خرید بازی Xenosaga Episode 1 PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Xenosaga Episode 1 PS2

Xenosaga Episode I: Der Wille zur Macht یک بازی ویدیویی نقش‌آفرینی است که توسط Monolith Soft توسعه یافته و توسط Namco برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شده است. این بازی در سال ۲۰۰۲ در ژاپن و ۲۰۰۳ در آمریکای شمالی منتشر شد. این اولین نسخه از سه‌گانه Xenosaga است و بخشی از مجموعه بازی‌های گسترده‌تر Xeno را تشکیل می‌دهد.

یک بازی کوچک برای PS One منتشر شد که Xenogears نام داشت. اگر هیچ یک از شما آن را بازی نکرده اید، به شدت توصیه می کنم آن را انتخاب کنید. این بازی دارای کنترل نوآورانه‌ای بود (تنها بازی RPG به سبک فاینال فانتزی - به استثنای Mystic Quest - جایی که می‌توانستید بپرید)، یک داستان بزرگ و همچنین سطوح غول‌پیکر، و چند تغییر در نحوه پیشرفت داستان.

همانطور که گفته شد، نه، برای استفاده از عنوان کامل نیازی به بازی Xenogears نیست تا درباره Xenosaga یا Xenosaga Episode I: Der Wille zur Macht چیزی بدانید. شباهت‌ها و شباهت‌هایی وجود دارد، اما تاکنون هیچ چیز مرتبط با بازی اول وجود ندارد.

این ممکن است با این واقعیت مرتبط باشد که Square Soft Xenogears را توسعه داده است اما Xenosaga  را توسعه نداده است. درست شنیدید، این دو بازی در یک سری هستند و توسط دو شرکت مختلف ساخته شده اند. این به تنهایی قابل توجه است، اما اجازه دهید چند دلیل دیگر برای شما بیاورم تا بنشینید و نگاهی بیندازید.

ابتدا ما اصول اولیه را به شما می‌دهیم، می‌دانید، این یک RPG مبتنی بر نوبت است که دارای جلوه‌های ویژه شگفت‌انگیز، روبات‌های بزرگ و چند شگفتی دیگر است. اصالت از این واقعیت ناشی می شود که هیچ نقشه دنیای بیرونی برای سرگردانی وجود ندارد. تا جایی که من در بازی دیدم داستان از یک شهر یا نقشه سیاه چال به شهر دیگر پیش می رود. 

از شما میپرسید چه چیزی میان؟ چرا اون جای خالی سرد که هیچکس صدای فریاد تو رو نمیشنوه درست است خانم ها و آقایان، فضا. این در شرایط دنیای بازی است، در واقع زمان فیلم وجود دارد. زمان فیلم زیاد. مسئله این است که من تا حدود ده ساعت بعد متوجه این واقعیت نشدم. من فقط شروع را برای شما تنظیم می کنم و سپس شیرجه می زنم.

داستان بازی Xenosaga Episode 1 پلی استیشن 2

بشریت به فضا سرازیر شده است و ما به اندازه سیارات در کشتی ها یا ایستگاه ها زمان می گذرانیم. انواع پیشرفت های تکنولوژیکی وجود داشته است، اما یک مشکل بزرگ وجود دارد. Gnosis. به نظر می‌رسد که آن‌ها می‌خواهند همه ما بمیریم و در انجام این کار کاملاً ماهر هستند. این به این دلیل است که آنها اساساً ناملموس هستند، مگر اینکه از میدانی استفاده شود تا بقیه راه را به دنیای ما بکشاند.

 شیون اوزوکی (کاراکتر اصلی، حداقل من اینطور فکر می‌کنم) رئیس تیمی است که یک اندروید را طراحی می‌کند تا به طور جدی کمی به Gnosis کمک کند. حالا شروع کنید و سعی نکنید بفهمید که چرا می توانید از ژنراتورهای واقعیت مجازی برای بدست آوردن اشیاء واقعی استفاده کنید.

گیم پلی بازی Xenosaga Episode 1 زینوساگا اپیزود 1

مانند همه بازی‌های RPG مبتنی بر نوبت، در سیاه‌چال‌ها پرسه می‌زنید و در تلاش برای یافتن راه خروج و پیدا کردن رئیس، وارد دعوا می‌شوید. تفاوت بزرگ در این بازی این است که هیچ برخورد تصادفی وجود ندارد. 

در Xenosaga Episode 1 هر مبارزه ای است که می دانید قرار است وارد آن شوید (البته مگر اینکه در کمین قرار بگیرید) زیرا موجودات روی رادار و روی صفحه نمایش شما هستند. اگر می‌خواهید از مبارزه اجتناب کنید، معمولاً می‌توانید، هرچند به نظر من این ایده بدی است با وجود مدت زمان مبارزه، زیرا در این صورت رئیس شما را زیر یک صفحه سفید زیبا قرار می‌دهد.

نکته کوچک دیگری که آنها در آن قرار داده اند این است که موارد تخریب پذیر در محیط وجود دارد، برخی از آنها را منفجر می کنید تا مواردی را پیدا کنید در حالی که برخی دیگر برای استفاده در برابر هیولاها وجود دارند. نه، شما نمی‌توانید قبل از حمله به حریفان آسیب بزنید، اما می‌توانید با کم کردن سرعت آنها، خنثی کردن اثرات سمی و سایر موارد دوست داشتنی، عرشه را به نفع خود قرار دهید.

کنترل ها ممکن است کمی متفاوت از آنچه شما به آن عادت کرده اید باشد، مگر اینکه Xenogears  را بازی کرده باشید و حتی در آن زمان کاملاً یکسان نیست. این بازی به جای انتخاب حمله، جادو، توانایی خاص یا آیتم، به شما امتیاز حمله می دهد. شما در هر نوبت چهار می گیرید. 

می توانید از این نقاط حمله برای اجرای انواع مختلف حمله با استفاده از دو حمله در هر حمله استفاده کنید، یا می توانید تنها از یک حمله استفاده کنید و دو نقطه دیگر را برای نوبت بعدی ذخیره کنید تا یک ترکیب شش نقطه ای انجام دهید، که به شما امکان می دهد از آن استفاده کنید. 

هر شخصیت تکنیک های خاص. برخی از شخصیت ها همچنین توانایی استفاده از سلاح های با کالیبر عالی را دارند (مثلاً یک تفنگ تک تیرانداز غول پیکر یا یک تفنگ gatling با سه لوله) و برای استفاده از آنها نیز به شش امتیاز نیاز دارید.

این بخش ساده است. ببینید، شخصیت‌هایی که نمی‌توانند از تفنگ‌های بزرگ استفاده کنند، می‌توانند از روبات‌های بزرگ استفاده کنند، اما اساساً همان قوانین با کمی تغییر اعمال می‌شود. چند مورد دیگر به چیزها اضافه شده است، جادو، کسب امتیاز مهارت برای استخراج مهارت ها از آیتم ها، کسب امتیاز فنی برای بهبود آمار یا تکنیک های خاص شما، و کسب امتیاز جادویی (اتر در این دنیا) برای یادگیری طلسم های بیشتر یا اجازه دادن به افراد دیگر.

 طلسم های خود را یاد بگیرید همانطور که می بینید، سیستم پخش عمق زیادی دارد، و در حالی که من آن را واقعاً پیچیده به نظر می‌رسانم، به خصوص اینطور نیست، و آموزش‌هایی که شامل آن‌ها می‌شوند، چیزها را به خوبی تجزیه می‌کنند، بنابراین ورود به آن آسان است.

گوشت گاو من با کنترل ها هیچ ربطی به هیچ چیز بالا ندارد، بلکه بیشتر به کل بازی ربطی دارد. شما حدود پانزده تا بیست دقیقه به طور مداوم کنترل می کنید و سپس به مدت مساوی از ویدئو و دیالوگ برای توسعه داستان. 

در حالی که با توجه به فضای زیادی که همه اینها روی یک سی دی نیاز دارد، باور نکردنی است، زمانی که به معنای واقعی کلمه نیمی از زمان بازی را که صرف کرده اید، تماشای طرح است، نه اجرای بازی، چیزی می توان گفت. ممکن است فکر کنید که من اغراق می کنم، اما فقط بازی را شروع کنید و متوجه منظور من خواهید شد.

این جعبه ادعا می‌کند که بیش از ۸۰ ساعت گیم‌پلی دارد که اگر این درست باشد، بیش از ۱۶۰ ساعت صرف بازی می‌شود، زیرا حدود نیمی از زمان بازی شما صرف تماشای فیلم می‌شود. به احتمال زیاد حدود ۴۰ ساعت بازی واقعی به همراه ۴۰ ساعت فیلم دیگر وجود دارد.

 اگرچه این موضوع از برخی جهات واقعاً آزاردهنده نیست، اما چند نکته وجود دارد که باید در نظر گرفته شود، بزرگترین آنها این حس است که اگر حدود پنج ساعت پشت سر هم بازی نکنید، به جایی نمی‌رسید و حتی در این صورت نیز فقط حدود نیمی از این زمان واقعی را در بازی طی کرده‌اید. 

فیلم‌ها ایده بسیار خوبی هستند و به نوعی خوب است که به جای پیمایش در میان انبوهی از کادرهای متنی، روند داستان را دراماتیک کنیم، اما پیمایش در میان متن فقط حدود نیمی از زمان لازم برای گفتن دیالوگ‌های چند بازیگر را می‌گیرد. بنابراین زمان زیادی برای صرف بازی وجود دارد، اما لزوماً همه آن بازی کردن نیست.

اگر همه ماموریت‌ها و موارد مشابه بازی اصلی برای شما کافی نیست، چهار مینی‌گیم نیز در Xenosaga تعبیه شده است. یک بازی تمرینی (شبیه بازی‌های چنگکی در آرکیدهاست، با این تفاوت که در آن مته به جای برداشتن اشیاء، آنها را نابود می‌کند)، یک کازینو با بلک جک و اسلات، یک بازی مبارزه‌ای با استفاده از ربات‌های غول‌پیکر و یک بازی کارتی (شبیه بازی Magic: The Gathering) وجود دارد. همه اینها بسیار عمیق هستند، بنابراین چیزهای اضافی زیادی وجود دارد که می‌توانید دوباره برگردید و با آنها بازی کنید.

گرافیک بازی Xenosaga Episode 1 پی اس 2

به همه رنگ های زیبا نگاه کنید. این، خوشبختانه، بیش از یک اظهار نظر ساده است. برجسته ترین چیز در مورد گرافیک  Xenosaga Episode 1 تمام سحابی های چرخان و جلوه های شفاف است. رنگ ها درخشان، زنده و نزدیک به شفق قطبی هستند. البته این به غیر از تمام فیلم‌های شگفت‌انگیز و حتی گرافیک درون بازی است. 

آنها در نهایت توانسته اند گرافیک بازی یک عنوان را به خوبی بازی سینماتیک کنند، اگرچه فکر می کنم Final Fantasy X واقعاً اولین کسی بود که این کار را انجام داد. همه چیز واضح و با بافت های پیچیده، نورپردازی عالی و جلوه های ویژه بیشتر از آنچه که می توانید از طریق امنیت امپراتوری قاچاق کنید، واضح است.

در مورد فیلم‌ها، ما در مورد کیفیت مربع صحبت نمی‌کنیم، اما بسیار نزدیک است و یکی از قابل توجه‌ترین چیزها حرکت همه شخصیت‌ها است. صحنه‌ای در افتتاحیه وجود دارد که در آن یک شخصیت از اطراف دسته‌ای از زباله‌ها و تجهیزات عبور می‌کند و گام‌هایش و همچنین بقیه حرکت بدنش کاملاً روان است. تمام صحنه‌های اندروید Gnosis Beater با حرکت فوق‌العاده مو و ضربات بیشتر نسبت به جت لی در Thugs R Us بی‌نقص هستند.

آنچه که بیش از همه ذهن شما را متحیر می کند جلوه های ویژه هستند. همانطور که گفتم، نه تنها در فیلم‌ها (مثل هر پرش فضایی)، بلکه در طول سکانس‌های مبارزه، نورهای موج‌دار و رنگ‌های موج‌دار وجود دارد. 

حملات ویژه هر شخصیت بسیار متفاوت است، از صدا زدن رعد و برق از آسمان گرفته تا تبدیل بازوی خود به توپ گرفته تا چرخاندن سکه و انحراف یک گلوله از روی آن به سمت هدف، اما چیزی که همه آنها را متحد می کند، سطح بالایی از جزئیات است. آنها چندین زوایای دوربین برای هر اتفاقی که در طول نبرد رخ می دهد وجود دارد، بنابراین حتی اگر بیشتر حملات را یک یا دو بار دیده باشید، باز هم واقعاً قدیمی نمی شود.

صداگذاری و موسیقی بازی Xenosaga Episode 1

سه کلمه: ارکستر فیلارمونیک لندن. موسیقی در بازی Xenosaga Episode 1 تمام چیزی است که یک RPG باید داشته باشد: گروه های کر و سمفونی های حماسی. در حالی که من Dies Iriae یا هر چیز معروف دیگری را نشنیده ام، آهنگ بی عیب و نقص است. که همانطور که گفته شد، در نبود صدای محیط چیزی مورد نظر وجود دارد. 

معمولاً در بازی‌های RPG، هر سیاه‌چال و شهر «موسیقی تم» خاص خود را دارد، اما اینجا اینطور نیست. در واقع موسیقی بیشتر در طول سکانس‌های داستانی و دعوا وارد می‌شود، در غیر این صورت بازی به جز جلوه‌های صوتی کمی اینجا و آنجا بی‌صدا است.

صداگذاری قلمرو دیگری است که Namco در آن کوتاهی نکرده است - همه صداها عالی هستند. در واقع، اگرچه من از نام‌ها مطمئن نیستم، مطمئن هستم که آنها از چند صداپیشه استفاده کرده‌اند که مرتباً برای انیمیشن دوبله می‌کنند. این بدان معنا نیست که آنها هیلی جوئل اوسمت یا هر چیز دیگری را دریافت کرده‌اند، اما آنهایی که انجام داده‌اند کاملاً مطابق با شرایط هستند.

جمع بندی

این بازی برای بازی‌های نقش‌آفرینی از این نوع، یک گام رو به جلو محسوب می‌شود. این بازی تأکید زیادی بر طرح و توسعه داستان دارد و در عین حال یک سیستم مبارزه و بهبود منحصر به فرد ارائه می‌دهد. باید اعتراف کرد که مانند همه این بازی‌ها، آنقدر کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد که با تلاش برای به دست آوردن همه چیزهای واقعاً خوب (که هر گیمری به اندازه کافی برای آن ارزش قائل است) احساس خرد شدن می‌کنید، هر کسی می‌تواند یک بازی را تمام کند، ما می‌خواهیم آن را خرد کنیم و کاری کنیم که برای مادرش گریه کند).

با وجود هرگونه ایرادی که ممکن است در مورد چند نکته از بازی داشته باشم، این بازی سرگرم‌کننده و عمیق با داستان عالی (به جز حماقت‌های معمول ژاپنی و ترجمه) و جلوه‌های بصری شگفت‌انگیز ارائه می‌دهد. اگر در چهار یا پنج ماه آینده کار دیگری ندارید، مثلاً به دوست دخترتان سر بزنید (یک لحظه صبر کنید، شما همه گیمر هستید، من به چه فکر می‌کنم؟) یا سر کار بروید، اکیداً آن را توصیه می‌کنم.