خرید بازی Cy Girls PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Cy Girls PS2

دختران سای (Cy Girls) که در ژاپن با نام COOL GIRL شناخته می‌شود، یک بازی ویدیویی اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۴ است که توسط Konami برای پلی‌استیشن ۲ توسعه و منتشر شده است. این بازی بر اساس مجموعه اکشن فیگورهای دختران سای اثر تاکارا تامی ساخته شده است. تمرکز این بازی بر روی ماموران آیس و آسکا است که در حال انجام ماموریت‌های مخفی هستند.

کونامی امسال از قدرت خود برای معرفی عناوین نسبتاً اصلی استفاده کرده است. Lifeline شاید بهترین بازی ماجراجویی ساخته شده نبوده باشد، اما در زمانی که به نظر می‌رسد همه می‌خواهند در طراحی بازی، آن را ایمن بازی کنند، چیزی جدید و بدیع را به ما نشان داد.

Cy Girls  راه خود را به سواحل ایالات متحده رسانده است، که از یک فرنچایز محبوب ژاپنی متولد شده است که موفق به ساخت یک بازی شگفت‌انگیز اصیل، حداقل در مفهوم، شده است. این عنوان اکشن ماجراجویی با دو دیسک به شما امکان می دهد کنترل دو مامور جذاب، نخبه و فوق العاده را در دست بگیرید که هر کدام مهارت های خاص خود را برای مبارزه، هک و سایر توانایی های ویژه دارند.

داستان بازی Cy Girls پلی استیشن 2

مفهوم زیربنایی مبتکرانه است و هنگامی که متوجه شدید دقیقاً چه اتفاقی در حال رخ دادن است، بسیار شبیه به زمانی که در نهایت ماتریکس را فهمیدید، مکاشفه خواهید داشت. و دقیقاً مانند ماتریکس، باید به شما نشان داده شود که چیست - توضیح آن با کلمات دشوار است.

اساساً، جهان از یک شکست جهانی برق رنج می برد و سیاره را به عصر تاریکی جدید فرستاد. چندین سال بعد جامعه جدیدی از سیاهی بیرون می آید، دنیای فیزیکی و دنیای سایبری. دنیای سایبری، حداقل از نظر معماری، دقیقاً تکراری از دنیای واقعی است.

 شما وارد رایانه می‌شوید و در فضای سایبر «شیرجه» می‌شوید، محیط‌های قبلاً کاوش‌شده را بازبینی می‌کنید، فقط اکنون آنها در گرافیک‌های وایرفریم با بافت‌های ضربان دار متحرک هستند (به دیدگاه نئو از ماتریکس فکر کنید).

گیم پلی بازی Cy Girls

می‌توانید بازی را به‌عنوان سوپر هکر آیس، یا نینجای جذاب، آسکا، بازی کنید. هر دختری با داستان، سبک بازی و دیسک مخصوص به خود می آید. این دو ماجراجویی در برخی از سطوح مشترک هستند، اما می‌توان آنها را مستقل از یکدیگر بازی کرد، اگرچه طراحان توصیه می‌کنند با Ice شروع کنید.

گیم پلی بازی Cy Girls پی اس 2

گیم‌پلی بازی Cy Girls سنتی شما به صورت دویدن و اکشن سوم شخص اسلحه با حجم قابل توجهی از حل پازل است. تفاوت مشخصی در نحوه اجرای بازی‌های مربوط به دو دختر وجود دارد، به‌علاوه شما از امتیازات فیزیکی و فیزیکی برخوردار هستید. دنیای سایبری که پازل هایی خلاقانه و اغلب خسته کننده ایجاد می کند.

عناصر بسیار جالبی در گیم پلی ترکیب شده اند که در این ژانر وجود ندارند. در حالی که بسیاری از اینها بیشتر سبک هستند تا کاربردی، امیدوارم در آینده شاهد آنها باشیم. اولین مورد توانایی یخ برای قفل شدن روی هدف و شلیک در حالی که در هر جهت دیگری حرکت می کند. شما حتی می توانید از دشمن فرار کنید و زیر بغل خود شلیک کنید.

 او می تواند دیوارها را در آغوش بگیرد یا پشت جعبه ها پنهان شود و از پوشش آتش بگیرد. او می‌تواند روی درها و راهروها بچرخد یا در حالی که در امتداد زمین می‌لغزد، شیرجه سینه را به سمت جلو شلیک کند.

آسکا همانطور که هر نینجا مناسبی باید از مخفی کاری استفاده کند. او می تواند شنل بپوشد تا نامرئی شود، مانند یک شاهزاده ایرانی خاص در کنار دیوارها بدود و بر تیغ شیطانی خود استاد است. حمله شمشیر او می تواند با پرش ها و تلنگرها مخلوط شود و اغلب به مرگ های خشونت آمیز ختم می شود. یکی از ظرافت های مورد علاقه من برای مبارزه این است که یک نگهبان مرده است اما هنوز زمین نخورده است. می توانید بدوید و جسد در حال تکان خوردن را به زمین بکوبید.

مبارزه نه تنها جالب به نظر می رسد، بلکه انجام آن واقعاً آسان است، زیرا تقریباً همه حملات یک امر خرد کردن دکمه هستند. به زودی یاد خواهید گرفت که قدر سادگی را بدانید وقتی متوجه شوید که دشمنان بی‌نهایت و اغلب بازپخش می‌شوند، واقعیتی که به شدت به گیم‌پلی آسیب می‌زند، زیرا اغلب از شما خواسته می‌شود تا از بخش‌های بزرگی از سطوحی که قبلاً کاوش شده (و اکنون دوباره پراکنده شده‌اند) عقب نشینی کنید.

شما نمی توانید از سلاح در فضای مجازی استفاده کنید، بنابراین مجبور هستید مهارت های سایبری مختلفی را پیدا کنید، دانلود کنید و از آنها استفاده کنید. اینها بسیار هوشمند هستند و تقریباً مانند یک سیستم طلسم در یک RPG کار می کنند. 

شما مهارت را از لیست انتخاب می کنید و الگو یا دنباله ای از دکمه ها را به شما نشان می دهد که باید برای فراخوانی آن مهارت فشار دهید. من متوجه شدم که حرکات را بیشتر از نمادها یاد می‌گیرم، که برای من سطحی از غوطه‌ور شدن بود.

ماموریت ها خطی هستند و پازل ها مستقیماً از "Game Design 101" خارج شده اند. کوئست های ساده ای برای واکشی اشیا وجود دارد که به پازل های موجودی تبدیل می شوند. در اوایل بازی به سه حلقه رنگی برای هک کردن مین فریم برای اولین شیرجه خود در فضای مجازی نیاز دارید. آنها را در غیر محتمل ترین مکان ها پراکنده خواهید یافت، اما زمانی که زمان استفاده از آنها فرا می رسد، اشتباهی در مورد آنچه باید انجام دهید وجود ندارد.

پازل های دیگر به سادگی آزاردهنده هستند، به خصوص اگر در حال پخش مجدد بازی هستید و می دانید چه کاری باید انجام دهید اما اجازه انجام آن را ندارید. به عنوان مثال، در اوایل ماموریت اول، باید یک شاتر باز کنید تا به قسمت دیگری از سطح ادامه دهید.

 شما قبلاً از سوئیچ که آن در را باز می کند، چهار اتاق و سه راهرو رد کرده اید و اکنون باید تمام راه را به عقب برگردید، با دشمنان تازه ایجاد شده مبارزه کنید، سوئیچ را برگردانید، سپس راه خود را به سمت دری که اکنون باز است، از طریق دیگری بجنگید. دسته ای تازه از دشمنان

یکی دیگر از معماهای اولیه شما را مجبور می کند دمای اتاق اصلی را پایین بیاورید. ابتدا باید وارد شوید و قبل از اینکه بازی با پرچمی که بقیه سرنخ ها را در راه حل خطی ارائه می دهد، کمی آسیب وارد کنید، آسیب وارد کنید. البته این پس از جنگیدن در میان یک ارتش عظیم در بخش اتاقک اداری است که اکنون باید راه خود را به عقب برگردانید تا به اتاق کنترل دما برسید و سپس پس از کاهش دما راه خود را به عقب برگردانید.

اگر امتیاز تجربه می‌گرفتم یا توانایی‌هایم را افزایش می‌دادم، بدم نمی‌آمد که سه بار با همان گروه‌های دشمن مبارزه کنم، اما به نظر می‌رسد که این به طور مصنوعی گیم‌پلی را افزایش می‌دهد. شما به سرعت در حالت خلسه قرار خواهید گرفت، زیرا دشمنان حتی مکان یا تاکتیک تخمگذاری خود را تغییر نمی دهند. این یک دژاووی عظیم است.

سپس نوع دیگری از پازل داریم که آزاردهنده تر است. مجموعه‌ای از اتاق‌ها را تصور کنید که به صورت شبکه‌ای چیده شده‌اند که هر کدام با گذرگاه‌هایی به هم متصل هستند. در محل اتصال هر گذرگاه یک اتاق چرخشی وجود دارد که به شما امکان می دهد در هر زمان فقط به دو پاساژ دسترسی داشته باشید. طبیعتاً تمام اتاق ها و معابر پر از دشمن است. 

شما باید راه خود را به سمت محدودیت های شدید این پیچ و خم شیطانی بریزید و دسته ای از زندانیان را آزاد کنید. نکته مهم این است که شما فقط می توانید آنها را در فضای مجازی آزاد کنید اما فقط می توانید اتصالات را در فضای واقعی بچرخانید. سرت منفجر شد؟ مال من انجام داد.

شما آن را حدس زدید. این مانند یکی از آن معماهای مدار یا جریان لوله است که در آن باید قبل از ورود به فضای مجازی و دنبال کردن آن مسیر از نقطه A (ترمینال غواصی) به نقطه B (یکی از چندین بلوک زندان) در دنیای واقعی یک مسیر ایجاد کنید. در هر دو دنیا دشمنان بی نهایتی در حال تولید مجدد هستند، اگرچه دشمنان سایبری کمی ساده تر هستند.

بدتر از همه، اهداف شما همیشه روشن نیست. من دوست ندارم که یک بازی پاسخ را همراه با پازل به من بدهد، اما از کمی راهنمایی برای شروع من سپاسگزارم. خیلی وقت ها به سادگی رها می شدم تا آزمایش کنم یا بدون هدف بدوم (کشتن هزاران نگهبان) و سعی کنم بفهمم قرار است چه کار کنم.

گرافیک بازی Cy Girls

فیلم افتتاحیه جوراب های من را از بین برد و فیلم های بین ماموریت تنها چیزی بود که مرا به تکمیل این بازی سوق داد. بله، آن‌ها هم از نظر کیفیت و هم از نظر سبک بسیار خوب هستند و نمی‌توانند در 20 ثانیه اول افتتاحیه در مقابل صحنه دوش گرفتن بی‌مورد مقاومت کنند.

همچنین باید به طراحان بابت شاید بهترین رابط و HUD در بین هر بازی اکشن اخیر تبریک بگویم. همه چیز حس سایبری زیادی دارد، حتی زمانی که در فضای مجازی نیستید. HUD مانند یک برد مدار طراحی شده است و هنگامی که یک دشمن یا شی تعاملی در محدوده قرار می گیرد، با یک جعبه برجسته می شود و با یک خط به یک درج PIP متصل می شود. این نه تنها به شما امکان می دهد جهتی را که نگهبان رو به آن است ببینید، بلکه یک نوار سلامتی نیز در زیر نمای نزدیک وجود دارد.

سطوح از نظر طراحی نسبتاً ساده هستند و اغلب به پیچ و خم هایی با بافت های زیبا تبدیل می شوند. کف مرمر منعکس می شود و فلز شبیه فلز است. بافت‌ها فوق‌العاده هستند، اما به‌طور عجیبی همه‌چیز گاهی رنگارنگ به نظر می‌رسد و به بازی بیشتر حس یک فیلم انیمیشنی می‌دهد – شاید هدف آنها همین بوده است.

دنیای مجازی مرا به یاد TRON یا Matrix انداخت با ساختار ساده وایرفریم و نکات کافی از دنیای فیزیکی تا گم نشوید. دشمنان سایبری بسیار خلاق تر از انبوهی بی پایان از نگهبانان عمومی بودند. مانند دنیای بازی های فیزیکی، فضای مجازی بسیار رنگارنگ بود و در مقابل سیاهی های بسیار بیشتر متضاد بود.

صداگذاری و موسیقی بازی Cy Girls دختران فضایی

استشمام... بوی... آیا بومی سازی ضعیفی است که من بو می کنم؟ صداگذاری از خیلی متوسط تا خیلی وحشتناک متغیر است. فیلمنامه و داستان مقصر نیستند، اما کیفیت کلی صداپیشگی چیزی شبیه به "VIP" یا "She Spies" تلویزیون است. در مورد تلویزیون، آنها به استعدادها نگاه می کنند، اما صداگذاری برای یک بازی رایانه ای باید تماماً در مورد استعداد باشد. حداقل از لحاظ طنز بد است، بنابراین می توانید پس از فحش دادن به گیم پلی، به فیلم ها بخندید.

جلوه های صوتی Cy Girls قطعاً با صداهای عالی برای شلیک گلوله خوب هستند و تقریباً هر چیز دیگری در بازی که صدا ایجاد می کند این کار را انجام می دهد. صدای فراگیر فانتزی وجود ندارد، اما پشتیبانی استاندارد استریو کار قابل احترامی را انجام می دهد. انفجارها کر کننده هستند زیرا با اولین برخورد با رئیس به سرعت یاد خواهید گرفت.

موسیقی واقعا خوب است، بسیار سینمایی است و به پس زمینه می رود. این برای اکشن کلیدی است، بنابراین شما همیشه می توانید بفهمید که چه زمانی یک اتاق را پاک کرده اید، حداقل تا زمانی که آن را ترک کنید و به گروه جدیدی از دشمنان بازگردید.

جمع بندی

Cy Girls یکی از آن بازی‌هایی است که حدوداً پنج ساعت محتوا دارد و به تجربه‌ای 15 تا 20 ساعته از طریق عقب‌گردی بی‌ضرور و دشمنان آزاردهنده، غیرواقعی و بازپخش می‌رسد. من می‌توانم از پس بازسازی دشمنان سایبری برآیم، زیرا آنها ساختارهای رایانه‌ای هستند، اما اینکه سه نفر به یک راهرو وارد راهرو شوند و به سادگی از آنجا خارج شوند و برگردند، طراحی بازی بدی است.

با فرض اینکه دیوانه نمی شوید، کنترلر خود را نمی شکنید یا هر دو را. شما به راحتی می توانید 15-20 ساعت انتظار داشته باشید تا هر دو قوس شخصیت Cy Girls را به پایان برسانید. اینکه آیا از آن لذت می برید یا نه بستگی به تحمل خودتان برای گیم پلی تکراری دارد. 

این دو دختر که هر کدام سی دی مخصوص به خود را دارند لمس خوبی است و مطمئناً زمان بازی را دو برابر می کند، اما بازی بسیار خطی است، بنابراین دلیلی برای پخش مجدد آن پس از اتمام وجود ندارد. اکنون 30 دلار است، اما من انتظار دارم به زودی آن را در بخش Greatest Hits  پیدا کنم، و سپس ممکن است ارزشش را داشته باشد.

Cy Girls یک بازی خوب با یک مفهوم عالی است که فقط زمانی که آنها در حال طراحی گیم پلی بودند اتفاقی افتاد. به طراحان بازی ژاپنی توجه داشته باشید - وقتی کسی را می‌کشید بهتر است مرده بمانند مگر اینکه دلیل خوبی برای بازگشت آنها به من ارائه دهید. کلون ها، هولوگرام ها، "تابش" از پادگان های دوردست، هر چیزی!

ترکیب دشمنان بی‌نهایت با سفرهای متعدد در همان بخش‌های سطح، باعث می‌شود که در غیر این صورت بازی بسیار بهتری بود. اگر یک بازی پنج ساعته ایجاد می‌کنید، آن را در آغوش بگیرید - آن را با هر کلیشه‌ای در کتاب طراحی بد بازی زیاد نکنید.

Cy Girls کاملاً اصلی است، عالی به نظر می رسد و دارای برخی مفاهیم عالی گیم پلی، به ویژه کنترل، حرکت و HUD است. کونامی یک فرنچایز جدید عالی و یک مفهوم قاتل برای بازی در اینجا داشت. مایه شرمساری است که برای چیزی تلف شد که فقط سرسخت ترین گیمرها تا اتمام آن را تحمل می کنند.