خرید بازی Cars Race O Rama XBOX 360 ایکس باکس 360

معرفی بازی Cars Race O Rama XBOX 360

Cars Race-O-Rama یک بازی مسابقه‌ای است که در سال ۲۰۰۹ توسط THQ برای پلی‌استیشن ۲، پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰، Wii، نینتندو دی‌اس و پلی‌استیشن قابل حمل منتشر شد. این بازی دنباله‌ای بر بازی Cars Mater National Championship است.

این نشان می‌دهد که این تجارت بزرگ چقدر سودآور است: اگرچه اولین اقتباس از فیلم پیکسار قبلاً در رده متوسط رو به پایین متوقف شده بود، اما طبق گفته THQ، کمتر از هفت میلیون مسابقه‌دهنده جوان به نسخه دوم روی نیاوردند. بنابراین جای تعجب نیست که نه تنها دنباله ای از آن ساخته شد، بلکه امسال حتی پدربزرگ هم می‌شود. اما همانطور که در مورد تولید مثل خانواده صادق است: ژن‌ها مطمئناً با افزایش سن بهبود نمی‌یابند...

(نه) یک اقتباس سینمایی

این اقتباس از یک فیلم است - چه چیزی می‌توانید بگویید که هزار بار خریداری نشده باشد؟ شاید این: Race-O-Rama حتی از یک اقتباس سینمایی هم کمتر است، زیرا به عنوان یک اسپین‌آف مستقل عرضه می‌شود. که چیز بدی نیست؛ به Indiana Jones and the Fate of Atlantis در بهترین حالتش فکر کنید! که البته اگر دنباله دوم فقط یک نقل قول پیچیده از فیلم اول باشد که از قبل بسیار متوسط است، نشانه بدی است.

کسل روستایی

اگرچه: THQ در اینجا خوش شانس بوده است. دنباله این بازی با عنوان فرعی «Race-O-Rama» نمی‌تواند بی‌اهمیت‌تر از «Cars» باشد. و البته نیست. لایتنینگ مک‌کوئین، قهرمان دوست‌داشتنی اما متکبر، هنوز در خانه جدیدش رادیاتور اسپرینگز مسابقه می‌دهد، جایی که می‌تواند آزادانه حرکت کند و در مسابقات ثابت و متعدد اختیاری شرکت کند. و شما از این آزادی استقبال می‌کنید، البته تا زمانی که برایتان مهم نباشد که دنیای باز منحصراً به عنوان یک دنیای واسطه تقریباً بی‌معنی قبل و بعد از مسابقات عمل می‌کند.

گیم پلی بازی Cars Race O Rama ایکس باکس 360

 خوشبختانه، به لطف دسترسی مستقیم روی نقشه، در زمان رانندگی تا نقطه شروع صرفه‌جویی می‌کنید. مسابقات به هر حال به صورت رویدادهای جداگانه در مناطق مشخص بارگذاری می‌شوند - جدا از امتیازهای اضافی پراکنده در سراسر بازی برای باز کردن سپرها یا لاستیک‌های جدید، دنیای باز فقط یک ظاهر است. حداقل مسیر لایتنینگ به Race-O-Rama مرا از میان مکان‌های بسیار متفاوتی، از جمله کوه‌ها و نوعی تفرجگاه ساحلی کالیفرنیایی، عبور می‌دهد.

اوه بله: Race-O-Rama یک مسابقه بزرگ است که طبق معمول، نه تنها لایتنینگ، بلکه چیک هیکسِ خشن و بی‌باک نیز می‌خواهد در آن برنده شود. و اگر موفق شود، نه تنها آموزشگاه رانندگی مک‌کوئین، بلکه رادیاتور اسپرینگز را نیز به همراه آن تصاحب خواهد کرد. در یک کلام: مزخرف.

 علاوه بر اینکه برخی از صحنه‌های کوتاه با موفقیت حالت‌های چهره دوست‌داشتنی شخصیت‌های فیلم را تقلید می‌کنند، طرح داستان همچنان سطحی و تحمیلی باقی می‌ماند. علاوه بر این، داستان فقط در چند صحنه توسعه می‌یابد، در حالی که گیتارهای یکنواخت کانتری مرا با صدای خسته به خواب می‌برند.

 خوشبختانه، نظرات دائماً تکراری همه شرکت‌کنندگان در مسابقه گاهی اوقات مرا شگفت‌زده می‌کند: چیزی که حداقل در انگلیسی قابل تحمل به نظر می‌رسد، حداقل در آلمانی کمی بیش از حد مصنوعی به نظر می‌رسد. از همه تاسف‌بارتر اینکه نسخه Wii تنها نسخه‌ای است که شامل موسیقی متن اصلی نمی‌شود.

کار زیاد برای ماشین‌ها

در غیر این صورت، همه نسخه‌های کنسول یکسان هستند. مسابقه‌دهندگان PS2 ممکن است انتظار افت قابل توجه نرخ فریم و جزئیاتی را داشته باشند که بعداً ظاهر می‌شوند، اما کنترل‌ها در همه جا بهتر از کنسول لرزان نینتندو کار می‌کنند. دارندگان Wii یا با کج کردن ریموت به پهلو، که هنوز منجر به مانورهای غیردقیق می‌شود، یا با دسته آنالوگ، فرمان می‌دهند. 

سپس توربوی بسیار مهم روی C و لغزش روی Z است و برای انجام این مانورها، باید هر دو دکمه را نگه دارید. اکنون، این یک عنصر مهم است که دریفت به سرعت بوست را شارژ می‌کند. بنابراین، لغزش در یک گوشه با توربوی کامل نه تنها معقول، بلکه در واقع انگیزه‌بخش است - که با چیدمان بد دکمه‌ها به نهایت خود رسیده است.

سناریوهای مختلف و مسابقات متنوع، بزرگترین نقطه قوت Race-O-Rama هستند.

این شلختگی‌ها به وضوح نشان می‌دهند که Race-O-Rama چقدر بی‌دقت برنامه‌ریزی شده است. به عنوان مثال، به طور مشابه، این واقعیت که بازی فقط گاهی اوقات دیدگاه انتخابی من را به خاطر می‌آورد، به خوبی فکر شده است. در PS3، حتی باید بعد از هر تغییر صحنه آن را دوباره تنظیم کنم. و به لطف صفحات بارگذاری قبل و بعد از هر مسابقه، تعداد زیادی از این موارد وجود دارد...

نه، این گاو شیرده بی‌عشق و لایسنس‌دار حتی بد هم نیست: شما حتی می‌توانید با جمع‌آوری اضافات، لایتنینگ را از نظر بصری بهبود ببخشید، مسابقات به لطف حریفان قابل اعتماد با کش لاستیکی، نسبتاً هیجان‌انگیز هستند و رویدادهای مختلف، تنوع زیادی به رادیاتور اسپرینگز می‌بخشند. 

تعقیب و گریز پلیس و تعقیب رانندگان پرسرعت، آزمایش‌های زمانی از طریق مخروط‌های تنگ، مسابقات کامیون‌های هیولا و نوعی ماریو کارت که در آن گویدو در حین مسابقه با سایر لیفتراک‌ها اضافات را جمع‌آوری می‌کند، وجود دارد که البته بلافاصله به طور خودکار فعال می‌شوند.

 در حالت آرکید، حتی می‌توانید تمام انواع را مستقل از حرفه خود و به صورت اختیاری در صفحه نمایش تقسیم شده بازی کنید. Race-O-Rama همچنین با نمای بیرونی محکم خود - برای یک ماشین متوسط - تأثیرگذار است - فرمان کمی بیش از حد حساس معمولاً به راحتی قابل کنترل است و تکان‌های آزاردهنده برخی از حریفان با توجه به سطح پایین دشواری حتی قابل تحمل است. نه، بد نیست. فقط به طرز وحشتناکی ناچیز است.

بزرگ در کوچک؟

نسخه‌های دستی به تلاش کمتری نیاز دارند. عبور آسان و بی‌دردسر آنها از سه مسابقه قبل از رفتن به سه مسابقه بعدی، حتی از عناوین کنسول هم انرژی کمتری می‌خواهد. نکته من: اگر نمی‌خواهید مراحل حرفه‌ای خود را در حدود یک ساعت تمام کنید، مخصوصاً در DS، از همان ابتدا سطح سختی را روی بالاترین تنظیم کنید. بعد از آن، صبر کنید...

با این وجود، مسابقات به سرعت، مخصوصاً با گذشت زمان، یکنواخت می‌شوند.

آنها صرفاً رویدادهایی هستند که در آنها مسیرهای آشنا را دوباره مرور می‌کنید و در عین حال چالش‌های مختلفی را تکمیل می‌کنید، از مخروط‌ها عبور می‌کنید، تا حد امکان دریفت می‌زنید یا با زمان مسابقه می‌دهید. در PSP و DS، مک‌کوئین و دوستانش باید بدون لوازم تزئینی خارجی کار کنند - در عوض، آنها با آچارهایی که برمی‌دارند، توانایی‌های ویژه می‌خرند. به این ترتیب، مک‌کوئین نه تنها از تقویت خود استفاده می‌کند، بلکه بدون مانع از میان گودال‌ها عبور می‌کند یا موانع را می‌شکند تا آچارهای بیشتری به دست آورد.

گرافیک و صداگذاری بازی Cars Race O Rama ایکس باکس 360

از نظر فنی، خلبانان PSP این مزیت را دارند زیرا Race-O-Rama آنها نه تنها روان‌تر اجرا می‌شود، بلکه به این دلیل است که غروب‌های جوی، پس‌زمینه‌ای وسترن و دلنشین را روشن می‌کنند. گذشته از این، صفحه نمایش سونی سکانس‌های فیلم نسخه‌های بزرگتر را نشان می‌دهد، در حالی که بینندگان DS باید با صحنه‌های کوتاه شده‌ی فریز فریم کنار بیایند.

 در عوض، تقویت PSP بلافاصله پس از فعال شدن توربو شارژ نمی‌شود. مسابقه‌دهندگان DS می‌توانند به سرعت فوق‌العاده‌ای تقویت جدید دریافت کنند - پرش‌ها و دریفت‌ها نیز کمک می‌کنند - که حداقل انگیزه من را در سطح قابل توجهی حفظ کرد. علاوه بر این، خلبانان دستی از طریق WiFi رقابت می‌کنند، که برای آن فقط به یک ماژول در DS نیاز دارند. سپس فقط یک مسیر (بسیار دشوار) برای انتخاب وجود دارد، اما هنوز. می‌دانم؛ همه اینها بسیار خشک به نظر می‌رسد. اما دقیقاً همین است.

 از موسیقی گرفته تا مناظر، گیم‌پلی و مسابقات واقعی: Race-O-Rama به سادگی مفهوم امتحان شده و آزمایش شده خود را که هم در کنسول‌ها و هم در کنسول‌های دستی ثابت شده است، با فناوری قوی و تقریباً بدون تغییر، بازسازی می‌کند. متأسفانه، حتی وانمود نمی‌کند که چیزی بیش از یک چارچوب ساده است که - به لطف مجوز - شخصیت‌های دوست داشتنی در آن بازی می‌کنند.

نقاط قوت

• افزایش انگیزه و شارژ مجدد
• میان‌پرده‌های لذت‌بخش (همه به جز DS)
• محیط‌های باز، نژادهای متعدد (کنسول‌ها)
• انواع نژاد از طریق تقسیم صفحه (کنسول‌ها)
• ارتقاءهای بیرونی متعدد برای همه ماشین‌ها (کنسول‌ها)
• تعداد انگشت‌شماری از قدرت‌های ویژه (دستی)
• جلوه‌های نور/سایه شیک (PSP)
• گزینه‌های مختلف چند نفره WiFi (PSP)
• چند نفره WiFi دو نفره با یک کارتریج (DS)

نقاط ضعف

• متنوع (کنسول‌ها)، اما مراحل بسیار کوتاه (همه)
• بدون حریف چالش‌برانگیز یا باهوش
• هل دادن حریفان جریان بازی را مختل می‌کند (کنسول‌ها)
• چند خط بازی خیلی زیاد تکرار می‌شوند
• نرخ فریم پایین و لکنت شدید (PS2)
• فرمان لرزان و دریفت غیردقیق
• کنترل‌های ناراحت‌کننده و گاهی اوقات ناقص (Wii)
• موسیقی یکنواخت
• زمان بارگذاری و ذخیره طولانی (PS2)
• «فراموش کردن» زاویه دید انتخاب شده (همه / PS3 رایج‌ترین)
• بوست جدید هنگام فعال بودن توربو شارژ نمی‌شود