خرید بازی ICO and Shadow Of Colossus HD PS3 پلی استیشن 3

معرفی بازی ICO and Shadow Of Colossus HD PS3

در میان «مجموعه‌های HD» بسیاری که اخیراً توسط سونی منحصراً برای PS3 منتشر شده‌اند، دو نسخه اول God of War و این نسخه‌ای که به زودی در مورد آن صحبت خواهم کرد، مطمئناً مورد تحسین و انتظار بیشتری قرار گرفته‌اند، به خصوص به این دلیل که از دست دادن چنین گنجینه‌های گذشته برای نسل جدید مایه تاسف خواهد بود. و اگر کیفیت بالایی وجود ندارد، حداقل در بازسازی دو شاهکار Team Ico، شاعرانگی و گیم‌پلی رویایی بدون تغییر باقی مانده‌اند. 

معماهایی که باعث شدند من عاشق Ico شوم، فضای رویایی آن، چالش خدایان Wander و غول‌های هیولایی که در shadow Of Colossus با آنها روبرو می‌شوم، هنوز وجود دارند و تنها یک «بازنگری» تقریبی از گرافیک که بخش فنی را تقویت نکرده است، به من اجازه نمی‌دهد که از این بازسازی تمجید کنم، هرچند برای کسانی که هیچ یک از دو شاهکار فوق‌الذکر را بازی نکرده‌اند بسیار مفید است. 

با توجه به ماهیت بسیار خاص، باید با احتیاط با آن برخورد شود، برای کسانی که به انحراف از طرح‌های کلاسیک بازی‌های امروزی عادت ندارند، در حالی که پشتیبانی از سه‌بعدی، تروفی‌ها و رنگ‌های روشن‌تر، خرید را برای کسانی که از قبل نسخه‌های اصلی را دارند، توجیه می‌کند.

پلتفرم: PS3
توسعه‌دهنده: Bluepoint Games
ناشر: Sony Computer Entertainment
تعداد بازیکنان: ۱-۲ (همکاری آفلاین)
آنلاین و موارد اضافی: ندارد، پشتیبانی از سه‌بعدی

نوشتن نقدی مانند این آسان نیست. اینکه مجبور باشی در مورد دو بازی که «حرفه» بازی ویدیویی تو را رقم زده‌اند، و چرا که نه، نوجوانی‌ات، صحبت کنی، بدون اینکه بتوانی آن حس واقعی که خاطرات در تو برمی‌انگیزند، لذت کشف و تازگی که سال‌ها پیش در همان جلسات اول حس کردی را به کار بگیری، و مجبور باشی در مورد آنها به شیوه‌ای بی‌طرفانه و مهم‌تر از همه بسیار انتقادی صحبت کنی، تقریباً شبیه خیانت به یک دوست خوب، یا بهتر است بگوییم یک گروه سه نفره، است که ده‌ها و ده‌ها بعدازظهر را با آنها گذرانده‌ای و دو تا از آنها بعد از سال‌ها دوباره ظاهر می‌شوند تا یک بعدازظهر جدید را به تو ارائه دهند (منظورم «آخرین نگهبان» است که تا ابد به تعویق افتاده است).

تریلر بازی ICO and Shadow Of Colossus HD پلی استیشن 3

به هر حال، از تیم آیکو و طراح ارشد آن، فومیتو اوئدا، فقط می‌توان انتظار داشت که رؤیاهایی از طریق یک جوی‌پد و چند چیپ به واقعیت تبدیل شوند. نویسندگان دو بازی منحصر به فرد در ۹ سال برای PS2، که اکنون در یک بلو-ری جمع‌آوری شده‌اند، واضح است که زمان‌های مشابه برای شکل‌گیری فقط می‌توانند به نتایج فوق‌العاده‌ای منجر شوند. 

در Ico و Shadow of the Colossus، شعر بدون نیاز به کلمات یا ترفندهای بازی‌های ویدیویی روایت می‌شود، هیچ HUD (یا تقریباً هیچ)، هیچ آموزشی وجود ندارد، همه چیز در دست بازیکن و در رابطه مستقیم او با شخصیت اصلی بازی است، چه Ico باشد و چه Wander.

برای اینکه بهتر در مورد آن صحبت کنم، هر دو بازی را به عنوان دو موجودیت جداگانه در نظر می‌گیرم (به جز جنبه فنی، تنها نقطه مشترک دو عنصر این "مجموعه").

داستان و شخصیت پردازی بازی ICO and Shadow Of Colossus HD پی اس 3

ایکو: ویدیوی اولیه بر شخصیت اصلی ما (که عنوان از نام او گرفته شده است) تمرکز دارد که به زور به یک قلعه جزیره‌ای برده می‌شود، جایی که همه کودکانی که با یک نفرین کاملاً قابل مشاهده مشخص شده‌اند، پنهان شده‌اند: جرم آنها در واقع داشتن یک جفت شاخ است. خردمندان این "عجیب بودن" خود را به عنوان یک نشانه خوب نمی‌بینند و همانطور که تاریخ به ما می‌آموزد، اگر نمی‌توانید چیزی را بفهمید، آن را بسوزانید یا در صورت شک، آن را پنهان کنید.

سرنوشت می‌خواهد به ما فرصت دوباره‌ای بدهد، فرصتی که بی‌درنگ در قالب موجودی اثیری، سفید و پاک، با ویژگی‌های مبهم زنانه، بر ما ظاهر خواهد شد. نام او یوردا است، اما ما فکر نمی‌کنیم که قهرمان این موقعیت باشیم: کمک متقابل است و هم پرش اشتباه ما و هم حواس‌پرتی ما که دختر را از راهنمایمان دور می‌کند، به معنای پایان بازی خواهد بود. هدف ما فرار بدون آسیب از قلعه خواهد بود، نه بدون جنگیدن و حل معماهای دشوار.

تریلر بازی ICO and Shadow Of Colossus HD پی اس 3

یک طرح ساده، اما آنقدر همدلانه که احساسات زیادی را برمی‌انگیزد، گاهی رویایی، درخشان در مرموز ماندن، بدون دادن هیچ پاسخی، با دیالوگ‌های کوتاه و نامفهوم (که بیشتر آنها به شکل هیروگلیف‌های عجیب رونویسی می‌شوند) مشخص می‌شود و ما را با سردرگمی دلپذیری رها می‌کند.

سایه غول: حضور دو فرد از جنس مخالف که با سرنوشتی غیرمعمول به هم پیوند خورده‌اند، در بازی دوم تیم آیکو نیز مشهود است. اما اگر ملاقات بین کودک نفرین شده و زندانی اثیری اتفاقی باشد، ویدیوی اولیه که در این مورد به عنوان مقدمه استفاده می‌شود، شخصیت اصلی ما را سوار بر اسب، روی پلی طولانی که به معبدی منتهی می‌شود، نشان می‌دهد. روی محراب، جسد بی‌جان زن جوانی به نام مونو قرار دارد.

به نظر می‌رسد واندر، شوالیه سرگردان، با زبانی نامفهوم (مانند زبان آیکو) با آسمان صحبت می‌کند و منتظر پاسخی است که دیری نمی‌پاید. خدایان دولمیر، یک موجودیت دوگانه مرموز، به ما اعلام می‌کنند که فانیان اجازه عبور از مرز آن مکان مقدس را ندارند، اما شخصیت اصلی ما آماده است تا با هر چیزی روبرو شود تا زن را به زندگی بازگرداند، زنی که ما فقط «سرنوشت نفرین شده» متعلق به او را می‌دانیم. 

در سایه‌ی کلوسی‌ها، نگهبانان ۱۶ بت سنگی فناناپذیر موجود در معبد، داستان ما آشکار خواهد شد، داستانی متشکل از نبردهای حماسی و سرزمین‌های متروک برای کاوش با اسب وفادارمان آگرو، اپونای سال ۲۰۰۰. حماسی‌تر از آیکو، به همان اندازه غم‌انگیز و همدلانه، در کل طرح داستان، مداخله‌ی ما در توالی وقایعی که آن را دیکته می‌کنند، حتی آشکارتر و رضایت‌بخش‌تر است، اما در اینجا نیز رمز و راز عمیقی که هر دو بازی را احاطه کرده است، نقاط مشترک پراکنده، هزاران سوال بی‌پاسخ مانده و آن هاله‌ی عرفانی که آنها را حتی در سطح روایت، در چشم‌انداز بازی‌های ویدیویی امروز و زمانه، به مگس‌های سفید تبدیل می‌کند، وجود دارد.

گیم‌پلی بازی ICO and Shadow Of Colossus HD پلی استیشن 3

آیکو: هرگز پیش از این لازم نبوده است که کتابچه‌ی یک بازی ویدیویی را "مطالعه" کنید. ما خودمان را در پایان صحنه‌ی اولیه‌ی بازی می‌یابیم، بدون اینکه حتی متوجه شویم، و شاید حتی کمی گیج و مبهوت منتظر شروع بازی اصلی بمانیم. به هر حال، ما اکنون به نوارهای نجات، نقشه‌های فوق‌العاده دقیق، مکان‌نماها و غیره عادت کرده‌ایم.

 اما بیایید به یاد داشته باشیم که ما در مورد یک بازی مربوط به حدود ۹ سال پیش صحبت می‌کنیم، "کلاسیک قدیمی" در خالص‌ترین شکل آن. به این نکته اضافه کنید که از ۳ دکمه‌ی پد استفاده نمی‌شود و تنها در این صورت است که می‌توانید جذابیت بسیار کم Ico را درک کنید. اقدامات اصلی به پریدن، مبارزه با چوب و شمشیر، دکمه‌ی دایره برای سوئیچ‌ها و اقدامات زمینه‌ای مرتبط خواهد بود، اما قلب بازی دکمه‌ی R1 است.

 این دکمه ما را به طور جدایی‌ناپذیری به یوردا، "شاهزاده خانم" ما برای نجات، متصل می‌کند، اما برای فعال کردن بمب هسته‌ای که چه کسی می‌داند چیست، و همچنین برای از بین بردن دشمنان، ترکیبی را فعال نمی‌کند. این دکمه به سادگی یکی از ساده‌ترین اما ارزشمندترین حرکات در روابط انسانی را فعال می‌کند: ما دست او را می‌گیریم. 

ما او را همراهی خواهیم کرد، مسیر را به او نشان خواهیم داد، اگر از ما دور باشد می‌توانیم او را صدا بزنیم، اما مهم‌تر از همه، او برای بلند کردن او یا دادن اعتماد به نفس قبل از یک پرش خطرناک مفید خواهد بود. اما ما همچنین باید سایه‌های وحشتناکی را در نظر بگیریم که به شکل حیوان یا شیطان هستند و می‌توانند پرواز کنند و روی ما فرود بیایند و تنها هدفشان ربودن دختر جوان و زندانی کردن او در یک ورطه تاریک است که پایان ماجراجویی ما را رقم می‌زند. 

همه اینها با معماهای بسیار دشوار، بدون هیچ کمک، نشانه یا پیشنهادی، چاشنی زده شده است. ما کاملاً تنها خواهیم بود، فقط توانایی، شهود و رفلکس‌های ما به ما اجازه می‌دهد تا به بخش پایانی برسیم.

سایه کلوسوس: اوئدا و همکارانش با کنار گذاشتن سبک مینیمال ICO (اما نه سطح دشواری بالا)، گیم‌پلی‌ای را انتخاب کرده‌اند که بیشتر بر مبارزه و اکشن متمرکز است. واندر می‌تواند تقریباً از هر جایی بتازد، بپرد و بالا برود (همیشه با دکمه R1... به طور خلاصه، اجداد دکمه‌های شانه‌ای، که همیشه در PS2 فراموش شده بودند و اکنون اساس بازی‌های امروزی روی کنسول‌ها هستند). 

نشانگرهای جان و استقامت در معرض دید خواهند بود و با Select به نقشه دنیای وسیع بازی دسترسی خواهیم داشت، با دشمنانی که از قبل کشته شده‌اند و روی نقشه مشخص شده‌اند. با بالا بردن شمشیر به سمت آسمان (اما فقط در صورتی که خورشید به ما بتابد)، پرتوی از نور موقعیت اهداف ما، کلوسی‌ها، را نشان می‌دهد.

 پس از سفر و غلبه بر تله‌های طبیعی، دره‌ها، باتلاق‌ها و دیوارهای سنگی که در طول ماجراجویی خود پیدا خواهیم کرد، وظیفه "ساده" ما کشف نقطه ضعف دشمن تایتانیک ما و یافتن راهی برای ضربه زدن به او با سلاح خود، بالا رفتن از او و بالا رفتن از بدن عظیمش خواهد بود. گیم‌پلی سیستماتیک و گاهی اوقات تکراری است، اما لذت یافتن دشمنان جدید و فکر کردن به استراتژی‌های جدید هر بار بی‌قیمت است.

گرافیک بازی ICO and Shadow Of Colossus HD

نکته دردناک اینجاست. تا الان طوری در مورد این دو بازی صحبت می‌کردم که انگار «تازه منتشر شده‌اند»، و طرح داستانی و گیم‌پلی قدیمی را توصیف می‌کردم که کاملاً در آزمون زمان سربلند بیرون آمده‌اند. متأسفانه، نمی‌توان همین را در مورد گرافیک، که اساس این «بازسازی» با کیفیت بالا است، گفت. 

در واقع، اگر من متقاعد شده باشم که بازی نکردن حداقل یکی از این دو بازی جرم است و این مجموعه برای تازه‌کارهایی که حتی نام آنها را نشنیده‌اند یا برای کسانی که به دلایل مختلف در آن زمان آنها را از دست داده‌اند بسیار مفید خواهد بود، خرید برای کسانی (از جمله خودم) که هنوز نسخه‌های جلد سخت نسخه‌های اصلی (اساساً اولین نسخه‌های محدود روی کنسول‌ها) را دارند، کاملاً توجیه‌پذیر نیست.

 تنها بهبود، علاوه بر سازگاری با وضوح بالاتر، وضوح تصویر و رنگ‌ها است که به کل چیز سبکی تقریباً «کارتونی» می‌دهد (در مورد طراحی شخصیت، حتی اگر شخصاً گرافیکی در مرز سایه‌زنی سلولی را انتخاب می‌کردم، اما درک می‌کنم که حجم کار برای یک «مجموعه» ساده توجیه‌پذیر نیست). اگر لبه‌های تیز شخصیت‌ها با رنگ‌های بسیار روشن کاهش یافته است، نمی‌توان همین را در مورد دنیای بازی گفت، که در آن دیوارها، سنگ‌ها و درختان "مربع‌های بزرگ" کلاسیک را نشان می‌دهند، میراثی از نسخه PS2 و اثری نه چندان دقیق (توسط Bluepoint Games، نه توسط Team Ico افسانه‌ای) که خرید آن را برای کسانی که از قبل بازی را دارند توجیه می‌کند. 

گذشته از مشکلات برخورد سلاح‌ها، در بسیاری از موارد وقتی شمشیر را برای استفاده از چوب پایین می‌گذاریم، به نظر می‌رسد که توسط زمین بلعیده شده است! همچنین مشخص است که چگونه افت نرخ فریم از بین رفته است، برای سخت‌افزار PS3 مدیریت انیمیشن‌های ساده (که کمی دشوار است) و فضاهای وسیع S.o.t.C. که فاقد بافت‌های شایسته بازی‌های امروزی هستند، بازی کودکانه‌ای است. همچنین شایان ذکر است که پشتیبانی سه بعدی، که اکنون در بازی‌های انحصاری سونی همه جا حاضر است، وجود دارد.

موسیقی و صداگذاری بازی ICO and Shadow Of Colossus HD

 در مورد موسیقی، تعداد بسیار کمی از صداهای موجود (در بیشتر موارد، در واقع با صداهایی مانند غرش آبشارها یا صدای گام‌های بسیار سبک ما همراه خواهیم بود) بر فضای غم‌انگیز و مرموز تأکید می‌کنند، بدون اینکه لحظات حماسی را با ارکستراسیون‌های تأثیرگذار نادیده بگیرند.

آنلاین و پخش مجدد

اگر Wander ما را از 10 تا 12 ساعت همراهی کند، با Ico نیمی از این زمان را صرف خواهیم کرد. با توجه به شدت و مدت زمان کوتاه، بازی کردن دوباره آن حتی در یک بعد از ظهر نیز امکان‌پذیر است، اما در "اولین تلاش" تلاش‌ها و مرگ‌های متعدد، زمان بسیار بیشتری طول خواهد کشید. سختی بالا نیز کاری جز افزایش ساعات مورد نیاز برای تکمیل آن نمی‌کند و همین امر در مورد S.o.t.C. نیز صدق می‌کند، که به دلیل ساختار بازی-بازی آن، طولانی‌تر است. 

با تمام کردن آنها، حالت‌های جدیدی باز می‌شوند که همراه با تروفی‌ها و رازهای بی‌شماری که باید کشف شوند، کل بازی را طولانی‌تر می‌کنند و جایگزین حالت آنلاین غایب (و در این مورد بی‌فایده، با توجه به صمیمیت دو بازی مشابه) می‌شوند. سرسختی که ایکوی بیچاره با آن سعی می‌کند با یک چوب چوبی ساده از یوردای بی‌دفاع در برابر سایه‌های وحشتناک دفاع کند، تأثیرگذار است.

جمع بندی

غوطه‌ور شدن در دنیای ایکو و شدو در ICO and Shadow Of Colossus HD  بار دیگر یک تجربه شدید و دلپذیر بود که من آن را به هر کسی که لذت بازی کردن نسخه‌های اصلی را نداشته و به دنبال چیزی جدید و غیرمعمول در چشم‌انداز بازی‌های ویدیویی مدرن است که ارتباط چندانی با "مدرسه قدیمی" ندارد، توصیه می‌کنم. تصادفی نیست که هر دو به عنوان "بازی‌های ویدیویی هنری" در نظر گرفته شدند، مطمئناً اولین بازی‌هایی بودند که بحثی را در مورد آن برانگیختند.

 شعر، پیکسل‌ها را نه با بازسازی فنی وعده داده شده، بلکه با دادن درخشندگی اما نه تمیزی به گرافیک، که برای رقابت با محصول فعلی که بیشتر به فلسفه ظاهر تا محتوا گرایش دارد (اما خوشبختانه نه همیشه) ضروری است، ساخت. در هر صورت، هنر خالص.

بیایید با آن روبرو شویم: مجموعه‌ی Ico & Shadow of The Colossus Collection HD چیزی بیش از بهانه‌ای برای بازی کردن دو تا از بهترین نمونه‌های «هنر در بازی‌های ویدیویی» برای بار هزارم نیست، یا بهتر بگوییم، فرصتی برای معرفی آنها به کسانی که به هر دلیلی آنها را در پلی‌استیشن ۲ از دست داده‌اند. گرافیک HD؟! بله... از نظر بصری همه چیز تمیزتر است... اما آیا فکر می‌کنید واقعاً برای چیزی مهم است؟ 

مطمئناً همه نمی‌توانند این کار را انجام دهند، اما اگر بتوانید در یکی از این دو شاهکار «غرق شوید»، دنیای اطرافتان تغییر خواهد کرد. با کمک موسیقی متن پر از حس ترحم، یک طراحی سطح باشکوه برای آن زمان (و حتی امروز)، شما اسیر یک افسانه خواهید شد که در مرکز آن «موتیف اولیه‌ی بازی ویدیویی» قرار دارد: قهرمانی که برای نجات معشوق خود می‌جنگد. 

در ICO، عشق به محض اینکه دست یوردا را می‌گیرید، متولد می‌شود و هرچه به جلو می‌روید و از او در برابر کسانی که می‌خواهند او را از شما بگیرند دفاع می‌کنید، قوی‌تر و قوی‌تر می‌شود. در Shadow of The Colossus، عشق چیزی خواهد بود که به شما شجاعت و خونسردی می‌دهد تا با Colossiهای عظیمی روبرو شوید که، به هر حال، هیچ کاری با ما نکرده‌اند... و برای آنها نیز احساس دلسوزی خواهید کرد.

 این بازی‌ها مجموعه‌ای عرفانی از عناصر هستند که به شما فرصتی برای توجه به گرافیک نمی‌دهند، که بر سیستم کنترل ناراحت‌کننده سایه می‌اندازد، که در خاطرات شما به عنوان یک گیمر برای همیشه باقی خواهد ماند. راستش را بخواهید، می‌توان آنها را "بازی" نامید... بهتر است آنها را "بازی ویدیویی ساخته شده توسط هنر" تعریف کنیم.

نقاط قوت

• دنیاهای بصری قدرتمند
• طراحی مراحل زیبا
• روح و روانی که در نسخه‌های PS2 وجود نداشت
• دو بازی عالی با قیمت پایین

نقاط ضعف

• هیچ پیشرفتی در انیمیشن‌ها یا دوربین وجود ندارد
• گیم‌پلی می‌تواند مشکل باشد (پریدن، سوارکاری)