‌کند. به همین دلیل، ما نتوانستیم با و بدون SMT (Hyper-Threading) تست کنیم. ممکن است فردا این مقاله را با چند تست با SMT به‌روزرسانی کنیم.

در سیستم دو هسته‌ای شبیه‌سازی شده ما، بازی هنگام بارگذاری یک مرحله دچار مشکل می‌شد. از سوی دیگر، پردازنده چهار هسته‌ای شبیه‌سازی شده ما توانست در وضوح تصویر 1080p/حداکثر تنظیمات/بدون ردیابی پرتو، تجربه ثابت 60 فریم بر ثانیه را ارائه دهد. همچنین شایان ذکر است که Suicide Squad. KTJL می‌تواند به طور مؤثر از پنج رشته پردازنده استفاده کند. در زیر به مقیاس‌بندی هسته/رشته روی پردازنده شش هسته‌ای شبیه‌سازی شده ما نگاهی بیندازید (پنج هسته از شش هسته پردازنده با سرعت 80-90٪ استفاده شدند).

در وضوح تصویر 1080p/حداکثر تنظیمات/بدون ردیابی پرتو، بازی می‌توانست روی اکثر پردازنده‌های گرافیکی ما به راحتی اجرا شود. Suicide Squad. Kill the Justice League از رابط برنامه‌نویسی DX12 استفاده می‌کند. بنابراین، کمی عجیب است که ببینیم NVIDIA RTX3080 در وضوح تصویر 1080p از AMD RX6900XT و RX7900XTX عملکرد بهتری دارد.

در وضوح تصویر 1440p/حداکثر تنظیمات/بدون RT، پنج پردازنده گرافیکی برتر ما بدون هیچ مشکلی نرخ فریم را به بالای 80 فریم بر ثانیه رساندند. در مورد 4K بومی/حداکثر تنظیمات/بدون RT، پردازنده‌های گرافیکی که توانستند همیشه بالای 60 فریم بر ثانیه بمانند، AMD Radeon RX 6900XT، AMD Radeon RX 7900XTX و NVIDIA GeForce RTX 4090 بودند.

Suicide Squad. KTJL از لکنت‌های پیمایش رنج می‌برد. با این حال، به نظر می‌رسد که مردم در مورد آنها اغراق کرده‌اند. باور نمی‌کنید؟ برخی لکنت‌های پیمایش وجود دارد، اما این یک لکنت شدید نیست. در واقع، مطمئنم که اکثر شما حتی متوجه اکثر آنها نخواهید شد. و نه، به هیچ وجه به آشفتگی که Batman. Arkham Knight در زمان عرضه داشت، نزدیک هم نیست.

از نظر گرافیکی، Suicide Squad. KTJL ترکیبی از همه چیز است. گاهی اوقات، می‌تواند عالی به نظر برسد. اگرچه یک نیروگاه گرافیکی قدرتمند نیست، اما بسیار بالاتر از یک بازی با ظاهر متوسط است. Rocksteady در بیشتر موارد از بافت‌های با کیفیت بالا استفاده کرده است. شخصیت‌های اصلی نیز بسیار دقیق هستند. به علاوه، بازی اشیاء تخریب‌پذیر زیادی دارد. بزرگترین مشکل این بازی این است که زمان روز کاملاً پویا دارد و از RTGI و RTAO پشتیبانی نمی‌کند. 

به همین دلیل، در شرایط خاص می‌تواند مسطح یا شسته شده به نظر برسد. این مشکلی است که بر همه بازی‌های رستری که سیستم زمان روز کاملاً پویا دارند، تأثیر می‌گذارد. و سپس LOD بسیار پایینی داریم که می‌تواند باعث شود نماهای پانوراما ناامیدکننده به نظر برسند. اگر یک کلمه وجود داشته باشد که بتواند گرافیک بازی را به طور کامل توصیف کند، کلمه "ناهماهنگی" است. بعضی وقت‌ها می‌تواند عالی به نظر برسد و بعضی وقت‌ها هم می‌تواند بد به نظر برسد.

روی هم رفته، به نظر نمی‌رسد Suicide Squad. Kill the Justice League به پردازنده گرافیکی رده بالا نیاز داشته باشد. از این گذشته، AMD Radeon RX Vega 64 می‌تواند به طور متوسط 60 فریم در ثانیه را در وضوح تصویر 1080p/Max Settings اجرا کند. یک پردازنده چهار هسته‌ای مدرن نیز می‌تواند منطقه جهان باز خود را با بیش از 60 فریم در ثانیه در همه زمان‌ها اجرا کند. بنابراین، اگر با لکنت‌های شدید مواجه شدید، پیشنهاد می‌کنم برنامه‌های پس‌زمینه خود را غیرفعال/بسته کنید. من چندین بار گفته‌ام که برنامه‌های پس‌زمینه می‌توانند چرخه‌های CPU را مصرف کنند و باعث لکنت شوند. این چیز جدیدی نیست.

من نمی‌گویم که می‌توانید یک تجربه بدون لکنت داشته باشید. خیر. بازی از برخی لکنت‌ها رنج می‌برد. با این حال، آنها به هیچ وجه به آنچه در سایر عناوین بهینه نشده دیده‌ایم، نزدیک نیستند. همچنین، همانطور که قبلاً گفتم، بازتاب‌های Ray Tracing آن به همان اندازه که می‌توانند ناامیدکننده باشند، ناامیدکننده هستند. از آنجایی که این بازتاب‌های RT بار CPU را افزایش می‌دهند، مشکلات عملکردی بیشتری را برای کسانی که پردازنده‌های ضعیف‌تری دارند، به همراه خواهند داشت. و باز هم، آنها چیز خاصی به بازی اضافه نمی‌کنند. Suicide Squad به RTGI و RTAO نیاز دارد، نه بازتاب‌های RT. بنابراین، حتماً آنها را غیرفعال کنید.

تفاوت‌های بین نسخه‌های رایانه شخصی و PS5

Suicide Squad همان ارائه پایه را در رایانه شخصی و PS5 حفظ می‌کند، اما ردیابی اشعه در رایانه شخصی به ایجاد صحنه‌های با نورپردازی واقع‌گرایانه‌تر کمک می‌کند و در نتیجه بازتاب‌های غیرمستقیم بسیار بهتر به نظر می‌رسند. کیفیت تصاویر در هر دو پلتفرم تقریباً یکسان است، اما نسخه رایانه شخصی واضح‌تر به نظر می‌رسد که ممکن است نتیجه ارتقاء برتر DLSS در مقایسه با آنچه که به نظر می‌رسد یک راه‌حل مبتنی بر FXAA یا TAA در PS5 باشد، باشد.

فاصله ترسیم، جلوه‌های ذرات و مدل‌های شخصیت، سطح جزئیات یکسانی را در هر دو پلتفرم نشان می‌دهند، بنابراین تفاوت زیادی بین هر دو نسخه وجود ندارد. با این اوصاف، خیلی عجیب است که Suicide Squad روی PS5 هیچ حالت گرافیکی برای انتخاب ندارد؛ فقط یک حالت عملکرد استاندارد 60 فریم بر ثانیه وجود دارد و تمام.

همانطور که قبلاً اشاره شد، تصمیم به استفاده از Unreal Engine 4 به جای 5، مزیت قابل توجهی برای عملکرد دارد - و خوشحالیم که گزارش می‌دهیم Suicide Squad در هر دو پلتفرم آزمایشی ما عملکرد بسیار خوبی دارد. نسخه PS5 قادر است نرخ فریم خود را به شکلی پایدار نگه دارد و در حالی که گاهی اوقات افت‌هایی وجود دارد - در بیشتر موارد، تجربه‌ای نسبتاً پایدار است. حتی در رایانه شخصی، VSync را روشن نگه داشتیم و بازی حتی در طول درگیری‌های فشرده نیز توانست به راحتی پیش برود.

در مورد زمان بارگذاری، بارگذاری یک فایل ذخیره در PS5 ما حدود 10 ثانیه طول می‌کشد - که خیلی طولانی نیست اما خیلی هم چشمگیر نیست. ما نتایج مشابهی را در رایانه شخصی مشاهده کردیم که حدود ۱۳ تا ۱۴ ثانیه طول کشید تا با ربات‌ها در صف قرار گیرد و در یک فایل ذخیره بارگذاری شود - که باعث می‌شود گمان کنم که توسعه‌دهنده احتمالاً بازی را برای SSD PS5 یا API DirectStorage ویندوز بهینه نکرده است.

در پایان، Suicide Squad. Kill The Justice League یک بازی با ظاهر عالی است که از موتور Unreal Engine 4 شرکت Epic برای ساخت مدل‌های شخصیت‌های جهان باز و واقع‌گرایانه جذاب از نظر بصری استفاده خوبی می‌کند.

عملکرد کنسول

از نظر بصری، سری X و PS5 با نسخه PC که در حداکثر تنظیمات High اجرا می‌شود، مطابقت نزدیکی دارند، هرچند سایه‌ها و LoD کمی پایین‌تر و بدون بازتاب‌های ردیابی شده با اشعه که PC ارائه می‌دهد. هر دو یک هدف کامل ۴K را ارائه می‌دهند، اما هندسه واقعی در هر دو با سطح ۱۸۰۰p شمارش شده با حداقل ۲۲۴۰x۱۲۶۰p به حداکثر می‌رسد، که نشان می‌دهد DRS در اینجا فعال است.

 انتخاب بین TAA یا DLSS فقط در رایانه شخصی موجود است و به این واقعیت اشاره دارد که PS5 و سری X احتمالاً از TAA نیز استفاده می‌کنند. این کنسول تصویری بسیار تمیزتر و واضح‌تر از سری S ارائه می‌دهد، اگرچه افزایش چشمگیر تعداد پیکسل‌ها و کیفیت بافت دلیل اصلی آن است. هر دو از آثار مصنوعی و سایه‌گونی در TAA رنج می‌برند، به همین دلیل من فکر می‌کنم که از TAA و DRS استفاده می‌کنند. در حالی که سری S به یک پایه ثابت 900p (از همه نظر) متکی است و با استفاده از FSR1 به 1080p برمی‌گردد.

بافت‌ها در سری S از هر دو کنسول بزرگتر کیفیت پایین‌تری دارند، سطح جزئیات در نماهای متوسط تا بلند به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد، همانطور که آبشار نقشه سایه و وضوح تصویر نیز همینطور است. بازتاب‌های فضای صفحه نیز غیرفعال شده‌اند، که بازتاب‌های پویا را حذف می‌کند و به معنای بازتاب کمتر نور با سایه تیره‌تر به بیشتر سطوح همراه با کاهش حجم است. در کل، سری S در مقایسه با کامپیوتر به ترکیبی از تنظیمات پایین و متوسط نزدیک‌تر به نظر می‌رسد. و در مقایسه با سری X و PS5، با افت شدید کیفیت تصویر و عملکرد کمی بدتر، رنج می‌برد.

 سری X به طور متوسط با وضوح بالاتری اجرا می‌شود - به عنوان مثال، در یک نمای دور در سطح شهر، در PS5 وضوح تصویر 1440p و در سری X وضوح تصویر 1620p بود. این بیشتر یک تفاوت آکادمیک است تا چیزی که واقعاً متوجه آن شوید، اما نشان می‌دهد که از پردازنده گرافیکی گسترده‌تر سری X برای نمایش پیکسل‌های بیشتر استفاده می‌شود.

عملکرد کامپیوتر

کامپیوتر از نظر عملکرد چندان مثبت نیست، با گزینه‌هایی که سطح محدودی از تنظیمات را ممکن می‌سازند. بازتاب‌های ردیابی‌شده با پرتو (Ray Traced reflections) یک پیشرفت خوشایند اما جزئی نسبت به کنسول‌ها هستند، با این حال در دستگاه AMD RX 6800 من خراب هستند. DLSS همچنان انتخاب پیش‌فرض برای بازیکنان انویدیا و بهترین تعادل بین عملکرد و کیفیت تصویر خواهد بود.

 در AMD یا Steam Deck شما می‌توانید TAA یا FSR1 AMD را انتخاب کنید، به این معنی که هرچه وضوح پایه پایین‌تر باشد، کیفیت تصویر بدتر می‌شود. با RX 6800 و Zen 2 5600x من در تنظیمات 4K TAA DRS High برای مطابقت با کنسول‌ها، شاهد بازی‌ای هستیم که می‌تواند سطح مناسبی از 60 فریم در ثانیه را در آن نبردهای کوچک‌تر حفظ کند و اغلب 4K کامل است.

با فعال بودن بازتاب‌های ردیابی‌شده با پرتو، مدیریت، پیمایش و داده‌های افزایش‌یافته BVH بر CPU و پهنای باند تأثیر می‌گذارد. در این دستگاه، و احتمالاً حتی دستگاه‌های قدرتمندتر، باعث عملکرد وحشتناکی می‌شود. به همین دلیل، من به هیچ وجه نمی‌توانم ردیابی پرتو را توصیه کنم. 

با وجود تاخیرهای حدود ۳۰ میلی‌ثانیه و پرش‌های بزرگ ۱۵۰ میلی‌ثانیه‌ای هنگام سفر و نبرد در شهر، و به دلیل تلاش موتور برای بهبود عملکرد، افت رزولوشن شدیدتری رخ می‌دهد، درست همانطور که در نسخه کنسول می‌بینیم. استفاده از پردازنده گرافیکی می‌تواند بسیار کم شود و به طور کلی هرگونه توصیه‌ای بی‌فایده است زیرا به نظر می‌رسد عملکرد بازی بیشتر تحت تأثیر کد است تا سخت‌افزار، گذشته از غیرفعال کردن ردیابی پرتو که به بدترین موارد مشاهده شده در اینجا کمک می‌کند.