خرید بازی Pro Evolution Soccer PES 2008 PS2

معرفی بازی Pro Evolution Soccer PES 2008 PS2

بازی فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲۰۰۸ (Pro Evolution Soccer 2008) که در آسیا با نام World Soccer: Winning Eleven 2008 و در آمریکای شمالی با نام World Soccer: Winning Eleven 11 شناخته می‌شود، یک بازی ویدیویی فوتبال از سری بازی‌های Pro Evolution Soccer است که توسط شرکت کونامی ساخته شده است. این بازی در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷ معرفی شد.

هم فیفا و هم PES خیلی زود نبرد سخت خود را برای سلطه بر بازی‌های فوتبال در نسل بعدی کنسول‌ها تکرار کردند، آن هم پس از دورانی که PES به عنوان بهترین شبیه‌سازی بی‌چون و چرای این ژانر در بازار ظاهر شد. با انتقال هر دو به صحنه پلی‌استیشن ۳/ایکس‌باکس ۳۶۰، تعداد کمی از طرفداران سری PES می‌توانستند هیجان خود را در انتظار آنچه که معتقد بودند تکامل بزرگ بعدی در بازی‌های فوتبال خواهد بود، مهار کنند - و با توجه به شرایط، انتظار چنین چیزی واقعاً منطقی بود. 

به هر حال، سری PES تا آن زمان مجموعه‌ای از نسخه‌های عالی را سال به سال منتشر کرده بود؛ با دسترسی به فناوری بهتر، کونامی قطعاً باید بازی خود را ارتقا دهد و اولین نسخه فراموش‌نشدنی PES را برای کنسول‌های نسل جدید ارائه دهد. متأسفانه، اصلاً اینطور نبود. می‌توان گفت هر چیزی که می‌توانست با PES2008 اشتباه پیش برود، واقعاً اشتباه بود، از آماده‌سازی گرفته تا تولید، بازاریابی، زمان انتشار... و از همه مهم‌تر، این واقعیت که فیفا با یک FIFA08 فوق‌العاده که تا به امروز یکی از محبوب‌ترین بازی‌های فوتبال EA است، کاملاً گوی سبقت را از بقیه ربود.

 در واقع، تأثیر منفی PES2008 بر کل این مجموعه چنان شدید بود که به تنهایی Pro Evo را به چیزی انداخت که می‌توانیم آن را یک دوران تاریک کوچک بنامیم، زیرا کونامی سال‌ها پس از انتشار PES2008 برای بازگشت به میدان و تولید چیزی شبیه به آنچه در دوران PS2 عرضه کرده بود، تقلا می‌کرد.

 تا به امروز، اکثر طرفداران PES واقعاً باور ندارند که دوران PES PS3 هرگز به عظمت عناوین PS2 نزدیک شده باشد. در حالی که برخی تا آنجا پیش می‌روند که معتقدند آن جرقه پس از حادثه وحشتناک PES2008، حتی با وجود گذشت بیش از یک دهه از انتشار آن، هرگز واقعاً بازیابی نشد. خوانندگان عزیز، به همین دلیل است که PES2008 منفورترین نسخه Pro Evo در تمام دوران است.

با این حال، درست مانند اتفاقی که در زمان گذار PS1 به PS2 در گذشته رخ داد، و صرف نظر از تمرکز تقریباً انحصاری انرژی خود بر روی پلتفرم‌های نسل جدید، هم PES و هم FIFA به انتشار بازی‌های جدید بر روی آنچه که اکنون بازار آن را به عنوان فناوری منسوخ شده می‌پنداشت، ادامه دادند. تا نسخه‌های ۲۰۱۵، EA و Konami تولید بازی‌های PS2 را متوقف نکردند، زیرا FIFA14 و PES2014 آخرین بازی‌هایی بودند که این پلتفرم را پذیرفتند - جالب اینجاست که FIFA14 حتی آخرین بازی بود که برای آن کنسول منتشر شد!

 طبیعتاً، این بازی‌ها کاملاً نادیده گرفته شدند زیرا اکثریت قریب به اتفاق به پلتفرم‌های نسل جدید ارتقا یافتند. اما اگر در بیشتر موارد چنین چیزی کاملاً موجه باشد - و فیفا در طول دوران PS3 آنقدر خوب بود که همتایان PS2 آن به حق کاملاً نادیده گرفته و فراموش شدند - نسخه PlayStation2 بازی PES2008 بازی‌ای بود که بیشترین آسیب را از این وضعیت دید و به طرز شرم‌آوری در برزخ بی‌رحم بازی‌های ورزشی گم شد. وقت آن است که انتقام بگیریم.

قبل از شروع واقعی این بررسی، بیایید روشن کنیم: PES08 PS2 اصلاً چرخ را از نو اختراع نکرد. شاید این یکی از دلایل اصلی باشد که چرا در زمان انتشارش تعداد کمی به آن توجه کردند، یا اصلاً توجهی نکردند، و همچنین به همین دلیل است که تعداد کمی در طول سال‌ها از آن زمان تاکنون علاقه خاصی به این عنوان پیدا کرده‌اند. گذشته از چند نوآوری به‌خصوص قابل توجه، این بازی تقریباً در همه زمینه‌ها یک کپی از Pes 6 است. 

بنابراین، ممکن است بپرسید که هدف از این بررسی Libero چیست؟ خب، دلیل اینکه فکر کردیم پوشش عمیق‌تر این عنوان نسبت به هر کس دیگری در گذشته ضروری است، این واقعیت غیرقابل انکار است که هر کاری که کونامی برای بهبود بازی انجام داد - و این کار را بی‌سروصدا انجام داد، زیرا برخلاف نسخه نسل جدید، این نسخه از بازاریابی اختصاصی برای تبلیغ آن برخوردار نبود - می‌توانیم با افتخار اعتراف کنیم که قطعاً مؤثر بوده است.

موسیقی و صداگذاری بازی Pro Evolution Soccer PES 2008 پی اس 2

وقتی بازی را شروع می‌کنیم، منو تازه و جذاب به نظر می‌رسد، که مطمئناً نسبت به نسخه‌های قبلی بهبود یافته است. با این حال، فراتر از آن، همه چیز درست مانند حداقل سه بازی PES قبل از این نسخه، از انتخاب باشگاه گرفته تا صفحه آرایش، ظاهر و کار می‌کند؛ هیچ چیز جدیدی در اینجا وجود ندارد. با این حال، این صدا است که تفاوت ایجاد می‌کند، زیرا برای اولین بار در سری PES، و بسیار شبیه به کاری که فیفا سال‌ها تا آن زمان انجام می‌داد، بازی دارای یک موسیقی متن مناسب است.

 این بدان معناست که تم‌های فوق‌العاده جذاب مانند آهنگ کلاسیک "خواهرم را به سمت تو پرتاب می‌کنم" و موسیقی‌های جاز-فیوژن-با-تجربی-پاپ ژاپنی از بین رفته‌اند - اما نه کاملاً، همانطور که کمی بعد خواهید دید - و با مجموعه‌ای از تم‌های الهام گرفته از تمدن غربی جایگزین شده‌اند. من به یاد دارم که جهان چگونه به این موسیقی متن واکنش نشان داد، و طبق معمول PES2008، در اینجا نیز اوضاع آنطور که انتظار می‌رفت پیش نرفت. 

در حالی که فیفا دائماً گروه‌ها و هنرمندان بااستعدادی مانند Blur و Tribalistas را به نمایش می‌گذاشت و مجموعه‌ی بزرگی از آهنگ‌های خاطره‌انگیز را در کارنامه‌ی خود داشت، موسیقی متن PES08 بیشتر شبیه یک رکورد شکسته از تم‌های عجیب و غریب بود که به طرز عجیبی در نهایت به چیزی تبدیل شد که می‌توان آن را «بتمن و رابین» بازی‌های فوتبال دانست.

بیش از یک دهه بعد، نمی‌توانم از قدردانی از «Oé Oé…Futchiball!!!» و «I Want To Go For The Goal» به عنوان یک نعمت در دنیایی که همه چیز بسیار جدی و «تاریک» به نظر می‌رسد، خودداری کنم. غیرممکن است که هنگام گوش دادن به حماقت بی‌خیال موسیقی متن PES08 لبخند نزنید. چه آن را دوست داشته باشید و چه از آن متنفر باشید، این موسیقی انرژی مثبت غیرقابل انکاری است که حال و هوای فوتبالی شما را روشن می‌کند.

شما می‌دانید این آهنگ به چه معناست... وقت ویرایش بیشتر است!!! با این حال، بهترین نکته در مورد بخش صوتی این واقعیت است که ما می‌توانیم موسیقی متن‌های شخصی خودمان را در خود بازی ایجاد و ویرایش کنیم، که به نوبه خود نوعی "Spotify" مجازی خاص را راه‌اندازی می‌کند که در آن می‌توان لیست‌های پخش اختصاصی برای حالت‌های Master League، Cup و League، حالت Edit، منوی اصلی و غیره ایجاد کرد. در اینجا، شما نه تنها می‌توانید از آهنگ‌های اصلی PES08 استفاده کنید، بلکه می‌توانید از مجموعه‌ای نسبتاً بزرگ از تم‌های دیگر که شامل برخی از نمادین‌ترین بازی‌های PES گذشته است نیز استفاده کنید. 

بنابراین بله، شما هنوز هم می‌توانید آهنگ فراموش نشدنی "I’d Throw My Sister At You" را طوری تکرار کنید که انگار به Pes 5 برگشته‌اید. این یک نکته خوب است که این ایده را تقویت می‌کند که این بازی خاص PES PS2 می‌توانست خداحافظی کاملی با این سری در نسل PS2 قبل از شروع یک ماجراجویی نسل جدید باشد.

در مورد گزارش مسابقه، که طبق معمول در PES، اصلاً جالب نیست - به خصوص در مقایسه با گزارش جذاب بازی‌های FIFA در آن زمان - چیز زیادی نمی‌توان گفت. صرف نظر از هر زبانی، کاملاً بی‌روح، بی‌روح و تکراری است، بنابراین بهتر است آن را خاموش کنید یا به هیچ وجه به آن توجه نکنید. فضای مسابقه به خودی خود چیزی برای لاف زدن نیست، باز هم با توجه به آنچه فیفا در آن زمان در این زمینه انجام می‌داد، اما به اندازه کافی برای درگیر نگه داشتن کامل فرد با جسم و روحش در این بازی کافی است.

گیم پلی بازی Pro Evolution Soccer PES 2008 پلی استیشن 2

در مقایسه با نسخه قبلی خود، PES08 PS2 مجموعه باشگاه‌های چشمگیرتری برای انتخاب دارد - در واقع، واقعاً یکی از غنی‌ترین تیم‌های کل سری در کنسول PS2 است. طبق معمول، تیم‌هایی از بهترین لیگ‌های اروپا در آن گنجانده شده‌اند - اگرچه لیگ انگلیس تقریباً از نظر تیمی کاملاً بدون مجوز است - اما این بار، دیدن مجموعه‌ای درجه یک از تیم‌ها از خوب تا متوسط تا بی‌فایده از سراسر قاره - و فراتر از آن، مانند تیم‌هایی مانند River Plate و Internacional de Porto Alegre - شگفت‌زده کننده است.

 برای اولین بار در سری PES، امکان انجام یک مسابقه قدرتمند فوتبال سوئدی مانند Hammarby-Helsingborgs یا شاید شروع یک مستر لیگ فوق‌العاده چالش‌برانگیز با تیمی مانند HJK Helsinki فنلاند فراهم شد - که با توجه به کیفیت کلی فهرست تیم، احتمالاً تفاوت چندانی با شروع آن با خود ML Defaults ندارد.

در کنار مجموعه‌ی به طرز قابل توجهی بزرگتری از تیم‌های «بدون لیگ»، که واقعاً نعمتی است، به خصوص برای ساخت یک دنیای یادگیری ماشین متنوع در ذخیره‌ی یادگیری ماشین، شایان ذکر است که کل لیگ تیم‌ها و بازیکنان آماده‌ی ویرایش که برای اولین بار در PES6 ظاهر شدند، در این نسخه نیز حضور دارند.

 پس از اینکه کونامی متوجه شد که نمی‌تواند به ویرایش بوندسلیگای آلمان با تیم‌هایی با نام‌های جعلی اما بازیکنان با نام‌های دقیق در PES5 ادامه دهد، آنها تسلیم شدند و یک لیگ کامل متشکل از تیم A، تیم B و غیره را شامل کردند که پر از افراد تاریخی مانند دروازه‌بان چابک و کاملاً طاس فراموش‌نشدنی بازیکن شماره ۱، یا تمام‌کننده‌ی به طرز عجیبی مشابه از نظر فیزیکی و بالینی - بهترین گلزن لیگ برای تقریباً یک دهه - بازیکن شماره ۷۶ است. نه، شوخی می‌کنم: همه این بازیکنان آمار دقیقاً یکسانی دارند (۵۰ برای همه توانایی‌ها)، تعداد حضور و همه این جذابیت‌ها. آنها صرفاً برای ویرایش توسط ما بازیکنان وجود دارند و با استفاده از OF پیش‌فرض، اصلاً در ذخیره ML ظاهر نمی‌شوند.

وقت آن است که یک استادیوم برای بازی انتخاب کنید، و طبق معمول، PES به شما اجازه می‌دهد از بین مجموعه نسبتاً گسترده‌ای از مکان‌های محبوب از سراسر جهان، از اولدترافورد گرفته تا سانتیاگو برنابئو، از دل آلپی گرفته تا ولودروم (قدیمی) یکی را انتخاب کنید؛ در کنار موارد انحصاری کلاسیک (و کاملاً اختراع شده) در تاریخ PES، از جمله تئاتر رویاهای هر بینایی‌سنج، معروف به کویتو کواناواله با الگوی زمین شیطانی‌اش که بینایی یک نسل کامل از طرفداران PES - از جمله شما - را خراب کرد، ظاهر می‌شوند.

 صحبت از شیطان شد، پارک شیطان جیمز، که با نام استادیو گران چاکو نیز شناخته می‌شود، نیز وجود دارد، به این معنی که شما می‌توانید در استادیومی بازی کنید که همان شهر مجازی را با چیزی که به نظر می‌رسد نوعی کلیسا با یک صلیب وارونه در بالای آن است، به اشتراک می‌گذارد، که اگر در حالت پخش مجدد بازی به دنبال آن بگردید، در یکی از گوشه‌های استادیوم قابل مشاهده است. بله، واقعاً چیزهای ترسناکی هستند. 

در اینجا، حتی اکثریت قریب به اتفاق طرفداران پروپاقرص PES مطمئناً در مورد آنچه این بازی می‌تواند در مورد گیم‌پلی ارائه دهد، محتاط خواهند بود. زیرا از نظر گرافیکی، کاملاً از PES6 غیرقابل تشخیص است، که به نوبه خود تقریباً از PES5 و احتمالاً حتی PES4 قبل از آن غیرقابل تشخیص بود - همانطور که قبلاً در Libero نوشته‌ام، معتقدم که Pes 4 اوج گرافیکی PES در PS2 بود.

خود گیم‌پلی بسیار شبیه به PES6 به نظر می‌رسد، احساس می‌شود و اجرا می‌شود، زیرا موتور این شبیه‌سازی یکسان است. برای درک اینکه PES08 واقعاً چه چیزی را به عنوان پیشرفتی نسبت به نسخه قبلی به ارمغان می‌آورد، و مانند هر اثر هنری فوق‌العاده‌ای، باید زمان بیشتری را صرف آزمایش آن کرد تا در نهایت عظمت آن را به شکل کامل به نمایش بگذارد.

 شاید به همین دلیل است که اکثر منتقدان بازی هنگام انتشار PES08 نتوانستند چنین عظمتی را تشخیص دهند: کاری که همه آنها انجام می‌دهند این است که قبل از نوشتن مقالات خود، چند مسابقه را انجام می‌دهند و سپس آن را ارائه می‌دهند. بدیهی است که این به هیچ وجه برای اینکه کسی بتواند در مورد هیچ بازی ورزشی نظر آگاهانه‌ای بدهد، کافی نیست.

آنچه در این نسخه از PES بیشتر از همه خودنمایی می‌کند، رفتار هوش مصنوعی است. نمی‌توان گفت که در PES6 کاملاً بی‌کفایت بود، اما هوش مصنوعی PES08 واقعاً بازی را به سطح کاملاً جدیدی می‌برد.

به عنوان یک واحد دفاعی، CPU خود را محدود به تلاش برای قطع دسترسی شما به گلزنی نمی‌کند: این واحد به طور فعال تله‌هایی را در اطراف بازیکنان شما ایجاد می‌کند، صرف نظر از اینکه آنها توپ را در اختیار دارند یا نه، و حریف را مجبور می‌کند که یا از آن مناطق فرار کند یا از میان انبوهی از بازیکنان در یک خط میانی معمولاً شلوغ و متراکم عبور کند.

 حتی تیم‌های ظاهراً کم‌استعدادتر نیز قادرند به طور مداوم این هوش دفاعی تکامل‌یافته و شگفت‌آور را به نمایش بگذارند. با وجود کمبود آمارهای حیاتی مانند دفاع، استقامت، واکنش یا حتی کار تیمی، به نظر می‌رسد که هر تیم PES08 قادر به ایجاد یک بلوک دفاعی شایسته باشد - که البته به این معنی نیست که همیشه در این زمینه به درستی رفتار خواهد کرد، زیرا حتی تیم‌های برتر جهان نیز گاهی اوقات عملکردهای بی‌روح خود را دارند. اما اغلب اوقات وقتی در حالت تهاجمی هستید، برای شکست دادن دستگاه به مشکل برمی‌خورید.

هوش پردازنده مرکزی نه تنها در رفتارهای دفاعی فردی و جمعی، بلکه در نحوه برخورد با حریف صاحب توپ نیز قابل مشاهده است. این البته به سبک بازی تیمی که با آن روبرو هستید بستگی دارد، زیرا برخی ترجیح می‌دهند به جای اعمال فشار فعال بر مدافعان حریف، حتی وقتی توپ در اختیار آنهاست، عقب بنشینند. با این حال، صرف نظر از فلسفه فوتبالی‌شان، همه آنها به طرز خیره‌کننده‌ای نسبت به هرگونه تلاشی برای عبور از بلوک دفاعی خود هوشیار هستند.

 اگر قبل از تصمیم‌گیری در مورد نحوه برخورد با توپ، زمان زیادی را صرف آن کنید، خود را در محاصره حداقل یک بازیکن، گاهی دو یا حتی سه بازیکن خواهید یافت: و درست مانند فوتبال واقعی، گذراندن یک یا دو ثانیه با توپ در اختیارتان می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند. به نظر می‌رسد این ایده خاص حتی در مدرن‌ترین بازی‌های فوتبال نیز کاملاً غایب است و تنها تعداد انگشت‌شماری از آنها در کل تاریخ شبیه‌سازهای این ورزش توانسته‌اند این واقعیت اجتناب‌ناپذیر بازی را همانطور که در حال حاضر روی پلتفرم‌های مجازی آنها بازی می‌شود، به طور دقیق ترجمه کنند: PES08 قطعاً یکی از آنهاست.

 اینجا، واقعاً فرقی نمی‌کند که ندود را کنترل کنید یا بازیکن ذخیره خط حمله HJK Helsinki: بازی شما را به خاطر ندانستن چگونگی ساخت صحیح بازی تهاجمی‌تان مجازات خواهد کرد. مطمئناً، ندود گاهی اوقات می‌تواند از استعدادهای برتر خود برای جلوگیری از برخورد با مدافعان پس از قرار دادن او در موقعیت نامناسب استفاده کند، اما PES08 شما را مجبور می‌کند که مانند حرفه‌ای‌ها فوتبال بازی کنید - با هوش تاکتیکی امثال ژاوی و دکو.

این نمایش قدرتمند از مهارت‌های دفاعی و کار تیمی توسط هوش مصنوعی، یک نوع فوتبال اغلب آشفته، ناهموار و آشفته را جبران می‌کند، که به نوبه خود به درصد پاس‌های صحیح واقعی‌تر (هم توسط بازیکن و هم توسط CPU) تبدیل می‌شود، یک آمار اساسی فوتبال که اعداد آن حداقل از PES3 همیشه واقعی بودند، اما به طرز غیرقابل توضیحی در PES6 خراب شد زیرا دیدن اینکه اکثر بازیکنان درصد پاس صحیح +90٪ و اغلب حتی 100٪ پس از سوت پایان را دریافت می‌کنند، غیرمعمول نبود.

 برای کسانی که علاقه‌ای به فوتبال ندارند، این آمار ممکن است معنای چندانی نداشته باشد و در واقع زائد به نظر برسد، در حالی که در واقع این آمار در فوتبال واقعی چندان گویا نیست، بلکه عمدتاً نشانه‌ای از چگونگی تقابل دو تیم در زمین مجازی در یک شبیه‌سازی فوتبال است.

 تقریباً همیشه، درصد پاس‌های موفق واقع‌گرایانه به این معنی است که پردازنده‌ی مرکزیِ بدون توپ، به طور فعال سعی در قطع مسیرهای پاس و اعمال فشار هوشمندانه به حریف با توپ دارد، چیزی که PES6 نداشت - باز هم بسیار متفاوت از نسخه‌های قبلی خود از Pes 3. خوشبختانه، PES2008 این مشکل را اصلاح کرد و به همین دلیل، باز هم اصلاً غیرمعمول نیست که ببینیم برخی از بازیکنان کمتر از 50٪ پاس موفق می‌دهند، در حالی که برخی دیگر +80٪ پاس موفق می‌دهند؛ و در کل، توزیع پاس موفق به اندازه‌ی هر PES قبل از PES6 واقع‌گرایانه و در نتیجه، به اندازه‌ی واقعیت واقعی است.

وقتی یک نیروی غیرقابل توقف با جسم غیرقابل حرکت که هوش مصنوعی دفاعی PES08 است، روبرو می‌شود، طبیعتاً هرج و مرج اغلب تضمین می‌شود. در اینجا شاهد ماهیت آفتاب‌پرستانه‌ی این بازی هستیم که در یک جلسه، مستعد به یاد آوردن خاطراتی از تجربه‌ی PES4، 5 و 6 شما است. 

من این سه بازی را نام می‌برم زیرا برخلاف PES3 که یک شبیه‌سازی کامل بود، هر یک از این سه بازی یک «نوع» داشتند. PES4 بچه‌ی پرجنب‌وجوشی بود که هورمون‌هایش را به کار انداخته بود و در خانه می‌دوید و اطرافیانش را خسته می‌کرد. PES5 پدربزرگ بچه، کهنه سربازی با صدایی بم و خسته و رفتاری آرام اما شدید، درست نقطه‌ی مقابل آن جوان بود. PES6 پدر بود که سعی می‌کرد نوه و پدربزرگ را آرام کند و به سختی به هدفش می‌رسید.

 PES08 پسر تازه متولد شده‌ای است که به نحوی موفق می‌شود تمام ویژگی‌های اجدادش را در محصولی منحصر به فرد از خودش، اما به شیوه‌ای بسیار ظریف، خلاصه کند. بنابراین، گاهی اوقات، بازیکنانی را می‌بینید که برای فتح یک توپ سرگردان می‌جنگند و ناگهان برای لحظه‌ای به تجربه‌ی PES5 شما منتقل می‌شوند. و درست لحظه بعد، پس از پایان مبارزه، بازی دوباره شبیه PES6 می‌شود.

طبیعتاً، سطح بالای رقابت در PES08 منجر به نبردهای فیزیکی فوق‌الذکر می‌شود که به نوبه خود منجر به خطاهای بیشتر می‌شود. PES6 به دلیل کاهش میانگین تعداد خطاهای بسیار واقع‌گرایانه که در PES5 - و به میزان کمتری، همچنین PES3 و 4 - بسیار معمول بود، به طور متوسط به صفر، یک یا دو خطا در هر بازی به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. PES08 از این نظر دقیقاً به سطح PES5 برنمی‌گردد و اغلب تعداد خطاهایی در حد PES6 را به نمایش می‌گذارد.

 با این حال، اغلب با اعداد اغراق‌آمیز هم برای بازیکن و هم برای CPU شما را شگفت‌زده خواهد کرد. سیستم خطا به اندازه PES5 بدبینانه نیست، جایی که تقریباً هر فشار بی‌دقتی منجر به تخلف می‌شد، با این حال چالش‌های فیزیکی زیادی که توسط عمل معمول PES08 ایجاد می‌شود، ناگزیر در نهایت منجر به اعلام خطا نیز می‌شود - که این به نوع داوری که انتخاب می‌کنید نیز بستگی دارد، زیرا برخی از آنها در مورد قضاوت در مورد هل دادن در اینجا، هل دادن در آنجا یا تکل لغزشی گاه به گاه به سبک روی کین که منجر به پایان دوران حرفه‌ای‌اش از پشت می‌شود، نسبت به دیگران تحمل کمتری دارند.

اول از همه، خوشبختانه، بازی عملاً یکی از آزاردهنده‌ترین نکات PES6 را که اغلب توسط پردازنده به محض رسیدن توپ به نزدیکی محوطه جریمه حریف استفاده می‌شد، حذف کرده است. مطمئن باشید که آن ضربه بدنام «لاب» دیگر دیده نمی‌شود.

بخشی از آنچه می‌تواند این اصلاح را توضیح دهد، این واقعیت است که هوش مصنوعی در بازی‌سازی و همچنین ایجاد موقعیت‌های گلزنی ملموس، بسیار هوشمندانه‌تر عمل می‌کند. در اینجا، مانند سایر بخش‌های گیم‌پلی، می‌بینیم که پردازنده در تطبیق عملکرد خود با نحوه بازی انسان چقدر هوشمند است.

 بدون شک، برخی از تیم‌ها بیشتر تمایل دارند با سبکی متمایز بازی کنند. برخی مشتاق‌ترند از سبک بازی‌سازی صبورانه‌تری استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر تقریباً همیشه و هر زمان که ممکن باشد، «به سراغ یک روش می‌روند». با این حال، اغلب اوقات، پردازنده سعی می‌کند با تطبیق با موضع شما، بر مشکلاتی که برای آن ایجاد می‌کنید، غلبه کند. 

بنابراین، اگر هنگام بازی‌سازی به مدافعان حریف فشار نیاورید، احتمال دارد که آنها از فرصت استفاده کنند و توپ را کمی حمل کنند تا شما را به سمت خود بکشند و سپس آن را به یک هافبک پاس دهند، در نتیجه در بلوک دفاعی شما شکاف ایجاد می‌شود؛ یا اینکه آنها فقط با صبر و حوصله به پاسکاری ادامه می‌دهند تا شما صبر و تمرکز خود را از دست بدهید. 

من در تجربه بازی‌ام چندین تیم را دیده‌ام که چند بار به این سناریوی دوم متعهد شده‌اند و 1-2 دقیقه خوب (دقیقاً چند دقیقه در دنیای واقعی) را صرف کرده‌اند تا در نهایت بازی‌سازی خود را به جلو ببرند. با این حال، اگر بلافاصله فشار زیادی اعمال کنید، CPU اغلب به جای آن به دنبال یک رویکرد تهاجمی مستقیم‌تر خواهد بود و سعی می‌کند شکاف‌هایی را که به ناچار در نتیجه اشتیاق شما برای پس گرفتن توپ پشت سر می‌گذارید، کشف کند.

وقتی صحبت از ایجاد موقعیت می‌شود، در اینجا نیز PES08 بیشتر از نسخه قبلی خود می‌درخشد. راز آن، مانند بسیاری از اتفاقات درون بازی PES08، و برخلاف بسیاری از بازی‌های فوتبال تا آن زمان (و بعد از آن)، این است که به نظر نمی‌رسد هوش مصنوعی هنگام حمله از یک برنامه از پیش طراحی شده پیروی کند: بلکه، با آنچه فکر می‌کند بازی نیاز دارد و همچنین با اقدامات دفاعی شما سازگار می‌شود.

 فرض کنید شما بی‌پروا مدافع میانی خود را از خط دفاعی ۴ نفره خود دور می‌کنید تا هافبک تهاجمی حریف را که در حال حاضر توپ را در اختیار دارد، تعقیب کنید. قبل از اینکه به آنجا برسید، AMF آن را به یک CMF پشت سر خود پاس می‌دهد: احتمالاً CMF با ارسال یک توپ عمقی (هوایی یا زمینی) به عنوان یک پاس کشنده برای یکی از مهاجمان ورودی خود، به دنبال کشف آن شکاف خواهد بود. 

بسیار شبیه به زمانی که در فرآیند آماده‌سازی هستید، هوش مصنوعی شما را ارزیابی می‌کند و سعی می‌کند بفهمد که چگونه نقاط ضعف شما را دائماً کشف کند، معمولاً به نوع انگیزه‌هایی که به آنها می‌دهید پاسخ می‌دهد. اما در اینجا نیز باید در مورد سبک بازی هر تیم نکته‌ای گفته شود. زیرا برخی قطعاً مشتاق‌ترند که صرف نظر از وضعیت دفاعی شما، سرسختانه به روش‌های فوتبالی خود وفادار بمانند.

 به همین دلیل است که پس از انجام بیش از هزار مسابقه در این بازی، تجربه آن به همان تازگی ابتدای این ماجراجویی خاص باقی می‌ماند. گیم‌پلی PES08 به دلیل هوش مصنوعی همیشه در حال تغییر آن، همیشه غیرقابل پیش‌بینی است؛ درست مانند بازی شطرنج در زندگی واقعی، صفحه بازی و همچنین مهره‌های آن همیشه یکسان هستند - و قرن‌هاست که همینطور بوده است - اما شما هرگز واقعاً نمی‌دانید که در بازی بعدی که انجام می‌دهید چه اتفاقی خواهد افتاد.

 تنها به همین دلیل، PES08 واقعاً می‌تواند یکی از بازی‌های PES قدیمی باشد که از گذر بی‌رحمانه زمان جان سالم به در خواهد برد و به عنوان یکی از قابل بازی‌ترین و لذت‌بخش‌ترین عناوین فوتبال قدیمی برای دهه‌های آینده باقی خواهد ماند.

طبق معمول در نسخه‌های کلاسیک PES، PES08 به دلیل تأثیر واقع‌گرایانه آمار بازیکنان در زمین، شبیه‌سازی بسیار پیچیده‌ای از فوتبال ارائه می‌دهد. پس از مدتی، تقریباً می‌توان بدون نیاز به نگاه کردن به آمار یک بازیکن، بسیاری از ویژگی‌های او را حدس زد؛ فقط رفتار او در زمین کافی است تا ارزش او را در زمینه‌های مختلف بازی درک کرد.

یک بار دیگر، هوش مصنوعی تأثیر فوق‌العاده‌ای در این زمینه دارد. حتی مدرن‌ترین بازی‌های فوتبال نیز در پیاده‌سازی دقیق فردیت بازیکن در شبیه‌سازی‌های خود با مشکلات زیادی مواجه هستند - اگرچه در دوران مدرن، به دلایل بازی‌های آنلاین، این مشکل عمداً خودساخته است -؛ فکر نمی‌کنم افراد زیادی توانسته باشند بازیکن عجیب و غریبی مانند تیاگو موتا و فقدان مطلق هرگونه ویژگی در سطح جهانی او، به جز هوش فوتبالی تحسین‌برانگیزش، را به تصویر بکشند. 

تماشای یک تی. موتا تحت کنترل هوش مصنوعی در PES08 باید یکی از نمادین‌ترین تجربیات بازی‌های فوتبالی باشد که در سال‌های اخیر داشته‌ام. رقیب لیگ، بنفیکا، او را در سیو مستر لیگ من به خدمت گرفت و با وجود اینکه او در حالی که نیم دهه تا چهلمین سالگرد تولد مجازی‌اش فاصله داشت، در آنجا بازی کرده بود و بنابراین آمارش رو به کاهش بود، او همیشه یکی از دردسرسازترین بازیکنانی بود که با او روبرو شده‌ام، حتی اگر به عنوان یک مدافع کناری بازی می‌کرد. 

موتا جای مدافعان میانی را پر می‌کرد، خط میانی را مرتب می‌کرد و مانند یک استاد، روند بازی‌سازی را دیکته می‌کرد. او همیشه در زمان مناسب و در هر زمان در جای مناسب بود. بازسازی چنین بازیکنی در یک بازی فوتبال بسیار دشوار است، برخلاف استادان دفاعی مانند کاناوارو یا نستا، یا ماشین‌های گلزنی مانند شوچنکو یا رونالدو؛ زیرا بازیکنی مانند موتا قطعه بسیار ظریف‌تری از پازل است که سهم فوتبالی‌اش بسیار ناملموس‌تر از آن‌هاست. 

البته، در مورد فردیت بازیکن و چگونگی تأثیر آن بر بازی، حرف‌های زیادی برای گفتن وجود دارد، حتی اگر در این برهه از سری مسابقات، چنین چیزی اصلاً چیز جدیدی نبود. PES08 همچنان آن مهارت خاص و همچنین تکرارهای قبل از آن را به نمایش می‌گذارد.

اما به دلیل ماهیت آفتاب‌پرستانه PES08، تجربه شما بسته به کیفیت بازیکنانی که استفاده می‌کنید و در مقابل آنها بازی می‌کنید، به طور قابل توجهی متفاوت خواهد بود. رویارویی با یک تیم درجه یک اغلب مانند مبارزه با مامور اسمیت خواهد بود زیرا آنها اغلب به طرز غیرممکنی سریع، چابک و به طرز بدبینانه‌ای در هر عملی شایسته هستند. 

 اگر از این به عنوان یک چالش جالب برای غلبه بر آن استقبال کنم، بازی با چنین تیمی بیشتر لذت آن را از بین می‌برد، زیرا گیم‌پلی ساده به نظر می‌رسد: ویژگی‌های شگفت‌انگیز بازیکن به تبدیل بازی به یک تجربه آرکیدتر کمک می‌کند. این همیشه در تکرارهایی مانند ISS Pro Evo، PES3 و PES5 صدق نمی‌کرد، جایی که واقع‌گرایی کلی گیم‌پلی تحت تأثیر نوع بازیکنانی که انتخاب می‌کردید قرار نمی‌گرفت. نه اینکه یک بازیکن برتر تمام مشکلات شما را حل کند و در هر مسابقه در PES08 شما را برنده کند، بلکه در واقع به دور از آن، فقط فوتبال کمتر ارگانیک و بیشتر رباتیک به نظر می‌رسد.

PES08 آخرین PES روی PS2 بود که تصویر واقع‌گرایانه‌ای از دریبل بازیکن ارائه می‌داد.
استفاده از R1 برای وادار کردن بازیکن به دویدن با سرعت کامل، هزینه‌ای دارد، زیرا او به درستی کنترل نزدیک خود را روی توپ از دست می‌دهد تا یاردهای بیشتری نسبت به حالت عادی به دست آورد. پس از PES08 و تا PES14، این روند وارونه و کاملاً خراب شد؛ خوشبختانه برای این بازی، به ویژه دریبل واقع‌گرایانه از نسخه‌های قبلی در اینجا وجود دارد. 

بنابراین، R1 باید به ندرت و هوشمندانه استفاده شود. در غیر این صورت، اگر کارهایی مانند تلاش برای عبور از یک خط میانی فشرده با سرعت کامل انجام دهید، همیشه توپ را از دست خواهید داد - حتی وقتی بهترین دریبل‌زن‌های جهان را کنترل می‌کنید. اگرچه این موارد ممکن است شانس کمی بهتری برای موفقیت در انجام چنین اقدام غیرمسئولانه فوتبالی به شما بدهند.

به نظر می‌رسد فیزیک توپ نسبت به نسخه قبلی کمی ارتقا یافته است: و به حق هم همینطور است، زیرا به دلایلی PES6 تمام کارهای خوب PES5 در این زمینه را از بین برد. به نظر می‌رسد همه چیز، از پاس‌ها گرفته تا شوت‌ها، مسیرهای واقع‌گرایانه‌تری را دنبال می‌کنند، گاهی اوقات مانند PES5 کمی پرش دارند؛ با این حال، قطعاً به درخشش سطوح قبل از PES6 نمی‌رسد. 

به طرز شگفت‌آوری، بازیکنانی با ویژگی‌های کمتر چشمگیر - که گاهی اوقات حتی به طرز تکان‌دهنده‌ای بد هستند - دقیقاً همان‌هایی هستند که فیزیک توپ PES08 را تقریباً به اندازه بازیکنان قبل از PES6 می‌درخشانند: یک پاس هوایی (L1 + مثلث) را با یک بازیکن با دقت پاس بلند -70 و سرعت پاس بلند مانند ML Default Stein امتحان کنید و توپ مسیر قوس‌دارتری شبیه به پاس‌های بلند PES3 پیدا می‌کند - که بسیار واقع‌گرایانه‌تر است -؛ یا شاید یک شوت از راه دور توسط Default Van Den Berg و کمبود دقت شوت او، به توپ اجازه می‌دهد تا مسیری غیرقابل پیش‌بینی‌تر و آزادتر داشته باشد، به جای اینکه به نظر برسد از قبل برای برخورد یا عدم برخورد به دروازه طراحی شده است.

درست است که آنها به اندازه دروازه‌بان‌های بازی‌های PS2 FIFA دیدنی نیستند - اما این دروازه‌بان‌ها مشتاق بودند که به طور منظم نمایش‌های فوق انسانی ارائه دهند - با این حال، آنها اغلب به دور از یک مشکل هستند. آنها تمایل دارند به طرز ناشیانه‌ای حرکت کنند و گاهی اوقات فراموش می‌کنند که چگونه یک شوت را مهار کنند، و شما را به این فکر می‌اندازند که آیا مهاجم خود را به طور تصادفی بین تیرها قرار داده‌اید یا خیر. 

با این حال، هر چه آمار آنها بهتر باشد، بیشتر شبیه دروازه‌بان‌های واقع‌بینانه و شایسته به نظر می‌رسند - به خصوص وقتی صحبت از آمار "پاسخ" آنها می‌شود، که تعیین می‌کند یک نفر هنگام واکنش به عمل و انجام حرکت چقدر سریع است. دروازه‌بان‌هایی با واکنش +۹۰ به طرز شگفت‌آوری فعال هستند و از این مهارت برای مهار توپ‌هایی استفاده می‌کنند که ارزش نگاه دوباره به آنها در حالت پخش مجدد بازی را دارند.

 یک دروازه‌بان درجه یک، دروازه‌بانی که (حداقل) سطوح دفاعی، واکنشی و مهارت‌های دروازه‌بانی در سطح جهانی را با هم ترکیب می‌کند، به طرز چشمگیری از بقیه شایسته‌تر است و یک بار دیگر، شما می‌توانید فقط با تماشای بازی آنها، حتی اگر اصلاً از آمار او خبر نداشته باشید، یکی از آنها را شناسایی کنید. با این حال، حتی این موارد هم گاهی اوقات شما را به طور منفی شگفت‌زده می‌کنند...

در این مرحله، اگر هنوز در حال خواندن این مطلب هستید، می‌توان گفت که این گیم‌پلی حواس فوتبالی من را راضی می‌کند. حالا، در مورد «دنیای» اطراف آن چطور؟
فاجعه‌ای که PES08 نسل جدید بود، همانطور که قبلاً اشاره کردم، می‌تواند به راحتی با دلایل زیادی توضیح داده شود: یکی از این دلایل، فقدان یک تکامل واقعی در خارج از زمین است.

 در حالی که FIFA 8 با ارائه یک تجربه واقعی در صفحات بارگذاری بازی - در مقابل آرنا، که به بازیکن اجازه می‌داد قبل از بارگذاری خود مسابقه رقابتی، در یک زمین مجازی بازی کند - کاملاً انقلابی در بازی‌های فوتبال ایجاد کرد؛ به علاوه معرفی چیزی که می‌توانست مرحله بعدی بازی‌های فوتبال باشد (اسپویل: اینطور نبود) که Be a Pro بود، PES08 نتوانست چیز جدیدی به پلتفرم خود ارائه دهد، به خصوص در مقایسه با درخشش ناگهانی عظمتی که توسط رقیبش نشان داده شد. 

 بنابراین، بزرگترین نوآوری PES08 حالت کوتاه مدت تور جهانی بود که به خودی خود یک نوآوری مناسب بود اما واقعاً پیشگامانه نبود. چنین حالتی در نسخه PS2 نیز وجود دارد و حالتی است که در آن شما یک تیم را انتخاب می‌کنید و در سراسر جهان "سفر" می‌کنید و در مقابل تیم‌هایی از تیم ملی قطر گرفته تا آرسنال بازی می‌کنید و در عین حال چالش‌هایی مانند پیروزی با دو گل، حفظ کلین شیت و غیره را انجام می‌دهید. 

واکنش‌ها به PES08 آنقدر شدید بود که نسل بعدی PES 2009 تور جهانی را از بازی خود و برای همیشه از تمام عناوین نسل بعدی PES حذف کرد. مطمئناً کونامی فکر می‌کرد که بازیکنان از شکست فاجعه‌بار PES08 بیش از حد آسیب دیده‌اند، بنابراین اگر دوباره عبارت «تور جهانی» را در منوی PES ببینند، آن خاطرات وحشتناک دوباره برایشان تداعی خواهد شد.

حالا، بیش از یک دهه پس از آن حادثه، و با اینکه خودم را از آن شوک رها کرده‌ام - هرچند مدتی طول کشید... - می‌توانم بگویم که World Tour آنقدرها هم بد نبود و اگرچه من به ندرت آن را بازی کرده‌ام - درست مثل اکثر طرفداران PES - قطعاً چیزی است که PES08 را روی PS2 نیز غنی می‌کند. آنقدر جالب نیست که توجه شما را از حالت ML منحرف کند، اما از طرف دیگر، چیزهای کمی می‌توانند این کار را انجام دهند...

نکته جدید دیگر، حالت Community بود، یک هاب آفلاین که در آن تا 16 بازیکن می‌توانند رکوردهای مسابقات چند نفره خود را ذخیره و پیگیری کنند. این حالت از نوشتن آن با قلم و کاغذ یا هر دستگاه تایپ مدرنی بهتر است، اما باز هم، این اصلاً چیز پیشگامانه‌ای نیست.

شاید مهمترین نوآوری که منحصر به این نسخه PS2 است - امکان انتقال داده‌های بازی از و به PES PS2 و PES PSP باشد، چه یک ذخیره Master League یا یک پایگاه داده کامل. تنها چیزی که نیاز دارید یک کابل USB است، هر دو کنسول را وصل کنید و PES08ها را روی هر دو پلتفرم روشن کنید و هر زمان که نیاز به انتقال داده داشتید، خواهید دانست که چه کاری باید انجام دهید. با توجه به اینکه PES08 PSP به خودی خود یک بازی کلاسیک (ناشناخته) PES دیگر است - نگران نباشید زیرا ما به زودی این یکی را نیز بررسی خواهیم کرد... - این واقعاً یک ویژگی عالی و مورد استقبال است.

هیچ چیز واقعاً برجسته‌ای در مورد این نسخه خاص از ML وجود ندارد، زیرا تقریباً مشابه نسخه قبلی است. طبق معمول، همه چیز در مورد کسب آن امتیازات ارزشمند PES پس از پیروزی در مسابقات و مسابقات، استفاده از آنها برای خرید بازیکنان بهتر، پیشرفت و تکرار تا زمانی است که خسته شوید و بازی را رها کنید - یا هرگز این کار را نکنید، زیرا ML هیچ محدودیت فصلی ندارد و اگر به اندازه کافی شجاع باشید، می‌توانید آن را برای همیشه بازی کنید. 

هیجان‌انگیزترین نکته در مورد این حالت در PES08 این واقعیت است که می‌توانید در دنیایی بازی کنید که قبل از آن رونالدو و مسی تصمیم گرفته بودند بیش از یک دهه تمام جوایز فردی را از آن خود کنند؛ و همچنین تنها یک فصل قبل از اینکه بارسلونای گواردیولا شروع به انقلابی (و تسلط) بر صحنه فوتبال کند: فهرست PES08 شما را به دوران فوتبالی بازمی‌گرداند که کاملاً آماده‌ی فتح است، با بسیاری از سوپراستارهای جوان بالقوه که در سراسر دنیای PES پراکنده شده‌اند و مشتاقانه منتظر فتح جایگاه خود هستند - البته از جمله رونالدو و مسی، اما در کنار بسیاری دیگر با پتانسیل مشابه.

شاید تنها نوآوری قابل لمس این PES08 ML معرفی محبوبیت تیمی و بازیکن باشد، که درجه‌ای است که اگر بتوانید در مسابقات و رقابت‌ها پیروز شوید، بهبود می‌یابد، دقیقاً مانند ویژگی‌های یک بازیکن. درجه تیمی بهتر به عنوان جایگاه عمل می‌کند و این شهرت بهتر را می‌توان هنگام تلاش برای جذب بازیکن از سایر تیم‌های معتبر به کار برد.

 در حالی که هرچه درجه یک بازیکن بهتر باشد، طرفداران مجازی تیم بیشتر او را دوست خواهند داشت. من متوجه شده‌ام که محبوب‌ترین بازیکنان مشتاقند هنگام تمدید قراردادشان، قراردادهای گران‌تری درخواست کنند. با وجود اینکه این رتبه‌بندی پویا است، در درازمدت به طور مساوی توزیع نمی‌شود، بنابراین اگر راسکین شما به اندازه میناندا مورد علاقه هواداران باشگاه نیست، تعجب نکنید، با وجود اینکه هر دو یک دهه برای تیم شما بازی کرده‌اند.

این ML به سنت دوست‌داشتنی ارائه یک پلتفرم ساده، سرراست و جذاب ادامه می‌دهد که به راحتی برای هر نوع بازیکنی لذت‌بخش است - با این حال، در اینجا نیز، PES08 به هیچ وجه چرخ را از نو اختراع نمی‌کند.