خرید بازی Astro Boy PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Astro Boy PS2

بازی Astro Boy: The Video Game یک بازی پلتفرمر محصول سال ۲۰۰۹ است که بر اساس فیلم Astro Boy ساخته شده است. این بازی در ۸ اکتبر ۲۰۰۹ در ژاپن برای کنسول پلی‌استیشن قابل حمل با نام Atom منتشر شد که همزمان با اکران سینمایی آن در ژاپن در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۹ بود.

پسر دکتر تنما درگذشت. به جای اشک ریختن بیشتر یا جستجوی چند خانم برای تولید مثل با او تصمیم گرفت تا با ساختن یک ربات ... با زیر شلواری مشکی وینیل، پسرش را جایگزین کند. ما فرض می کنیم که این همان کاری است که هر دانشمند آینده نگر خوبی در عزاداری انجام می دهد.

Astro Boy، کودک مصنوعی تقریباً برهنه با چکمه‌های قرمز، نیز به‌طور غیرقابل توضیحی خود را به انواع سلاح‌های سنگین و فناوری پیشرفته مجهز کرد. حالا او می تواند برای محافظت از شهر بجنگد، یا حداقل در ابتدا بجنگد تا بعداً بتواند همه چیز را تسلیم کند. وقتی پسرتان می میرد و شما یک ربات جایگزین ایجاد می کنید، چرا او را در معرض خطر قرار ندهید؟

Astro Boy یک بازی اکشن سوم شخص با مشکلات بسیار زیاد است. علیرغم اینکه دارای یک ربات-پسری دوست داشتنی و کم لباس است که مملو از احساسات تلخی است که از چشمان جغد غول پیکرش بیرون می ریزد، دوربین شلخته، کنترل ضعیف، گیم پلی غیر جالب، و داستانی بسیار کوتاه و نامطلوب را نیز به نمایش می گذارد. تعجب می کنم که چرا شما حتی به زحمت.

در ابتدا، فرض پشت این یکی تقریباً عالی به نظر می رسد، حداقل بر روی کاغذ. این شخصیت وجود دارد که از طریق تکمیل ماموریت ها، کسب قدرت های جدید و انجام چالش های بزرگ تر تکامل می یابد. اولین هدیه او پرواز است که به او اجازه می دهد در اوقات فراغت خود به یک کلان شهر آینده نگر اهمیت دهد. چند لیزر و توپ های بازویی و پاهای جت و دسته ای از باس های غول پیکر را اضافه کنید و ترکیب خوبی خواهید داشت، درست است؟ متاسفانه نه

در زیر این نمای نازک عظمت، حقیقتی شرورانه و شوم نهفته است... شهر Astro Boy به اندازه یک حیاط خلوت بزرگ احساس تنگی می کند و با چیزهای کمی جالب است. و همه این ابرقدرت‌های شگفت‌انگیز که می‌توانیم برای پیشبرد تجربه گیم‌پلی فوق‌العاده دنیوی خود استفاده کنیم، فقط پشت سر هم ارائه می‌شوند تا ضرب و شتم شش رئیس ساده‌گرا را ممکن کنند. متأسفانه باس ها حدود 90 درصد از بازی را تشکیل می دهند. حتی بین دعواها، پلتفرمینگ، پازل ها و دیگر عناصر سرگرم کننده ای که از SEGA انتظار داریم، وجود ندارد. حداقل قدرت های جدیدی به دست می آوریم، اما هرگز از آنها استفاده نمی کنیم مگر اینکه مجبور شویم.

دید اشعه ایکس به Astro اجازه می دهد تا نوزاد نامرئی احمق را با بمب بزرگ متصل به آن ببیند. انگشت لیزری به او اجازه می دهد تا به تعداد زیادی از دشمنان را به طور همزمان بزند، و توپ انفجاری برای از بین بردن دشمنان بزرگتر و بدتر یکی یکی است. اما چرا وقتی فقط مشت زدن و پرتاب کردن کافی به نظر می رسد، زحمت بکشید؟ پیشرفت پوچ است.

اساساً شما به این طرف و آن طرف پرواز می کنید، یک رئیس را شکست می دهید، به این طرف و آن طرف پرواز می کنید، بازی را برنده می شوید. هر رئیس باید از نظر تئوری به مهارت بیشتری برای تسلط و قدرت بیشتری برای پیروزی نیاز داشته باشد، اما اینطور نیست. به نوبه خود، بازی برای اکثر بازیکنان بسیار کوتاه، بسیار ساده و بی‌ارزش می‌شود.

Astro Boy به عنوان یک عنوان کودکانه، و دقیقاً از آن نقطه دید دوست‌داشتنی سه فوتی گرفته شده است، جذابیت مشخصی دارد. در درجه اول، سبک هنری که عمداً ساده است، دارای بسیاری از طرح‌های رنگی متضاد بالا و تصاویر زنده مملو از شخصیت‌های متحرک واقعی است. داستان، اگرچه تا حدی دیوانه کننده است که باعث می شود موز با لباس خواب در عذابی بی پایان بپیچد، اما همچنان به اندازه کافی مزخرفات جذاب برای کودکان ارائه می دهد که می تواند به عنوان سرگرمی بین شام، چند کتک زدن برنامه ریزی شده و زمان خواب سپری شود.

متأسفانه، صداهای برگرفته از کارتون و سبک دوست‌داشتنی که حتی کار سازندگان بازی هم نبود، کمکی به تجربه‌ای بدون ذره‌ای هیجان نمی‌کند. یک دوربین غیرقابل کار و یک پویایی پرواز گیج کننده را اضافه کنید و احتمالاً جوانان را بیشتر گیج می کنید تا خوشحال. آیا باید سعی کنید این را به جونیور بسپارید، شاید همانطور که در نظر گرفته شده بود (به طور قطع نمی توان گفت)، ابتدا به این فکر کنید: آیا باید؟

جمع بندی

بنابراین، آیا شما باید ... تحمل کنید ... Astro Boy؟ خب، عملاً هیچ گیم‌پلی وجود ندارد - حداقل هیچ کدام که تضمین کننده تکمیل عنوان و رنج بردن از طریق شکار بیش از حد تخم مرغ عید پاک برای کشف تعداد زیادی کارت جمع‌آوری بی‌معنی باشد - و این یک تجربه کوتاه است. بنابراین، چه ارزشی را می توان یافت؟ به سختی، متاسفانه.

این بیشتر تلاشی برای فروش یک نام شیک به یک نسل هیپسترهای پر روند است که با عشق یکپارچهسازی با سیستمعامل تغذیه می شود تا عنوانی که ارزش بازی کردن را داشته باشد. اگر در این باور اشتباه هستید که مسابقات رینگ با سرعت‌های نامحسوس آهسته و باس‌ها بدون چالش، نوعی کیفیت دوست‌داشتنی در بازی‌هایی هستند که تا به حال نتوانسته‌ایم به طور کامل قدردانی کنیم، این را بخرید و رویای همیشگی خود را محقق کنید. رسیدن به چهار ساعت متوالی از ناراحتی بی‌رقیب.

NIGHTS این نیست. تظاهر نکن از مدت‌ها پیش اعلام ستایش خود برای شخصیت و منشأ او را قبول نکنید. چشمان خود را باز کنید و دعا کنید که اوسامو تزوکا به عنوان یک زامبی بسیار عصبانی برنگردد و انتقام جویانه همه ما را سلاخی کند. بهتر است، نسخه GBA را بخرید و از خودتان لذت ببرید.