خرید بازی کامپیوتر The Relic First Guardian PC

تمدن‌ها وقتی سقوط می‌کنند، کاملاً از بین نمی‌روند. آن‌ها ویرانه‌ها، افسانه‌ها و اشیایی را که با خاطرات کسانی که آن‌ها را در اختیار داشته‌اند، تکه‌هایی از زندگی‌های گذشته، عجین شده‌اند، پشت سر می‌گذارند. و دقیقاً حول همین مفهوم دراماتیک عاشقانه است که The Relic: First Guardian می‌چرخد.

ما در مورد بازی اکشن RPG جدید توسعه یافته توسط تیم کوچک کره‌ای Project Cloud Games صحبت می‌کنیم، یک ماجراجویی تک نفره سوم شخص که با الهام از بازی‌های Souls-like، سعی در ایجاد یک تجربه کمتر ناامیدکننده و قابل دسترس‌تر در طول سی ساعت دارد.

شش سال توسعه و دوازده نفر به ندرت برای رقابت با موفق‌ترین تولیدات کافی هستند، و در واقع، محدودیت‌های - از نظر تولید و سایر موارد - The Relic: First Guardian بلافاصله آشکار می‌شوند. با این حال، در پشت آنها، یک بازی نقش‌آفرینی اکشن با فلسفه‌ای دقیق و فرضیه‌ای روایی ساده نهفته است: آرسیلتوس پادشاهی است که با نابودی یادگار بزرگ، اثری که رفاه و تعادل را برای این سرزمین‌ها تضمین کرده بود، ویران شده است. آنچه باقی مانده، تکه‌هایی از خاطرات، احساسات و آرزوهایی است که در یادگارها متبلور شده‌اند.

سرعت یادگار: اولین نگهبان

وظیفه جمع‌آوری آنها بر عهده بازیکن به عنوان اولین نگهبان است که توسط دختری مرموز بیدار می‌شود تا امید را به جهانی که بین ویرانی و تولد دوباره قرار دارد، بازگرداند. بیایید اینطور بگوییم: عنصری که یادگار: اولین نگهبان را از رقبای خود متمایز می‌کند، مبارزه است، نه داستان. در ابتدا، محیط، مکتب FromSoftware را به یاد می‌آورد، با جاخالی دادن‌ها، دفع حملات، حملات سنگین و غول‌های ترسناک، اما با در دست داشتن گیم‌پد، بلافاصله یک تفاوت عمده ظاهر می‌شود: استقامت، توانایی‌های تهاجمی شما را محدود نمی‌کند. ضربه زدن انرژی مصرف نمی‌کند، که فقط با اقدامات دفاعی و جاخالی دادن‌ها مصرف می‌شود، در حالی که توانایی‌ها توسط زمان‌های استراحت تنظیم می‌شوند. بازی شما را وادار می‌کند که به جای انتظار برای فرصت مناسب برای حمله، دائماً ابتکار عمل را حفظ کنید.

تریلر گیم پلی بازی The Relic First Guardian PC کامپیوتر

در نتیجه، مبارزات بسیار تهاجمی هستند؛ بازی شما را وادار می‌کند که به جای انتظار برای فرصت مناسب برای حمله، دائماً ابتکار عمل را حفظ کنید. با اجتناب از دقت، ظرافت تاکتیکی و سخت‌گیری معمول بازی‌های سنتی مانند Souls به نفع پرخاشگری و رویکردی تا حدودی آرکید مانند، سیستم مبارزه فوری‌تر اما در عین حال کمتر فنی و کمتر پالایش شده است، اگر بخواهید.

اولین غول، اولین از آزمایش‌های فراوان.

تغییر دیگر در مقایسه با بازی‌های استاندارد Souls مربوط به مرگ است که در اینجا فاقد مؤلفه تنبیهی معمول است. هیچ بازیابی منابعی با بازگشت به محل مرگ پس از KO وجود ندارد، هیچ خطری برای از دست دادن دائمی منابع انباشته شده با شکست دوم وجود ندارد. می‌میرید؟ از آخرین نقطه بازگشت به بازی، آماده برای تلاش دوباره و دوباره، دوباره شروع می‌کنید. این به شما امکان می‌دهد کل ادیسه را با آرامش تجربه کنید بدون اینکه حس چالش را کاملاً از بین ببرید، زیرا با وجود امتیازاتی که ذکر شد، سفر به هیچ وجه ساده نیست. بیش از هفتاد غول وحشی که در سراسر آرسیلتوس پراکنده شده‌اند، با این وجود، آزمون‌های چالش‌برانگیزی هستند و هر غول الگوهای حمله، مراحل و روایت خاص خود را دارد. آن‌ها فقط موجودات نفرت‌انگیزی برای کشته شدن و آزمون‌های مهارت نیستند، بلکه مردان و زنانی هستند که توسط نفرینی که پادشاهی را ویران کرده، نابود شده‌اند، موجودات نفرین‌شده‌ای که مرگ تنها راه رهایی برای آن‌هاست.

خاطراتی برای جمع‌آوری

آرسیلتوس به سه کلان‌منطقه‌ی به‌هم‌پیوسته تقسیم شده است. ساختار نیمه‌جهانی شما را دعوت می‌کند تا از مسیر اصلی منحرف شوید و به دنبال گوشه‌ها و شکاف‌های پنهان، غنایم و قطعات حافظه بگردید تا مهارت‌های فعال قابل تجهیز خود (چهار مهارت برای هر یک از شش گروه سلاح) یا آمار شخصیت خود را ارتقا دهید. اگرچه از نظر جهان‌سازی و الهام‌بخشی کاملاً استادانه نیست، اما کاوش در آن جذاب است، زیرا هر مسیر انحرافی می‌تواند فرصتی برای کشف چیزی یا گرفتار شدن در دردسر باشد. با این حال، حتی در اینجا نیز سایه‌هایی وجود دارد: عدم امکان پریدن، برخی موانع غیرقابل عبور/نابود نشدنی، و برخی موانع نامرئیِ نابهنگام، در نهایت غوطه‌وری را تضعیف می‌کنند.

رشد شخصیت از طریق Relics حاصل می‌شود. هر کدام اثرات غیرفعال متفاوتی، توانایی‌های اصلاحی، سرعت مبارزه و تخصص ارائه می‌دهند. به جای جمع‌آوری سطوح و تلاش زیاد، باید با آزمایش ترکیب‌ها، سبک خود را بسازید و همین امر در مورد تجهیزات نیز صدق می‌کند. سلاح‌ها و زره‌ها اقلامی نیستند که قرار باشد پس از چند ساعت جایگزین شوند، بلکه مصنوعات منحصر به فردی هستند که خاطره صاحب قبلی خود را حفظ می‌کنند. بنابراین، غنیمت نیز ارزش روایی پیدا می‌کند، یک پیچش جالب زیرا موضوع حافظه را که زیربنای کل تولید است، بیشتر تقویت می‌کند. با این حال، بهتر است از نظر گیم‌پلی، آمار و پاداش‌ها/سوءاستفاده‌های اقلام قابل تجهیز، انتظار تنوع یا عمق زیادی نداشته باشید.

یک جاه‌طلبی خطرناک؟

جهت‌گیری هنری، که از فرهنگ عامه کره الهام گرفته شده است، اغلب با بهره‌برداری از جذابیت تصاویر تاریک، موفق به ایجاد نگاه‌های خاطره‌انگیز می‌شود. مشکل در جنبه فنی است، حداقل تا آنجا که به ساخت بررسی مربوط می‌شود (به‌روز اول اجتناب‌ناپذیر تأیید شده است، ویرایش شده). با وجود اشکالات گاهاً فاحش، اشیاء لرزان، دشمنانی که از دیوارها عبور می‌کنند، دوربین دیوانه‌وار، به خصوص در محیط‌های داخلی، جلوه‌های پاپ-این، بافت‌های لرزان، قسمت‌های عجیب و غریب، بازیافت دارایی‌ها و باگ‌ها/اشکالات متنوع، به نظر می‌رسد که می‌توانست چند ماه دیگر برای توسعه و اصلاح بازی صرف شود.

همیشه ارزش گشتن و کاوش کردن را دارد.

با وجود نقص‌هایش، Project Cloud Games تلاش کرده چیزی متفاوت از بازی‌های Soulslike معمولی که به صورت کات-اند-پیست ساخته می‌شوند، خلق کند و این را نشان می‌دهد. The Relic: First Guardian برخی از عناصر گیم‌پلی آشنا را گرفته، آنها را کمتر خسته‌کننده و تنبیه‌کننده کرده و آنها را در ساختاری قرار داده است که به کسانی که از ابتکار عمل، کاوش و آزمایش لذت می‌برند، پاداش می‌دهد.

با وجود نقص‌های مختلف، عزم Project Cloud Games برای عدم خلق یک بازی Soulslike دیگر قابل لمس است.

همه ایده‌ها به یک اندازه مؤثر نیستند و سیستم مبارزه از تولیدات FromSoftware ظرافت کمتری دارد، اما تلاش برای فراتر رفتن از پیروی صرف از روند فعلی همچنان ستودنی است. کسانی که همیشه به بازی‌های Soulslike با دیده‌ی تردید نگاه کرده‌اند، ممکن است The Relic: First Guardian را مصالحه‌ای قابل قبول بین چالش و دسترسی‌پذیری بیابند، البته تا زمانی که حاضر باشند از برخی کاستی‌ها و پیاده‌سازی فنی که به ندرت با جاه‌طلبی‌های آن همگام است، چشم‌پوشی کنند. آیا به‌روزرسانی روز اول برای نجات Arsilthus کافی خواهد بود؟ خیلی زود خواهیم فهمید.

به طور خلاصه: The Relic: First Guardian قرار نیست انقلابی در این ژانر ایجاد کند و مشکلات متعددی دارد، اما شخصیت کافی برای تلاش برای ایجاد جایگاهی خاص خود را دارد. در زیر سطح خشن یک محصول با محدودیت‌های متعدد، که تا حدودی نتیجه‌ی منابع موجود و شاید جاه‌طلبی بیش از حد است، قلب یک بازی نقش‌آفرینی اکشن می‌تپد که تلاش می‌کند بار حافظه را از طریق مبارزه و کاوش کاوش کند. این استودیوی کره‌ای به تمام اهداف خود نمی‌رسد، اما سفر به Arsilthus چیزی بیش از یک زیارت ساده در ردپای FromSoftware است.

در حال حاضر، در حال اجرا: منوی تنظیمات ضعیف است: وضوح تصویر، V-sync، محدودیت FPS و حالت صفحه نمایش تنها گزینه‌های گرافیکی قابل تنظیم هستند و تنها روش ارتقاء تصویر XeSS است. من با وضوح 1440p و 2160p با روانی خوبی بازی کردم، به جز برخی افت‌ها که باید پس از اجرا ناپدید شوند. در طول اجرای اولیه با کیفیت 4K، بازی برای چند دقیقه گیر کرد تا اینکه به طور جادویی قفل آن باز شد و به من اجازه بازی داد. در صورت گیر کردن، استفاده از گیم‌پد و فست تراول توصیه می‌شود.

نقاط قوت

• یک نقش‌آفرینی اکشن فوری اما نه آزاردهنده / کاوش جذاب در دنیای نیمه‌باز / هویت روایی خوب

نقاط ضعف

• از نظر فنی ناامیدکننده / فاقد عمق در چندین جنبه / منوی تنظیمات ضعیف / بیش از حد جاه‌طلبانه؟