خرید بازی SpongeBobs Atlantis SquarePantis 

معرفی بازی SpongeBobs Atlantis SquarePantis PS2

بازی ویدیویی باب اسفنجی آتلانتیس اسکوئرپنتیس (SpongeBob's Atlantis SquarePants) محصول سال ۲۰۰۷، بر اساس فیلم تلویزیونی سال ۲۰۰۷ با همین نام که به عنوان یک قسمت ویژه از سریال تلویزیونی باب اسفنجی شلوار مکعبی پخش شد، ساخته شده است. نسخه‌های Wii و PlayStation 2 توسط Blitz Games و نسخه‌های Game Boy Advance و Nintendo DS توسط Altron توسعه داده شده‌اند.

بنابراین آیا ما تا به حال تصمیم گرفته‌ایم که آیا باب اسفنجی شلوار مکعبی همجنسگرا است یا نه؟ به نظر می‌رسید که این مسئله بی‌سروصدا از بین رفت، شاید وقتی مردم متوجه شدند که بحث کردن در مورد آن چیز احمقانه‌ای است. باب اسفنجی و "شریکش" پاتریک در یک بازی ویدیویی جدید برای نینتندو دی‌اس با هم همکاری می‌کنند، اما این کار کمکی به تثبیت مردانگی آنها نمی‌کند. SpongeBobs Atlantis SquarePantis آلترون نیز از نظر گیم‌پلی سرگرم‌کننده کار زیادی انجام نمی‌دهد، اما جذابیت اسفنج در آن می‌درخشد.

داستان بازی SpongeBobs Atlantis SquarePantis پلی استیشن 2

باب اسفنجی و گروهش - پاتریک، اسکوییدوارد، آقای کرابز و سالی - سوار یک اتوبوس جادویی می‌شوند که با آهنگ کار می‌کند و به شهر گمشده افسانه‌ای آتلانتیس می‌روند تا بتوانند قدیمی‌ترین حباب جهان را ببینند. برای هر فرنچایز دیگری، این داستان مضحک خواهد بود، اما این باب اسفنجی است. عجیب‌تر از زمانی نیست که او سوار بر باسن دیوید هسلفوف شد و سپس به یک جادوگر بادام‌زمینی با گیتار جادویی تبدیل شد. در واقع، در مقایسه با داستان هسلهاف، داستان کمی بی‌روح به نظر می‌رسد. صرف نظر از این، SpongeBobs Atlantis SquarePantis  آن جذابیت عجیب و غریبی را دارد که مجموعه باب اسفنجی را بسیار محبوب کرده است. 

گیم پلی بازی SpongeBobs Atlantis SquarePantis پی اس 2

باب اسفنجی و گروهش در سه جهان سفر می‌کنند: بیکینی باتم، قاره گمشده مو، و آتلانتیس. مراحل اصلی عمدتاً پلتفرمینگ هستند، با ترکیبی از نزاع و حل معماهای سبک. این بازی برای مخاطبان جوان‌تر طراحی شده است، بنابراین هیچ‌کدام از آنها خیلی پیچیده نیستند. مراحل کاملاً ابتدایی هستند، با تمام پلتفرم‌های شناور کلیشه‌ای و گودال‌های بی‌انتهایی که با این ژانر همراه هستند. توسعه‌دهندگان موفق می‌شوند دنیاها را کمی تغییر دهند. در یک مرحله، بازیکنان باید به بالای یک آتشفشان بروند، در حالی که مرحله دیگر آنها را به یک دنیای کامپیوتری شبیه به ترون در آتلانتیس منتقل می‌کند.

نکته عجیب این است که مراحل با اجازه دادن به بازیکن برای انتخاب کسی که می‌خواهد کنترل کند، شروع می‌شوند. اما مشکل این است که مراحل معمولاً به یک یا دو شخصیت خاص نیاز دارند. گاهی اوقات در اواسط مرحله مشخص می‌شود که ما در تمام طول بازی به پاتریک نیاز داشتیم. بنابراین باید به ابتدا برگردیم و شخصیت‌ها را تغییر دهیم. مشکل بزرگتر این است که تغییر شخصیت‌ها همه چیز را از نو تنظیم می‌کند، بنابراین باید با همان آدم‌های بد بجنگیم و همان موانع را از سر راه برداریم. این یک بازی برای بچه‌ها است؛ باید ساده ساخته می‌شد و فقط شخصیت‌های لازم در ابتدا وجود داشتند.

یک حالت چند نفره وجود دارد که به دو بازیکن اجازه می‌دهد هر کدام یک شخصیت را کنترل کنند و با هم در حالت داستانی پیش بروند. با توجه به اینکه بازی تقریباً همیشه دو شخصیت روی صفحه دارد، این ایده خوبی است. با این حال، بخش زیادی از بازی شامل استفاده از یک شخصیت برای رسیدن به مکان‌هایی است که دیگری نمی‌تواند، و باز کردن مسیر جدید برای آنها است.

 این بدان معناست که یک بازیکن باید آنجا بنشیند و منتظر بماند تا دوستش از مرحله عبور کند، سپس او باید او را دنبال کند. دقیقاً سرگرم کننده نیست. در مراحل بعدی، که نبردهای زیادی رخ می‌دهد، داشتن یک دوست برای بازی کردن سرگرم کننده‌تر می‌شود، اما بیشتر بازی تقریباً یک مانع است.

کاش در مراحل بعدی یک بازیکن دوم داشتیم، زیرا در طول بازی تک نفره، هم تیمی هوش مصنوعی بی‌فایده است. او هیچ جنگی انجام نمی‌دهد، بنابراین وقتی ما توسط نگهبانان سلطنتی آتلانتیس احاطه شده‌ایم، فقط یک نفر در حال جنگ است. اگر طرف غیرجنگنده یک احمق مانند پاتریک باشد، اشکالی ندارد، اما انتظار داریم سالی کمی اذیت کند. اینکه مکانیک‌های مبارزه دست و پا گیر هستند و دوربین ثابت، دیدن آن را سخت می‌کند، کمکی به این موضوع نمی‌کند.

بین هر مرحله معمولاً یک مینی‌گیم برای بازی وجود دارد. برخی از آنها، مانند Jellyfish Shooter، بازی‌های سرگرم‌کننده‌ای هستند که با صفحه لمسی کنترل می‌شوند. برخی دیگر، مانند نسخه کپی شده از بازی مبارزه‌ای، باعث می‌شوند آرزو کنیم که کاش توسعه‌دهندگان تمام مبارزات بازی را به این شکل طراحی می‌کردند، نه نسخه ساده‌شده بازی اصلی. همه آنها تقریباً تا زمانی که دوام بیاورند سرگرم‌کننده هستند، که البته یک مینی‌گیم باید همینطور باشد.

گرافیک بازی SpongeBobs Atlantis SquarePantis سونی 2

محیط‌های سه‌بعدی SpongeBobs Atlantis SquarePantis چیز خارق‌العاده‌ای نیستند، اما در به تصویر کشیدن ظاهر و حس دنیای زیر آب باب اسفنجی، کار خوبی انجام می‌دهند. شخصیت‌ها به خوبی متحرک‌سازی شده‌اند و سبک‌های خاص خود را دارند.

صداگذاری بازی SpongeBobs Atlantis SquarePantis

برخی از دیالوگ‌ها کمی نامربوط هستند، مثلاً در مورد پاتریک که واقعاً چیزهای نیمه‌هوشمندانه‌ای می‌گوید. کاش بازیگران در بازی صداپیشگی می‌کردند، یا چند صحنه کوتاه انیمیشنی وجود داشت تا بازی واقعاً بیشتر شبیه کارتون به نظر برسد.

باب اسفنجی و پاتریک با هم شریک هستند و به آن افتخار می‌کنند. چهار شخصیت قابل بازی وجود دارد، همه به جز اسکوییدوارد. بازیکنان همزمان دو شخصیت را کنترل می‌کنند و در صورت نیاز بین آنها جابجا می‌شوند. هر شخصیت توانایی‌های خاص خود را دارد، بنابراین بازیکنان در نهایت برای تکمیل بازی، کنترل همه را به دست می‌گیرند.

جمع بندی

SpongeBobs Atlantis SquarePantis واقعاً دو بازی تقریباً مناسب در یک بازی است. بخش تک نفره بخش‌های جذابی دارد و موفق می‌شود در سطح دشواری مناسب برای مخاطب هدف باقی بماند، اما هنوز هم دست و پا گیر و تکراری است. بخش چند نفره خسته کننده است زیرا برای یک بازی چند نفره کاملاً طراحی نشده است. باب اسفنجی و دوستانش به خوبی نمایش داده شده‌اند و حتی بدون صداگذاری، مانند خود سریال، خنده‌دار و بامزه هستند. قطعاً این عنوان برای طرفداران قدیمی باب اسفنجی مناسب نیست زیرا خیلی آسان است و خیلی کوتاه است که واقعاً آن را به هر کسی که با زمزمه آهنگ تم از خواب بیدار نمی‌شود توصیه کنیم.