خرید بازی The Godfather II XBOX 360 پدرخواده 2 ایکس باکس 360

معرفی بازی The Godfather II XBOX 360

پدرخوانده ۲ (به انگلیسی: The Godfather II) یک بازی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۹ است که توسط EA Redwood Shores توسعه یافته و توسط Electronic Arts منتشر شده است. این بازی در ماه آوریل برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شد.

همانند اولین قسمت از سه‌گانه‌ی معروف، الکترونیک آرتز تلاش کرده است تا «The Godfather II» را برای دستگاه‌های ما اقتباس کند. کار تمام‌نشدنی کاپولا فرصت خوبی است تا ثابت کند که سوءاستفاده از چنین مجوزی می‌تواند بدون دنبال کردن دقیق حقایق فیلم سینمایی انجام شود. بنابراین، شما مایکل کورلئونه نیستید، بلکه دومینیک هستید، یک کاپو که سرنوشتی استثنایی در انتظارش است.

داستان بازی The Godfather II ایکس باکس 360

۱۹۵۸. در بحبوحه انقلاب کوبا، مایکل کورلئونه، در موقعیتی حساس به عنوان هدف اصلی کمیته سنا، از شما می‌خواهد که در غیابش بر امور خانواده نظارت کنید. شما در نقش دومینیک بازی می‌کنید، آواتاری که ظاهرش پس از گذراندن چند دقیقه در ویرایشگر کاملاً به شما تعلق دارد، که به شما امکان می‌دهد هیکل و سبک لباس او را تعریف کنید. بدیهی است که امکانات محدود است؛ به خلق یک آمریکایی آفریقایی‌تبار با شلوار گشاد یا یک موج‌سوار با شلوارک هاوایی فکر نکنید.

تریلر بازی The Godfather II ایکس باکس 360

دوران و پیشینه، سبک مافیایی را دیکته می‌کند که با شانه کردن و اتو کردن دقیق کت و شلوار محقق می‌شود. آل پاچینو که هنوز تمایلی به دیدن چهره بامزه‌اش که در اقتباسی از یک بازی ویدیویی مدل‌سازی شده، ندارد، باید در قسمت دوم پدرخوانده بدون او باشد. با این حال، این موضوع از جذابیت فیلم کم نمی‌کند، زیرا وقایع فیلم به طرز ماهرانه‌ای روایت می‌شوند، در حالی که روند فیلم به شخصیت شما اجازه می‌دهد تا به یک دون تبدیل شود که در اثر اصلی وجود ندارد. از کوبا تا میامی و نیویورک، خانواده شما تلاش می‌کنند تا با کنترل تمام منابع درآمد حاصل از مشاغلی که گاهی قانونی هستند و گاهی بسیار کمتر، تصویری سرسخت از خود ایجاد کنند.

گیم پلی بازی The Godfather II XBOX360

ظاهر دون شما قابل ویرایش است. در اینجا، ما یک شکم چاق را انتخاب کردیم. همانطور که متوجه شده‌اید، The Godfather II از منحنی کلاسیک GTA-مانند که به قدرت رسیدن یک نیروی جوان، یک مهاجر، یک شخصیت اساسی کم و بیش ناشناخته را روایت می‌کند، پیروی نمی‌کند. این فیلم یک رهبر، یک رئیس، کسی که تصمیم می‌گیرد و منتظر نمی‌ماند تا توسط مافوق یا بازی به او دیکته شود را برجسته می‌کند. 

دومینیک تیم خود را جستجو، جذب و سازماندهی می‌کند، اهداف خود و روشی را که برای نابودی آنها استفاده می‌شود، انتخاب می‌کند. او با مهارت در استفاده از سلاح، یک استراتژیست خوب است. علاوه بر این، ارتباط EA در تبلیغ این دنباله بر اساس ماهیت The Godfather 2 بود که به عنوان ترکیبی از RPG و RTS وعده داده شده بود. باید اعتراف کنیم که با تمام حسن نیتی که ما را هدایت می‌کند، تصور اینکه دنباله یک بازی شبیه GTA، یک بازی شبیه GTA دیگر نباشد، دشوار بود. 

بینگو در حالی که تلاش می‌کند فراتر از یک سری ماموریت گسترش یابد، The Godfather Part II در اصل یک بازی اکشن و رقیب مستقیم GTA IV، Saints Row و موارد مشابه است. با این حال، مقایسه باید در اینجا متوقف شود، زیرا جهان بازی به آن سبکی بی‌نظیر و متفاوت از هر چیز دیگری می‌دهد. جنبه استراتژی معروف که در اطلاعیه‌های مطبوعاتی که با احتیاط می‌خوانیم مورد ستایش قرار می‌گیرد، در واقع حول دو مکانیک می‌چرخد که توسعه‌دهندگان قصد داشتند کمی متفاوت از تجربه شبیه GTA که ما تصور می‌کنیم باشند.

آیا این باعث نمی‌شود که شما هم بخواهید به این خانواده بپیوندید؟ اول، وقتی نیاز به دفاع از سرزمین‌های به دست آمده‌ی قوی دارید، نیازی به رفت و آمدهای مکرر به شهر نیست. در واقع، اعضای خانواده‌تان که توسط شما استخدام شده‌اند، می‌توانند در صورت دستور شما، این کار را انجام دهند. شما می‌توانید یک، دو، سه یا بیشتر، تا سقف تمام سربازانتان، را بفرستید تا از متقاعد کردن روسای خانواده‌ی رقیب برای پرداخت سود حاصل از یک معامله به آنها جلوگیری کنید. 

همچنین می‌توانید هیچ سربازی نفرستید و آنها را در دسترس نگه دارید، که این امر امکان‌پذیر است زیرا شما از قبل به تعداد مشخصی از نگهبانان، باز هم بسته به خواسته‌های خود، برای مقاومت در برابر حملات دشمن، پول می‌دهید. در ابتدای ماجراجویی، وسوسه‌ی سپردن این کار به نگهبانان قابل توجه خواهد بود، زیرا هنوز امکان استخدام بیش از یک یا دو عضو خانواده‌تان را پیدا نکرده‌اید. 

همچنین باید با یک محدودیت مهم روبرو شوید، یعنی نمی‌توانید همزمان با بیش از سه زیردست حرکت کنید. با این اوصاف، اگر تأثیر فوری این امر محدود کردن تعداد سلاح‌های موجود در طول نبردهای مسلحانه باشد، توسعه‌دهندگان به این فکر افتاده‌اند که به بازیکن اجازه دهند در هر زمان عضو مورد نظر خود را فراخواند. بنابراین، اگر در حین حمله، با یک تخریب‌گر یا آتش‌افروز مواجه شدید، کافیست از یکی از افرادتان بخواهید که جایش را بدهد و آنها در کمترین زمان ممکن آنجا خواهند بود.

نقشه‌ها را می‌توان به صورت بالا به پایین یا سه‌بعدی، به دلخواه مشاهده کرد. دوم، تکامل دومینیک به همان اندازه که طبیعی است، به اراده نیز بستگی دارد. در واقع، در اینجا، پولی که از غنیمت‌های خانواده‌های دیگر، با بازیابی مشاغل یا با شکستن صندوقچه‌ها جمع‌آوری می‌شود، برای پر کردن زرادخانه شما استفاده نمی‌شود، بلکه برای پیشرفت شخصیت شما استفاده می‌شود. 

سلاح‌ها رایگان و در قلمرو شما در دسترس هستند، اما مهارت‌های قهرمان از طریق کمک مالی جمع‌آوری می‌شوند. بنابراین، از طریق دوازده ویژگی، می‌توان "سطح خود را بالا برد" تا مثلاً بازیابی زندگی او را تسریع کند، دقت تیراندازی او را بهبود بخشد یا تأثیر ضرباتی را که دریافت می‌کند کاهش دهد. جایی که اصل به اوج خود می‌رسد این است که برای همه اعضای خانواده شما نیز کار می‌کند.

 به عبارت دیگر، تمام پول شما صرف خرید مهارت‌هایی می‌شود که همراهان شما را قوی‌تر و کارآمدتر می‌کند. سپس بازیکن آزاد است که هر کسی را که می‌خواهد، در منطقه‌ای که احساس می‌کند مشت‌زن یا مکانیک او نیاز به پیشرفت دارد، توسعه دهد. هر کارمند تخصص خاصی دارد. 

یکی می‌تواند گاوصندوق‌ها یا درها را بشکند، دیگری می‌تواند بمب کار بگذارد، دیگری به عنوان پزشک خدمت خواهد کرد... این به شما بستگی دارد که با انتخاب‌های لازم وقتی دو یا سه نگهبان خود را به عنوان نیروهای بالقوه معرفی می‌کنند، یا با ارتقای شایسته‌ترین‌ها، کامل‌ترین و منسجم‌ترین تیم را بسازید. وقتی می‌شنوید که دان قدرت زیادی دارد...

گوش کن، مامان برای تو آماده است، باید به او بگویی: "مامان، او کسی برای توست!" دومینیک همچنین باید نقش استراتژیست و حسابدار را بازی کند. پیدا کردن تعادل بین درآمد و هزینه همیشه آسان نیست. اگر نگهبانان زیادی استخدام کنید، درآمد شما حقوق آنها را پوشش نمی‌دهد، سودی نخواهید برد و مجبور خواهید شد تعداد زیادی از آنها را اخراج کنید. 

برعکس، تکیه بر نیروی کار محدود به معنای پذیرفتن خطر از دست دادن مشاغل و در نتیجه منابع درآمد است. بنابراین بسیار مهم است که بدانید چگونه پول را در جای دیگری غیر از پولشویی اسکناس‌های کوچک پیدا کنید. به عنوان مثال، می‌توانید هنگام قدم زدن در خیابان، خدمات خود را به یک NPC ارائه دهید. در ازای کمک شما، آنها می‌توانند به شما در مورد چگونگی دستیابی به مردان بانفوذ در خانواده‌های دشمن اطلاعات بدهند یا به شما پاداش مالی بدهند.

 این پشتیبانی ارزشمند هم به عنوان ماموریت‌های فرعی و هم به عنوان کمک قابل توجهی در تلاش شما برای کسب انحصار عمل می‌کند. همانطور که می‌بینید، The Godfather II، در اصل، یک بازی نسبتاً غنی است. از سوی دیگر، فرم کمی کمتر پر زرق و برق است. علاوه بر اینکه از نظر فنی شلخته است، با وجود هویت بصری غیرقابل انکارش، بازی از چند ایراد رنج می‌برد که از گیم‌پلی آن می‌کاهد.

میان‌پرده‌ها عموماً کوتاه هستند و از اغراق بیش از حد اجتناب می‌کنند، که چیز خوبی است. اول از همه، شما باید با یک دوربین واحد سر و کار داشته باشید که خود را تغییر موقعیت نمی‌دهد، که تمایل دارد نبردهای مسلحانه و حرکت در فضاهای تنگ را خراب کند. علاوه بر این، دومینیک خیلی چابک نیست و حرکات او به طور خاص محدود است.

 قهرمان که قادر به پریدن نیست، به همان اندازه برای استفاده از یک سیستم سنگرگیری لرزان تلاش می‌کند. برای یافتن سنگر، باید شرایط زیادی رعایت شود، تا جایی که این مکانیسم به ندرت استفاده می‌شود. نتیجه مستقیم این است که نبردهای مسلحانه‌ای که قرار است کوبنده باشند، شدت زیادی از دست می‌دهند. خوشبختانه هدف‌گیری بی‌عیب و نقص است، اما قدرت دشمنان شما به این معنی است که باید کل خشاب‌ها را خالی کنید تا آنها را خنک کنید. از سوی دیگر، حملات تن به تن و اعدام‌ها بسیار مؤثر هستند.

 این به شما بستگی دارد که قبل از کشتن دشمن، او را با ضرباتی مانند فرو کردن یک میله آهنی بین چشمانش، شلیک به سر او در حالی که زانو زده است، آویزان کردن او از ارتفاع سه طبقه یا خفه کردن او با سیم، به قتل برسانید. این کار فوق‌العاده خشونت‌آمیز است، اما بسیار لذت‌بخش است! از سوی دیگر، رانندگی به دلیل قدرت کم ماشین‌های دهه 1950 که به سختی از 100 کیلومتر در ساعت فراتر می‌روند، مختل می‌شود. در نتیجه، تعقیب و گریزهای نادر با پلیس بسیار کند است. نیروی پلیسی که حماقت زیادی نیز نشان می‌دهد و با وجود اندازه بسیار محدود سه نقشه، از دست دادن آن دشوار نیست.

هدف شما این است که قلمروهای دشمن را منفجر کنید. چون بله، در این پدرخوانده ۲ سه نقشه وجود دارد. کوبا، میامی، نیویورک، سه مکان اصلی این قسمت دوم. سه نقشه مختلف، برای سه اتمسفر بسیار متمایز، به نظر عظیم می‌آیند، اما به سرعت متوجه می‌شویم که با کنار هم قرار دادن آنها، به طرز دردناکی زمینی برابر با نیمی از یک جزیره GTA IV به دست می‌آوریم، برای مقایسه. اگر اولین سفر از کوبا به نیویورک تحمیل شود، متعاقباً می‌توانید با رفتن به فرودگاه و در زمان بارگذاری صفحه، با خیال راحت سفر کنید و در یکی از سه مکان قدم بگذارید.

 در هر صورت، مدل سه‌بعدی هر نقشه به شما این امکان را می‌دهد که در منوی Start، به راحتی هر کسب و کاری را در شهر پیدا کنید و در یک نگاه مکان‌های تحت کنترل و مکان‌های باقی مانده برای فتح را ببینید. زیرا هدف نهایی هرگز تغییر نمی‌کند: خانواده‌های دشمن را از تمام مشاغلی که کنترل می‌کنند، محروم کنید و آنها را در یک مکان واحد مستقر کنید تا حمله نهایی را آغاز کنید.

رانندگی به طور جدی فاقد انعطاف‌پذیری و پاسخگویی است. The Godfather II همچنین دارای بخش چند نفره آنلاین است که به شما امکان می‌دهد همزمان با حداکثر ۱۵ بازیکن رقابت کنید. چهار حالت بازی وجود دارد. مسابقات مرگ تیمی شامل کشتن تمام اعضای تیم حریف با متحدانتان در نزاع‌های بی‌پایان است. در حالت حمله، باید مرد تخریب خود را فرا بخوانید و اولین کسی باشید که سه هدف را در قلمرو دشمن نابود می‌کند. 

در حالت آتش‌افروز، باید با آتش زدن موادی که به طور خاص مستعد ایجاد انفجار هستند، مانند بشکه‌های باروت، مخازن نفت، گاز پروپان و غیره، امتیاز کسب کنید. دانش خوب از نقشه به شما این امکان را می‌دهد که عناصر کلیدی را سریع‌تر از حریف خود پیدا کنید و در نتیجه امتیاز بهتری کسب کنید. در نهایت، در حالت سارق، یک گاوصندوق را می‌دزدید و باید تا حد امکان آن را نگه دارید، باز هم با هدف کسب امتیاز بیشتر. در نهایت، بخش چند نفره بدون جذابیت نیست، به هیچ وجه، اما به جامعیت مورد انتظار نمی‌رسد. به سختی می‌تواند فقدان حالت همکاری آفلاین را جبران کند. 

• گرافیک ۱۳/۲۰
بازی The Godfather II حال و هوای دهه ۱۹۵۰ را به تصویر می‌کشد و تغییر لذت‌بخشی از مناظر بین انقلابیون کوبا، آسمان‌خراش‌های نیویورک و درختان نخل میامی را ارائه می‌دهد. در حالی که به لطف کار موفق روی ظاهر خانواده‌های مختلف، فضاسازی کاملاً بی‌نقص انجام شده است، جنبه‌های فنی به طور جدی گرافیک را تحت تأثیر قرار می‌دهند. Aliasing به سرعت جذب می‌شود، اما برش‌ها هیولاوار هستند و هر عنصر در یک چشم به هم زدن ظاهر می‌شود که هیچ کس حتی سعی در پنهان کردن آن ندارد. در مورد کندی‌هایی که مرتباً تجربه می‌کنیم، حتی اگر هیچ توجیهی برای آنها وجود نداشته باشد، چطور؟ اگر پدرخوانده قسمت دوم اصلاح‌شده‌تر، روان‌تر و مهم‌تر از همه، بهینه‌سازی بهتری می‌شد، تأثیر بسیار بهتری می‌گذاشت.

• گیم‌پلی ۱۳/۲۰

گاهی اوقات قوی و شدید، گاهی اوقات کند و سفت و سخت، گیم‌پلی بین خوب و بد در نوسان است. در حالی که به وضوح تلاش زیادی برای خشونت‌آمیز و لذت‌بخش کردن صحنه‌های اعدام شده است، بیشتر انیمیشن‌های دومینیک ناقص هستند، تا جایی که او مستقیماً از پشت بام، مانند یک تیر، سقوط می‌کند و بدون هیچ مشکلی فرود می‌آید.

 پدرخوانده ۲ با داشتن هدف‌گیری دلپذیر و انتخاب واقعاً جامعی از اسلحه‌های کمری و گرم، از یک سیستم پوشش قدیمی و سبک رانندگی بی‌روح رنج می‌برد. در نهایت، در حالی که هوش مصنوعی دوستانه در کمک به شما مؤثر است، دوربین‌ها هر کاری از دستشان بربیاید انجام می‌دهند تا شما را شکست دهند. 

• طول عمر ۱۳/۲۰
حدود دوازده ساعت را برای دیدن پایان بازی تک نفره اختصاص دهید، که بخش عمده آن احتمالاً شامل حملات مکرر به خانواده‌هایی است که از مشاغل خود دفاع می‌کنند. خوشبختانه، The Godfather II بسیار غنی است و خود را به عنوان یک بازی شبیه GTA که کمتر از رقبا خطی است، معرفی می‌کند. بازیکن با آزادی عمل زیاد در انتخاب‌های خود، از اینکه می‌تواند خانواده خود را آنطور که صلاح می‌داند ایجاد و توسعه دهد، بدون اینکه اهداف مرتبط با ماموریت اصلی را از دست بدهد، قدردانی می‌کند. علاوه بر این، یک ویژگی چند نفره هم وجود دارد که اگرچه واقعاً چشمگیر نیست، اما می‌تواند با ۱۶ بازیکن آنلاین سرگرم‌کننده باشد.

• موسیقی متن ۱۶/۲۰

موسیقی آن دوران و دوبله فرانسوی لذت خالصی دارند. علاوه بر لذت بردن از صداهای شناخته شده سینمای معاصر، از هر مداخله‌ای که توسط اعضای خانواده کورلئونه یا رهگذرانی که در خیابان با صدای بلند فکر می‌کنند، لذت می‌بریم. از سخنان فرقه‌ای مانند "جنگ‌ها می‌آیند و می‌روند... جا هست" گرفته تا بازتاب‌های سیاسی باشکوه مانند "او خوب است، این مارتین لوتر..."، برای هر کسی چیزی وجود دارد. بدون شک، صداگذاری بزرگترین دستاورد این قسمت دوم است.

• داستان ۱۵/۲۰
توسعه‌دهندگان در حالی که از طرح کلی فیلم سینمایی پیروی می‌کنند، آزادی عمل را برای برجسته کردن شخصیت دومینیک به کار گرفته‌اند. با چنین پیشینه‌ای، این اقتباس موفق است و خود را به عنوان یک مصالحه خوب بین ارجاعات اجتناب‌ناپذیر و آزادی پیشرفت ارائه می‌دهد.

جمع بندی

The Godfather II به راحتی بازیکنانی را که از قسمت اول لذت برده و دوست داشته‌اند، در لبه صندلی‌های خود نگه می‌دارد. این فیلم بیش از یک دنباله ارزشمند، موفق می‌شود محدودیت‌هایی را که نسخه قبلی از نظر آزادی عمل به ما تحمیل کرده بود، فراموش کنیم. با این حال، این عنوان نه تنها از ویژگی‌هایی برخوردار است، بلکه به ویژه از یک درک شلخته و گیم‌پلی که دوست داشتیم کمتر ناهموار باشد، رنج می‌برد.

 اما به دور از یک قهرمان شبه‌منفعل سنتی، بازیکن به سمت رهبری سوق داده می‌شود که محافظت از آن با در هم شکستن دنیای زیرزمینی نیویورک بین دو سفر به کوبا یا فلوریدا به او بستگی دارد. سخت است که پس از چنین ماجراجویی‌ای احساس نکنید که یک کورلئونه هستید.