خرید بازی SpongeBob SquarePants Lights Camera PANTS 

معرفی بازی SpongeBob SquarePants Lights Camera PANTS PS2

SpongeBob SquarePants: Lights, Camera, Pants! یک بازی ویدیویی بر اساس سریال تلویزیونی SpongeBob SquarePants است. این بازی در اکتبر ۲۰۰۵ برای ایکس‌باکس، پلی‌استیشن ۲، گیم‌کیوب، گیم بوی ادونس و مایکروسافت ویندوز منتشر شد. نسخه‌هایی برای نینتندو دی‌اس و پلی‌استیشن قابل حمل نیز اعلام شد، اما هرگز منتشر نشدند.

طرفداران مجموعه کارتونی فوق سورئال باب اسفنجی شلوار مکعبی در همه گروه‌های سنی هستند که بدون شک گواهی بر جذابیت گسترده این قهرمان زیر آب است. بچه‌ها از شخصیت‌ها و محیط‌های بامزه لذت می‌برند در حالی که بزرگسالان از طنز دلخواه، اشارات به فرهنگ پاپ و شوخی‌های درون داستان قدردانی می‌کنند. حداقل، این همان چیزی است که بسیاری از مردان بالغ شیفتگی خود به باب اسفنجی را برای همسران و دوست دخترانشان توجیه می‌کنند. 

در طول سال‌ها، مجموعه باب اسفنجی از آغاز فروتنانه خود در شبکه نیکلودئون گسترش یافته و اشکال جدیدی را در فیلم‌ها، موسیقی و بازی‌های ویدیویی به خود گرفته است. و ناشر THQ نیز مدت‌هاست که برای برخی از بازی‌های پلتفرمر سنگین بر اساس این مجموعه موفق با نیک همکاری داشته است.

گیم پلی بازی SpongeBob SquarePants Lights Camera PANTS پلی استیشن 2

SpongeBob SquarePants Lights Camera PANTS برای گیم‌کیوب، پلی‌استیشن ۲ و ایکس‌باکس، جدیدترین ساخته این همکاری رو به رشد است و خوب یا بد، از فرمول بازی‌های سری قبلی پیروی نمی‌کند. در عوض، این پروژه که توسط استودیوی استرالیای THQ توسعه داده شده است، به مجموعه Mario Party ادای احترام می‌کند و بر تنوع مینی‌گیم‌ها و جذابیت فوری بخش چندنفره تأکید دارد. مینی‌گیم‌ها سرگرم‌کننده هستند و جنبه‌های چندنفره سرگرم‌کننده. 

همه این عناصر به طور یکپارچه با مجموعه‌ای از صحنه‌های سینمایی همزمان که گویی مستقیماً از کارتون باب اسفنجی مدل‌سازی شده‌اند، در هم تنیده‌اند و این‌ها با موفقیت داستان غیرمعمولی را که به عنوان ستون فقرات تجربیات گیم‌پلی عمل می‌کند، پیش می‌برند. تنها ایراد این عنوان این است که ماهیت آن ذاتاً آن را کم‌عمق می‌کند؛ مینی‌گیم‌های آماده در عرض چند دقیقه به پایان می‌رسند. و برخلاف Mario Party 7 که بیش از 80 مینی‌گیم برای گشت و گذار ارائه می‌دهد، Lights, Camera, Pants! در مقایسه تنها 30 مینی‌گیم ارائه می‌دهد. 

اگر قرار است به مقایسه با فرنچایز Mario Party ادامه دهیم - که می‌دهیم - باید منصف باشیم و حقیقت این است که نمایش سینمایی آخرین ماجراجویی باب اسفنجی به مراتب برتر از تفسیر هادسون از Mushroom Kingdom است. نور، دوربین، شلوار! با یک کات‌سین خوش‌ساخت آغاز می‌شود که به طور کامل سبک و طنز این مجموعه را به تصویر می‌کشد. تهیه‌کننده مشهور، گیل همرشتاین، در حال فیلمبرداری یک قسمت بی‌سابقه از The New Adventures of Mermaidman and Barnacleboy است و برای جستجوی استعداد به گردنه جنگل‌های زیر دریا باب اسفنجی آمده است.

 هدف اصلی عنوان SpongeBob SquarePants Lights Camera PANTS، رقابت در لیگ‌های مینی‌گیم‌ها است؛ شرکت‌کننده‌ای که پس از پایان مبارزات، بیشترین امتیاز محبوبیت را کسب کند، نقشی مطلوب در قسمت همرشتاین را به دست می‌آورد. صحنه‌های سینمایی کوتاه اما رنگارنگ پر از شخصیت‌های خوش‌صدا و موقعیت‌های سورئال، سناریوهای گیم‌پلی را به هم متصل می‌کنند.

THQ استرالیا یک ویژگی کارگردانی سرگرم‌کننده را پیاده‌سازی کرده است که بازیکنان را در کنترل قسمت‌ها قرار می‌دهد و همزمان ارزش تکرار بازی را افزایش می‌دهد. بازیکنان می‌توانند با استفاده از شخصیت‌های مختلف در حالت داستانی پیشرفت کنند تا ببینند که چگونه در نقش‌های مربوط به هر قسمت، که نه نقش برای بازی کردن وجود دارد، عمل می‌کنند. 

باب اسفنجی، تفسیری کاملاً متفاوت از یک افسر پلیس زیر آب نسبت به پاتریک ارائه می‌دهد و در هر اجرا، به ویژه برای طرفداران قدیمی این مجموعه و گیمرهای جوان‌تر، لحظات خنده‌داری وجود دارد. همچنین می‌توان حالت کارگردانی کاملاً قابل تنظیم را باز کرد که در آن گیمرها می‌توانند شخصیت‌های مورد علاقه خود را برای نقش‌های مختلف در قسمت همرشتاین انتخاب کنند و این برای مدت کوتاهی لذت‌بخش است.

SquarePants شبیه‌سازی‌های تخته‌ای گاهی خسته‌کننده سری Mario Party را حذف می‌کند و به همین دلیل، تجربه تک نفره سریع‌تر و هیجان‌انگیزتری را ارائه می‌دهد. به جای اینکه منتظر بمانند تا رقبای کنترل‌شده توسط کامپیوتر به آرامی در یک محیط تخته‌ای حرکت کنند، بازیکنان بلافاصله به مجموعه‌ای از مینی‌گیم‌های عجیب و غریب هدایت می‌شوند و برای رقابت به چالش کشیده می‌شوند. مینی‌چالش‌ها نمادی از کل بازی هستند: انتخاب و بازی آسان، اما در دراز مدت سطحی. اما این بدان معنا نیست که در طول بازی سرگرم‌کننده نیستند. خوشبختانه THQ استرالیا در مورد اکثر مینی بازی‌های ارائه شده فکر کرده و در نتیجه، آنها اغلب به دلایل مختلف لذت‌بخش هستند.

در یک بازی، بازیکنان نقش شخصیت محبوب خود را در سریال بازی می‌کنند - اکثر ستاره‌های شناخته‌شده بلافاصله قابل انتخاب هستند - و در یک مسابقه برگر انداختن شرکت می‌کنند. مجموعه‌ای از برگر‌ها از سکو بیرون می‌آیند و این وظیفه گیمرها است که برگر‌های خود را به سمت هم‌تیمی کنترل‌شده توسط کامپیوتر خود بچرخانند و برگرهایی را که او برمی‌گرداند، بگیرند. این کار ساده‌ای است، اما در عین حال لذت‌بخش و سرگرم‌کننده است.

 در یک مینی دیگر، از بازیکنان خواسته می‌شود که یک نخ ماهیگیری بیندازند و اشیاء را در آب قرقره کنند. هرچه نخ خود را دورتر بیندازند، امتیاز بیشتری دریافت می‌کنند. و در یک مینی دیگر، باب اسفنجی و دوستانش در یک مسابقه گاری قدیمی خوب با مکانیک‌های رانندگی مناسب شرکت می‌کنند. انتخاب سبک‌های بازی قطعاً متنوع است و بسیاری از مینی‌ها از ارائه تقریباً روانگردان این فرنچایز بهره می‌برند.

 در یک مثال آخر، گیمرها شخصیت مورد نظر خود را روی یک سکو می‌غلتانند و سعی می‌کنند رقبا را برای کسب امتیاز شکست دهند. بسیاری از این بازی‌ها قبلاً در عناوین دیگر فقط کمی تغییر یافته‌اند، اما بیش از چند مورد کاملاً جدید هستند. مشکل بزرگ - و این یک مشکل قابل توجه است - این است که مینی‌گیم‌های کافی وجود ندارد، به خصوص در مقایسه با هنجارهای موجود در فرنچایز Mario Party. این سری نینتندو مرتباً بین ۶۰ تا ۸۰ مینی‌گیم جدید (و همچنین محیط‌های تخته‌ای) به خریداران ارائه می‌دهد و SpongeBob SquarePants Lights Camera PANTS  با وجود تمام جذابیتش، به سختی توانسته نیمی از این تعداد را به خود اختصاص دهد.

 این یک نکته مهم است زیرا مینی‌گیم‌ها جذابیت اصلی این عنوان هستند و از آنجا که نسبتاً سطحی هستند، بازیکنان ممکن است خیلی زود از تجربه آنها خسته شوند، که این امر ارزش تکرار کلی پروژه را کاهش می‌دهد. بخشی از این کمبود با پتانسیل چند نفره جبران می‌شود، اما دو برابر کردن مینی‌گیم‌ها می‌توانست بسیار بیشتر باشد.

جمع بندی

SpongeBob SquarePants: Lights, Camera, Pants! یک بازی مهمانی است که به طرز شگفت‌آوری خوش‌ساخت است و با موفقیت سبک و طنز فرنچایز محبوب Nickelodeon را به تصویر می‌کشد. غنای صحنه‌های سینمایی رنگارنگ این عنوان به راحتی از مجموعه Mario Party پیشی می‌گیرد و حذف حرکت تخته (و تأکید بر مینی‌گیم‌ها) یک تجربه مهمانی سریع‌تر ایجاد می‌کند. در همین حال، بسیاری از مینی‌گیم‌های موجود در این پروژه، هرچند سطحی، به دلایل مختلف لذت‌بخش هستند. بزرگترین نقص نیز به همین موضوع مربوط می‌شود.

 حقیقت این است که مینی‌گیم‌های کافی برای راضی نگه داشتن اکثر بازیکنان برای مدت طولانی وجود ندارد، به خصوص به این دلیل که چالش‌ها ذاتاً سطحی هستند. طرفداران سرسخت باب اسفنجی و گیمرهای جوان‌تر همچنان از آنچه در آنجا وجود دارد، لذت خواهند برد و مخاطبان عمومی که به دنبال گزینه چند نفره هستند، می‌توانند بدتر عمل کنند. اما با در نظر گرفتن عناوینی مانند Mario Party 7، گزینه‌های عمیق‌تری به راحتی در دسترس هستند.