خرید بازی The Mummy برای PS1

معرفی بازی Mummy PS1

The Mummy یک بازی ویدیویی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۰ برای پلی‌استیشن، مایکروسافت ویندوز و گیم بوی کالر است که بر اساس فیلم The Mummy محصول سال ۱۹۹۹ ساخته شده است. این بازی توسط کونامی منتشر شد. قرار بود نسخه‌ای از آن برای دریم‌کست نیز عرضه شود، اما به دلایل نامعلومی لغو شد.

The Mummy که بر اساس فیلمی به همین نام از یونیورسال استودیوز ساخته شده است، شما را به جای قهرمان ماجراجوی خوش اخلاق فیلم با بازی برندان فریزر (جورج جنگل نیز) قرار می دهد که به زودی به اکشن بازخواهد گشت. فیلم مومیایی برمی گردد. در برنامه: کاوش های باستان شناسی، هیولاها، تله ها، لارا کرافت... اوه نه، لارا کرافت نیست.

داستان بازی Mummy پی اس 1

ایندیانا جونز و لارا کرافت یک رقیب دارند: ریک اوکانل، قهرمان مومیایی در سینما و اکنون در پلی استیشن. اقتباس روی کنسول منطقاً یک بازی اکشن/ماجراجویی/اکتشافی است، فقط برای قدم زدن بر روی تخت گل دو ماجراجو-باستان شناس معروف که در بالا ذکر شد. جای تعجب نیست که بازی داستان فیلم را دنبال می کند که سکانس های خاصی از آن به عنوان کات سین های میانی عمل می کنند.

 از کشف مقبره ایموتپ، شرور داستان، کشیشی که فرعون او را به دلیل معاشقه با صیغه خود مورد نفرین قرار داده، تا نابودی نهایی این موجود ماوراء طبیعی، عبور از خیابان های قاهره پر از متعصبان، همه چیز آنجاست. ، بدیهی است که برای خدمت به گیم پلی تغییر یافته است. در این رابطه مشخص است که The Mummy ممکن است در تحت الشعاع قرار دادن رقبای خود دچار مشکل شود.

گیم پلی بازی Mummy پلی استیشن 1

خوب، بیا، فقط برای خنده، با انیمیشن شخصیت شما شروع می کنیم. گروتسک. انیماتورهای Rebellion  هرگز مجبور نبودند کسی را در حال راه رفتن یا دویدن ببینند. اوکانل پاهایش را از هم باز می کند. بوی مشکلات روانی حرکتی می دهد. خوشبختانه دشمنان کمی طبیعی تر حرکت می کنند. مومیایی‌ها، دست‌هایی که به جلو کشیده شده‌اند، پنجه‌های خود را در حین ناله می‌کشند، و دشمنان پرانرژی‌تر قبل از منفجر شدن، چند قدم نسبتاً صحیح برمی‌دارند. ده ها دشمن مختلف در انتظار شما هستند، با هوش مصنوعی محدود به "می بینم، من حمله می کنم".

شما می توانید آنها را به طرق مختلف از بین ببرید، با تپانچه های خود (مراقب باشید، مهمات محدود)، با یک مشعل (شعله ور شده یا نه)، با دینامیت، طلسم های انفجاری، با یک قمه ...، در کل حدود ده سلاح. بدیهی است که بازی به این فعالیت سالم از بین بردن هیولاهای زشت محدود نمی شود: مکان های زیادی برای کاوش خواهید داشت که مشخصا پر از تله ها و پازل ها هستند.

اگر گذر از آنها ناخوشایند نیست (و حتی اگر از رویکرد قهرمان خسته نشدید خنده دار باشد)، سطوح بازی به ندرت شما را شگفت زده می کند. معماری آنها مطمئناً کاملاً صیقلی است، نه کاملاً خطی (مثلاً، به‌جای خطر له شدن توسط ردیفی از ستون‌های سنگی که هنگام عبور شما از سقوط لذت می‌برند، مجسمه‌ای را بر روی دیواری بیاندازید که سقوط فرو می‌ریزد و میانبر را بدون اینکه خطر)، اما پر از دژاوو است که ما به راحتی آن را پیش بینی می کنیم.

 انبوه هایی را احساس می کنیم که در راهروی خاص از دیوار بیرون می ریزند، پیش بینی می کنیم که این تخته زیبا می شکند و شما را به فراموشی می اندازد یا آن این سنگ دیوار بزرگ به محض اینکه زیر آن بیفتید صورت شما را می ترکد. در همین راستا، هیولاهایی که با پرواز آجرها از دیوار بیرون می‌آیند را می‌توان از قبل شناسایی کرد، زیرا بافت‌های به‌طور آشکار دیوارهای مذکور متفاوت است. 

پازل‌هایی باقی می‌مانند، همچنین کلاسیک، بر اساس "من این شی را بازیابی می‌کنم که در اینجا برای باز کردن یک گذر جدید استفاده می‌کنم". فقط چند پازل بازیکن را ملزم می کند که مغز خود را جمع کند (خوب، فقط برای خراش دادن بسیار سطحی مغز خود)، بر اساس کاشی ها برای فعال کردن، قطعات برای قرار دادن صحیح و غیره.

در سمت تولید، The Mummy صادقانه باقی می ماند (به جز انیمیشن شخصیت اصلی، من اصرار دارم)، حتی اگر چندین ایراد به آن نسبت داده شود: تحمیل تعداد محدودی از زندگی در این نوع بازی یک خطای بزرگ است، به خصوص که ذخیره ها فقط بین سطوح انجام می شود. از آنجایی که طول عمر بازی استثنایی نیست، این جزئیات را به راحتی می توان به عنوان یک تصنعی دید که امکان افزایش آن را فراهم می کند.

 مشکل دیگر ارگونومی است: زوایای دوربین همیشه مورد استقبال قرار نمی گیرند، به خصوص در هنگام مبارزه. در طول دومی، خوشبختانه هدف گیری خودکار است. هدایت قهرمان گاهی اوقات می تواند مشکل ساز باشد، به خصوص در فضاهای تنگ (مثلاً پل های باریک): تفاوت در سرعت حرکت بین راه رفتن و دویدن کم است، به طوری که راه رفتن به اندازه ای پایدار است که یک گام اشتباه مکرر رخ می دهد. 

به همین ترتیب، در سکوهای کوچک، موقعیت یابی گاهی اوقات می تواند بسیار دشوار باشد. در حالی که بالا رفتن یا پریدن نسبتاً آسان است، حرکات پیچیده گاهی اوقات خطرناک هستند. محیط‌های سه‌بعدی کاملاً بافت‌دار هستند، اما اتصالات چند ضلعی و برخوردها اغلب چیزی را به دلخواه می‌گذارند.

 فراتر از این ایرادات آزاردهنده، اگر از طرفداران واقعی این ژانر یا طرفدار مطلق فیلم هستید (و در این مورد، تریلر The Mummy Returns ارائه شده در سی دی بازی شما را به خود جلب نخواهد کرد)، The Mummy می تواند داشته باشد. با وجود عدم اصالت و پایان آشکار آن، برای چند ساعت سرگرم کننده است.

نقاط قوت

• فضای خوب، وفادار به فیلم
• برخی از مراحل به خوبی طراحی شده است

نقاط ضعف

• اصالت بسیار کم
• گاهی اوقات انیمیشن های گروتسک
• ارگونومی ضعیف
• زندگی محدود

جمع بندی

The Mummy یک بازی اکشن/ماجراجویی/اکتشافی دیگر است که هیچ اصالتی جز الهام گرفتن از فیلمی به همین نام ندارد. سطوح بدون تعجب زیاد هستند، تولید متوسط است (گاهی اوقات انیمیشن عجیب و غریب، محیط سه بعدی با بافت خوب، اما با خطاهای تکمیلی، مدیریت ناامید کننده)، به طور خلاصه، هیچ چیز اجازه نمی دهد این بازی بالاتر از رقبای خود (به ویژه Tomb Raider) بالا رود. واقعیت این است که با نادیده گرفتن این ایرادات آزاردهنده، طرفداران فیلم و برندان فریزر برای چند ساعت با این بازی بسیار متوسط، اما در نهایت ناخوشایند، سرگرم خواهند شد.