خرید بازی SpongeBob and Friends Attack of the Toybots

معرفی بازی SpongeBob and Friends Attack of the Toybots PS2

بیایید همین جا این موضوع را از سر راه برداریم. Invader Zim بهترین Nicktoon ساخته شده تا به حال است. این سریال با اختلاف کمی از Rocko’s Modern Life به عنوان کارتون مورد علاقه من در تمام دوران Nickelodeon پیشی می‌گیرد. بنابراین، پنج سال پس از لغو سریال توسط Nick، پسران Natsume این موجود فضایی شیطانی را در یک بازی ویدیویی برای Nintendo DS قرار داده‌اند. 

خوب می‌شد اگر بازی توسط همه این کارتون‌های دیگری که هیچ‌کس حتی دوست ندارد (SpongeWhoNow؟) متوقف نمی‌شد، اما چه باید کرد؟ Nicktoons: Attack of the Toybots یک عنوان تکراری و بی‌روح است، اما با فرمول جالب و حضور افتخاری از کارتون‌هایی که به زمانی برمی‌گردند که من به اندازه کافی جوان بودم که این چیزها را تماشا کنم، جذاب‌تر شده است.

داستان بازی SpongeBob and Friends Attack of the Toybots پلی استیشن 2

این اولین باری نیست که Nicktoons با هم متحد می‌شوند. در واقع، این سومین عنوان DS است که از تمام کارتون‌های مهم Nickelodeon به طور همزمان بهره می‌برد. با این حال، این اولین باری است که آنها سعی کرده‌اند از کارتون‌هایی که دیگر پخش نمی‌شوند، پول دربیاورند. حمله‌ی توی‌بات‌ها در همان داستان بازی‌های دیگر اتفاق می‌افتد. نیکتون‌ها به نحوی یکدیگر را می‌شناسند و در یک منطقه زندگی می‌کنند. 

دکتر کالامیتوس، یک دانشمند شرور، ارتشی از اسباب‌بازی‌های رباتی و همچنین ربات‌های همتای قهرمانان اصلی را ایجاد کرده و از آنها برای تصرف مناطق مختلف استفاده کرده است. این به نیکتون‌ها بستگی دارد که با هم متحد شوند و همه چیز را نابود کنند.برخلاف عنوان قبلی نیکتون‌ها، حمله‌ی توی‌بات‌ها یک بازی پلتفرمر نیست. در عوض، یک بازی ضرب و شتم دو بعدی است. بازیکنان دو شخصیت را انتخاب می‌کنند و به هر چیزی که در دیدشان است حمله می‌کنند.

گیم پلی بازی SpongeBob and Friends Attack of the Toybots پی اس 2

بازی SpongeBob and Friends Attack of the Toybots با پنج شخصیت شروع می‌شود: باب اسفنجی شلوار مکعبی، دنی فانتوم، تیمی ترنر، جیمی نوترون و تاک. هر خانه‌ی آنها یک مرحله‌ی متفاوت است و پس از اتمام هر مرحله، یک شخصیت جدید قفل‌گشایی و به فهرست اضافه می‌شود که در مجموع به ۱۰ شخصیت قابل بازی می‌رسد. برخی از آنها شخصیت‌هایی از نمایش‌های جدیدتر نیک هستند، مانند ال تایگر، در حالی که برخی دیگر آشکارا طرفداران پروپاقرص هستند، مانند زیم.

گاهی اوقات خرس‌های عروسکی برای امثال تیمی ترنر بیش از حد هستند. اکثر شخصیت‌ها به خوبی در بازی نمایش داده شده‌اند. شخصیت‌های CG، مانند جیمی نوترون، کمی عجیب و غریب به نظر می‌رسند، اما شخصیت‌های دوبعدی به خوبی ساخته شده‌اند. میان‌پرده‌ها سرهایی هستند که صحبت می‌کنند، اما هر شخصیت چندین چهره دارد تا آن را تجزیه و تحلیل کند و احساسات را منتقل کند. به همین ترتیب، نویسندگی در واقع بسیار خوب انجام شده است، به این معنا که هر شخصیت به روشی که در نمایش‌های مربوطه‌اش صحبت می‌کند، صحبت می‌کند.

و اگرچه زیاد نیست، اما هر شخصیت قابل بازی چند خط صداگذاری درون بازی دارد. این فقط یک عبارت و یک علامت تعجب است، اما همه آنها توسط صداپیشگان اصلی انجام شده است که بسیار جالب است.

حمله به ربات‌های اسباب‌بازی برای هر مرحله فرمول متمایزی دارد. بازی با یک مبارزه‌ی ضرب و شتم شروع می‌شود، سپس با یک مینی‌باس. پس از آن، بازیکن سوار یک ربات مکانیکی می‌شود و تا انتها با قدرت تمام یک ماشین را نابود می‌کند. سپس ربات مکانیکی به یک وسیله نقلیه تبدیل می‌شود و بازی به یک مینی‌گیم مسابقه‌ای سه‌بعدی تبدیل می‌شود.

 ربات مکانیکی دوباره تغییر شکل می‌دهد و بازیکنان وارد یک نبرد تیراندازی لیزری اول شخص با یک ربات همتای Nicktoon می‌شوند. در طول مرحله، بازیکن هنگام رانندگی، مهره‌ها و پیچ و مهره‌های جمع شده را از اسباب‌بازی‌های شکست‌خورده جمع می‌کند. پیچ و مهره‌های جمع‌شده به عنوان سلامتی در نبرد نهایی با غول استفاده می‌شوند.

به نظر پیچیده و بغرنج می‌آید، اما اینطور نیست. فکر می‌کنم این کمک می‌کند که بازی هرگز سعی نمی‌کند آنچه را که اتفاق می‌افتد برای بازیکن توضیح دهد. پیچ‌ها فقط با پیشروی شخصیت‌ها جمع‌آوری می‌شوند و واقعاً به آنها فکر نمی‌شود. زمانی که نبرد با غول رخ می‌دهد، مشخص می‌شود که آنها برای چه هستند و از آن نقطه بازیکنان می‌توانند استراتژی خود را برای سایر مراحل برنامه‌ریزی کنند. این یک روش مرتب برای انجام کارها است و سه حالت بازی را که در غیر این صورت بسیار جدا از یکدیگر به نظر می‌رسند، به هم پیوند می‌دهد.

متاسفانه، مشکل چنین فرمولی این است که بازی بسیار قابل پیش‌بینی و کمی تکراری می‌شود. به دلیل وجود یک بازی beat-em-up، بازی به هر حال تکراری خواهد شد، به خصوص که صدها اسباب‌بازی برای خرد کردن وجود دارد. اینکه فقط یک دکمه حمله وجود دارد کمکی نمی‌کند، بنابراین بازی واقعاً به یک بازی له کردن با دکمه تبدیل می‌شود. نگه داشتن دکمه، حمله قوی‌تری را ایجاد می‌کند که کمی کمک می‌کند، اما نه خیلی. 

شخصیت‌های بازی SpongeBob and Friends Attack of the Toybots بسیار آهسته حرکت می‌کنند، که روی صفحه کمی عجیب به نظر می‌رسد، اما در غیر این صورت به خوبی متحرک می‌شوند. هر شخصیت نوع حمله متفاوتی دارد، بنابراین همه آنها متفاوت بازی می‌کنند. به عنوان مثال، ال تایگر یک شخصیت سریع در نبرد تن به تن است و آقای بلیک گربه بیشتر یک مبارز کوتاه برد است و جیمی نوترون... افتضاح است.

مراحل رانندگی خیلی سرگرم‌کننده نیستند، اما خوشبختانه کوتاه هستند. واضح است که آنها فقط راه‌هایی برای جمع کردن پیچ‌های بیشتر و طولانی‌تر کردن بازی هستند. با این حال، آنها یک هدف اصلی را دنبال می‌کنند. در هر ماموریت رانندگی، پنج قاب عکس وجود دارد و هر کدام یک تصویر گالری از یک شخصیت Nicktoon را باز می‌کنند. تقریباً هر شخصیت Nickelodeon در گالری نمایش داده می‌شود. منظورم همه از The Grumble از Aaaah! Real Monsters گرفته تا Rudy Tabootie از Chalkzone است. اگر بتوانید هر دوی این شخصیت‌ها را تشخیص دهید، احتمالاً یکی از ویژگی‌های جالب بازی خواهد بود.

حالت‌های شلیک به ربات‌ها چالش‌برانگیزترین بخش بازی هستند. با این حال، اغلب اوقات بازیکن آنقدر پیچ جمع کرده است که سلامتی‌اش تمام نمی‌شود. هر نبرد ربات‌ها به طور متفاوتی انجام می‌شود و معمولاً برای مبارزه مؤثر به ترفندهایی مانند غیرفعال کردن برجک‌ها یا بستن لوله‌های آب نیاز دارد. این چیزی است که یک بار سرگرم‌کننده است، اما بازیکنان باید آن را دو بار بازی کنند زیرا آخرین مرحله همه ربات‌ها را دوباره زنده می‌کند.

SpongeBob and Friends Attack of the Toybots همچنین دارای حالت چند نفره چند کارته است. معمولاً من طرفدار این نیستم که دوستم را مجبور کنم یک نسخه دیگر از بازی را بخرد، اما این یکی از آن عناوینی است که به عنوان یک بازی چند نفره واقعاً خوب عمل می‌کند. برای افرادی مثل من که از خرید نسخه توسط دوستان متنفرند، یک نسخه تک کارتی نیز وجود دارد.

 فاقد کات‌سین‌ها است، زمان بارگذاری نسبتاً طولانی دارد و بازیکن دوم فقط می‌تواند شخصیت‌های اصلی را انتخاب کند، اما کل بازی آنجاست. برای نشان دادن آن به دوستان بسیار جالب است. اگرچه هیجان Battletoads یا بازی آرکید X-Men را ندارد، اما بچه‌ها احتمالاً از بازی با هم لذت می‌برند.

جمع بندی

SpongeBob and Friends Attack of the Toybots بهترین بازی Nicktoons تا به حال است. می‌دانم، این حرف زیادی برای گفتن ندارد زیرا Unite و Battle for Volcano Island افتضاح بودند. و واقعاً، این یک عنوان عالی نیست. خیلی تکراری می‌شود و خیلی طولانی نیست. اما برای طرفداران کارتون‌های Nickelodeon، شخصیت‌ها و آیتم‌های قابل باز شدن کافی دارد که بسیار جذاب باشد. صداگذاری جزئی به اندازه کافی خوب است و با وجود بخش چند نفره و شخصیت‌های زیاد، در واقع می‌توان این بازی را چندین بار انجام داد. فقط کاش راکو یک شخصیت قابل بازی بود.