خرید بازی Mega Man X8 PS2

معرفی بازی Mega Man X8 PS2

Mega Man X8 که در ژاپن با نام Rockman X8 شناخته می‌شود، یک بازی پلتفرمر است که در سال ۲۰۰۴ توسط کپکام برای پلی‌استیشن ۲ توسعه داده شد. این هشتمین و آخرین بازی از سری Mega Man X است. این بازی برای اولین بار در ۷ دسامبر ۲۰۰۴ در آمریکای شمالی منتشر شد.

اگر بگویم که پس از جهش Mega Man X7 به دنیای سه‌بعدی، این مجموعه نتوانست نظر منتقدان یا بازیکنان را جلب کند و در شرایط بسیار سختی قرار گرفت، اغراق نکرده‌ام. رکود فرمول‌ها در این برهه کاملاً مشهود بود، تلاش‌ها برای مدرن‌سازی رد شد و آن‌ها سه بازی ضعیف - یا کاملاً افتضاح - را پشت سر هم ارائه دادند. به طور خلاصه، Mega Man در یک مارپیچ مرگ قرار داشت و Capcom باید سقوط آن را تثبیت می‌کرد، یا اجازه می‌داد سقوط کند و بسوزد. به طرز عجیبی، Mega Man X8 موفق شد هر دو کار را همزمان انجام دهد.

داستان بازی Mega Man X8 پلی استیشن 2

داستان با همان شیوه‌ی ابلهانه و ابرو در هم کشیده‌ای شروع می‌شود که اگر تجربه‌ای با این مجموعه داشته باشید، انتظارش را دارید. نسل جدیدی از Reploids ظهور کرده است. گونه‌ای بسیار پیشرفته که در برابر هر نوع ویروسی مصون است. با آمدن آن‌ها، پایان احتمالی ویروس سیگما نوید داده می‌شود و مطمئناً صلح برقرار خواهد شد.

در حرکتی که فقط می‌توانم حدس بزنم قرار بوده شوخی باشد، آنها تصمیم می‌گیرند با تبدیل شدن به سیگما، توانایی جدید خود را ثابت کنند. همچنین با یک شخصیت منفی جدید به نام لومین (که به سرعت فراموش می‌شود) آشنا می‌شویم و یک آسانسور جدید و جالب به ماه به ما نشان داده می‌شود. البته همه چیز به طرز باورنکردنی و به سرعت اشتباه پیش می‌رود، بنابراین همه چیز به ایکس، زیرو و اکسلِ برگشته بستگی دارد تا دوباره اوضاع را نجات دهند.

تا جایی که به داستان‌های مگا من مربوط می‌شود، این قطعاً در بین عجیب‌ترین و احمقانه‌ترین داستان‌ها قرار می‌گیرد. با این حال، طبق معمول، این صرفاً بهانه‌ای دیگر برای اجرای هشت مرحله با تم‌های مختلف و کشتن هشت ماوریکسِ مرتبط با تم است. هیچ نکته ظریف، شخصیت‌پردازی یا چیزی که ارزش سرمایه‌گذاری داشته باشد، فراتر از این وجود ندارد. این رویکرد در بازی‌ها غیرمعمول نیست، با این حال، وقتی یک مجموعه اصرار دارد که شما را در هر مرحله در این مزخرفات قرار دهد، می‌توان گفت که کمی خسته‌کننده می‌شود. بازگشت به 

گیم پلی بازی Mega Man X8 پی اس 2

وقتی از تمام درام بازی عبور کردید، می‌توانید به اصل مطلب یعنی گیم‌پلی برسید. روی کاغذ، Mega Man X8 دقیقاً همان چیزی است که از یک بازی Mega Man می‌خواهید. یک بازی اکشن پلتفرمر دوبعدی با ۳ شخصیت متمایز که در هشت مرحله متنوع می‌جنگند و با هشت غول بزرگ و قدرتمند که برای چالش نهایی طراحی شده‌اند، مبارزه می‌کنند. Mega Man X8 تا حدودی در تمام این جبهه‌ها موفق عمل می‌کند و حتی تغییرات مثبتی در فرمول ایجاد می‌کند که دوست دارم در عناوین آینده ببینم.

شما هر مرحله را با انتخاب یک شخصیت شروع می‌کنید که می‌توانید دو تا از آنها را همراه داشته باشید. هر شخصیت با مجموعه‌ای منحصر به فرد از توانایی‌ها و سبک‌های بازی ارائه می‌شود که نحوه مقابله شما با هر چالش را به طور قابل توجهی تغییر می‌دهد. شخصیت X با X-Buster استاندارد خود عرضه می‌شود.

 این شخصیت بد می‌تواند گلوله‌های تکی یا قدرت بالا برای یک شلیک شارژ شلیک کند که قادر است به راحتی صفحه‌ای از دشمنان را از بین ببرد. Zero گزینه‌های برد محدودی دارد، با این حال با یک Z-Sabre فوق‌العاده قدرتمند همراه است که دشمنان را در فاصله نزدیک از بین می‌برد و قابلیت پرش دوگانه را دارد. اکسل مسلماً جالب‌ترین شخصیت است، حتی اگر فقط به لیست قابل مقایسه‌ای از توانایی‌هایی که دارد توجه کنیم. 

اکسل یک تپانچه آتش سریع دارد که می‌تواند در همه جهات شلیک کند (برخلاف ایکس که فقط می‌تواند در یک خط مستقیم شلیک کند)، می‌تواند برای مدت زمان قابل توجهی در هوا معلق بماند و با توانایی «کپی‌شات» مخصوص خود از قبل بسته‌بندی شده است. کپی‌شات به اکسل اجازه می‌دهد تا به هر دشمنی با اندازه انسان که می‌کشد تبدیل شود و توانایی‌های موقت بیشتری را برای مدیریت موقعیت‌های نبرد، پلتفرمینگ و معماها به روش‌های جدید و جالب باز کند.

حیف که سه‌راهی نیست

مشکل داشتن سه شخصیت قابل بازی و فقط امکان همراه داشتن دو نفر از آنها این است که طبیعتاً یکی از آنها جا می‌ماند. در مورد من، با وجود داشتن یک کیت نسبتاً جالب، اکسل کسی بود که از فهرست من حذف شد. در نهایت، اکسل، در بیشتر موارد، بدون شارژ شات فوق‌العاده قدرتمند، مانند ایکس احساس می‌شد و داشتن دو شخصیت دوربرد کمی زائد به نظر می‌رسید.

 در نهایت، کپی‌شات Axl به سادگی سناریوهای زیادی نداشت که استفاده از آن را تشویق کند، و در نتیجه من مرتباً آن را فراموش می‌کردم. خوب است که می‌بینیم Axl پس از اولین حضور ضعیفش در X7 بازگشته است، اما مشکلات اصلی طراحی آن هنوز حل نشده است، که جای تاسف دارد.

آلیا، که اطلاعات شما را ذخیره می‌کند، دوباره به بازی برمی‌گردد و آماده است تا در طول ماموریت‌هایتان چیزهای جالبی بگوید. بعد از اینکه مرحله مقدماتی را تمام کردید، حتی با Layer و Palette آشنا می‌شوید، ناوبرهای جایگزینی که می‌توانید به جای آلیا همراه داشته باشید. این به شما کمک می‌کند تا بفهمید که در میدان نبرد چه نوع توصیه‌هایی می‌خواهید دریافت کنید، مانند نقاط ضعف غول‌ها یا شکار مخفی.

 با این حال، مهم‌تر از آن، می‌توانید همه آنها را خاموش کنید و بدون اطلاع قبلی وارد بازی شوید. من شخصاً این گزینه را ترجیح می‌دهم زیرا قطع شدن در اواسط مرحله واقعاً جریان بازی را مختل می‌کرد. با این اوصاف، آنها برای کسانی که می‌خواهند تجربه روان‌تری داشته باشند، افزونه‌های خوبی هستند.

از نظر مکانیکی بی‌نقص

وقتی از تمام منوها و دیالوگ‌ها عبور می‌کنید و به یک ماموریت تله‌پورت می‌شوید، همه چیز جالب می‌شود. Mega Man X8، از هر نظر، یک بازی کلاسیک X در اصل است. دویدن از چپ به راست، پریدن، تیراندازی (یا ضربه زدن) و شرکت در بخش وسایل نقلیه گاه به گاه، همگی وجود دارند و به حساب می‌آیند. مبارزات به لطف کنترل‌های دقیق و بازخورد بصری عالی، سریع، انفجاری و رضایت‌بخش هستند. 

دشمنان به صورت موجی از علوفه می‌آیند، که برای دفع سریع کاملاً مناسب هستند، یا به صورت دشمنان بزرگتر و تانکی‌تر که مقابله با آنها کمی بیشتر فکر می‌طلبد. بخش پلتفرمینگ نیز در بیشتر موارد عالی بود، هر شخصیت ارتفاع پرش رضایت‌بخشی دارد، توانایی پرش از دیوار و یک حرکت سریع برای حرکت افقی بیشتر. در مجموع، X8 به شما این فرصت را می‌دهد که با سرعت زیاد از مراحل عبور کنید، دشمنان را به راحتی نابود کنید و موانع پلتفرمینگ را طوری دور بزنید که انگار هیچ هستند. از نظر مکانیکی، Mega Man X8 بازگشت خوشایندی به فرم است.

پس جای تاسف است که طراحی مراحل به هیچ وجه به خوبی اصلاح نشده است. X8 از مقدار زیادی لایه‌بندی رنج می‌برد که در نهایت از تجربه کلی می‌کاهد. هر مرحله برای مدت زمان قابل توجهی طولانی می‌شود، و جذابیت تم یا ترفند آن مدت‌ها قبل از اینکه به پایان برسید از بین می‌رود. اینها مراحل خوب هستند. مراحل بد، وقتی ظاهر می‌شوند، به سادگی ناامیدکننده هستند. 

یک مرحله عمدتاً از بخش‌های پیمایش خودکار کند تشکیل شده است که به طور مصنوعی طول آن را تا درجات مضحکی افزایش می‌دهند. دو مرحله‌ی کامل روی جت‌بایک تمرکز دارند که هر دو خیلی طولانی هستند، از یک مکانیزم بد در کل بازی استفاده می‌کنند و به راحتی بدترین مراحل بازی هستند. 

علاوه بر همه این‌ها، اکثر مراحل پر از جهش‌های مرگ آنی هستند، بیشتر از حد معمول. به نظر می‌رسید که توسعه‌دهندگان وقت نداشتند هیچ یک از مراحل را تکمیل کنند، بنابراین جهش‌های سختی و موانع را برای افزایش زمان بازی قرار دهید. مهم نیست که مکانیک‌های شما چقدر خوب باشند، اگر پلتفرمی که از آنها استفاده می‌کنید افتضاح باشد.

خوشبختانه خود نبردهای غول‌ها در Mega Man X8 تا حدودی می‌توانند اوضاع را جمع و جور کنند. هر یک از هشت غول به اندازه‌ی کافی سلامتی دارند که احساس تهدید کنند، اما نه آنقدر که باعث ناامیدی شوند. آنها بیش از حد به نقاط ضعف خود حساس نیستند و وقتی سلامتی کمی دارند، از نظر پرخاشگری تقویت می‌شوند و مبارزه را تا انتها جالب نگه می‌دارند. برخی از غول‌ها از بقیه لذت‌بخش‌تر هستند، اما وقتی به طور کلی در نظر گرفته شوند، شکار فهرست ارائه شده سرگرم‌کننده است.

 کشتن یک غول به شما یک سلاح جدید و جذاب می‌دهد، اما همانطور که به نظر می‌رسد در اکثر عناوین بعدی Mega Man X صادق است، استفاده از آنها چندان هم خوب نیست - به خصوص در X. X Buster در حالت پایه خود بسیار قدرتمند است. در نتیجه، من واقعاً فقط از آنها برای کشتن غول استفاده کردم. از طرف دیگر، Zero تکنیک‌های نبرد تن به تن بیشتری برای بازی کردن به دست می‌آورد که شخصیت او را با پیشرفت شما پیچیده‌تر می‌کند.

حرکتی در مسیر درست

بعد از اینکه یک غول را از پا درآوردید و به پایگاه بازگشتید، به شما این فرصت داده می‌شود که شخصیت‌های خود را ارتقا دهید. هر شخصیت می‌تواند پاداش‌های مختلفی را از فروشگاه بازی خریداری کند، از ارتقاءهای ساده سلامتی گرفته تا سلاح‌های کاملاً جدید. فروشگاه با کاوش در هر سطح گسترش می‌یابد و به دست آوردن پول برای خرج کردن روی این پیشرفت‌ها به آسانی منفجر کردن برخی دشمنان است. هرگز پیش از این، رساندن گروه ناجورهای خود به حداکثر قدرت، به این سادگی یا حتی سرراست نبوده است، که کاملاً تغییری است که می‌توانم از آن حمایت کنم.

مانند تمام بازی‌های Mega Man X، زره‌های قابل باز شدن برای X وجود دارد تا آنها را پیدا کرده و تجهیز کند. برخلاف عناوین قبلی، می‌توانید هر قطعه زره را با هم ترکیب و تطبیق دهید تا لباس رویایی خود را بسازید، که هر قسمت توانایی‌های جدیدی را ارائه می‌دهد. این امر گزینه‌های X را به طور چشمگیری در هر مرحله باز می‌کند و اگر تصمیم به تجهیز یک مجموعه کامل بگیرید، حتی یک امتیاز اضافی نیز دریافت خواهید کرد که یک لایه عمق اضافی به آن اضافه می‌کند. حیف است که Axl و Zero به این سیستم دسترسی ندارند، اما گنجاندن آن در شکل فعلی‌اش مطمئناً گامی در مسیر درست است.

گرافیک بازی Mega Man X8 سونی 2

از همان ابتدا می‌توان فهمید که توجه بیشتری به ارائه  Mega Man X8  نسبت به X7 شده است. همه چیز، از مدل‌های شخصیت گرفته تا جلوه‌های ویژه و پس‌زمینه‌ها، افزایش قابل توجهی در وفاداری دارند. مدل‌های شخصیت تغییر سبک داشته‌اند و به نظر می‌رسد که اندام‌های کشیده‌ای دارند، اما در مقایسه با اولین حضور عجیب و غریبشان، من بیشتر اندام‌های کشیده را ترجیح می‌دهم. 

با این حال، انیمیشن‌ها جایی هستند که واقعاً پیشرفت‌های بزرگی می‌کنند، به خصوص با چرخه‌های راه رفتن. به جای اینکه به نظر برسد که در حال اسکیت روی یخ هستید، X و گروه واقعاً طبیعی حرکت می‌کنند. این وزن قابل توجهی به حرکت اضافه می‌کند و حس بازی را تا حد زیادی بهبود می‌بخشد.

صداگذاری و موسیقی بازی Mega Man X8

 صداگذاری نیز بسیار بهبود یافته است، و صداگذاری بالاخره به سطحی از کفایت رسیده است که می‌توانم آن را به طور غیرمستقیم خوب بنامم. متأسفانه موسیقی کاملاً فراموش‌شدنی است. وجود دارد، تا حد زیادی کار خود را انجام می‌دهد، اما وقتی به مرحله بعدی می‌روید، واقعاً در ذهن شما نمی‌ماند.

جمع بندی

به عنوان یک بسته کامل، Mega Man X8 یک بازی خوب است که توسط ضرب‌الاجل‌ها عقب نگه داشته شده است. مکانیک‌های اصلی و تغییرات در فرمول عالی هستند، اما طراحی مراحل، عامل سرگرمی را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. صرف نظر از این، X8 پیشرفت غیرقابل انکاری نسبت به X6 و X7 است و مطمئناً ارزش بازی کردن را دارد.

 این بازی به عنوان پایانی شایسته برای این سری که پس از نیمه راه برای حفظ کیفیت خود تقلا می‌کرد، عمل می‌کند. حداقل، Mega Man X8 سری X را با نتیجه‌ای بسیار بالاتر از آنچه انتظار می‌رفت به پایان رساند، اما در نهایت این سری را در رکودی که شایسته آن بود، قرار داد که تا زمان نگارش این مطلب، هیچ نشانه‌ای از احیای آن دیده نمی‌شود.