خرید بازی Endgame PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Endgame PS2

Endgame یک بازی تیراندازی با تفنگ نوری است که در سال ۲۰۰۲ توسط Cunning Developments توسعه داده شده و توسط Empire Interactive منتشر شده است و منحصراً برای کنسول بازی ویدیویی PlayStation 2 منتشر شده است. این بازی که با موتور RenderWare ساخته شده است، دارای محیط‌های تخریب‌پذیر و یک سیستم صوتی موقعیتی ابتدایی است.

اعتراف می‌کنم که برای یک بازی خوب تفنگ سبک علاقه‌مندم. من کسی هستم که به GameWorks  یا Dave-n-Busters می‌روم و کارت بازی‌ام را به Virtua Cop، Time Crisis، Area 51 یا هر یک از بازی‌های بزرگ تفنگ موجود دیگر می‌چسبانم و به اصطلاح به کل چوبم شلیک می‌کنم.

وقتی صحبت از بازی های لایت تفنگ برای کنسول های خانگی می شود، گزینه های من محدود شده است. من تمایل دارم بازی‌هایی را که قبلاً در بازی‌های آرکید فرسوده کرده‌ام، دریافت نکنم، به طوری که تقریباً دو بازی Die Hard Trilogy برای پلی‌استیشن اصلی را در اختیارم گذاشته است. اکنون Empire Interactive یک بازی لایت تفنگ جدید را برای PS2 آورده است.

Endgame اولین بازی اسلحه من برای کنسول نسل بعدی من است، اما به سختی آن را یک بازی نسل بعدی می دانم. در حالی که آن را به شدت از بازی های اسلحه قبلی وام گرفته است. عمدتاً Time Crisis، آن سبک از بازی در حال حاضر از اوج خود گذشته است، و من امیدوار بودم که چیز کمی نوآورانه‌تر باشد. به خصوص از Cunning Developments، افرادی که TimeShock  را ساختند! Pro Pinball، بهترین بازی پین بال رایانه شخصی در تمام دوران.

جدا از اصالت، Endgame  برخی از گیم پلی چالش برانگیز، هرچند خسته کننده را همراه با داستانی قابل احترام به میز می آورد. چیزی که اکثر بازی‌های اسلحه در خانه می‌گذارند. اما حتی این داستان نسبتاً جذاب به سرعت در برخی از گیم پلی های تکراری و طراحی کلی ضعیف گم می شود.

Endgame این ویژگی ها را ارائه می دهد:

 بیش از 20 سطح گیم پلی متنوع در اروپای آینده نگر - از متروی لندن تا تله کابین های آلپاین در سوئیس
 پایان های مبتنی بر مهارت های چندگانه
 طرح جذاب و انیمیشن با کیفیت بالا
 یک شخصیت اصلی قوی، جید کورنل
 دوربین‌های پویا با حرکت سریع، صدای سه‌بعدی و اسکن لیزری نسل بعدی یک بازیگر زن واقعی، کیفیت «سینمایی» هیجان‌انگیزی را به اکشن می‌بخشد.
 دشمنان پیچیده و متنوع
 بسیاری از ویژگی ها و بازی های فرعی پنهان
 با همه تفنگ های سبک سازگار با PlayStation®، از جمله G-Con™45 و G-con™2 کار می کند.

گیم پلی بازی Endgame

بزرگترین شکایت من از این بازی این است که همه چیز خیلی عجله دارد. فیلم افتتاحیه در کمتر از 30 ثانیه فشرده می شود و بقیه بازی روی تایمر بدی است که به طور مداوم برای مرگ اجتناب ناپذیر شما و سپس شروع مجدد بازی شمارش معکوس می کند. در اینجا ذخیره نمی شود یا ادامه می یابد. این یک معامله "یک شات" است. شما یا تمام راه را طی می کنید یا از ابتدا شروع می کنید. قابلیتی که به دلیل طولانی بودن این بازی بیشتر آزاردهنده است.

گیم پلی بازی Endgame پلی استیشن 2

Endgame یک گالری تیراندازی چند گره است که در پنج سطح (یا شهرستان) عظیم برگزار می شود. اگر Time Crisis 3 را بازی کرده اید، پس قبلاً این بازی را بازی کرده اید. بازی روی ریل است که شما را از یک نقطه دید به نقطه دیگر می برد که در آن شما 40 تا 50 ثانیه فرصت دارید تا تعدادی از افراد بد را بکشید. در هر نقطه می توانید اردک بزنید و دوباره بارگیری کنید، سپس پاپ آپ را باز کنید و چند گلوله شلیک کنید، سپس اردک بزنید، شلیک کنید، تکرار کنید.

ساعت بی امان است و من با افتخار (و ناامید) می گویم که بعد از 8 ساعت بازی این بازی تنها چیزی است که مرا کشته است. هر چه سریعتر به هر موج از دشمنان شلیک کنید، بهتر است، زیرا زمان ذخیره شده به گره بعدی اضافه می شود. در نهایت شما یاد خواهید گرفت که چه زمانی و در کجا هر فرد بد ظاهر می شود و می توانید آماده شلیک به آنها باشید، اما این تمرین تکراری تر از آن چیزی است که اکثر گیمرها برای آن صبر می کنند.

هر چند سطح یک شخصیت رئیس ظاهر می شود، اما شکست دادن آنها نسبت به افراد معمولی بسیار سخت تر است. همه آنها الگوهای آتشی دارند که به راحتی آموخته می شوند، بنابراین فقط زمانی که به سمت شما شلیک نمی کنند باید به آنها شلیک کنید. امیدوارم بتوانید قبل از اینکه شمارنده صفر شود آنها را بکشید.

هنگامی که پایان بازی شما را مجبور می کند که بدون توجه به پیشرفت خود، در صورت تمام شدن زمان یا مرگ، کل بازی را دوباره پخش کنید، ناامیدی به وجود می آید. بازی‌های آرکید از ذهنیت «برای ادامه بازی سکه‌های بیشتری وارد کنید» استفاده می‌کنند، اما وقتی «رایگان» بازی می‌کنید، من حدس می‌زنم که طراحان باید تجربه بازی را طولانی‌تر کنند، زیرا از قبل پول شما را دریافت کرده‌اند. با این حال، من بدم نمی‌آید که 20 تا 30 دلار به صورت توکن خرج کنم تا واقعاً یک بازی تفنگ آرکید را تمام کنم، پس چرا باید برای خرید مستقیم بازی جریمه شوم.

البته بزرگترین ویژگی هر بازی تفنگ سبک تفنگ است. نسخه نقد من از Endgame با Cybergun Desert Eagle .50AE  ارائه شد که به خودی خود یک قطعه تجهیزات شگفت انگیز است. این به طور کامل با Guncon 1 و 2 سازگار است و دارای ویژگی blow back است که می توان آن را روشن یا خاموش کرد. همچنین دارای دکمه هایی در سراسر مکان از جمله یک دکمه A واقع در جلوی دستگیره است که برای این بازی بسیار راحت است.

این تنها اسلحه ای بود که من مجبور بودم Endgame را با آن آزمایش کنم، بنابراین نمی توانم در مورد نحوه کار اسلحه های دیگر یا دقت آنها نظر بدهم. من برای کار کردن اسلحه در حالت GunCon 2  مشکلاتی داشتم تا اینکه به طور تصادفی قسمت USB کابل را به شکاف ثانویه وصل کردم. 

این تفنگ همچنین نیاز به استفاده از یک دوشاخه ویدیوی درون خطی دارد، به این معنی که من باید تنظیمات S-video خود را جدا می‌کردم و کابل‌های اصلی خود را در جعبه‌ای که تقریباً دو سال بود باز نکرده بودم، پیدا کردم. در حالی که این بیش از حد ملایم آزاردهنده بود، استفاده از این کابل Cybergun را به یکی از دقیق‌ترین تفنگ‌هایی که تا به حال بر روی هر سیستمی استفاده کرده‌ام تبدیل کرد.

زمانی که اسلحه کار می کرد، توانستم با استفاده از گزینه تمرین هدف، آن را کالیبره کنم. من همچنین توانستم دکمه مورد استفاده برای اردک را انتخاب کنم و مشخص کنم که آیا در حالی که آن دکمه را نگه داشته یا رها می کنم، اردک زده ام یا خیر. به طور کلی، این بازی مانند Time Crisis  منهای پدال پا بازی می کند.

علاوه بر بازی اصلی مبتنی بر داستان، یک مینی بازی به نام Mighty Joe Jupiter نیز وجود دارد که بر اساس یک بازی که Jade در داخل بازی انجام می دهد، وجود دارد. شما حتی می توانید اسلحه نوری او را در اولین تیراندازی روی زمین ببینید. Mighty Joe Jupiter در واقع مجموعه ای از مینی گیم ها است که شبیه نسخه کمیک منطقه 51 است.

گرافیک بازی Endgame پی اس 2

کل بازی Endgame مانند یک کات سین غول پیکر اجرا می شود، بنابراین تفاوت بصری بسیار کمی بین فیلم ها و گیم پلی بازی وجود دارد. علیرغم استفاده از پلتفرم Renderware، با توجه به اینکه ما در نسل دوم بازی های PS2 خود هستیم، گرافیک را نسبتاً ابتدایی دیدم. در حالی که جزئیات محیطی قابل توجهی وجود دارد، سبک کلی بازی بسیار ساده است.

برخی از جلوه های نوری خوب و استفاده های خلاقانه از حرکت تاری و جلوه های ذرات وجود دارد، اما چشمگیرترین ویژگی گرافیکی باید سطح تعامل (یا تخریب پذیری) محیط ها باشد. اگر بتوانید به آن شلیک کنید یا آن را می شکنید یا یک سوراخ گلوله را ترک خواهید کرد.

این انیمیشن با اکشن‌های حرکتی برای قهرمان ما و هرکسی که او شلیک می‌کند درجه یک است. شما انیمیشن حساس به ضربه واقع گرایانه ای را خواهید دید که بدها پا یا بازوی خود را می گیرند یا هر جا که اتفاقاً به آنها شلیک کنید. این منجر به یک مشکل کوچک می‌شود که در آن انیمیشن‌های مرگ می‌توانند مانع یا تأخیر شما در برخورد با هدف دیگری در پشت فرد در حال مرگ شوند.

کات سین های از پیش رندر شده آنقدر جزئی نیستند و بافت ها صاف و ساده هستند. برخی از مدل ها جعبه ای هستند و شخصیت ها نسبتاً کارتونی هستند. به نظر می رسد کل بازی برای Dreamcast  بیشتر از PS2 مناسب است.

این سبک بصری منحصربه‌فرد در Mighty Joe Jupiter به خوبی ترجمه می‌شود که به این مینی‌بازی‌ها سبک بصری تقریباً کلی بهتری نسبت به بازی اصلی می‌دهد. بیگانگان در انیمیشن های عجیب و غریب خود خلاق، سرگرم کننده و کاملاً شوخ طبع هستند. گیم پلی همان بازی اصلی است که شما از گره ای به گره دیگر حرکت می کنید، اردک می کنید و شلیک می کنید.

صداگذاری و موسیقی بازی Endgame سونی 2

 
من هیچ شکایتی از صدای بازی Endgame ندارم. گفتار، موسیقی و جلوه های صوتی همگی عالی بودند. صدای تیراندازی قوی بود، هم تفنگ من و هم صدها نفر به سمت من شلیک کردند. رئیس‌ها با چاینگون و تفنگ ساچمه‌ای تقریباً مرا مجبور کردند که دستم را به سمت کنترل صدا دراز کنم.

این سخنرانی هم توسط بازیگران اصلی و هم توسط بازیگران نقش‌آفرینی بسیار خوب اجرا شد، اما مورد علاقه من راوی فوق‌العاده خنده‌دار بازی Mighty Joe Jupiter است. او من را به یاد صدای مرد نان تست پودری از نمایش رن و استیمپی انداخت.

حتی ظریف‌ترین جزئیات مانند شکستن شیشه، جرقه زدن رایانه‌ها و تایمرهای نارنجک همگی کاملاً شفاف به نظر می‌رسیدند، حتی بیش از موسیقی کوبنده. در حالی که بازی از هیچ قرارداد فراگیر استانداردی پشتیبانی نمی‌کند، از صدای موقعیتی به خوبی استفاده می‌کند تا مکان دشمنان نزدیک‌تر را به شما اطلاع دهد. با توجه به اینکه میدان هدف شما معمولاً به 45 درجه محدود می شود، جلوه های فضایی به اندازه یک تیراندازی 360 درجه کمک نمی کند.

جمع بندی

در حالی که اکثر بازی های لایت تفنگ را می توان در چند ساعت به پایان رساند، احتمالاً روزها را با این بازی می گذرانید تا حدی به دلیل طولانی بودن آن (تقریباً دو برابر طول هر بازی اسلحه دیگری) و تا حدودی به این دلیل که بسیار سخت و نابخشودنی است. . ممکن است فقط به فصل 4 برسید که وقتتان تمام شود، سپس با شما به ابتدا برگردد.

مینی گیم‌ها تقریباً به اندازه بازی اصلی ارزش گیم‌پلی را ارائه می‌کنند، و یک حالت دو نفره وجود دارد که به شما امکان می‌دهد تا با یک دوست برای گیم‌پلی همکاری و در عین حال رقابتی گروه شوید.

همچنین می‌توانید سطوح تکی بازی اصلی را با تکمیل آنها در حالت داستانی باز کنید. سپس می توانید این سطوح را خارج از داستان اصلی انتخاب کرده و بازی کنید. این یک راه عالی برای تمرین سطوح قبلی است، بنابراین می توانید دقت و زمان خود را قبل از تلاش برای اتمام داستان افزایش دهید.

ممکن است تنوع زیادی در گیم پلی وجود نداشته باشد، اما مکان های هیجان انگیز زیادی وجود دارد. بیش از 20 محیط، هر کدام با ده ها گره در پنج کشور. بنابراین حتی زمانی که بازی تکراری شود، خسته کننده نخواهد بود.

Endgame یکی از آن بازی هایی است که یا عاشق آن می شوید یا از آن متنفر هستید. این بازی بسیار بیشتر از هر بازی اسلحه ای موجود است و داستان برای اولین بار نسبتاً جذاب است. بزرگترین شکایت من به طور کلی طراحی است که شما را مجبور می کند کل بازی را بدون توجه به اینکه چقدر فاصله دارید دوباره پخش کنید. چک پوینت بعد از هر سطح بسیار مورد استقبال قرار می گرفت و احتمالاً این عنوان را در گیم پلی امتیازات بالاتری کسب می کرد.

این یک بازی سخت برای توصیه است، مگر اینکه قبلاً یک تفنگ سبک داشته باشید. در آن صورت، Endgame گیم‌پلی چالش‌برانگیزی را ارائه می‌کند، اگرچه هنوز باید توصیه می‌کنم منتظر بمانید تا برای فروش عرضه شود یا به قیمت‌های اقتصادی برسد. 

این یک عنوان بسته عالی برای یک تفنگ سبک موجود یا حداقل یک محصول تبلیغاتی متقابل با تخفیف یا کوپن یا چیزی خواهد بود. این یک بازی مناسب است اما نه برای 50 دلار و به خصوص اگر مجبور باشید 20 تا 30 دلار دیگر برای یک اسلحه کم کنید تا آن را همانطور که در نظر دارید بازی کنید.