خرید بازی Looney Tunes Space Race PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی looney Tunes Space Race PS2

Looney Tunes: Space Race یک بازی ویدیویی مسابقه‌ای کارتینگ است که در سال ۲۰۰۰ توسط Infogrames برای Dreamcast منتشر شد و توسط استودیوی Melbourne House خود Infogrames توسعه داده شد. نسخه‌ای از آن برای Nintendo 64 نیز توسعه داده شد، اما هرگز منتشر نشد.

پلی‌استیشن ۲ ثابت کرده است که یک میدان آزمایش بسیار مؤثر برای بازی‌های سابق سگا دریم‌کست است که ناشران می‌خواهند مورد توجه قرار گیرند. این کنسول که قبلاً توسط عناوین انحصاری قبلی مانند Code: Veronica و Headhunter مورد هجوم قرار گرفته و به زودی میزبان نسخه بازسازی‌شده Marvel vs Capcom 2 خواهد بود، میراث خود را تثبیت کرده است. بنابراین جای تعجب نیست که Infogrames از این سابقه استفاده کرده و یکی از عناوین محبوب‌تر DC خود، Looney Tunes Space Race، را دوباره بسته‌بندی کند.

Looney Tunes Space Race که برای طرفداران بازی‌های کارتی و کودکان خردسال در نیروگاه سابق سگا، فروش خوبی داشت، وقتی تقریباً دو سال پیش برای اولین بار ظاهر شد، یک دستاورد عالی با سایه سلولی بود. اما با پیشرفت‌های امروزی در دنیای بصری و انتظارات در بالاترین حد خود، یک پورت ساده از یک بازی قدیمی‌تر دریم‌کست لزوماً به معنای "۹" خودکار آن نیست (همانطور که ویراستاران دریم‌کست ما دو نوامبر پیش به آن امتیاز دادند). پس چگونه بعد از این همه مدت، در رتبه‌بندی قرار می‌گیرد؟ بیایید بررسی کنیم.

ویژگی های بازی looney Tunes Space Race پلی استیشن 2

برای افرادی که به دنبال کارهای زیادی برای انجام دادن هستند، این بازی مناسب شماست. تعداد زیادی حالت، از جمله حالتی که در نسخه دریم‌کست وجود نداشت، برای لذت بردن از مسابقات کارتونی شما بازگشته است. گزینه استاندارد Time Trial که به نظر می‌رسد همه بازی‌های رانندگی دارند، همچنین حالت مسابقه سریع مورد انتظار و یک حالت چند نفره چهار نفره نیز در آن وجود دارد.

یکی از نقاط قوت Looney Tunes Space Race باید گزینه رویداد جالب آن باشد. حالت رویداد با قرار دادن یک شخصیت Looney Tunes به انتخاب شما در یک مسابقه با مجموعه‌ای از قوانین و اهداف خاص برای انجام دادن، کمی تغییر در زاویه معمول "دوباره مسابقه دادن در این مسیر که قبلاً دیده‌اید" ایجاد می‌کند و راهی سریع برای کسب توکن‌های ACME مورد نیاز است (بعداً در مورد آن بیشتر صحبت خواهیم کرد). جالب اینجاست که در نسخه پلی‌استیشن ۲، رویدادهای کمتری برای تکمیل وجود دارد که در نسخه دریم‌کست وجود داشت.

علاوه بر این، یک ویژگی کاملاً جدید و انحصاری برای سیستم PS2 وجود دارد که قبلاً ندیده بودیم. این حالت که به عنوان حالت تورنمنت شناخته می‌شود، چندین مسیر را در گروه‌هایی جمع‌آوری می‌کند که امتیازهای جایگاه‌یابی را جمع‌آوری می‌کنند (شبیه به ماریو کارت) و در نهایت یک برنده نهایی مشخص می‌شود. هر کسی که در تورنمنت برنده شود، تعدادی توکن دریافت می‌کند که می‌توان از آنها برای باز کردن قفل بسیاری از اسرار بزرگ بازی از جمله طراحی شخصیت، انیمیشن‌های بازیکن و حتی فیلمی با بازی گروه لونی تونز استفاده کرد.

در مجموع، با وجود تعداد زیادی شخصیت پنهان محبوب برای مسابقه دادن، چیزهای زیادی برای بازی کردن وجود دارد. پورکی پیگ و ماروین مریخی، باگز بانی و دافی داک، یوسیمیتی سم و المر فاد و بسیاری از شخصیت‌های معروف دیگر که همه ما با آنها بزرگ شده‌ایم، مانند سوسک در صفحه انتخاب ساکن هستند و تضمین می‌کنند که تنوع زیادی برای انتخاب وجود دارد.
 

گرافیک بازی looney Tunes Space Race پی اس 2

برای کسانی که فکر نمی‌کردند پلی‌استیشن ۲ بتواند به خوبی هیولای حافظه ویدیویی دریم‌کست از پس این بازی برآید، غافلگیر خواهید شد: همانطور که هست. در واقع، نرخ فریم بهبود یافته است و به احتمال زیاد می‌تواند 10 فریم کامل سریع‌تر از پسرعموی قدیمی‌تر خود باشد. حتی هنگام اجرای بازی در حالت چهار نفره، هیچ گونه قطعه‌بندی (chunking) مشاهده نکردیم (تا زمانی که مسابقه‌دهندگان CPU را به بازی اضافه کردیم، و حتی در آن زمان هم بازی بسیار روان بود). با این حال، همه اینها بهایی داشت؛ زیرا به نظر می‌رسید که بسیاری از اشیاء پس‌زمینه از دیسک Dreamcast به این نسخه راه نیافته‌اند.

مدل‌های عالی Cell-Shaded که در زمان معرفی دو سال پیش در صدر قرار داشتند، هنوز هم چشمگیر هستند. Space Race با ترکیب ظاهر کلاسیک دوبعدی با شخصیت‌های سه‌بعدی مدرن، به خوبی ما را متقاعد می‌کند که این شخصیت‌های کارتونی به واقعیت تبدیل شده‌اند. انیمیشن‌های فردی و به ویژه علائم تجاری تخصصی به پیشرفت بازی کمک می‌کنند. چه Wile E. Coyote باشد، چه Bugs Bunny یا Yosemite Sam، هر شخصیت مستقیماً از کارتون‌های Warner Bros. مدل‌سازی شده است.

گیم پلی بازی looney Tunes Space Race سونی 2

متاسفانه، تنوعی که از نظر انتخاب شخصیت در دسترس ماست، لزوماً به خوبی در گیم‌پلی منعکس نمی‌شود. در حالی که می‌توان هر مسابقه‌دهنده را با دکمه آشنای روی شانه «ترکیب شتاب و ترمز» کنترل کرد و حرکات ویژه و بوست‌های توربو از طریق دکمه‌های روی صفحه اجرا می‌شوند، تفاوت بین شخصیت‌ها قابل احساس نیست.

انتخاب المر فاد به جای دافی داک، در مقایسه با سایر بازی‌های این ژانر، تفاوت چندانی از نظر کنترل و سرعت وسیله نقلیه شما ایجاد نمی‌کند. به جای شکاف‌های عظیم فردیتی که مثلاً هنگام مقایسه دانکی کونگ و تود در سری ماریو کارت می‌بینیم، با تغییرات بسیار جزئی مواجه می‌شویم که به جای اهمیت، زیبایی‌شناختی به نظر می‌رسند.

نمی‌خواهم بگویم که گیم‌پلی اصلی Looney Tunes Space Race خیلی خوب نیست، چون هست. یک سیستم کنترل بسیار شهودی در آن وجود دارد که ورود به هر مسابقه‌ای را آسان می‌کند. بازی‌های چهار نفره به طور خاص می‌توانند با رقابت شما و دوستانتان برای کسب مقام اول بسیار شلوغ شوند. چیزی که نتوانستیم بفهمیم این است که چرا هنگام استفاده از چند ضربه‌ای، مسابقه به محض اینکه کسی مسابقه را تمام کند، تمام می‌شود. مقام‌های دوم و سوم با صدای بلند اعلام نمی‌شوند که به نظر ما خیلی عجیب است. با این حال، برای نهایت لذت، با چهار کنترلر و حریفان CPU روشن بازی کنید. اکشن خشن‌تر، شدیدتر و پر از شگفتی است.

متاسفانه، چیزی که مانع از تبدیل شدن Looney Tunes Space Race به یک مسابقه گاری واقعاً عالی می‌شود، یکنواختی همه چیز است. در حالی که مسیرها از نظر ساختار به خوبی کنار هم قرار گرفته‌اند، موانع و پیچ‌های داخل هر کدام شبیه به تمام مراحل دیگر است. پس‌زمینه‌ها و تم‌ها ممکن است تغییر کنند، اما این حس که قبلاً همه این کارها را انجام داده‌اید، مانند یک عالمه آجر به شما ضربه می‌زند.

 جمع بندی

به هیچ وجه بازی بدی نیست، Looney Tunes Space Race یکی از آن نوع بازی‌هایی است که می‌تواند حدود نیم ساعت سرگرم‌کننده باشد: تا زمانی که تمام محدودیت‌های آن را رعایت کنید. این بازی پر از ویژگی‌ها و حالت‌ها است، فقط مسئله زمان است تا متوجه شوید که انجام دوباره و دوباره یک کار چقدر برایتان لذت‌بخش است. بدون هیچ نقصی ارائه شده است، می‌توانیم ببینیم که طرفداران کارتون‌های قدیمی و کودکان خردسال چقدر می‌توانند از آن لذت ببرند.

اما برای کسانی از ما که به دنبال چیزی فراتر از یک بازی اجاره‌ای دلچسب هستند، Looney Tunes Space Race  کمی کم می‌آورد. ملبورن هاوس و اینفوگرامز که به هیچ وجه از نظر بصری قدیمی نیست، اما بیشتر از نظر عمق گیم‌پلی، در اینجا عملکرد خوبی دارد، اما نه به اندازه‌ای که ما را در درازمدت به بازی کردن ترغیب کند.