خرید بازی کامپیوتر Robocop Rogue City PC

معرفی بازی Robocop Rogue City PC

RoboCop: Rogue City یک بازی تیراندازی اول شخص است که در سال ۲۰۲۳ توسط Teyon توسعه داده شده و توسط Nacon منتشر شده است. این بازی دارای یک داستان اصلی بر اساس فیلم‌های RoboCop است که پیتر ولر نقش خود را به عنوان شخصیت اصلی بازی می‌کند. این بازی در نوامبر ۲۰۲۳ برای پلی‌استیشن ۵، ویندوز و ایکس‌باکس سری X/S منتشر شد.

شاید روبوکاپ در کنار ترمیناتور، زنومورف و شکارچی، یکی از نمادین‌ترین شخصیت‌های داستانی سینما باشد، اما هرگز اقتباسی مناسب از او در بازی‌های ویدیویی صورت نگرفته است. در سال ۲۰۲۳، یک استودیو تصمیم گرفت این چالش را بپذیرد که واکنش طرفداران این حماسه را برانگیخت. دلیل این امر این است که تیون مسئول فاجعه رمبو: بازی ویدیویی است. 

با این حال، به نظر می‌رسد استودیوهای لهستانی از اشتباهات خود درس گرفته‌اند. روبوکاپ: شهر سرکش، به دور از آن پاکسازی پیش‌بینی‌شده، می‌تواند یکی از شگفتی‌های پایان سال باشد. وقت آن است که خیابان‌های کثیف شهر دیترویت را بررسی کنیم.

 ۵۰٪ انسان، ۵۰٪ ماشین، ۱۰۰٪ پلیس

این اقتباس از روبوکاپ در درجه اول مخاطبان نسل انفجار جمعیت و دیگر علاقه‌مندان به سینما را که در دهه ۸۰ بزرگ شده‌اند، هدف قرار می‌دهد. در نتیجه، این بازی تیراندازی اول شخص که توسط ناکون منتشر شده است، کم و بیش اشاراتی به سه فیلم اول دارد. 

چه مکان‌های کاوش‌شده باشد، چه شخصیت‌های روبرو، چه سلاح‌های استفاده‌شده و غیره، همه چیز در اینجا بهانه‌ای برای جلب توجه است، اما به‌ویژه از نوع نوستالژیک، برای طرفداران افسر پلیس سایبرنتیک. استودیو Teyon این را به خوبی درک می‌کند و این جامعه‌ی متعهد را که ۳۵ سال منتظر یک بازی ویدیویی RoboCop بوده‌اند که در حد شاهکارهای قهرمانشان باشد، هدف قرار داده است.

در دنباله فیلم RoboCop 2، ما به درون پوسته فلزی RoboCop اصلی الکس مورفی می‌غلتیم و دیترویت را از وجود جنایتکاران پاک می‌کنیم.

تریلر بازی Robocop Rogue City کامپیوتر

در آینده‌ای نزدیک، شهر دیترویت تقریباً به طور کامل در دست شرکت خصوصی غول‌پیکر Omni Consumer Products یا به اختصار OCP است. این شرکت که بخش‌های بزرگی از ارتش آمریکا را کنترل می‌کند و همچنین نیروی پلیس محلی را تأمین مالی می‌کند، قصد دارد به زودی تمام زندگی عمومی در شهر را خصوصی‌سازی کند. 

بنابراین، گام بعدی این شرکت بزرگ شامل اجرای یک پروژه نوسازی در مقیاس بزرگ به نام Delta City و تجهیز نیروی پلیس به ربات‌های جنگی ED-209 است که قرار است جایگزین افسران عادی شوند. با این حال، تولید افسران اجرای قانون مکانیکی به دلیل مشکلات فنی متوقف شده است، به همین دلیل OCP به دنبال جایگزین‌هایی است.

وقتی الکس مورفی، پلیس دیترویت، هنگام شکار باندش توسط کلارنس بودیکر، رئیس مخوف دنیای زیرزمینی، دستگیر و به طرز وحشیانه‌ای اعدام می‌شود، باب مورتون، مدیر اجرایی مشتاق OCP، ادعای مالکیت جسد او را می‌کند. او تیمی از دانشمندان را مأمور می‌کند تا یک هیبرید انسان-ماشین بسازند که به سه اصل پایبند است: خدمت به خیر عمومی، محافظت از بی‌گناهان و اجرای قانون. با وجود برنامه‌ریزی‌اش، او تیزبینی و همدلی مورفی را دارد و قادر به تصمیم‌گیری‌های دشوار است. او چیزی کمتر از یک پلیس درجه یک نیست: روبوکاپ.

اگرچه طرح داستان Robocop Rogue City طوری به نظر می‌رسد که انگار از یک فیلم درجه دو فراموش‌شدنی که مستقیماً به صورت ویدیویی عرضه شده، آمده است، اما این فیلم محصول ۱۹۸۷ یک اثر کلاسیک غیرقابل انکار است. روبوکاپ که توسط اد نویمایر نوشته شده و توسط پل ورهوفن، کارگردان هلندیِ به شدت عجیب و غریب، کارگردانی شده است، اکشن علمی تخیلی خونین را با نقدی گزنده از سرمایه‌داری و حملات اجباری ورهوفن به فاشیسم، نظامی‌گری و تبلیغات رسانه‌ای ترکیب می‌کند. 

دنباله‌های اروین کرشنر (امپراتوری ضربه می‌زند) و فرد دکر (جوخه هیولا) از سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۳ نتوانستند به موفقیت گیشه یا کیفیت فیلم اول برسند. با وجود بازسازی این فیلم در سال ۲۰۱۴، امروزه اکثر مردم احتمالاً وقتی نام RoboCop را می‌شنوند، به نسخه اصلی ساخته ورهوون فکر می‌کنند.

همه به همان شکل

استودیوی توسعه Teyon، که پیش از این با اقتباس از مجموعه فیلم‌های شناخته‌شده‌ای مانند Terminator و Rambo برای خود نامی دست و پا کرده است، اکنون در تلاش است تا با RoboCop: Rogue City (همین حالا بخرید / ۴۲.۴۹ یورو) جانشینی شایسته در قالب بازی ویدیویی خلق کند. پیتر ولر، بازیگر RoboCop، حتی به غرفه صدا دعوت شد تا بار دیگر صدای خود را به این شخصیت بدهد. و، مطابق با روحیه ورهوون، خشونت اغراق‌آمیز، که از ویژگی‌های اصلی فیلم است، در Rogue City بازمی‌گردد.

تریلر بازی Robocop Rogue City PC

داستان پس از وقایع RoboCop 2 آغاز می‌شود و چندین عنصر داستانی از دنباله آن را در خود جای داده است. OCP هنوز در تلاش است تا جانشین مناسبی برای RoboCop به بازار عرضه کند و داروی Nuke دیترویت را کاملاً در چنگ خود گرفته است. با این حال، نقطه عطف اصلی داستان، ورود یک جنایتکار بزرگ جدید است: «مرد جدید شهر» باندهای مختلفی را دور خود جمع کرده و در حال آماده شدن برای به دست گرفتن کنترل دنیای زیرزمینی و در نهایت کل شهر است. ظاهراً، این تازه وارد همچنین با RoboCop مشکل شخصی دارد.

در همین حال، انتخابات شهرداری در راه است، جایی که شهردار فعلی، ماروین کوزاک، باید با جان میلز، از حامیان OCP که می‌خواهد دلتا سیتی را ایجاد کند و دیترویت را به یک شرکت‌سالاری تبدیل کند، رقابت کند.

 روبوکاپ و همکارش آن لوئیس درست در ابتدای بازی به ماموریتی با توجه بالای رسانه‌ای فراخوانده می‌شوند. مجرمان کنترل یک ایستگاه تلویزیونی را به دست گرفته‌اند و در حالی که دوربین‌ها روشن هستند، گروگان گرفته‌اند. بنابراین ما از طریق در ورودی وارد ساختمان می‌شویم و با تیراندازی راه خود را باز می‌کنیم تا اینکه با گروگان‌گیرها روبرو می‌شویم.

رهبری در پاهایتان، رهبری در دشمنانتان

طبق معمول روبوکاپ، ما با سبکی یک بولدوزر از راهروها عبور می‌کنیم. اگر برای حرکت سریع و چابکی ارزش قائل هستید، این مکان برای شما مناسب نیست. از نظر سرعت، روبوکاپ بیشتر شبیه یک تانک است تا یک ماشین اسپرت، اما او همچنین دوام و قدرت آتشی دارد که با آن برابری می‌کند.

به خصوص در مراحل اولیه بازی، دشمنان عملاً هیچ مشکلی برای ما ایجاد نمی‌کنند. و حتی اگر کتک بخوریم، اقلام درمانی کافی در اختیار ما قرار دارد تا به سرعت هرگونه آسیبی را ترمیم کنیم. مانند یک تیرانداز ریلی یا یک بازی خونین به خصوص Whack a Mole، ما بدون تزلزل به جلو گام برمی‌داریم و گاهی اوقات روی چیزی که قرار است بمیرد کلیک می‌کنیم. 

ورود آسان به بازی از یک سو تضمین می‌کند که می‌توانیم بدون هیچ مانعی دنیای بازی را کشف کنیم و با سلاح‌های مختلف آشنا شویم، و از سوی دیگر، به وضوح نشان می‌دهد که چرا RoboCop چنین دارایی ارزشمندی برای اداره پلیس دیترویت است.

بعداً، حریفان ما زرادخانه سلاح‌های بزرگتر و خطرناک‌تری در اختیار دارند و سطح دشواری به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. سپس ما باید بیشتر از محیط به عنوان پوشش استفاده کنیم و خود را با سلاح‌های مختلف آشنا کنیم تا دشمنان را در اسرع وقت از بین ببریم. واحدهایی با تفنگ‌های تک تیرانداز قدرتمند و موشک‌اندازها، به ویژه، ما را به چالش می‌کشند، که اغلب در صورت برخورد، منجر به پایان فوری بازی می‌شود.

 در عوض، ما همچنین می‌توانیم سلاح‌هایی را از دشمنان شکست خورده به عنوان پاداش بگیریم و از ویرانی با مسلسل‌های غول پیکر، یوزی‌ها، تفنگ‌های تک تیرانداز و بازوکاها لذت ببریم. با این حال، در ابتدا، ما فقط با تپانچه خود انبوهی از دشمنان را مانند چاقویی داغ که از یک تکه کره نرم عبور می‌کند، برش می‌دهیم. این کمک می‌کند که دشمنان ما اغلب خیلی باهوش‌تر از محصول لبنی ذکر شده نیستند.

در طول مسیر، ما شواهد را جمع‌آوری می‌کنیم، اشیاء را اسکن می‌کنیم، اسرار را پیدا می‌کنیم و گروگان‌ها را نجات می‌دهیم، که بر رتبه‌بندی ماموریت ما تأثیر می‌گذارد و در نهایت به امتیاز تجربه تبدیل می‌شود که می‌توانیم در استعدادهای خود سرمایه‌گذاری کنیم. حتی در دنیای RoboCop، کار خوب پلیسی به چیزی بیش از مهارت‌های سلاح نیاز دارد؛ حوزه‌هایی مانند استنتاج و روانشناسی نیز می‌توانند ارتقا یابند.

 این موارد می‌توانند به ما کمک کنند، به عنوان مثال، غنیمت یا تجربه بیشتری کسب کنیم، ماموریت‌های جانبی پنهان را پیدا کنیم یا در مکالمات نشان دهیم که حریف ما کدام پاسخ را ترجیح می‌دهد. از آنجایی که ما از همان ابتدا یک ماشین جنگی قدرتمند هستیم، تمرکز بر استعدادهای کمتر تهاجمی کاملاً منطقی است. ما همچنین در طول بازی تجربه کافی کسب می‌کنیم تا اگر نه همه، حداقل بخش بزرگی از مهارت‌ها را باز کنیم.

همچنین می‌توانیم سلاح خدماتی خود، Auto-9، را که تنها سلاح بازی با مهمات بی‌نهایت است، ارتقا دهیم. این کار با استفاده از مادربردها انجام می‌شود که در جعبه‌ها پیدا می‌کنیم یا به عنوان پاداش ماموریت دریافت می‌کنیم. سپس می‌توانیم بردهای مدار مختلفی را به آنها وصل کنیم که مثلاً زمان بارگذاری مجدد ما را کاهش می‌دهد یا اثرات خون‌آلود را افزایش می‌دهد.

با وجود برتری ما، همه چیز در اولین ماموریت به راحتی پیش نمی‌رود. مورفی ناگهان دچار خطاهای سیستمی و تصاویر عجیب و غریبی می‌شود که او را موقتاً ناتوان می‌کند و تقریباً منجر به تلفات غیرنظامی بیشتر می‌شود.

مکس بکر، مدیر اجرایی OCP، که جنبه انسانی RoboCop را خاری در چشم خود می‌داند، متعاقباً به او دستور می‌دهد که پس از هر ماموریت در یک جلسه درمانی شرکت کند. اگر هویت الکس مورفی مانعی برای او باشد، بکر حاضر است این بخش از شخصیت RoboCop را به طور کامل پاک کند. ما با نوعی ربات‌زدایی تهدید می‌شویم.

محافظت و خدمت

جذابیت یک بازی تیراندازی بیش از هر چیز در سکانس‌های اکشن آن نهفته است، که باید نفس‌گیر، انفجاری و قادر به بازسازی خود در طول یک ماجراجویی باشند که تکمیل آن ۸ تا ۱۰ ساعت طول می‌کشد. RoboCop: Rogue City بار دیگر بسیار جذاب و هیجان‌انگیز است، اما با افتخار از پس آن برمی‌آید. شما اغلب همین کار را انجام خواهید داد، یعنی انبوهی از اراذل و اوباش و دیگر پانک‌ها را از بین ببرید، اما همیشه با سبکی خاص. بازی تیراندازی اول شخص Nacon از طریق گیم‌پلی، قدرت عظیم و ویرانگر یک افسر پلیس شکست‌ناپذیر و توقف‌ناپذیر (یا تقریباً) را منتقل می‌کند.

درگیری‌های متعدد لذت‌بخش، گاهی اوقات هیجان‌انگیز هستند و با خون و خونریزی خاص این حماسه، حق مطلب را در مورد فیلم‌ها (به‌ویژه دو فیلم اول) ادا می‌کنند. جای تعجب نیست که هوش مصنوعی دشمنان فقط برای زنده کردن آنها وجود دارد و کمبود پاسخگویی آنها را با تعداد زیاد جبران می‌کند. حتی مبارزه با غول‌ها، که باید تجربه را بهبود بخشند، به ندرت بدون نقص بودن، نتیجه می‌دهند. خوشبختانه، داستان‌های جنایی به اندازه کافی متنوع هستند که به مبارزات جذابیت بیشتری بدهند. اجرای قانون از طریق خونریزی و طنز، طرفداران را به وجد می‌آورد و این نکته اصلی است.

قبل از شروع اکشن واقعی، الکس مورفی صحنه‌های مختلف جرم را بررسی و جستجو می‌کند تا سرنخ‌هایی را که می‌توانند طرح داستان را پیش ببرند، کشف کند. روی کاغذ، این تمایل برای تبدیل کردن روبوکاپ به یک مأمور اجرای قانون واقعی و نه فقط یک "تانک" ستودنی است. با این حال، لذت تحقیقات اولیه به سرعت جای خود را به یک احساس آزاردهنده از انجام دوباره و دوباره همان کار می‌دهد. 

از ابتدا تا انتهای ماجراجویی، هیچ چیز در این زمینه تغییر نمی‌کند. پلیس در اینجا در حال تحقیق است تا بتواند به مرحله بعدی داستان برود، نه چیزی بیشتر. اضافه کردن مکانیک‌های نقش‌آفرینی در سال ۲۰۲۳ به یک حق ویژه تبدیل شده است، حتی برای FPS های "قدیمی" و روبوکاپ: شهر سرکش نیز از این قاعده مستثنی نیست.

 تیون به افسر پلیس سایبرنتیک ما اجازه می‌دهد تا تجربه کسب کند، توانایی‌های غیرفعال و فعال را باز کند و سلاح خدماتی خود را از طریق آیتم‌هایی که در سراسر مراحل یافت می‌شوند، به طور قابل توجهی بهبود بخشد. این جنبه نقش‌آفرینی (RPG) در پی غرق کردن بازیکنان در این دنیای علمی تخیلی است، اما در واقعیت تأثیر کمی بر تجربه گیم‌پلی دارد. روبوکاپ (RoboCop) در تمام لحظات، روبوکاپ باقی می‌ماند. بقیه فقط یک توهم است!

دومو آریگاتو، آقای رباتو

نحوه رفتار مورفی در این جلسات و سایر مکالمات، بر روند بعدی و پایان داستان تأثیر می‌گذارد. در حالی که یک داستان واقعاً شاخه‌دار وجود ندارد، سرنوشت برخی از شخصیت‌های اصلی، مانند نتیجه انتخابات شهرداری یا وضعیت روبوکاپ به عنوان یک انسان یا دارایی OCP، می‌تواند تحت تأثیر تصمیمات ما قرار گیرد.

Robocop Rogue City اساساً یک بازی تیراندازی نسبتاً خطی است، اما مناطقی که ما بازدید می‌کنیم همیشه دارای ماموریت‌های فرعی برای تکمیل و اسراری برای کشف هستند که ارزش تکرار را افزایش داده و کاوش را تشویق می‌کنند. ما بیشتر از برخی مناطق بازدید می‌کنیم، به این معنی که می‌توانیم چندین بار با NPC های یکسانی که اعمال ما را به خاطر دارند، روبرو شویم. به عنوان مثال، ما یک هنرمند گرافیتی را با یک هشدار رها کردیم و بعداً یک اثر هنری اختصاص داده شده به روبوکاپ را روی دیوار یک ساختمان به عنوان تشکر کشف کردیم.

به طور کلی، لحظات خارج از داستان اصلی، که در آن ما به سادگی کار خود را به عنوان مأموران اجرای قانون انجام می‌دهیم، از بهترین لحظات بازی هستند. ما گربه‌ها را از خانه‌های در حال سوختن نجات می‌دهیم، جریمه پارکینگ صادر می‌کنیم و جرایم را حل می‌کنیم، همیشه با یک جمله کوتاه و مختصر.

 اگرچه دیترویت به عنوان یک کلان‌شهر ناامید به تصویر کشیده شده است که در آن افراد بی‌گناه هر روز عزیزان خود را از دست می‌دهند، اما شهر سرکش، در کنار سرنوشت‌های غم‌انگیز، حاوی مقدار مناسبی از طنز نیز هست. این اغلب مسئولیت خود شخصیت اصلی است که واکنش‌های خشک و بی‌احساس او در تضاد کامل با احساسات اغلب افراطی همتایانش قرار دارد.

 لحن به طور کلی بسیار خوب انتخاب شده است و نویسندگی کاملاً برای یک بازی اکشن سرراست کافی است. گیم‌پلی شکوفا می‌شود، مانند تصمیمات، سیستم سطح‌بندی و سلاح‌های مختلف، که طراحی و عملکرد آنها همگی بر اساس فیلم‌ها است، به خودی خود بسیار خوب هستند، اما در کنار هم، RoboCop: Rogue City را بالاتر از سایر عناوین صرفاً دارای مجوز قرار می‌دهند.

نوآوری به جای تقلید

عشق به منبع اصلی در هر لحظه مشهود است و واضح است که تیون عناصری را که طرفداران از یک عنوان RoboCop می‌خواستند، درک کرده است. مکان‌ها خارق‌العاده به نظر می‌رسند و احساس می‌کنیم که مستقیماً در دنیای فیلم غرق شده‌ایم. گذشته از ولر، هیچ‌کس از بازیگران اصلی در این بازی دخیل نیست، اما مدل‌های شخصیتی لوئیس، کوزاک، گروهبان رید و دیگر چهره‌های آشنا از روی بازیگران مربوطه‌شان مدل‌سازی شده‌اند.

اینکه بازی گاهی اوقات کمی بیش از حد به سمت خدمات طرفداران می‌رود، قابل بخشش است، اما همچنان یک انتقاد بجاست.همانطور که انتظار می‌رفت، اشارات و ارجاعات زیادی به فیلم‌ها در Rogue City وجود دارد. ارجاعات معمولاً هوشمندانه‌تر از یک نقل قول مستقیم و کلیشه‌ای گنجانده شده‌اند.

با این وجود، داستان شباهت‌های زیادی با دو فیلم اول دارد و از مکان‌ها گرفته تا محصولات و شرکت‌های داستانی در جهان، همه چیز از قبل از یک اسپین‌آف قبلی آشنا است، که باعث می‌شود بازی تا حدودی فاقد اصالت باشد. این به خودی خود مشکلی نیست و از لذت بازی تیراندازی نمی‌کاهد، اما گاهی اوقات باعث می‌شود Robocop Rogue City کمی شبیه یک تقلید یا یک آلبوم از بهترین آهنگ‌ها به نظر برسد تا یک دنباله واقعی.

به نظر می‌رسد استودیو از این واقعیت آگاه است؛ گذشته از همه اینها، بازی صحنه‌ای دارد که در آن شخصیت‌ها ارزش بازسازی‌ها و دنباله‌ها را ارزیابی می‌کنند و دقیقاً به همین نتیجه می‌رسند. تیون با Rogue City ثابت کرده است که حق امتیاز آن در دستان مطمئنی است. اگر دنباله ای وجود داشته باشد، به تیم سازنده اعتماد می‌کنیم که شخصیت را به قلمرویی تا حدودی کمتر آشنا بفرستند، بدون اینکه خیلی از مضامین یا هسته احساسی نسخه اصلی دور شوند.

جمع بندی

تیراندازی سرگرم کننده است، اسلحه‌ها قدرتمند هستند، خشونت به طرز شگفت انگیزی اغراق آمیز است و حتی طنز هم کار می‌کند. علاوه بر این، موسیقی متن، که به شدت از تم اصلی Basil Poledouri از قسمت اول الهام گرفته شده است، کاملاً درجه یک است. اگر این فقط یک گشت و گذار یکباره در دیترویت رترو-فوتوریستی باقی بماند، واقعاً شرم آور خواهد بود. اگر تیون بتواند بر نقاط قوت Rogue City تکیه کند و دفعه بعد کمی بیشتر از همه چیز را ارائه دهد، تقریباً مطمئناً با یک عنوان کاملاً درجه یک سر و کار خواهیم داشت. RoboCop: Rogue City از تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۳ برای رایانه‌های شخصی، پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری X|S در دسترس بوده است. 

روبوکاپ: شهر سرکش (RoboCop: Rogue City) اقتباسی محترمانه و مؤثر از حماسه علمی تخیلی برجسته‌ای به همین نام است... نه بیشتر، نه کمتر. این بازی تیراندازی که توسط Teyon توسعه یافته و توسط Nacon منتشر شده است، با دقت فرمول "بازی اول شخص اول شخص قدیمی" را به کار می‌گیرد، در حالی که تلاش می‌کند از مسیرهای شناخته‌شده با درجات مختلفی از موفقیت فاصله بگیرد. در نهایت، RoboCop: Rogue City طرفداران این مجموعه و همچنین تمام گیمرهایی که به دنبال اکشن دهه ۸۰ هستند را هیجان‌زده خواهد کرد. ماموریت انجام شد (یا تقریباً انجام شد).

نقاط قوت

• داستانی که به طور کامل در سه‌گانه اصلی ادغام شده است
• احترام به افسانه‌ها
• خدمات طرفداران (پیتر ولر، سلاح‌ها، مکان‌ها، موسیقی و غیره)
• نبردهای شدید و خونین
• شهر دیستوپیایی دیترویت و مناطق نیمه‌باز آن

نقاط ضعف

• کارگردانی بی‌روح
• هوش مصنوعی دشمن
• ابعاد نقش‌آفرینی کم‌استفاده
• اهداف و تحقیقات زائد

تحلیل فنی بازی Robocop Rogue City کامپیوتر

شرکت NACON بازی جدید Robocop از Teyon، خالق Terminator: Resistance، با نام RoboCop: Rogue City منتشر کرده است. این بازی با موتور Unreal Engine 5 ساخته شده و اکنون زمان آن رسیده است که آن را بنچمارک کنیم و عملکردش را روی کامپیوتر بررسی کنیم.

برای بنچمارک‌ها و تحلیل عملکرد RoboCop: Rogue City و کامپیوتر، ما از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX580، RX Vega 64، RX 6900XT، RX 7900XTX از شرکت AMD، GTX980Ti، RTX 2080Ti، RTX 3080 و RTX 4090 از شرکت NVIDIA استفاده کردیم. همچنین از درایورهای ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، GeForce 546.08 و Radeon Adrenalin Edition در تاریخ 23.20.17.05 استفاده کردیم. علاوه بر این، ما CCD دوم را روی 7950X3D خود غیرفعال کرده‌ایم.

Teyon چند تنظیمات گرافیکی برای تغییر اضافه کرده است. گیمرهای رایانه شخصی می‌توانند فاصله دید، سایه‌ها، بافت‌ها، جلوه‌ها و موارد دیگر را تنظیم کنند. همچنین از تمام تکنیک‌های اصلی ارتقاء کیفیت رایانه شخصی پشتیبانی می‌شود. به همین دلیل، می‌توانید از NVIDIA DLSS 3، AMD FSR 2.2، Intel XeSS و TSR UE5 استفاده کنید.

RoboCop: Rogue City هیچ ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای بنچمارک‌های خود، از صحنه زیر استفاده کردیم. از آنجایی که این منطقه دارای اشیاء تخریب‌پذیر زیادی است، باید ایده خوبی از عملکرد بقیه بازی به ما بدهد. برای بنچمارک‌های CPU، وضوح تصویر را نیز به 720p کاهش دادیم (و از حالت عملکرد DLSS استفاده کردیم).

برای دیدن نحوه اجرای بازی با انواع مختلف CPU، CPUهای دو هسته‌ای، چهار هسته‌ای و شش هسته‌ای را شبیه‌سازی کردیم. و نکته عالی این است که برای دستیابی به نرخ فریم خوب در آن، به یک CPU فوق‌العاده قدرتمند نیاز ندارید. حتی روی سیستم دو هسته‌ای ما، توانستیم در تنظیمات 720p/Epic، تجربه گیم‌پلی روان و بدون لگ داشته باشیم. با این حال، وقتی SMT (چندرشته‌ای همزمان) را فعال نکرده بودیم، با مشکلاتی مواجه شدیم. خوشبختانه، این مشکلات با فعال کردن SMT از بین رفتند.

در تنظیمات 1080p/Epic، برای حفظ نرخ فریم بالاتر از 70 فریم بر ثانیه، به پردازنده‌های گرافیکی معادل NVIDIA RTX3080 نیاز دارید. NVIDIA RTX2080Ti ما نیز توانست تجربه‌ای روان ارائه دهد. البته اگر از مانیتور G-Sync استفاده کنید.

در تنظیمات 1440p/Epic، تنها پردازنده‌های گرافیکی که توانستند 60 فریم بر ثانیه ثابت ارائه دهند، AMD Radeon RX7900XTX و NVIDIA RTX4090 بودند. در مورد تنظیمات Native 4K/Epic، تنها پردازنده گرافیکی که توانست به 60 فریم بر ثانیه نزدیک شود، NVIDIA RTX4090 بود.

همانند تقریباً تمام بازی‌های اخیر Unreal Engine 5، RoboCop: Rogue City هم از Nanite و هم از Lumen استفاده می‌کند. و در حالی که به نظر نمی‌رسد Nanite منابع زیادی مصرف کند، Lumen قطعاً این کار را می‌کند. با کاهش تنظیمات به High، توانستیم با وضوح تصویر Native 4K روی قدرتمندترین پردازنده گرافیکی NVIDIA به نرخ فریم ۹۰ فریم بر ثانیه دست یابیم. باز هم، تنظیمات Epic برای Lumen بسیار طاقت‌فرسا است. به هر حال، این نوعی ردیابی پرتو است. بنابراین، وقتی می‌توانید به سادگی تنظیمات را به High کاهش دهید و افزایش عملکرد قابل توجهی داشته باشید، از آن شکایت نکنید.

از نظر گرافیک، RoboCop: Rogue City یک بازی واقعاً زیبا است. اکثر شخصیت‌های انسانی جزئیات بالایی دارند و RoboCop دقیقاً همانطور که او را به خاطر دارید، به نظر می‌رسد. دیدن اینکه Teyon چگونه تکامل یافته است، شگفت‌انگیز است. تفاوت بین مدل سه‌بعدی RoboCop و مدل سیلوستر استالونه در بازی Rambo ساخته Teyon نجومی است. به علاوه، بازی اشیاء زیادی دارد که می‌توانید نابود کنید. بالاخره، ما یک بازی داریم که می‌توانید تقریباً همه چیز را خراب کنید. این بدیهی است که به این معنی نیست که این بازی بی‌نقص است. 

به عنوان مثال، من متوجه چند مشکل در نورپردازی و جلوه‌های بصری که هر از گاهی ظاهر می‌شوند، شدم. بنابراین حتی در بهترین تنظیمات Epic، فاصله دید واقعاً... حماسی نیست. با این حال، من واقعاً هیچ شکایت بزرگی از این بازی ندارم. در مقایسه با عنوان قبلی Teyon، Terminator: Resistance، RoboCop: Rogue City بسیار بهتر به نظر می‌رسد. و این نکته اصلی است که باید اینجا به آن اشاره کنم.

در مجموع، RoboCop: Rogue City در رایانه شخصی به خوبی به نظر می‌رسد و اجرا می‌شود، البته به شرطی که از تنظیمات Epic آن اجتناب کنید. بازی اولین باری که آن را اجرا می‌کنید، سایه‌زن‌های خود را کامپایل می‌کند. ما همچنین هیچ گونه لکنت عمده‌ای در پیمایش تجربه نکردیم. مانند اکثر بازی‌های UE5، این بازی نیز بیشتر به GPU متکی است تا CPU. این یک بازی PC به خوبی صیقل داده شده است. و خوشبختانه، از اکثر تکنیک‌های ارتقاء کیفیت PC پشتیبانی می‌کند. 

متأسفانه، NACON نسخه آزمایشی PC بازی را از Steam حذف کرده است. به همین دلیل، شما نمی‌توانید آن را برای سنجش عملکرد کامپیوتر خود دانلود کنید. این یک مشکل بزرگ است. بنابراین، من واقعاً امیدوارم که NACON و Teyon در آینده دوباره آن نسخه آزمایشی را در دسترس قرار دهند.