خرید بازی G-Force PS3 جیفورس پلی استیشن 3

معرفی بازی G-Force PS3

علاقه‌مندان به بازی‌های ویدیویی همیشه با احتیاط خاصی به بازی‌های مرتبط نگاه می‌کنند. سنت منفی که قبل از ورود این نوع عناوین وجود دارد، در واقع اغلب به عنوان ترمزی برای انتشار آنها در کتابخانه‌های بازی عمل می‌کند. درست است که با توجه به شکست‌های چشمگیری که در سال‌های اخیر در صحنه ظاهر شده‌اند، این بی‌اعتمادی کاملاً موجه به نظر می‌رسد.

 با ورود G-Force به سینما، فیلمی که از جمله موارد دیگر از دوران جدید تثبیت‌شده سه‌بعدی بهره می‌برد، زمان برای نسخه کنسولی آن نیز فرا رسیده است، که مسلماً چند پلتفرمی است و وظیفه دشوار آوردن متقاعدکننده ماجراجویی‌های خوکچه‌های هندی بامزه به صفحه اصلی را بر عهده می‌گیرد.

داستان بازی G-Force پلی استیشن 3

G-Force ماجراهای داروین خوک و دوستانش را روایت می‌کند: بلاستر و خوارز (که آنها نیز به همان دسته حیوانات تعلق دارند)، اسپکلز (یک موش کور ماجراجو) و موچ، یک مگس ماجراجو. داروین و همکارانش که با یک فناوری نوآورانه و پیشرفته که به انسان‌ها اجازه می‌دهد از طریق مترجم همزمان با حیوانات ارتباط برقرار کنند، آموزش دیده‌اند، اکنون بخشی از یک آژانس موازی مخفی هستند که درگیر ماموریت‌های پرخطر هستند.

تریلر بازی G-Force پلی استیشن 3

 هدف اصلی آنها این است که توسط بالاترین مقامات به عنوان ماموران اف‌بی‌آی شناخته شوند، اما این وسواس باید (برای تغییر) جای خود را به نگرانی‌هایی در مورد آینده کره زمین بدهد، که در معرض خطر جدی است، و قهرمانان ما بیش از هر زمان دیگری احساس می‌کنند که زیر سوال رفته است. دشمنی که آنها باید با آن روبرو شوند، یکی از خطرناک‌ترین دشمنانی است که تاکنون در این سیاره ظاهر شده است: یک شرکت مشهور لوازم خانگی انقلابی، به رهبری یک میلیاردر دیوانه و خودبزرگ‌بین، که از کنترل پیروانش فرار کرده است.

گیم پلی بازی G-Force پی اس 3

 در جابجایی بازیگوشانه خود، جی-فورس در ژانری بین پلتفرمر و اکشن قرار می‌گیرد، با برخی تفاوت‌های ظریف - البته بسیار ملایم - از شخصیت مخفی‌کاری. با دید سوم شخص، داروین مسلط است و مانند فیلم، بازیکن مجموعه‌ای از لوازم جانبی جالب از جمله یک اسلحه پلاسما، یک اشعه ایزوله و یک شلاق انرژی را در اختیار دارد.

 با پیشرفت فصل‌ها، این ابزارها می‌توانند ارتقا یابند تا از ویژگی‌هایشان در بخش‌های اکتشافی (همراه با کمی حل معما) یا در جسورانه‌ترین لحظات، که در آن روح اکشن عنوان غالب است، استفاده شود. علاوه بر این، از همان ابتدا، مگس چابک موچ وارد بازی می‌شود که در هر لحظه با یکی از دکمه‌های D-Pad قابل فراخوانی است و می‌توان آن را جعل هویت کرد و آزادانه در محدوده خاصی از عمل کنترل کرد: با آن می‌توان به مجاری رسید و از میان دریچه‌هایی عبور کرد که در غیر این صورت غیرقابل دسترسی بودند.

 در حالی که از یک سو، شخصیت کارتونی معمول، که هم در طراحی مراحل استفاده شده و هم در توانایی‌های خاص داروین شجاع می‌درخشد، می‌تواند علاقه پیچیده‌ترین و سخت‌گیرترین بازیکنان را دلسرد کند، از سوی دیگر، با این حال، پس از دانش عمیق‌تر، واضح به نظر می‌رسد که محصول استودیوهای تعاملی دیزنی، یک محصول معمولی و بی‌روح نیست که با عجله و برای هدف بیهوده کسب درآمد ساخته شده باشد. 

در زیر پوشش پنهان "کودکانه"، مسیر پر پیچ و خم داروین قادر به ارائه پویایی‌های مبارزه سرگرم‌کننده و رضایت‌بخش است. زیرا اگرچه این خوک کوچک در مواجهه با دشمنانی که با آنها روبرو می‌شود کوچک و ناچیز است، اما به چابکی زیاد و ابزارهای نسبتاً کافی مجهز است. به لطف کنترل‌های معمول اکثر بازی‌های تیراندازی کلاسیک، درگیری‌های تماشایی شکل می‌گیرند که در واقع، در حضور بازی‌های اکشن بسیار محبوب‌تر، بی‌ربط به نظر نمی‌رسند.

با آنالوگ چپ، داروین را کنترل می‌کنید، در حالی که با آنالوگ راست، نمای ۳۶۰ درجه را که کاملاً در زمان واقعی قابل تنظیم است، در اختیار دارید. در عوض، ماشه‌های کاربردی پد ۳۶۰ برای مبارزه استفاده می‌شوند: با LT وارد سیستم هدف‌گیری می‌شوید، در حالی که با RT آتش می‌گشایید. دکمه‌های سنتی برای انتخاب سلاح استفاده می‌شوند، به جز دکمه A که می‌توانید از آن برای انجام پرش استفاده کنید. 

سهولت و روانی کنترل‌ها به شما این امکان را می‌دهد که با انبوهی از دشمنان با پویایی خاصی روبرو شوید، که با توجه به نوع درگیری‌هایی که باید با آنها روبرو شوید، ضروری است. در واقع، هر وسیله خانگی خاص نیاز به رویکردی جداگانه دارد و از نظر نوع تجهیزات، خود را از سایر وسایل متمایز می‌کند. بین توسترهای خشمگین، کامپیوترهای دیوانه و اتوهای داغ، دوئل‌ها همیشه متنوع و رضایت‌بخش هستند.

گرافیک بازی G-Force پلی استیشن 3

گرافیک بازی G-Force مستقیماً از فیلمی با همین نام در مورد شخصیت‌های دوست‌داشتنی الهام گرفته شده است، در حالی که به لطف موتور گرافیکی ساخته شده برای این موقعیت، نماهای واقعی را "قربانی" می‌کند. این الهام قطعاً از برخی جهات موفقیت‌آمیز است. اول از همه، شخصیت‌پردازی عالی شخصیت‌ها از نظر طراحی و کیفیت بافت‌ها وجود دارد: داروین در تمام ویژگی‌های "واقعی" خود بازتولید شده است که به دلیل پارک انیمیشن خوب، بیشتر با ویژگی‌های فیلم مطابقت دارد.

 همراهان در ماجراجویی نیز قابل توجه هستند، در حالی که دشمنان، اگرچه بدیع و کاملاً خنده‌دار هستند، اما با چندضلعی‌های کمتر و به طور کلی دقت کمتری ساخته شده‌اند. وضعیت برای تنظیمات بازی متفاوت است. ساختارهای سه‌بعدی که سناریوهای بازی را تشکیل می‌دهند، خود را به تنوع و تمایز وام می‌دهند، اما متأسفانه پالت‌های رنگی از سایه‌هایی استفاده می‌کنند که بیش از حد به خاکستری متالیک نزدیک هستند و تصور کلی را استاندارد می‌کنند.

استفاده از فناوری سه‌بعدی در حوزه سینما هنوز کاملاً با آنچه در محیط خانه قابل پشتیبانی است، مطابقت ندارد، اما با وجود این، توسعه‌دهندگان می‌خواستند نوعی دید سه‌بعدی را با استفاده از عینک‌های دوقطبی با لنزهای قرمز و آبی معرفی کنند. از طریق یک آیتم که از گزینه‌های ویدیویی قابل دسترسی است، می‌توان در هر زمان از بازی، با استفاده از عینک‌های معروف، بدون هزینه اضافی به دید سه‌بعدی تغییر داد: در واقع، این عینک‌ها در بسته بازی گنجانده شده‌اند. نتیجه فقط برای کودکان جالب است.

جمع بندی

G-Force عنوانی با دو چهره است. از یک سو، کپی‌رایت فیلم موفق دیزنی را ارائه می‌دهد - و تا حدودی به همین دلیل، به وضوح مخاطبان جوان را هدف قرار داده است - اما از سوی دیگر، به دلیل تلاش نسبتاً زیاد لازم، به ویژه در سطوح دشواری بالاتر و مکانیک خوب بازی، می‌تواند طرفداران این بخش را که معمولاً به این نوع تولید علاقه‌ای ندارند، جذب کند. 

مبارزات، طرح داستان و گرافیک در سطوح رضایت‌بخشی قرار دارند و می‌توانند از ابتدا تا انتهای تقریباً ده ساعت لازم برای تکمیل ماجراجویی را درگیر کنند. موسیقی متن دلنشین، که مستقیماً از ملودی‌های اصلی منتقل شده است، تصویر بخش‌ها را تکمیل می‌کند و در نهایت G-force را به عنوان یک عنوان مناسب، لذت‌بخش، به‌روز، اما مهم‌تر از همه، کمی از انبوه آهنگ‌های یکنواخت که اغلب به آهنگ‌های ترکیبی آسیب می‌زنند، فاصله می‌گیرد.