خرید بازی Injustice Gods Among Us XBOX 360 ایکس باکس 360

معرفی بازی Injustice Gods Among Us XBOX 360

Injustice: Gods Among Us یک بازی مبارزه‌ای محصول سال ۲۰۱۳ است که توسط NetherRealm Studios توسعه یافته و توسط Warner Bros. Interactive Entertainment برای پلی‌استیشن ۳، Wii U و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده است. این اولین قسمت از مجموعه بازی‌های Injustice است که بر اساس دنیای خیالی کمیک‌های DC ساخته شده است.

بدون اینکه وارد جزئیات شویم، مقدمه‌ی این متن باید فهرستی از شخصیت‌های کمیک‌های دی‌سی، چه خوب و چه بد، را ارائه دهد که می‌توانیم با آنها در بازی Injustice: Gods Among Us با قدرتی بی‌حد و حصر بجنگیم. درست است که با وجود ابرانسان‌هایی با قدرت تایتانیک که قادر به دویدن با سرعت نور یا حتی تحقق بخشیدن به افکار خود هستند، توسعه‌دهندگان Netherealm، که Warner Bros. Games طرفداران خود را به آنها سپرده است، در اعمال هرگونه محدودیتی اشتباه می‌کنند. حتی محدودیت سلیقه‌ی خوب؟

تریلر بازی Injustice Gods Among Us ایکس باکس 360

بازی خونخوار Mortal Kombat Komplete Edition XBOX 360 گواه این موضوع است: سلیقه‌ی بد تا زمانی که با کمی تمسخر همراه باشد، جواب می‌دهد. با کمی نگاه به گذشته، همه چیز همیشه بهتر می‌شود و آنچه زشت، احمقانه، به طرز متظاهرانه‌ای خشونت‌آمیز است، می‌تواند جالب، سرگرم‌کننده و گاهی حتی تأمل‌برانگیز شود (ضمناً همین امر در مورد آنچه ما "سلیقه‌ی خوب" می‌دانیم نیز صدق می‌کند). مشکل Injustice این است که اگرچه مبارزان آن می‌توانند با مشت‌هایشان یکدیگر را به استراتوسفر بفرستند، این بازی که برای ۳۶۰، PS3 و Wii U موجود است، همچنان در یک مرحله‌ی اولِ ناراحت‌کننده گیر کرده است، تقریباً به همان اندازه که صحنه‌پردازی ضعیف و رسوایی کارگردانی هنری‌اش را دارد.

"طرفدار"، به اختصار "متعصب"

ممکن است کسی فکر کند که مهم نیست، که با برداشتن یک نسخه ازInjustice Gods Among Us  به عنوان یک طرفدار کوچک JLA یا طرفدار مبارزات به سبک MK، می‌توانید در یک هواپیمای دوبعدی، سوپرمن را با بترنگ‌هایی به صورت مخفیانه‌اش از پا درآورید یا هال جردن را وادار کنید که فانوسش را با ته شمشیر آمازون بخورد، و این تمام چیزی است که اهمیت دارد.

 دیدگاهی که اگر مانند سری Marvel vs. Capcom، سناریو فقط بهانه‌ای برای یک نمایش شاد و مفرح بود که در آن قهرمانان کاغذی مورد علاقه‌مان زنده می‌شوند، با دقت فراوان و آن کمی طنز که تفاوت را ایجاد می‌کند، به صفحه نمایش آورده می‌شوند، صادق بود. اما نه، چون استودیو ندررلم (Netheralm Studios) به طرز بی‌سابقه‌ای روی حالت تک‌نفره‌اش کار کرده است، فیلمی با گرافیک بازی، که حدود پنج ساعت کامل طول می‌کشد و در آن ما به ترتیب در نقش بتمن، جوکر، گرین لنترن، سایبورگ، دث‌استروک، لکس لوثر و غیره بازی خواهیم کرد.

 مشکل این است که برای رسیدن به اوج، باید این داستان غم‌انگیز را دنبال کنید، ترکیبی از عناصر کلاسیک داستان‌های دی‌سی، با یک سوپرمن دیکتاتور و ابعاد موازی. تا اینجا، Kingdom Come به نوعی با Crisis on Infinite Earths ترکیب شده است، اما واقعاً به دلیل یک طرح لزوماً بد مدیریت شده، بسته به مبارزاتی که می‌خواهیم به بازیکن ارائه دهیم، و به خصوص ارائه یک صحنه‌پردازی خنده‌دار (حرکت آهسته در ابتدا که جوکر یک چاشنی در دست دارد، کراوات...) و یک کارگردانی هنری منزجرکننده، به هم ریخته است.

 ما کریس نولان یا زک اسنایدر را بداهه نمی‌گوییم، و حتی بدون مقایسه خودمان با نام‌های بزرگ، یک قسمت از Xena از آن بهتر است. باورپذیر بودن سخت است وقتی بروس وین شبیه برنارد تپی است و لباس‌های پاور رنجرز، در مسخره‌ترین حالتشان (با آن شانه‌های طلایی و همه چیز) در مقایسه با لباس‌های افتضاح قهرمانان این فیلم Injustice شبیه مدل‌های YSL به نظر می‌رسند. چون اگر ایده مبارزه با قهرمانان دی‌سی جذاب باشد، نه با این‌ها، نه در این حالت.

دو اردوگاه در مقابل هم

اینجا به آن لحظه کلاسیک رسیده‌ایم، قانونی در «نقد» بازی‌های ویدیویی، که شامل کنار گذاشتن فرمِ ظاهراً فرعی برای تمرکز بر چیزی است که معمولاً محتوا، یعنی گیم‌پلی، در نظر گرفته می‌شود. شخصاً، وقتی در مورد عنوانی مانند  Injustice Gods Among Us صحبت می‌کنم، که علاقه اصلی‌اش دیدن قتل عام ابرقهرمانان محبوب روی صفحه نمایش است، در جدا کردن فرم از محتوا مشکل دارم، اما باید اعتراف کنم که اگرچه از ظاهر آن خوشم نمی‌آید، اما سیستم مبارزه خالص، که نوعی از Mortal Kombat است، کم و بیش پابرجاست.

 اگر تعادل بین شخصیت‌های مختلف نیاز به بررسی داشته باشد (با همان ترکیب سه ضربه‌ای می‌توانید در بسیاری از مبارزات پیروز شوید...)، برخی ایده‌ها مورد استقبال قرار می‌گیرند، مانند ایده‌ای که شامل فاصله گرفتن از MK برای ارائه سه دکمه، ضعیف، متوسط و قوی، و یک دکمه چهارم برای فعال کردن یک ویژگی قدرتی هر شخصیت، امکان تغییر از کمند به سپر و شمشیر برای Wonder Woman، فعال کردن سرعت فوق‌العاده او (برای کاهش زمان ضربه) برای Flash یا حتی برای شلیک تیر، البته برای Green Arrow است.

 اما چیزی که باید نجات داد، در واقع قدرتی است که از رویارویی‌ها با محیط‌های ناهموار بیرون می‌آید، اما برای برخی موفقیت‌آمیز است (مثلاً خیابان گاتهام با باشگاه جوکر) و به روشی که می‌توانیم با آنها تعامل کنیم (عناصر را می‌گیریم تا آنها را به سمت حریف خود پرتاب کنیم، از مجسمه گرفته تا ماشین، از جمله فعال کردن موشک‌اندازها)، همه چیز را کاملاً دیدنی می‌کند.

 در این نمایش باشکوه، در افراط، و حتی اگر اولین بار کمی خسته‌کننده باشد که کل صحنه را دوباره پخش کنید، بی‌وقفه دعواها را دوباره پخش کنید، حملات فوق‌العاده‌ای که شما را با سوپرمن به فضا می‌فرستند یا در مورد آکوامن، به دهان کوسه، جایی برای خنده یا حداقل کمی طعنه در این بازی با داستانی که خود را بیش از حد جدی می‌گیرد و مسخره است، وجود دارد.

جاه‌طلبی برای بازی مبارزه‌ای  Injustice Gods Among Us، علاوه بر ارائه حالت‌های کلاسیک در مقابل (محلی و آنلاین)، آموزش و حالت چالش، آزمایشگاه‌های S.T.A.R.، یک حالت داستانی واقعی، اسکریپت شده و مرکزی بود. اما با وجود زشتی شخصیت‌های اصلی، فقر موقعیت‌ها، صحنه‌پردازی مسخره، QTE های وحشتناک بین مبارزات خاص، و گسترش مصنوعی ماجراجویی با قهرمانانی که با همتایان خود از بُعدی دیگر می‌جنگند (به جز ظاهر، شخصیت‌ها یکسان هستند...)، از طرح داستانی DoA 5 پشیمان می‌شویم.

 گرفتن بینی هیچ فایده‌ای ندارد، و نمی‌توانم از شما بخواهم که چشمانتان را ببندید تا یک بازی ویدیویی انجام دهید، اما Injustice به شخصیت‌های کمیک‌های DC و حتی واقعاً به بازی‌های مبارزه‌ای، با آن خشکی معمول MK، ادای احترام نمی‌کند، بلکه بیشتر با طعنه‌های فرضی‌اش برای این سری مناسب است. تخریب عرصه‌های بازی و حملات فوق‌العاده همچنان سرگرم‌کننده هستند، اما صادقانه بگویم، در دراز مدت، واقعاً دوام نمی‌آورند.

جمع بندی

با گفتن اینکه طرفداران واقعی کمیک‌های DC با Injustice: Gods Among Us به آنچه می‌خواهند می‌رسند، به من حمله نکنید. و طرفداران مبارزه نیز همینطور. دوست داشتن به معنای پذیرفتن همه چیز نیست، و چه کسی می‌تواند از ظاهر رقت‌انگیزی که استودیوی Mortal Kombat به سوپرمن، زن شگفت‌انگیز و امثال آنها داده است، هیجان‌زده شود؟ بله، گیم‌پلی پایه MK، که به شیوه‌ای ابرقهرمانی تکمیل شده، همچنان رضایت‌بخش است؛ وقتی آن را کشف می‌کنید، حس قدرت در محیط‌های تعاملی و تخریب‌پذیر، با حملات ویژه بیش از حد، وجود دارد. 

اما فقر سناریو و صحنه‌آرایی حالت داستانی، قلب بازی، همراه با تعادلی که هنوز پیدا نشده است (به سرعت، وصله‌هایی در برابر کمبوهای کرک‌شده...)، انیمیشن‌های بسیار خشک، یک حمله فوق‌العاده برای هر شخصیت، و بار دیگر زشتی کل ماجرا، اجازه نمی‌دهد Injustice به سطح بازی‌های مبارزه‌ای خوب، خدمات طرفداران یا هر دو برسد. در یک مقطعی، شما باید به وضوح طرف خود را انتخاب می‌کردید...

+
نقاط قوت
+
مبارزه با گروه دی‌سی
+
حملات بیش از حد
+
تعامل با مناظر
-
نقاط ضعف
-
کارگردانی هنری افتضاح
-
تعادلی که نیاز به بازسازی دارد (پیروزی با یک کمبو...)
-
داستانی که اینجا و آنجا انتخاب می‌کند اما همچنان رقت‌انگیز است
-
کارگردانی خنده‌دار
-
مبارزه‌های دوگانه و QTE های میانی بی‌فایده هستند