خرید بازی Legend Of Spyro Dawn Of the Dragon PS3

معرفی بازی Legend Of Spyro Dawn Of the Dragon PS3

افسانه اسپایرو: طلوع اژدها (به انگلیسی: Legend of Spyro: Dawn of the Dragon) یک بازی ویدیویی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۸ از مجموعه اسپایرو است. این سومین و آخرین قسمت از سه‌گانهٔ افسانه اسپایرو و دنبالهٔ افسانه اسپایرو: شب ابدی است که دهمین سالگرد این مجموعه بازی را جشن می‌گیرد.

یکی از اساسی‌ترین قوانین برای یک سه‌گانه این است: بگذارید با یک انفجار تمام شود! گاهی اوقات این روش بهتر جواب می‌دهد (با بازگشت یک پادشاه در سرزمین میانه)، گاهی اوقات کمتر جواب می‌دهد (با ایووکس). البته، این موضوع به طور یکسان در مورد دنیای بازی نیز صدق می‌کند، اگرچه به ندرت به سه قسمت محدود می‌شود. در هر صورت، پایان سه‌گانه «افسانه اسپایرو» بهترین شرایط شروع ممکن را داشت، با توجه به اینکه دو قسمت قبلی بسیار مزخرف بودند. و با این حال، حتی توسعه‌دهنده جدید، Etranges Libellules، فرصت‌های زیادی را از دست داد.

بار سوم، همه چیز خوب است؟

همانطور که اغلب در مورد سه‌گانه‌ها اتفاق می‌افتد - دانش قبلی فرض می‌شود: چرا اسپایرو و سیندر در یک کریستال غول‌پیکر به دام افتاده‌اند؟ سیندر کیست؟ آنها در یک غار تاریک چه می‌کنند؟ هانتر کیست؟ چرا او سال‌هاست که اسپایرو را تعقیب می‌کند؟ ایگنیتوس، مالفور، ایستگاه قطار؟ هیچ پاسخی برای این سؤالات وجود ندارد؛ شما مستقیماً به درون عمل پرتاب می‌شوید.

تریلر بازی Legend Of Spyro Dawn Of the Dragon پلی استیشن 3

 این به معنای واقعی کلمه است، زیرا پس از مقدمه طولانی، اسپایرو و سیندر با زنجیری نامرئی روی سکویی بالای زمین آتشین به هم زنجیر شده‌اند و چند دشمن کوچک مزاحم را دفع می‌کنند - تا اینکه ناگهان زمین می‌لرزد، دستی غول‌پیکر به زمین دراز می‌شود و یک بالروگ... ببخشید، یک گولم آتشین فریادی شعله‌ور سر می‌دهد و کمی چالش بیشتری ایجاد می‌کند. این مبارزه که در کل مرحله بعدی پخش می‌شود، به عنوان یک آموزش عمل می‌کند، زیرا انواع چیزهای جدید برای یادگیری در سرزمین اژدها وجود دارد.

به عنوان مثال، حالت همکاری وجود دارد: از آنجایی که اسپایرو و سیندر هرگز از هم جدا نمی‌شوند، اژدهای سیاه جوان معمولاً توسط هوش مصنوعی کنترل می‌شود. او معمولاً موفق می‌شود، اما گاهی اوقات در لبه‌ها و لبه‌ها گیر می‌کند که مانع از حرکت اسپایرو به جلو نیز می‌شود، زیرا پیوند اتصال فضای زیادی برای مانور باقی نمی‌گذارد - در این صورت، باید بین دو اژدها جابجا شوید و به صورت دستی هوش مصنوعی را به چالش بکشید. 

یا می‌توانید اجازه دهید یک دوست از گوشت و خون کنترل را به دست بگیرد، که می‌تواند در هر زمانی به داخل و خارج بپرد. حالت همکاری فوق‌العاده سرراست است؛ گنجینه‌های جمع‌آوری‌شده و سایر پاداش‌ها به اشتراک گذاشته می‌شوند (و کسی که آنها را جمع‌آوری می‌کند سهم بیشتری می‌گیرد) و معماهای همکاری گاه‌به‌گاه به سادگی با هم سرگرم‌کننده‌تر از تنهایی هستند.

 برای مثال، یک اژدها باید در یک قایق گرفتار شود، در حالی که دیگری می‌تواند به عنوان الاغ یدک‌کش بازی کند. متأسفانه، حالت همکاری فقط به صورت محلی مجاز است و نه آنلاین، اما در همه پلتفرم‌ها بی‌نقص کار می‌کند. اژدهای انسانی همچنین مزیت دیگری دارد: احتمالاً بهتر از آن موجود شرور تحت کنترل هوش مصنوعی می‌جنگد.

سایه، باد، آتش و یخ

شما بخش زیادی از تقریباً دوازده ساعت مورد نیاز برای تکمیل بازی Legend Of Spyro Dawn Of the Dragon را صرف فشار دادن دیوانه‌وار دکمه‌های حمله خواهید کرد: در حالی که سیستم مبارزه طیف وسیعی از کمبوها را ارائه می‌دهد، معمولاً می‌توانید فقط با کمی فشردن بی‌فکر دکمه‌ها - که معمولاً انتخاب معقول‌تری است - کنار بیایید، زیرا، به خصوص در بسیاری از نبردهای عرصه، به دلیل حجم زیاد گوشت دشمن، تشخیص اینکه کدام اژدها از کدام جهت حمله می‌کند، دشوار است. همچنین می‌توانید دشمنان را بگیرید و با استفاده از تمام ترفندهای این حرفه، چه در زمین و چه در هوا به آنها حمله کنید - اگرچه نبرد هوایی، به خصوص در برابر حریفان سریع‌تر، واقعاً دردسرساز است.

خوب است که شما فقط به چنگال‌هایتان وابسته نیستید: یک اژدهای واقعی، البته، می‌تواند آتش از دهانش بیرون بدهد! با این حال، در مورد اسپایرو و سیندر، این تنها یک هشتم از امکانات است، زیرا هر یک از آنها از ابتدا چهار مهارت دارند که هر کدام به طور خاص در گرم کردن دشمنان مؤثر هستند. آتش، یخ، برق و خاک تخصص‌های اسپایرو هستند، در حالی که سیندر دشمنان خود را با سم، ترس، سایه و باد می‌ترساند.

با این حال، این قدرت‌های ویژه در استفاده محدود هستند، زیرا به انرژی عنصری سبز نیاز دارند - که می‌توانید آن را یا از دشمنان افتاده یا از کریستال‌های همه جا حاضر (و به سرعت در حال بازسازی) به دست آورید. بسته به رنگ آنها، جواهرات همچنین امتیاز تجربه ارائه می‌دهند و نوار سلامتی و نوار انرژی عنصری شما را افزایش می‌دهند - اگرچه دومی به خوبی پنهان هستند.

وقتی به اندازه کافی جمع‌آوری کردید، می‌توانید از آنها برای ارتقاء قدرت‌های عنصری خود در سه سطح استفاده کنید - این باعث می‌شود حملات شما حتی قوی‌تر شود و امکان ترکیب‌های بهتری را فراهم کند. همچنین باید مراقب جعبه‌های درخشان باشید که نادر هستند و اغلب توسط دشمنان نخبه به خوبی محافظت می‌شوند. با این حال، نبردها ارزشش را دارند، زیرا این جعبه‌ها حاوی قطعات زره جدید برای هر دو اژدها هستند - به آنها محافظت بهتر، حملات سریع‌تر یا آسیب بیشتر می‌دهد. این یک مزیت به ویژه ارزشمند در نبردهای گاه به گاه با غول‌ها است.

گواهی پرواز

طبق تعریف اساطیری، یک اژدها می‌تواند پرواز کند - اسپایرو فقط برای مدت کوتاهی توانسته است این کار را انجام دهد. او هنوز یک اژدهای کوچک بود و بال‌هایش کمی بیشتر از کنده بودند. زمان می‌گذرد، بال‌ها رشد می‌کنند - پرواز مداوم دستور روز است! اگر سه بار پشت سر هم دکمه پرش را فشار دهید، به هوا پرتاب می‌شوید و به محض اینکه به جایی سقوط کنید، به طور خودکار پرواز خواهید کرد - بنابراین مرگ بر اثر حماقت دیگر گزینه‌ای نیست. 

با این حال، این آزادی بسیار آزادتر از آنچه که هست به نظر می‌رسد، زیرا شما نمی‌توانید آزادانه در سطوح مختلف شناور باشید و به راحتی از تمام ارتفاعات بالا بروید. در عوض، توسعه‌دهندگان بادهای تندی را در همه جا قرار داده‌اند که Spyro و Cynder را در جهات خاصی هل می‌دهد و منجر به موقعیت‌های پوچی می‌شود: چرا باید به عنوان یک اژدها از شاخه‌های تاک بالا بروم وقتی می‌توانم به آنجا پرواز کنم؟ چرا باید به روشی سازگار با دیوارها بدوم وقتی می‌توانم از کنار آنها شناور شوم؟ این به سادگی منطقی نیست.

 البته، من درک می‌کنم که برای توسعه‌دهندگان مهم بود که بازی‌شان به روش خودشان انجام شود و خلبان اژدها نتواند مستقیماً از ابتدا تا غول آخر زوم کند. اما وقتی مجبور می‌شوم بارها و بارها مانند یک احمق از یک دیوار سنگی بالا بروم، فقط برای اینکه یک پرش دوتایی شبه پرواز پیکسلی بی‌نقص انجام دهم، این طراحی دلخواه به سرعت اعصابم را خرد می‌کند.

حداقل در این قراردادها، شما آزادی زیادی دارید: بازی فقط زمانی ادامه می‌یابد که شما بخواهید. قبل از رفتن به بخش بعدی، می‌توانید منطقه فعلی را نیز برای یافتن پاداش‌های پنهان فراوان جستجو کنید. با این حال، حتی این آزادی هم تابع برخی محدودیت‌های خطرناک و محدودکننده است - برای مثال، درختان نمایانگر موانع غیرقابل نفوذ هستند. شما می‌توانید هر از گاهی بازی خود را در حلقه‌های بنفش درخشان ذخیره کنید، اما فقط زمانی که هیچ دشمنی در نزدیکی شما نباشد.

کار دوربین که شما را به پرواز در می‌آورد

از نظر فنی، Legend Of Spyro Dawn Of the Dragon جدید یک شمشیر دولبه است: از یک طرف، اژدهاها واقعاً زیبا طراحی و انیمیشن خوبی دارند، جلوه‌های نوری عموماً بسیار خوب انجام شده‌اند و برخی جزئیات بامزه وجود دارد (مانند دشمنانی که باسنشان را می‌سوزانید و باعث می‌شوید جیغ زنان به این سو و آن سو بدوند). و برخی از مراحل، مانند "دره آوالار"،

به اندازه کافی شاعرانه هستند که شما را به زانو درآورند - یک چمنزار باشکوه با درختان و علف‌هایی که در باد تکان می‌خورند، سوسک‌ها و برگ‌های وزوز، رودخانه‌های آرام و مواج، و آسمان آبی حیات‌بخش با خورشیدی شاد، شما را به ماندن و پیک نیک دعوت می‌کند. با این حال، نگاهی دقیق‌تر، نقص‌های فنی را آشکار می‌کند که به طور متناقضی، فقط از دور (مثلاً هنگام پرواز) آشکار می‌شوند.

 بافت‌ها ناپدید می‌شوند، محو شدن‌های ناخوشایندی وجود دارد، و گاهی اوقات لکنت بسیار شدید - در همه پلتفرم‌ها، از جمله ۳۶۰ و PS3! علاوه بر این، برخی از بخش‌ها کاملاً منزجرکننده هستند؛ غار ورودی، با بلوک‌های مربعی و شاخه‌های مستطیلی‌اش، می‌توانست مستقیماً از دهه ۹۰ آمده باشد. همچنین تفاوت‌های قابل توجهی در کیفیت فیگورها وجود دارد - به عنوان مثال، شکارچی گربه وحشی، به همان اندازه که حرکت می‌کند، مضحک به نظر می‌رسد.

تمام این میان‌مایگی با کار دوربین که معمولاً خوب کار می‌کند، تکمیل می‌شود. با این حال، هر از گاهی، توسعه‌دهندگان عمداً آن را محدود می‌کنند تا دید را روی یک شیء خاص (مانند هدف پرش) ثابت کنند. ایده خوبی است، اما اجرای وحشتناکی دارد: در این موارد، دوربین معمولاً به هیچ وجه قابل حرکت نیست، که اغلب پرش‌ها را غیرقابل پیش‌بینی می‌کند، که هدف کل اکشن را از بین می‌برد. هر از گاهی، زاویه دید کاملاً دیوانه‌وار می‌شود و مثلاً سرسختانه به دیوار اشاره می‌کند - در حالی که شما باید کورکورانه به دویدن ادامه دهید، به این امید که به زودی چیز دیگری ظاهر شود.

ارباب اژدهایان

حداقل از نظر آکوستیک جای شکایت کمی وجود دارد: صدای سیندر در نسخه آلمانی کمتر قهرمانانه و بیشتر بیش از حد تأکید شده و کسل‌کننده است. نکته خوب این است که یک منوی گزینه وجود دارد: شما در همه پلتفرم‌ها شش زبان برای انتخاب دارید و در پلی‌استیشن ۳ ده زبان! این شامل نسخه اصلی انگلیسی عالی نیز می‌شود که از صداپیشگان قابل توجهی بهره می‌برد: الیجاه وود، کریستینا ریچی، مارک همیل و گری اولدمن، همگی کار خود را به طرز فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهند - همین امر در مورد آهنگساز موسیقی متن آرام و دلنشین نیز صدق می‌کند.

جمع بندی

بازی Legend Of Spyro Dawn Of the Dragon در کنسول‌های ۳۶۰، PS3، PS2 و Wii یکسان است. تفاوت‌ها در درجه اول به ارائه فنی محدود می‌شود که منطقاً دو پله پایین‌تر از سایر پلتفرم‌ها در PS2 و Wii است. مهمترین تفاوت مربوط به نسخه Wii است که البته به کنترل‌های حرکتی متکی است: برای دفاع، باید نانچاک را به صورت عمودی به سمت بالا بکشید. ضربه سنگین با تکان دادن Wiimote وارد می‌شود. 

جاخالی دادن با نشان دادن جهت با چوب و همزمان تکان دادن نانچاک به طرفین انجام می‌شود - صدای نامفهومی دارد، نامفهوم و مبهم است، اما به آن عادت می‌کنید. و، ضمناً، بی‌تجربگی نامحسوس نویسندگان داستان: شخصیت شرور از کوهی شعله‌ور حکومت می‌کند، بازی با نبرد دیو آتشین که قبلاً ذکر شد آغاز می‌شود، و پس از مدت کوتاهی، شما در شهری سفید هستید که مورد حمله ارتش غول‌پیکر ترول و اورک قرار گرفته است...

نقاط قوت

• گرافیک بسیار خوب
• کنترل‌های ساده
• برخی مراحل با طراحی زیبا
• حالت همکاری خوب با معماهای خوب
• موسیقی متن اتمسفریک
• شش زبان قابل انتخاب
• توانایی‌های اژدهای زیاد

نقاط ضعف

• برخی لکنت‌های قابل توجه
• دوربین سرسخت
• پرواز ناشیانه
• نبرد آشفته
• برخی بخش‌های پرش/پرواز آزاردهنده
• کنترل‌ها
• هوش مصنوعی غیرقابل اعتماد
• شریک