خرید بازی Blue Dragon XBOX 360 ایکس باکس 360

معرفی بازی Blue Dragon XBOX 360

Blue Dragon یک بازی ویدیویی نقش‌آفرینی است که توسط Mistwalker و Artoon با همکاری Microsoft Game Studios Japan توسعه یافته و توسط Microsoft Game Studios برای Xbox 360 منتشر شده است.

بازی نقش‌آفرینی جدید Mistwalker که منحصراً برای ایکس‌باکس ۳۶۰ توسعه داده شده است، به اروپا می‌آید: آیا یک محصول باکیفیت که از سلیقه ژاپنی الگوبرداری شده است، آنچه را که برای تثبیت خود در بازار ما لازم است، خواهد داشت؟

آغاز یک سفر طولانی

طرح بازی Blue Dragon با کلاسیک‌ترین خط سنت JRPG مطابقت دارد: قهرمانان داستان گروهی از نوجوانان جوان هستند که از روستای کوچک خود شروع می‌کنند و در طول سفر آموزشی معمولی که آنها را به قهرمانان بزرگی تبدیل می‌کند، متوجه می‌شوند که قدرت‌های بزرگی دارند و ماموریت عظیمی برای انجام دادن دارند. در این مورد، شو پسری معمولی و سرشار از انرژی و سرزندگی، با روحی مثبت و جسور است که در روستای تالتا زندگی می‌کند. 

این روستا مرتباً با ورود نوعی هیولا، یک "کوسه زمین" خاص، که همراه با یک ابر بنفش ظاهر می‌شود و تراژدی و ویرانی را به همراه دارد، مواجه می‌شود. قهرمان ما سپس تصمیم می‌گیرد که جلوی مهمان شیطانی را بگیرد و با کمک جیرو (همراه او در ماجراجویی‌ها، عاقل و متفکر، برخلاف شو) موفق می‌شود با مداخله کلوکه (عضو سوم گروه، دختری حساس و سخاوتمند)، حمله را تا حدی خنثی کند، در اقدامی جسورانه که آنها را به کشف منشأ هیولای مرموز و ذهن شیطانی که آن را هدایت می‌کند و در تاریکی نقشه می‌کشد، یعنی یک ننه خاص، می‌رساند.

تریلر بازی Blue Dragon ایکس باکس 360

 برای فرار از نیروهای شر، این سه نفر مجبور می‌شوند نوعی کره نورانی را ببلعند که به آنها قدرت‌های جادویی خارق‌العاده‌ای می‌دهد و سایه‌های آنها را به راهنماهای روحی غول‌پیکر با ظاهری شبیه به حیوانات انسان‌نما تبدیل می‌کند که قادر به جنگیدن و استفاده از حملات جادویی هستند. بعداً، پسران در ماجراجویی با همراهان دیگری روبرو می‌شوند که با آنها قدرت سایه‌ها و سرنوشتی مشابه قهرمانان مأموریت بزرگ برای متوقف کردن ننه را به اشتراک می‌گذارند. 

همانطور که ممکن است تصور کنید، داستان بازی ترکیبی از کلیشه‌ها و کلیشه‌های برگرفته از سنت نقش‌آفرینی ژاپنی است، اگرچه از طریق کات‌سین‌های متعدد و ویدیوهای تمام‌حرکتی که مراحل برجسته طرح داستان را برجسته می‌کنند، به خوبی روایت می‌شود. طرح داستان هیچ غافلگیری بزرگی را شامل نمی‌شود و شخصیت‌ها، در مقایسه با آنچه در بسیاری از بازی‌های JRPG دیگر دیده شده است، کاملاً بی‌روح به نظر می‌رسند: با این حال، شخصیت‌پردازی توریاما قادر است آن حس خوشایند «کارتونی» را ایجاد کند که یک طرح نسبتاً کودکانه را لذت‌بخش می‌کند.

به اصل مطلب پایبند است

اولین RPG به سبک ژاپنی که برای ایکس‌باکس ۳۶۰ عرضه شد (به استثنای Enchanted Arms) نمی‌توانست سنتی‌تر از این باشد: Blue Dragon یک بازی نقش‌آفرینی با مبارزات نوبتی است که بر اساس پویایی‌های معمول این ژانر و بر اساس دو مسیر اکتشاف و مبارزه ساخته شده است. 

هر کسی که با این نوع بازی تجربه داشته باشد، فوراً احساس راحتی خواهد کرد، زیرا این محصول Mistwalker خود را محدود به روان‌سازی و تکمیل گیم‌پلی‌ای می‌کند که توسط دهه‌ها فعالیت بازی‌های ویدیویی به خوبی روغن‌کاری شده است، بدون اینکه جسارت معرفی جدید خاصی را داشته باشد و خود را به عنوان یک محصول آکادمیک با مهارت عالی و کاملاً بسته‌بندی شده به مخاطبان نسبتاً جدید Xbox 360 معرفی کند. در طول مراحل کاوش، مهمانی توسط تنها شخصیت شو خلاصه می‌شود که با یک نام جمعی با NPCها و اشیاء موجود در سناریو تعامل دارد. 

گیم پلی بازی Blue Dragon ایکس باکس 360

کاوش در انواع مختلف محیط‌ها اتفاق می‌افتد: محیط‌های "امن" شهرها و روستاهایی هستند که در دنیای بازی پراکنده‌اند و وقایع واقعی را برجسته می‌کنند، جایی که می‌توان با شخصیت‌ها ملاقات کرد، اشیاء، جادوها و تجهیزات خرید و بخش زیادی از طرح داستان در آنجا آشکار می‌شود. دو محیط دیگر مناطقی هستند که وقایع در آنها اتفاق می‌افتد و نبرد قریب‌الوقوع است: یکی نقشه بازی است که از طریق آن به تمام مکان‌های مختلف دسترسی پیدا می‌شود و دیگری آشکارا توسط سیاه‌چال‌ها، مخازن واقعی هیولاها و گنج‌ها، طبق سنت، نشان داده می‌شود. 

باید گفت که بازی به کاوش دقیق در محیط‌های وسیع بازی، با اشیاء پنهان و گنجینه‌های فراوان برای کشف، پاداش می‌دهد، اگرچه هیچ راز یا ماموریت فرعی خاصی با جذابیت زیاد وجود ندارد، اما همچنان ایده‌های مناسبی را برای عدم رفتن مکانیکی به نقاط مورد علاقه بعدی در ماموریت اصلی یا صرفاً دویدن به سمت خروجی سیاه‌چال ارائه می‌دهد. نکته‌ای در مورد مورد دوم: همانطور که در بسیاری از بازی‌های دیگر از همین ژانر اتفاق می‌افتد، سیاه‌چال‌ها به شکلی بسیار پیچیده ساختار نیافته‌اند و طراحی ساده و معماهای بسیار ابتدایی را ارائه می‌دهند.

 (به عنوان مثال، از منشور شش ضلعی در سوراخ شش ضلعی برای دسترسی به پل استفاده کنید، همراه با دوربینی که دقیقاً مشخص می‌کند اشیاء یافت شده در طول کاوش کجا استفاده شوند، گویی از قبل به اندازه کافی واضح نبود). با این حال، واضح است که هدف بازی ارائه چالشی بر اساس طراحی مراحل به سبک زلدا نیست، بلکه مراحل طولانی و تا حدی تودرتو مناسب برای ارتقاء سطح شخصیت‌ها است.

سایه‌ای برای یک دوست

عنصر تعیین‌کننده بازی Blue Dragon، وجود سایه‌ها است: نوعی روح هدایتگر برای شخصیت‌های اصلی، که از قدرت‌های جادویی برخوردارند. آن‌ها موجوداتی به شکل حیوانات انسان‌نما (اژدهای آبی برای شو، مینوتور برای جیرو، ققنوس برای کلوکه، ببر برای مارومارو و خفاش برای زولا) هستند که قادر به جنگیدن و اجرای طلسم هستند و شخصیت‌ها پس از بلعیدن گوی‌های جادویی مرموز، آن‌ها را به سایه‌های خود متصل می‌یابند. 

مبارزات کاملاً بر استفاده از این سایه‌ها متمرکز است که شاید می‌توانستند عناصری از اختلال بیشتر در رابطه با سنت را نشان دهند، در حالی که در واقع آن‌ها صرفاً به جایگزینی شخصیت‌های اصلی در عمل نبرد محدود می‌شوند. در نتیجه، در بازی، مانند بازی‌های نقش‌آفرینی سنتی‌تر، با سلاح یا زره برای شخصیت‌های اصلی سر و کار نخواهیم داشت، بلکه با سایه‌ها سروکار خواهیم داشت (تنها اشیاء قابل تجهیز در واقع "لوازم جانبی" مانند دستبند، گردنبند، گوشواره و انگشتر هستند که قادر به تغییر آمار شخصیت‌ها هستند).

 این ساده‌سازی ساختاری با مدیریت دقیق ارواحی که جنگجویان را همراهی می‌کنند، متعادل می‌شود؛ ارواحی که از نظر آمادگی استراتژیک جایگزین قهرمانان انسانی می‌شوند: برای هر سایه می‌توان یک کلاس (به تفکیک جنگجویان جادویی یا «فیزیکی») انتخاب کرد که سبک مبارزه و استفاده از حملات و توانایی‌های ویژه را تعیین می‌کند و برای هر سایه در مقادیر محدود در «جایگاه‌های» خاص قابل تخصیص است. 

کلاس‌ها را می‌توان آزادانه به هر سایه اختصاص داد و با افزایش سطح هر سایه، کلاس‌های جدید را می‌توان آزاد کرد. با کسب امتیاز تجربه، می‌توانیم علاوه بر سطح کلی شخصیت، «رتبه» یا سطح تجربه سایه در استفاده از یک کلاس واحد را نیز افزایش دهیم. با پیشرفت، توانایی‌های ویژه جدید («مهارت‌ها») را یاد خواهیم گرفت که امکان حملات یا مانورهای دفاعی جدید را فراهم می‌کنند.

 این فرآیند، که توصیف آن کمی پیچیده است، در واقع بسیار انعطاف‌پذیر و شهودی است و در عرض چند ساعت بازی قابل تسلط است. اساساً، انتخاب‌های استراتژیک چندان زیاد نیستند و عمدتاً به تلاش برای پرورش برخی شخصیت‌ها که بیشتر به حملات فیزیکی تمایل دارند، محدود می‌شوند تا در خط مقدم نگه داشته شوند (همچنین یک مدیریت اساسی برای تشکیل گروه در میدان وجود دارد) و دیگران که بیشتر به استفاده از جادو تمایل دارند، در خطوط عقب قرار می‌گیرند. 

این واقعیت که هر سایه می‌تواند هر کلاسی را به خود اختصاص دهد، در واقع باعث می‌شود که همه شخصیت‌ها در بین خود کمی یکنواخت شوند و منجر به ترجیح استفاده از چند مهارت اساسی برای هر یک، اغلب همان مهارت‌ها (مثلاً (شمشیر جادویی، "جادوی سفید" و "جادوی سیاه" برای همه) شود، به ویژه شخصیت‌های "جادویی" یا "فیزیکی" فوق‌الذکر را کاملاً قابل تطبیق با یکدیگر می‌کند.

سیستم مبارزه

سیستم مبارزه، در سبک کلاسیک خود، به طور قطع اصلاح شده است، با معرفی‌های جزئی به ساختار پایه معمول که آن را بسیار لذت‌بخش می‌کند. نوبت‌ها به وضوح بین گروه ما و دشمنان تقسیم شده‌اند، با منوهای کشویی معمولی که در لحظه حمله ظاهر می‌شوند تا با آرامش بهترین اقدام را انتخاب کنند. 

حملات فیزیکی، انواع مختلف جادو یا هر اقدام قابل انجام دیگر مستقیماً به کلاس انتخاب شده برای سایه شما و مهارت‌های فعال فعلی بستگی دارد، در حالی که بدیهی است که اثربخشی ضربات یا انواع مختلف جادو به ویژگی‌های دشمنانی که با آنها روبرو هستیم بستگی دارد. مشخصه‌ترین عنصر سیستم مبارزه، وجود یک نوار در بالای صفحه است که به صورت گرافیکی توالی زمانی نوبت‌های مختلف را در طول مبارزه خلاصه می‌کند (چیزی شبیه به آنچه که مثلاً در Grandia 3 دیدیم). 

جادوها یا ضربات ویژه به زمان بارگذاری خاصی نیاز دارند که مستقیماً با قدرت حاصل از آنها متناسب است و می‌توان آن را از طریق مدت زمان مختلف فشار دادن دکمه حمله اجرا کرد. به این ترتیب (بدیهی است که با حساسیت خاصی به انگشت شست) می‌توان هم نیروی اعمال شده در حمله را مدیریت کرد و هم بر لحظه دقیق شروع آن کنترل داشت و عمق استراتژیک خاصی به سازماندهی نوبت خود اضافه کرد. 

برخورد با دشمنان تصادفی نیست: هم هنگام حرکت در نقشه و هم در داخل سیاه‌چال‌ها، دشمنان همیشه کاملاً قابل مشاهده هستند و این امکان رویکردهای مختلفی را برای نبرد فراهم می‌کند. علاوه بر ارائه امکان اجتناب از مبارزه، می‌توان از پشت به دشمن حمله کرد و یک جایزه غافلگیرکننده دریافت کرد، یا، چیزی بدیع، چندین مبارزه را به طور همزمان به هم پیوند داد. 

فشار دادن ماشه سمت راست، دایره‌ای را در اطراف گروه باز می‌کند، اگر دشمنان بیشتری در این دایره قرار گیرند، می‌توان مبارزه‌ای را آغاز کرد که شامل همه آنها باشد. این می‌تواند منجر به مبارزه طولانی علیه امواج مختلف دشمنان شود، اما همچنین به موقعیت‌های خاص: در موارد خاص، هنگامی که هیولاهایی از انواع مختلف در دایره قرار می‌گیرند، می‌توان "مبارزه هیولا" را آغاز کرد که در آن شاهد مبارزه‌ای بین همان دشمنان خواهیم بود. همچنین می‌توان از برخی مهارت‌های ویژه («مهارت‌های میدانی») مخصوص مرحله نزدیک شدن به دشمنان استفاده کرد که به شما امکان می‌دهد بدون نیاز به شروع مبارزه (فرار دادن، حذف مستقیم، بی‌حرکت کردن یا برعکس جذب کردن هیولاها) اثرات فوری مختلفی بر روی آنها اعمال کنید.

یک انیمه تعاملی؟

سبک خاص آکیرا توریاما می‌تواند به درستی دنیای Blue Dragon را توصیف کند، اگرچه اجرای کلی آن نسبتاً ناهموار است. برخی از مکان‌ها و چندین سیاه‌چال نسبتاً ناشناس هستند، در حالی که مراحل دیگر بازی شخصیتی قوی را نشان می‌دهند (به عنوان مثال هیولاها و شهر دره نقاشی‌های دیواری)، اما تصور کلی این است که مانگاکای معروف در این اثر به طور خاص الهام گرفته نشده است.

 شخصیت‌ها ظاهری بسیار کارتونی دارند که از طریق یک اجرای خاص به دست آمده است، که به شخصیت‌های اصلی، سایه‌ها و NPCها ظاهری تا حدودی «پلاستیکی» می‌دهد، در حالی که کاملاً با سناریوی اطراف ادغام می‌شوند. جایی که شخصیت‌پردازی کمی جای کار دارد، تغییر حالت چهره است، به طوری که چهره شخصیت‌ها به سختی اجازه بروز هیچ احساسی را می‌دهد، که با این حال با عمق روانی ضعیف این شخصیت‌ها مطابقت دارد، که عملاً در طول ماجراجویی به کلیشه‌های خود وفادار می‌مانند، بدون اینکه به رگه‌های احساسی عمیقی دست بزنند. 

در کل، گرافیک بازی هنوز هم دلپذیر است، با برخی از جلوه‌های واقعاً خوب ساخته شده (آب و سایه‌ها، بیش از همه). با این حال، برخی مشکلات مربوط به مدیریت جلوه‌های تاری (که گاهی اوقات به طور نامناسبی بر عناصر پیش زمینه تأثیر می‌گذارد و باعث ایجاد یک اثر "نزدیک‌بینی" آزاردهنده می‌شود) و در برخی موارد خود سایه‌ها وجود دارد که به نظر می‌رسد به تدریج چند قدم جلوتر از شو شکل می‌گیرند و تا حدودی مصنوعی هستند.

در مورد بخش صدا، همانطور که قبلاً گفته شد، ما توانستیم آن را در نسخه انگلیسی آزمایش کنیم، در سطح خوبی قرار دارد، با برخی نقاط اوج قابل توجه، جایی که خلاقیت اوماتسو به طور کامل با روایت داستان و محیط‌های توریاما ترکیب می‌شود، در حالی که دوبله انگلیسی به خوبی انجام شده است. برای اطلاعات بیشتر در مورد سطح موسیقی، شما را به بخش ویژه موسیقی متن بازی Blue Dragon ارجاع می‌دهیم.

مزایا:

• شخصیت‌پردازی خوب کاراکترها و محیط‌ها
• سیستم مبارزه خوب توسعه یافته
• یک JRPG با این کیفیت اغلب در Xbox 360 دیده نمی‌شود.

معایب:

• داستان طولانی و اساساً خسته‌کننده
• مطلقاً چیز جدیدی برای کسانی که این ژانر را می‌شناسند، ندارد
• سیستم کلاس و مهارت تمایل دارد همه شخصیت‌ها را همگن کند

جمع بندی

بازی Blue Dragon یک بازی نقش‌آفرینی ژاپنی جدید است که توسط Mistwalker-Artoon توسعه یافته و توسط مایکروسافت منتشر شده است، که دارای امضاهای برجسته‌ای در صنعت بازی‌های ویدیویی جهانی مانند Sakaguchi، Toriyama و Uematsu است. این یک بازی خوب و یک محصول بزرگ است، اما مهمتر از همه، یک مهره مهم در استراتژی مایکروسافت است، یک قطعه اساسی که باید به هموار کردن راه برای غول ردموند در بازار دشوار ژاپن کمک می‌کرد.

 این مسیر هنوز هم قطعاً طولانی و خسته‌کننده به نظر می‌رسد، اما اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این بازی این امکان را فراهم کرده است که در سرزمین طلوع خورشید، حضور XBOX 360 را در بازار کنسول نشان دهد و علاقه متوسطی را از سوی عموم مردم نسبت به آن برانگیزد.