خرید بازی Dynasty Warriors 2 PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Dynasty Warriors 2 PS2

Dynasty Warriors 2 یک بازی هک اند اسلش است که در سال ۲۰۰۰ توسط Omega Force توسعه داده شد و توسط Koei برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شد. این بازی در خارج از ژاپن به عنوان عنوان مخصوص کنسول منتشر شد. این دومین بازی از سری Dynasty Warriors و اولین بازی از سری Shin Sangokumusō است.

من یک لیست ذهنیِ رو به رشد از بازی‌های ویدیویی دارم که می‌خواهم قبل از مرگم امتحان کنم. در این لیست، عناوینی هستند که توصیه شده‌اند و/یا بازی‌هایی که سال‌هاست به دنبالشان هستم. تا چند سال پیش، Dynasty Warriors یکی از این بازی‌ها بود.

من اولین بار وقتی برادرم اسپین‌آف Hyrule Warriors را برای Wii U خرید، با سری Dynasty Warriors آشنا شدم. بعد از چند بار بازی کردن به صورت کوآپ با او، تصمیم گرفتم که باید خودم این سری را امتحان کنم. فقط باید زمان بیشتری را با این فرمول می‌گذراندم.

سپس، حدود دو سال پیش، بالاخره به طور اتفاقی یک نسخه از Dynasty Warriors 2 برای پلی‌استیشن ۲ پیدا کردم. دستگاه را روشن کردم، هک کردم و تا سطح سوم رفتم... و مدت زیادی گیر افتادم.

گیم‌پلی بازی Dynasty Warriors 2 پلی استیشن 2

Dynasty Warriors 2 چیزی است که می‌توان به بهترین شکل آن را به عنوان یک بازی اکشن تاکتیکی، هک اند اسلش و مبارزه‌ای جمعی توصیف کرد. اگر این پیچیده به نظر می‌رسد، نگران نباشید - اصلاً پیچیده نیست. شما دو حالت برای انتخاب دارید: حالت Musou، برای بازی در طول کمپین؛ و حالت Free، برای بازگشت به مراحل قبلی و تلاش.

همچنین سه درجه سختی برای انتخاب وجود دارد: آسان، معمولی و سخت. بازی به طور پیش‌فرض روی حالت معمولی تنظیم شده است و صادقانه بگویم، حتی این هم من را به وجد آورد. بعد از عبور از مرحله مسخره سوم، تسلیم شدم و آن را روی آسان تنظیم کردم. بقیه بازی من خیلی کمتر ناامیدکننده بود.

شما در نقش یک افسر ارتش چین بازی می‌کنید و برای تضمین پیروزی، از میان صدها دشمن عبور می‌کنید. برای اینکه واقعاً بازی را ببرید، باید فرمانده دشمن را در هر مرحله شکست دهید. آن را به عنوان یک بازی آرکید عظیم در دوران سه پادشاهی تاریخ چین تصور کنید.

و وقتی می‌گویم «بازی عظیم»، منظورم همین است. این یک ماجراجویی هک اند اسلش در مقیاسی حماسی است که در میان دو ارتش در حال جنگ قرار دارد. جذابیت اصلی سری Dynasty Warriors، البته، تعداد زیاد دشمنان روی صفحه در هر زمان معین است.

با وجود این همه دشمن، خوب است که مبارزه بسیار سرگرم‌کننده است، هرچند بسیار ساده. شما یک حمله معمولی، حمله تهاجمی، حمله موسو (ویژه) و حمله با کمان دارید. با تنها چهار کمبو به علاوه یک کمان، انتظار عمق در این بخش را نداشته باشید. من واقعاً این نوع مبارزه دکمه‌ای را دوست دارم، اما همه دوست ندارند. باید این را در نظر داشته باشید.

شما با ضربه زدن به دیگران و ضربه خوردن، امتیاز حمله موسو خود را دریافت می‌کنید. (اگر واقعاً از نظر سلامتی ضعیف هستید، نوار به طور خودکار بازسازی می‌شود.) وقتی نوار را پر کردید، می‌توانید یک حمله قدرتمند و گسترده را برای عقب راندن جمعیت دشمنانی که به شما هجوم آورده‌اند، انجام دهید. این حمله به اندازه کافی برای من قوی به نظر نمی‌رسید، اما هنوز هم بسیار وحشی بود.

چند استراتژی برای موفقیت وجود دارد که دفترچه راهنما پیشنهاد می‌دهد، از جمله افزایش توانایی‌های شما، توسعه محافظان (شخصیت‌های پشتیبان)، تغییر سطح دشواری و توسعه شخصیت‌های قابل بازی از طریق سنگ‌زنی در حالت آزاد.

استراتژی اصلی من این بود که به سمت دشمنان بدوم، چند بار به آنها ضربه بزنم و فرار کنم. (بشویید، آبکشی کنید، تکرار کنید.) البته این بهترین روش نبود. فکر می‌کنم دلیل اینکه بازی را خیلی سخت یافتم این بود که به اندازه کافی برای تقویت شخصیتم تلاش نکردم، بنابراین چیزی است که بعداً به آن فکر می‌کنم.

شما می‌توانید به هر شکلی که دوست دارید در محیط‌های عظیم بازی پرسه بزنید، اما این بدان معنا نیست که می‌توانید وقت تلف کنید. شما به طور مداوم درگیر نبرد خواهید بود تا امیدی به پیروزی در روز داشته باشید. اگر شما یا فرمانده ارتشتان بمیرید - یا وقتتان تمام شود - بازی تمام است رفیق.

شما ۱۰۰ دقیقه برای تکمیل هر نبرد فرصت دارید که باید شما را به دامنه مراحل راهنمایی کند. مقیاس عظیم این رویارویی‌ها می‌تواند، صادقانه بگویم، کمی طاقت‌فرسا باشد. خوشبختانه، چند نقطه ذخیره در سراسر محیط‌ها پراکنده هستند.

نقاط ذخیره، که با کارت‌های حافظه شناور (معروف به "جعبه‌های سیاه") نمایش داده می‌شوند، درون جعبه‌ها و گلدان‌های تخریب‌پذیر پنهان شده‌اند که در سراسر مراحل پراکنده شده‌اند. گاهی اوقات یک نقطه ذخیره پیدا خواهید کرد، اما بیشتر اوقات فقط آیتم‌ها را پیدا خواهید کرد.

می‌پرسید این آیتم‌ها چیستند؟ خب، شما نان‌های گوشتی و دیم سام برای بازیابی سلامتی دارید؛ شمشیرهایی برای افزایش حمله؛ سپرها و زره‌های جنگی برای افزایش دفاع؛ شراب چینی و "مهر امپراتور" برای افزایش میزان موسو؛ و پماد درمانی برای افزایش جان و موسو. همچنین دو آیتم مرموز وجود دارد که کشف آنها را به عهده خودتان می‌گذارم.

پیدا کردن امتیازهای ذخیره همیشه مایه آسودگی خاطر بود، هرچند کاش کمی بیشتر بودند. یک نکته که به این بازی امتیاز اصلی می‌دهم این است که به شما اجازه می‌دهد حتی اگر از مرحله خارج شده‌اید، از نقطه‌ای که ذخیره کرده‌اید، ادامه دهید. بسیاری از بازی‌های دیگر از این زمان شما را مجبور می‌کنند که مراحل را کاملاً از نو شروع کنید - لعنت به ذخیره‌های خودکار - بنابراین این ویژگی برای سلامت عقل من موهبتی بود.

افتادن آیتم‌ها مورد قدردانی قرار گرفت، اما به طرز تنبیه‌کننده‌ای تصادفی بود. به ندرت احساس می‌کردم که بازی آنچه را که نیاز دارم در زمان نیاز به من می‌دهد. وقتی سلامتی زیادی داشتم، نان‌های گوشتی زیادی می‌دیدم. وقتی "اینقدر" به مرگ نزدیک بودم، چیزی وجود نداشت. به علاوه، واقعاً از اینکه اکثر جعبه‌ها و گلدان‌ها هنگام شکستن خالی بودند، متنفر بودم.

یکی از منحصر به فردترین جنبه‌های بازی Dynasty Warriors 2 تا به حال سیستم "روحیه" بود که تحت تأثیر نتیجه درگیری‌ها در میدان نبرد قرار می‌گرفت. بخش آبی نوار نشان دهنده روحیه شما و بخش قرمز نشان دهنده روحیه مخالفان است. من از کشتن هر چه بیشتر افسران دشمن برای افزایش اعتماد به نفس سربازانم (و البته امتیاز خودم) واقعاً لذت بردم.

صحبت از امتیاز شد، بازی با یک سیستم امتیازدهی عالی، انگیزه بازگشت به بازی را افزایش می‌دهد. تعداد KO شما، تعداد "مخالفان شایسته" کشته شده (افسران دشمن) و زمان پاکسازی به امتیاز شما اضافه می‌شود. تعداد حملات ویژه استفاده شده از امتیاز شما کم می‌شود. شما همچنین در بین سایر افسران طرف خود رتبه‌بندی می‌شوید. من اغلب بیشترین KO را داشتم اما در کل امتیاز متوسطی کسب کردم.

باید بگویم که Dynasty Warriors 2، هرچند گاهی اوقات ناامیدکننده بود، در نهایت یک تجربه واقعاً خوب بود. به عنوان یک طرفدار هر دو ژانر beat-em-up و hack-and-slash، گیم‌پلی را بیش از حد رضایت‌بخش یافتم.

محتوا

اگرچه نمی‌توانم بگویم که اگر از ابتدا تا انتها بازی را به طور مستقیم انجام دهم، یک بازی فوق‌العاده طولانی است، اما با اطمینان کامل می‌گویم که Dynasty Warriors 2 بسته‌ای فوق‌العاده قوی برای لذت بردن ارائه می‌دهد، زمانی که در دوره‌های کوتاه‌تر در مدت زمان طولانی‌تری هضم شود.

۲۷ شخصیت و هشت مرحله وجود دارد. از آنچه می‌توانم بگویم، هر شخصیت هر مرحله را تجربه نمی‌کند - هر کدام مسیر خاص خود را دارند - اما اگر مایل به تلاش باشید، در نهایت تمام محتوا را باز خواهید کرد.

در اولین تجربه‌ام، تکمیل هر مرحله حدود ۳۰ دقیقه طول کشید، بدون در نظر گرفتن تلاش مجدد. (چون بیایید واقع‌بین باشیم: من در بازی‌های ویدیویی افتضاح هستم.) در واقع از کوتاهی داستان اصلی کمی شگفت‌زده شدم. و صادقانه بگویم، گیج شدم که چرا هر هشت مرحله را در حالت آزاد باز نکرده‌ام.

خوشبختانه، خیلی زود پس از اتمام این بازی متوجه شدم که ارزش واقعی از تکرار مداوم بازی در هر دو حالت Musou و Free حاصل می‌شود. زمانی که فقط یک بار حالت Musou را تمام کردم، هر شخصیتی که با او بازی کرده بودم، آمارش به طرز مثبتی افزایش یافته بود و همین باعث می‌شد که دوباره از اول مراحل را طی کردن، بسیار آسان‌تر و - و بسیار سرگرم‌کننده‌تر - شود.

با توجه به تعداد شخصیت‌های قابل بازی که در اختیار داشتم، چیزی که در ابتدا به نظر یک کمپین کوتاه می‌رسید، به یک سفر طولانی تبدیل شد که می‌توانستم هر زمان که وقت آزاد داشتم، روی آن کار کنم. با کنار گذاشتن تصور غلطم مبنی بر اینکه Dyansty Warriors 2 یک مهمانی یک‌باره است، واقعاً به بازی جان بخشید.

با در نظر گرفتن همه این موارد، به این نتیجه رسیدم که بهترین راه برای بازی Dynasty Warriors 2 - اگر می‌خواهید بیشترین بهره را از پولتان ببرید - این است که آن چیز لعنتی را تا جایی که شخصیت‌هایتان به نیروهای ویرانگر غیرانسانی تبدیل شوند، دوباره بازی کنید. من هنوز حتی به استفاده از تمام چیزهایی که بازی ارائه می‌دهد، نزدیک هم نشده‌ام.

لذت بردن شما از محتوا، مانند بسیاری از چیزها، بسیار سلیقه‌ای خواهد بود. چقدر خوب می‌توانید تکرار را مدیریت کنید؟ چقدر دوست دارید بازی‌هایتان را عمیقاً کاوش کنید؟ اینها سوالاتی هستند که باید از خودتان بپرسید. با این اوصاف، اگر فقط به دنبال یک حالت داستانی عالی هستید، هنوز هم یک حالت داستانی عالی وجود دارد.

به جز یک پخش‌کننده موسیقی قابل باز شدن، هیچ چیز اضافی دیگری وجود ندارد، اما گزینه‌های زیادی برای پیکربندی وجود دارد. Dynasty Warriors 2 چیزهای زیادی دارد.

کنترل‌ها

کنترل‌ها در Dynasty Warriors 2، هر چقدر هم که نسبتاً ساده باشند، معمولاً با چند استثنا به خوبی کار می‌کنند.شما می‌توانید با دکمه مربع یک حمله معمولی، با دکمه مثلث یک حمله تهاجمی و با دکمه دایره یک حمله Musou انجام دهید. پس از فشار دادن دکمه R1 برای بالا بردن کمان، می‌توانید با دکمه مربع یک حمله معمولی با کمان، با مثلث یک حمله فلج کننده با کمان و با دکمه دایره یک حمله ویژه با کمان انجام دهید. دکمه ضربدر برای پرش و سوار شدن/پیاده شدن از اسب استفاده می‌شود.

چهار کمبو وجود دارد که می‌توانید با استفاده از حمله معمولی و تهاجمی انجام دهید. برای طرفداران بازی‌های مبارزه‌ای بسیار پیچیده، تعداد کل کمبوها ممکن است رقت‌انگیز به نظر برسد، اما به شما قول می‌دهم که در عمل بسیار خوب عمل می‌کند. Dynasty Warriors بیشتر شبیه یک مبارز بی‌فکر است تا یک مبارز حساب شده. به همین ترتیب، کمبوهای موجود بسیار مناسب بودند.

با در نظر گرفتن همه چیز، طرح کنترل اولیه آسان و کاملاً مؤثر بود، اما باید اعتراف کنم که کنترل‌ها در ابتدا کمی دست و پا گیر بودند. حرکت خیلی کندتر و سنجیده‌تر از چیزی بود که انتظار داشتم. با این حال، وقتی سرعت حمله را در نظر گرفتم، به سرعت توانستم با کنترل‌ها کنار بیایم.

کمان تنها حمله‌ای است که صادقانه بگویم تا حد مسخره‌ای از کار می‌افتد. وقتی کمان خود را بیرون می‌آورید، بازی به زاویه دید اول شخص تغییر می‌کند. اگر نشانه‌گیری خیلی کند نبود و ویژگی هدف‌گیری خودکار خیلی سخت‌گیرانه بود، خوب می‌شد. در بحبوحه نبرد، حمله با کمان اغلب آنقدر آزاردهنده بود که حتی زحمتش را هم به خود نمی‌داد.

همچنین باید به کنترل‌های اسب اشاره کنم. راه رفتن مثل آب خوردن است؛ این باید واضح باشد. اما پریدن روی اسب و سوار شدن اصلاً حس خوبی نداشت. به دلیل شعاع چرخش زیادشان، هرگز نمی‌توانستم اسب‌ها را وادار کنم دقیقاً کاری را که می‌خواستم انجام دهند. مانند کمان، در نهایت اسب‌ها را نادیده گرفتم و پیاده سفر کردم.

این نارضایتی‌های جزئی با کنترل‌های دوربین که... خب، وجود ندارند، تشدید می‌شوند. هر چقدر هم که این بازی را دوست داشتم، در تمام مدت بازی آرزوی یک دوربین آزاد را داشتم. شما به معنای واقعی کلمه نمی‌توانید زاویه دوربین را تغییر دهید، حتی اگر از آنالوگ سمت راست برای هیچ عملکرد دیگری در بازی استفاده نشود. این اشتباه، پیمایش در محیط‌ها را از آنچه ترجیح می‌دادم سخت‌تر کرد.

با نگاهی به این کاستی‌ها، کنترل‌ها وحشتناک نبودند - به هیچ وجه. فقط به خاطر داشته باشید که ممکن است مجبور شوید با برخی جنبه‌های نامرتب آشنا شوید. همچنین به یاد داشته باشید که طرح دکمه‌های پیش‌فرض را می‌توان در منوی گزینه‌ها ویرایش کرد.

گرافیک/ارائه

برای عنوانی که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، Dynasty Warriors 2 هنوز هم بسیار زیبا است. جزئیات زیاد مدل‌های شخصیت، تعداد زیاد دشمنان روی صفحه، وسعت زیاد محیط‌ها - من حتی الان هم از آن تحت تأثیر قرار گرفته‌ام.

درست است که گرافیک بی‌نقص نیست. محیط‌ها - هر چقدر هم که بزرگ باشند - از نظر طراحی کاملاً مسطح هستند و فاصله دید - که توسط مه غم‌انگیز پوشانده شده است - با استانداردهای امروزی کاملاً فلج‌کننده است. در شرایط بسیار شلوغ، نرخ فریم ثابت در غیر این صورت حتی شروع به لرزیدن می‌کند. هیچ‌کدام از این‌ها به هیچ وجه نمی‌تواند تمام دستاوردهای این بازی را از نظر فنی خدشه‌دار کند. Dynasty Warriors 2 اولین نسخه‌ای بود که پیچیدگی‌های نبردهای جمعی را در مجموعه‌ای که اکنون به خاطر مقیاس حماسی و «ارتش تک‌نفره» خود شناخته می‌شود، زنده کرد. این باید مورد تحسین قرار گیرد.

این‌طور هم نیست که بازی از نظر بصری چیز زیادی برای ارائه نداشته باشد. من صفحه نمایش سربالا را در گرمای نبرد بسیار مختصر و مفید یافتم. نکات سرگرم‌کننده‌ای مانند ارقام غول‌پیکر که با سقوط هر 50 دشمن روی صفحه نمایش چشمک می‌زدند نیز مورد قدردانی قرار گرفتند. من عناصر بسیار اغراق‌آمیز و مخصوص بازی را دوست دارم. آن‌ها مرا هیجان‌زده می‌کنند.

ارائه بازی در جبران برخی از مشکلات فنی بسیار جزئی، کار بسیار خوبی انجام می‌دهد. اول از همه، باید بگویم که داستان را دوست دارم. بازی Dynasty Warriors 2 که بر اساس حماسه چینی عاشقانه سه پادشاهی ساخته شده است، شخصیت بازیکن را در حال مبارزه با سه جنگ‌سالار مسلط نشان می‌دهد: کائو کائو از پادشاهی وی، سان چیان از پادشاهی وو و لیو بی از قلمرو شو.

اگر به دنبال دقت تاریخی کامل هستید، احتمالاً ناامید خواهید شد، اما روایت به عنوان یک داستان‌پردازی بزرگ از چهره‌های مشهور، به طرز فوق‌العاده‌ای عمل می‌کند. حتی با وجود نداشتن هیچ پیشینه‌ای در تاریخ چین، توانستم طرح داستان را به تنهایی درک کنم.

کثرت شخصیت‌های قابل بازی در دسترس من، قهرمانان جذابی را در مرکز این داستان افسانه‌ای ایجاد کرد. من از ژو یو و ژائو یون برای دو تجربه اول بازی‌ام استفاده کردم، اما کاملاً قصد دارم شخصیت‌های دیگری مانند سان شانگ شیانگ را هر زمان که فرصتی پیدا کنم، امتحان کنم. (حالت آزاد برای همین است، درست است؟)

با وجود تعریف و تمجیدهایی که از بازی می‌کنم، با ناراحتی می‌گویم که بازی در انتقال روایت از طریق میان‌پرده‌های مبهمش، واقعاً، واقعاً ضعیف عمل می‌کند. این انحرافات کوتاه قبل از مراحل، تقریباً هیچ چیز در مورد آنچه که قرار است انجام دهم به من نمی‌گفت - و سوالات بسیار بیشتری از آنچه که تا به حال پاسخ داده شده بود، ایجاد می‌کرد.

از جنبه مثبت، دفترچه راهنما در زمینه‌سازی همه چیز در بخش‌های "داستان" و "اطلاعات افسر" بسیار بهتر عمل می‌کند. به علاوه، اگر جایی گیر کردید یا فراموش کردید که چگونه کاری را انجام دهید، اطلاعات مفید زیادی در اینجا وجود دارد. (همه شما می‌دانید که من مرتباً به دفترچه‌های راهنما مراجعه می‌کنم. آیا این عجیب است یا عادی؟)

آخرین بخشی که به آن اشاره می‌کنم، فیلم‌های آغازین است که نمایش‌های واقعاً دیدنی از اکشن CGI از پیش رندر شده اوایل دهه 2000 هستند. تماشای این سینماتیک‌ها یکی از بهترین راه‌ها برای آماده شدن برای نبردهای زیادی است که به زودی در آنها شرکت خواهید کرد.

صرف نظر از اشتباهات گاه به گاه، فکر می‌کنم Dynasty Warriors با استفاده از مهارت فنی و ارائه عموماً دقیق، حس و حال مورد نظر خود را به خوبی منتقل کرده است. اینجا می‌توانید از جذابیت‌های بصری لذت ببرید.

صدا/موسیقی بازی

در بیشتر موارد، Dynasty Warriors 2 از طراحی صوتی بسیار خوبی برخوردار است. مراحل بازی به طور مثبت تمام حال و هوای میدان نبرد را از برخورد سلاح‌ها و فریادهای پیروزی گرفته تا یورتمه اسب‌ها و رژه سربازان، به تصویر می‌کشد. تماشای فعالیت دنیای اطرافم لذت‌بخش بود.

همچنین از موسیقی متن بازی واقعاً لذت بردم. انرژی خام زیادی در هر قطعه وجود داشت که مرا برای مراحل و منوها به یک اندازه هیجان‌زده می‌کرد. ضرب‌های ضربان‌دار و بیس الکتریکی بلافاصله به من نشان دادند که وارد میدان نبرد شده‌ام - و زمان جنگ فرا رسیده است.

هر چقدر هم که انتخاب سخت بود، باید بگویم که آهنگ‌های مورد علاقه‌ام «تم آغازین»، «طوفان زرد»، «جاذبه» و «جنگجویان دودمان» بودند. اوه، و چه کسی می‌تواند «نمی‌توانم این را ترک کنم»، تم شاد و پرانرژی تیتراژ را فراموش کند؟ حتی اجازه ندهید که من با آن سرود ملی شروع کنم.

من صادقانه فکر می‌کنم هر آهنگی در بازی، حال و هوای مورد نظر خود را به طور کامل در بر داشت. در واقع، اکثر آنها به اندازه کافی جذاب بودند که بتوان آنها را در خارج از بازی نیز گوش داد. اگر به دنبال موسیقی زیرین شاد هستید، مطمئناً این موسیقی متن شما را به وجد می‌آورد.

با وجود تجربه صوتی بی‌نظیر، باید اعتراف کنم که صداگذاری بسیار بد است. تلاش برای بومی‌سازی به طور کلی در بهترین حالت متوسط است، اما هر زمان که شخصیتی دهانش را باز می‌کند، به شدت خجالت می‌کشم.

خوشبختانه، با توجه به کیفیت عالی سایر موارد، این ایراد نسبتاً جزئی را می‌توان به راحتی نادیده گرفت. اشتباه نکنید: جلوه‌های صوتی و موسیقی متن با هم ترکیب شده‌اند تا یک تجربه شنیداری واقعاً نفیس - تقریباً فراگیر - را ارائه دهند.

جمع بندی

به عنوان اولین مواجهه "واقعی" من با سری اصلی Dynasty Warriors، نسخه دوم یک سفر چالش برانگیز اما ارزشمند در طول و عرض بود. با در نظر گرفتن همه چیز، Dynasty Warriors 2 یک عنوان لذت بخش است. وقتی تمام مراحل «سخت» ارتقای سطح را که می‌خواهم با بیشتر شخصیت‌ها انجام دهم، با زحمت طی کردم، صادقانه فکر می‌کنم مستقیماً به سراغ بقیه‌ی مجموعه می‌روم. Dynasty Warriors دقیقاً همان نوع تجربه‌ای است که دوست دارم، با اکشن فراوان و بدون فکر زیاد. آیا این باعث می‌شود احمق به نظر برسم؟

بدیهی است که نمی‌توانم مطمئن باشم که از این نقد چه برداشتی کردید، اما امیدوارم به این نتیجه رسیده باشید که اشتباهات بر دستاوردها غلبه نمی‌کنند. این بازی صرفاً محصول زمان خود است.

با تمام این اوصاف، اگر ایده‌ی یک هک اند اسلش در مقیاس بزرگ را دوست دارید، مطلقاً هیچ راهی وجود ندارد که با Dynasty Warriors 2 اشتباه کنید. حداقل، می‌توانید با خیال راحت بدانید که این بازی «مهر تأیید» Wilcox Arcade را دارد.