خرید بازی Swords Of Destiny PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Swords Of Destiny PS2

Swords of Destiny یک بازی ویدیویی هک اند اسلش سه‌بعدی است که توسط شرکت منحل‌شده‌ی Artoon، که برای عناوینی مانند Blinx، The King of Fighters EX: Neo Blood و Ghost Vibration شناخته می‌شود، توسعه داده شده است. این بازی ابتدا در ژاپن منتشر شد و سپس توسط Rising Star Games در اروپا عرضه شد، هرچند در آمریکای شمالی منتشر نشد.

شمشیرهای سرنوشت، یا همان تیان شینگ: Swords Of Destiny یکی دیگر از بازی‌های سبک بیت‌اِم‌آپ سه‌بعدی است که هرگز در ایالات متحده بومی‌سازی نشد، اما به نحوی توانست به سرزمین‌های PAL راه پیدا کند. نیازی به گفتن نیست که این بازی به سرعت فراموش شد، اما آیا از Sword Of Etheria بهتر عمل می‌کند یا این یک فرصت از دست رفته دیگر برای ارائه چیزی منحصر به فرد به ماست؟ 

خب، Swords Of Destiny به هیچ وجه به اندازه شمشیر اتریا جاه‌طلبانه نیست، هرچند این به این معنی نیست که پیچش‌های خاص خود را به فرمول معمول بیت‌اِم‌آپ اضافه نمی‌کند. نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که Swords Of Destiny توسط Artoon، شرکتی که به خاطر بازی وحشتناک باران خون‌آشام بدنام است، توسعه داده شده است، بنابراین من انتظار زیادی از بازی نداشتم، اما صادقانه بگویم، واقعاً چیز زیادی برای دوست نداشتن در اینجا وجود ندارد، البته چند ایراد جزئی.

گیم پلی بازی Swords Of Destiny

داستان بازی Swords Of Destiny پلی استیشن 2

 داستان در جایی اتفاق می‌افتد که به نظر می‌رسد یک سرزمین خیالی چینی است، اما با حضور شیاطین، بنابراین چیزی شبیه به آنچه که اونیموشا می‌توانست باشد اگر به جای دوره سنگوکو، در دنیای عاشقانه سه پادشاهی اتفاق می‌افتاد. داستان زیادی در اینجا وجود ندارد، فقط چند میان‌پرده با صداپیشگی‌های وحشتناک که به شما می‌گویند آدم‌های بد ظاهر شده‌اند و باید بروید و آنها را بگیرید، تقریباً تمام چیزی است که در آن وجود دارد و برای توجیه وحشیگری‌های مرگبار بازیکن در طول بازی کافی است. حتی با استانداردهای beat em up هم کاملاً فراموش‌شدنی است، اما به نظر من از هیچی بهتر است.

گیم پلی بازی Swords Of Destiny پی اس 2

واضح است که عصاره تجربه در مبارزات بازی نهفته است و اگر قبلاً بازی‌های beat em up سه‌بعدی دیگری را انجام داده باشید، احتمالاً با بیشتر مکانیک‌های آن آشنا خواهید بود، به خصوص اگر بازی‌هایی مانند Onimusha، Shinobi یا Ninja Gaiden را انجام داده باشید. جالب‌ترین جنبه‌ی مبارزه، مکانیک زمان شمشیر است که شما را ملزم می‌کند وقتی قفل مکان‌نما قرمز می‌شود به دشمنان حمله کنید، چیزی شبیه به مکانیک دزدی در Castlevania Curse of Darkness به این معنا که برای انجام آن به زمان‌بندی خوبی نیاز دارید. 

می‌توان گفت که این شبیه به تکنیک ایسن در Onimusha است اما به هیچ وجه به قدرتمندی آن نیست، به علاوه، من متوجه شده‌ام که در مقایسه با آن، آزادی عمل قابل توجهی به شما می‌دهد. وقتی زمان شمشیر را فعال می‌کنید، دشمنان را به هوا پرتاب می‌کنید و می‌توانید آسیب سنگینی به آنها وارد کنید.

گیم پلی بازی Swords Of Destiny پلی استیشن 2

اینجاست که مکانیک دیگری وارد عمل می‌شود، مانور پرش که نه تنها به شما امکان می‌دهد از هر زاویه‌ای به دشمنان حمله کنید، بلکه می‌توانید در پلتفرمینگ نیز برای رسیدن به مناطقی که خیلی دور هستند از طریق پریدن از آنها استفاده کنید. همچنین می‌توانید با فشار دادن دکمه حمله درست بعد از پرش، یک حمله پرش انجام دهید که به شما امکان می‌دهد دشمنان را کمی به عقب پرتاب کنید که هنگام تلاش برای خلاص شدن از شر دشمنان مزاحم از راه دور مفید است. 

در زمان شمشیرزنی، اگر در زمان مناسب در طول حمله، دکمه داش را فشار دهید، می‌توانید به طور مداوم یک دشمن را از پا درآورید و همچنین به دشمنان از دور برسید تا با زمان شمشیرزنی به آنها حمله کنید. به همین دلیل، تسلط بر لغو داش برای به حداکثر رساندن کارایی خود در زمان شمشیرزنی و وارد کردن آسیب فوق‌العاده به دشمنان معمولی و غول‌ها بسیار مهم است. 

با این حال، کسانی که این کار را انجام می‌دهند، ممکن است بازی را نسبتاً آسان بیابند، اما اگر این کار را نکنند، ممکن است در بخش‌های بعدی بازی شرایط سخت‌تری داشته باشند. خوشبختانه بازی با آیتم‌های شفابخش سخاوتمندانه است، بنابراین نباید نگران مردن زیاد باشید و این باعث می‌شود Sword Of Destiny یک بازی beat em up سه‌بعدی عالی برای افرادی باشد که می‌خواهند با یک عنوان مبهم‌تر در این ژانر شروع کنند.

چند توانایی دیگر در بازی وجود دارد که شایان ذکر است، مانند حملات شارژ شده و حملات ویژه. حملات شارژ شده بیشتر برای شکستن دیوارهای ترک خورده استفاده می‌شوند، من هرگز آنها را در نبرد مفید ندیدم، اگرچه آنها مشابه تکنیک‌های نهایی در بازی‌های Ninja Gaiden عمل می‌کنند، اما در مقایسه با آنها به اندازه نصف آنها مفید نیستند. حملات ویژه اساساً همان حملات جادویی در اونیموشا یا نینپو در نینجا گایدن هستند، با این تفاوت که برای انجام آنها به قدرت اژدها نیاز است، در واقع هیچ تفاوتی وجود ندارد.

 دشمنان ممکن است گاهی اوقات سلامتی و قدرت اژدها را به روشی مشابه روح در اونیموشا از دست بدهند، با این تفاوت که در این بازی به طور خودکار جذب می‌شوند. البته یک دکمه جاخالی وجود دارد و شما خودتان را زیاد در حال استفاده از آن خواهید یافت زیرا دشمنان زیادی در برخی مناطق بسیار تنگ وجود دارند که گاهی اوقات اجتناب از آنها بدون آن دشوار است. همچنین می‌توانید یک حمله جاخالی انجام دهید، اگرچه من خودم زیاد از آن استفاده نکردم.

 در نهایت، جادوهایی وجود دارد که می‌توانید به سمت دشمنان پرتاب کنید که آنها را گیج می‌کند و آنها را برای حملات شمشیری باز می‌گذارد. این جادوها می‌توانند در مواقع ضروری مفید باشند، به خصوص اگر در انجام حملات شمشیری خیلی خوب نیستید. جادوهای دیگری نیز وجود دارند که می‌توانید مانند جادوهای سپر به دست آورید که می‌توانند شما را از حملات دشمن محافظت کنند.

یکی از مواردی که به نظرم یا خوب یا بد بود، دوربین است. از یک طرف، دوربین به اندازه کافی به عقب زوم شده تا دشمنان را از پشت ببینیم، که می‌تواند در مناطق باز بزرگ مفید باشد، با این حال بسیاری از مناطق بعدی تنگ‌تر هستند و دوربین در این بخش‌ها مشکل دارد. مطمئناً بدترین دوربینی نیست که دیده‌ام، اما گاهی اوقات می‌تواند آزاردهنده باشد. 

قفل کردن دوربین نیز گاهی اوقات می‌تواند مشکل‌ساز باشد زیرا عبور از ستون‌ها می‌تواند قفل را غیرفعال کند که گاهی اوقات می‌تواند آزاردهنده باشد زیرا به این معنی است که باید دوباره دکمه قفل را فشار دهید. همچنین تعداد زیادی دشمن اسفنجی با نقطه ضربه زیاد در اواخر بازی به تعداد قابل توجهی وجود دارد که گاهی اوقات می‌تواند دردسرساز باشد، به خصوص اگر مکانیک زمان شمشیر را به خوبی یاد نگرفته باشید.

 خوشبختانه این مشکلات در بیشتر موارد خیلی مشکل‌ساز نبودند و عمدتاً مشکلات جزئی هستند. حداقل آنها واقعاً زحمت پیاده‌سازی قفل دوربین و کنترل دوربین را به خود دادند، که نشان می‌دهد توسعه‌دهندگان واقعاً کار خود را انجام داده‌اند، برخلاف توسعه‌دهندگان Seven Samurai 20XX که به نظر می‌رسید فکر می‌کردند کنترل دوربین و سیستم‌های قفل به اندازه کافی مهم نیستند که در بازی آنها گنجانده شوند.

با توجه به اینکه عنوان بازی نشان می‌دهد که شما با چندین شمشیر خواهید جنگید، برخی از دشمنان سلاح‌های خود را رها می‌کنند که می‌توانید آنها را جمع‌آوری کنید. در حالی که خود سلاح‌ها را نمی‌توان در نبرد استفاده کرد، در عوض می‌توان از آنها برای تقویت 3 سلاح عنصری که در طول داستان به دست می‌آورید استفاده کرد و به آنها خواص منحصر به فردی بخشید. 

برخی از این خواص می‌توانند اثرات دیوانه‌واری مانند تخلیه سلامتی شما برای آسیب بیشتر داشته باشند، اما برخی دیگر می‌توانند هنگام حمله به دشمن شما را درمان کنند و این در هنگام مبارزه با دشمنان سرسخت‌تر مفید است. کمی شرم‌آور است که چگونه نمی‌توانید خود سلاح‌ها را تجهیز کنید، زیرا برخی از سلاح‌های جالب وجود دارند که بسیاری از آنها حتی شمشیر هم نیستند. 

دیدن چندین سبک مبارزه مختلف در بازی جالب بود، اما سه سلاحی که می‌توانید بین آنها جابجا شوید به اندازه کافی کافی هستند. صرف نظر از این، من این را جالب می‌دانم که می‌توانید جلوه‌هایی را اعمال کنید که می‌تواند بازی را برای شما آسان‌تر یا سخت‌تر کند. با این حال، هر سلاح دوام خاصی دارد، بنابراین باید مراقب باشید که بیش از حد از آنها استفاده نکنید.

 من شخصاً سلاح‌های دزدیدن سلامتی را مفیدترین سلاح یافتم زیرا به من اجازه می‌داد اقلام درمانی خود را ذخیره کنم. صحبت از این شد که بسیاری از آیتم‌های درمانی بازی در اشیاء شکستنی پنهان شده‌اند، بنابراین شما می‌خواهید هر چیزی را که می‌بینید بشکنید. لازم به ذکر است که آیتم‌های دائمی سلامتی/قدرت اژدها نیز می‌توانند در آنجا پنهان شوند و اگر آنها را از دست بدهید، هرگز نمی‌توانید به مراحل قبلی برگردید، بنابراین باید با آنچه دارید کنار بیایید.

گرافیک بازی Swords Of Destiny سونی 2

جالب اینجاست که نقاط خاصی در بازی وجود دارد که می‌توانید ترتیب مراحلی را که بازی می‌کنید انتخاب کنید، و همچنین برخی از مراحل جایزه‌ای که کاملاً اختیاری هستند. بازی نسبتاً کوتاه است، بنابراین گذراندن آن خیلی طول نمی‌کشد. در مجموع ۱۸ مرحله وجود دارد که برخی از آنها فقط مبارزه با غول هستند، بنابراین بازی بیش از حد طولانی نمی‌شود. من متوجه شدم که مراحل از نظر زیبایی‌شناسی به اندازه کافی متنوع هستند، اگرچه برخی از مراحل از نظر زیبایی‌شناسی مشابه مرحله قبلی هستند.

 طراحی مراحل بسیار مبتنی بر میدان نبرد است، اگرچه برخی از میدان‌ها بسیار کوچک و تنگ هستند که می‌تواند برای مبارزه دردسرساز باشد. میدان‌های نبرد بازتر معمولاً بسیار بهتر هستند. با این حال، خطراتی وجود دارد که باید از آنها اجتناب کنید، مانند تله‌های میخ‌دار که هنگام عبور از کنار ۳ سیاه‌چاله در دیوار ظاهر می‌شوند و همچنین آتشی که از دیوارها بیرون می‌آید.

 در حالی که می‌توانید از میان آنها عبور کنید، گاهی اوقات آنها را آزاردهنده یافتم، به خصوص تله‌های میخ‌دار، لعنت به این چیزها. خوشبختانه آنها فقط در ۲ مرحله از بازی (بخش مقبره) ظاهر می‌شوند و بقیه آنها فقط اتاق‌های خالی با گلدان‌های گاه به گاه شکستنی هستند، چیزهای کاملاً ابتدایی هستند. حداقل از نظر بصری به اندازه کافی خوب به نظر می‌رسد، مطمئناً بوجینگای نیست.

موسیقی و صداگذاری بازی Swords Of Destiny

موسیقی، اگرچه وحشتناک نیست، اما به خصوص به یاد ماندنی نیست. این به این معنی نیست که هیچ آهنگ مناسبی وجود ندارد، فقط هیچ کدام از آنها برای من برجسته نبودند. فکر می‌کنم داشتن موسیقی پس زمینه بهتر از هیچ است و موسیقی هرگز اعصاب من را خرد نکرد. بیشتر موسیقی آهنگ‌های شرقی آرامش‌بخش است که اصلاً با ماهیت گیم‌پلی مطابقت ندارند. فکر می‌کنم بزرگترین مشکل موسیقی متن این است که فاقد آن حس شدید آدرنالین‌زایی است که سایر بازی‌های این ژانر دارند و باعث می‌شود وقتی شیاطین را با موسیقی تکه‌تکه می‌کنم، حس عجیبی داشته باشم، موسیقی‌ای که بیشتر با فضای یک شهر در یک بازی نقش‌آفرینی مطابقت دارد تا یک سناریوی جنگی. 

یک آهنگ نبرد در بازی وجود دارد که هر از گاهی پخش می‌شود، هرچند در بهترین حالت کاملاً معمولی است، مخصوصاً وقتی آن را با بازی‌های دیگری مانند بوجینگای مقایسه می‌کنید که موسیقی متن آن پر از انرژی است. موسیقی متن Swords Of Destiny بی‌روح به نظر می‌رسد و اگرچه این در هیچ بازی دیگری مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما با ماهیت یک بازی ضرب‌آهنگ‌دار سه‌بعدی مطابقت ندارد.

جمع بندی

در نهایت، Swords Of Destiny در بیشتر موارد یک تجربه کاملاً ساده است، می‌توانید بگویید که سعی دارد مانند برخی از بازی‌های محبوب‌تر beat em up باشد و به طرز شگفت‌آوری به وظیفه خود عمل می‌کند. با این حال، من از این بازی انتظار بیشتری داشتم. این بازی فاقد شور و انرژی است که سایر بازی‌های این ژانر مانند Bujingai دارند، حتی Dynasty Warriors موسیقی متن پرانرژی دارد که با ماهیت سریع بازی مطابقت دارد. 

مطمئناً تجربه بدی نیست و صادقانه بگویم، از بسیاری از بازی‌های Beat Em Up موجود بهتر است، به علاوه، این یک بازی بسیار قابل فهم برای تازه واردان به این ژانر است که توصیه آن را به کسی که با این نوع بازی‌ها مشکل دارد، آسان می‌کند. Swords Of Destiny بازی‌ای است که احتمالاً اکثر مردم باید از آن صرف نظر کنند، اما اگر به دنبال یک تجربه beat em up سه بعدی ساده و بی‌دردسر هستید و همه بازی‌های بزرگ را بازی کرده‌اید یا به دنبال یک نقطه شروع هستید، واقعاً نمی‌توانید با این بازی اشتباه کنید.

 واقعاً چیز زیادی برای گفتن در مورد Swords Of Destiny وجود ندارد، این فقط یکی از آن بازی‌هایی است که به نظر می‌رسد هیچ‌کس به آن اهمیت نمی‌دهد، بنابراین فکر کردم بهتر است آن را پوشش دهم تا کمی بیشتر دیده شود، زیرا فکر می‌کنم حداقل به خاطر اینکه توانسته یک beat em up سه بعدی شایسته باشد، شایسته‌ی تحسین است، چیزی که برخی از بازی‌های آن زمان به دلیل جاه‌طلبی بیش از حد در انجام آن شکست می‌خورند، من به شما Sword Of Etheria را پیشنهاد می‌کنم. به نوعی، می‌توان گفت که Swords Of Destiny از این نظر نقطه‌ی مقابل شمشیر اتریا است.