خرید بازی Nightshade PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Nightshade PS2

پس از پاییز جالب سال ۲۰۰۲، که در آن شاهد ظهور مجدد سه بازی قدیمی و پرطرفدار در قالب‌هایی عمدتاً بازسازی‌شده بودیم، به نظر می‌رسید که اختلاف نظر زیادی بین این وجود دارد که آیا استخراج این بازی‌های کلاسیک قدیمی از ابتدا ایده خوبی بوده است یا خیر. طبیعتاً، افرادی که زمان زیادی را صرف بازی‌های بی‌رحمانه ۸ و ۱۶ بیتی کرده‌اند، احساسات عاطفی بیشتری نسبت به کسانی که این کار را نکرده‌اند، دارند. آیا آن بازی‌ها آنقدر عالی بودند که نیاز به بازسازی داشتند؟

سری بازی‌های شینوبی سگا نمونه کاملی از این است که چرا بازیکنان احساسات متفاوتی نسبت به این موضوع دارند. سگا با این بازی، تمام بهترین و بدترین جنبه‌های آن دوره را به آینده کشاند. نینجا بودن، به خصوص نینجایی سریع و مرگبار، همیشه جذاب است. اما مراحل بی‌رحم، امتیازهای ذخیره کم و مبارزات ناامیدکننده که منجر به شادی و خشم شدید می‌شود - و مطمئناً کنترلرهای شکسته - همگی با Nightshade به PS2 بازگشته‌اند. آیا این چیز خوبی است؟

درست مانند بازی اصلی سگا در سال ۲۰۰۲، تمام کردن این بازی بیشتر یک آسودگی خاطر است تا دلیلی برای جشن گرفتن و یادآوری خاطرات. نکته‌ی جالبی هم در آن وجود دارد. طنز این دنباله که به طرز مشکوکی فاقد نام شینوبی است، واضح است. زیرا در حالی که نایت‌شید ممکن است برای گیمرهای جدیدی که با سری قدیمی جنسیس آشنا نیستند جذاب باشد، گیم‌پلی آن کاملاً شبیه شینوبی PS2 است - یا آن را دوست خواهید داشت یا از آن متنفر خواهید شد. احتمالاً هر دو. اما به احتمال زیاد، مورد دوم خواهد بود.

داستان بازی Nightshade پلی استیشن 2

در حالی که Nightshade ممکن است نامی متفاوت از نسخه قبلی خود داشته باشد، داستان خیلی از ریشه‌های خود دور نمی‌شود. نایت‌شید که در دوران مدرن روایت می‌شود، موفقیت تلخ و شیرین هاتسوما بر هیروکو را دنبال می‌کند و در حالی که توکیو خود را از تهاجم شیاطین ترمیم می‌کند، به راه خود ادامه می‌دهد. درست مانند شینوبی. نایت‌شید توکیو را قربانی مکرر شکاف شکسته دیگری بین زمین و دنیای شیاطین می‌داند.

دولت ژاپن، نینجای ژاپنی (یا "کونوایچی") هیبانا را استخدام می‌کند و او را برای بررسی یک آشوب جدید اعزام می‌کند. هیبانا با پیشروی در بیش از دوازده مرحله، با موجی از اراذل و اوباش دشمن، موجودات شیطانی و گروه کوچکی از نینجاهای شرور آشنا که همگی در راس همه آنها هستند، روبرو می‌شود. با پیشرفت بازی، هیبانا قطعاتی از آکوجیکی قدرتمند (که هاتسوما در شینوبی از آن استفاده می‌کرد) را کشف و جمع‌آوری می‌کند، شمشیری شیطانی که قدرت روح قربانیان و کاربر خود را می‌مکد.

تریلر بازی Nightshade

بازیکنان نقش نینجای زن فوق‌العاده شیک را بر عهده می‌گیرند. اگر نسخه پلی‌استیشن ۲ شینوبی را بازی کرده باشید، فوراً با نیگ‌شید احساس راحتی خواهید کرد. بازی تقریباً از همه نظر یکسان است، به جز اضافه شدن یک حرکت لگد جدید و مجموعه‌ای کمی متفاوت از طلسم‌های جادویی. هسته اصلی حرکات او در تسلط بر مکانیسم پرش-پرش-حمله همراه با استفاده از قفل کردن است. و اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، طراحی بازی Nightshade بیشتر بر جنبه هوایی این حرکات متمرکز است.

گیم‌پلی بازی Nightshade پی اس 2

مجموعه حرکات شامل مهارت‌های مشابهی است، بنابراین بازیکنان می‌توانند با سرعت باورنکردنی نینجایی برای کشتن فوری دشمنان، از پشت سر آنها بدوند، می‌توانند روی دیوارها بدوند، می‌توانند شوریکن‌ها را پرتاب کنند (با یک قلاب یا با تعداد زیادی در یک انفجار شوریکن)، و همچنین امکان انتخاب دو شمشیر برای استفاده وجود دارد. اساساً، مجموعه حرکات یکسان است و بازی تقریباً مانند نسخه اول حس و حال و بازی را به طور یکسان ارائه می‌دهد.

حمله لگد چند پیچش جدید اضافه می‌کند و در اینجا نیز می‌توان از ترفندهای لگد زدن به طور مناسبی استفاده کرد. بازیکنان می‌توانند دشمنان را به هوا لگد بزنند، سپس به هوا بپرند و آنها را به زمین بزنند که باعث ایجاد موج شوک می‌شود و همچنین می‌توانند یک لگد هوایی قفل شونده انجام دهند. این حمله مزیت اضافی از بین بردن زره دشمن را دارد. 

بله، فقط زره آنها را با لگد از تن جدا کنید. از ما نپرسید -- نینجاها این کارها را انجام می‌دهند. سه حرکت نینجاتسو با حملات شعله، رعد و برق و باد با استفاده از L2 (و با باد، با استفاده از L2 و سپس L1) لیست حملات را تکمیل می‌کنند. مجموعه حرکات هنوز به همان اندازه تمیز و درخشان و سریع است که در نسخه قبلی خود وجود داشت، بنابراین چیزی از دست نرفته است. و حمله لگد یک افزودنی خوب، اگر نگوییم کاملاً مفید، است.

با این حال، کلید همه چیزهای خوب در Nightshade، حمله TATE است. این ترکیبی است که به بازیکنان با میان‌پرده‌های خونین و کلی امتیاز پاداش می‌دهد. ایده این است که به یک دشمن حمله کنید و آن را تکه‌تکه کنید و سپس به سرعت هر دشمن دیگری را که روی صفحه است قبل از اینکه نوار TATE تمام شود، از بین ببرید. بیشتر شینوبی‌ها روی زمین اتفاق می‌افتادند و به نظر می‌رسد Sega WOW می‌خواست با استفاده از TATE این بازی را به هوا بیاورد تا خود را از روی پرتگاه‌ها، وسایل نقلیه در حال حرکت و از میان کارگاه‌های ساختمانی عبور دهند. در واقع، به نظر می‌رسد 90٪ از طراحی اصلی Nightshade حول محور TATEها می‌چرخد.

گیم پلی بازی Nightshade پلی استیشن 2

سگا با استفاده از وسایل نقلیه متحرک و به خصوص آسمان‌خراش‌های بلند برای اثبات حرف خود، از همه چیز، از هواپیماهای جنگنده، قطارها، کامیون‌ها، قایق‌ها و جرثقیل‌های صنعتی، برای وارد کردن گیمرها به تجربه‌ی پیوند-به-هم، استفاده کرده است. در این مراحل جدید، هیبانا به معنای واقعی کلمه با پرش-برش به دشمنان یکی پس از دیگری حمله می‌کند و یک نردبان نامرئی، هرچند کج، در آسمان می‌سازد تا نقاط دشمنان را به هم متصل کند. 

گاهی اوقات او آن را درست در هوا می‌سازد، در حالی که گاهی اوقات باید بارها و بارها روی دیوارهای ساختمان بپرد تا به مجموعه‌ای از دشمنان که کاملاً بین دو دیوار آسمان‌خراش قرار گرفته‌اند، برسد. این مثال‌ها برای بازیکنان بازی ۲۰۰۲ نسبتاً آشنا هستند، اما جدیدترین طراحی، وسایل نقلیه متحرک و هوای بیشتری را ارائه می‌دهد. به عنوان مثال، در سطح پنجم، بازیکنان باید دشمنان را در حال حرکت روی کامیون‌ها در یک تونل شکست دهند. برخی خود روی کامیون‌ها ایستاده‌اند، در حالی که برخی دیگر در فاصله‌ای دور از دسترس قرار گرفته‌اند.

 در نهایت، تکمیل این ایده، هیبانا تیت را در حال بالا رفتن از بالای کامیونی به بالای کامیون دیگر برای زدن کمبوهای بزرگ می‌بیند، در حالی که سعی می‌کند از افتادن روی آسفالت پرسرعت زیر پای خود نیز جلوگیری کند. پاداش‌ها بسیار زیاد هستند، اما شکست خوردن به معنای مردن است -- و دوباره شروع کردن (دوباره). آیا احساس خوش‌شانسی می‌کنید؟ ممکن است بعد از مدتی این حس را نداشته باشید.

این مکانیک، از نظر طراحی مبارزات/پلتفرم، منحصر به فرد، جالب و محکم است. واقعاً هیچ جای دیگری شبیه آن وجود ندارد. وقتی به بهترین شکل کار می‌کند، بازیکنان به ریتم و روندی می‌رسند که فوق‌العاده رضایت‌بخش است. بازی با سریع‌ترین واکنش‌ها ساخته شده است، بنابراین یک TATE با شش دشمن ممکن است فقط سه یا چهار ثانیه طول بکشد و وقتی در حال چرخش است، احساس می‌کنید که مهارت‌هایتان به سرعت و به صورت تصاعدی در حال افزایش است. اما سپس، خیلی سریع، همه چیز به زمین برمی‌گردد.

سیستم TATE در حالی که کار می‌کند واقعاً سرگرم‌کننده است، اما قرار است مبتنی بر مهارت باشد. واقعیت تلخ این است که شانس نقش مهمی در موفقیت در Nightshade ایفا می‌کند. هیچ چیز بهتر از بازی‌ای نیست که شما را مجبور به استفاده از مهارت‌ها و تکنیک‌های کسب شده کند. اما Nightshade شما را مجبور می‌کند برای هر ذره از سرگرمی‌تان کار کنید -- و عرق بریزید -- تا جایی که ساعت‌ها اضافه کاری می‌کنید و کم‌کم از رئیستان متنفر می‌شوید.

گیم پلی بازی Nightshade پی اس 2

 و به راحتی می‌توانید از به اصطلاح شغلتان هم متنفر شوید. سیستم بی‌رحمانه‌ی تک جانی به این معنی است که بازیکنان بدون شک مراحل را ده‌ها بار شروع می‌کنند تا آنها را شکست دهند. من معمولاً این را قبول ندارم، اما یک رئیس برای شکست دادنش به 20 تلاش من نیاز داشت. بیست بار! من هرگز در هیچ بازی‌ای اینقدر در مبارزه با یک رئیس نمردم. به طرز عجیبی، رئیس‌های هیولا مانند از نوع انسان دشوارتر هستند و اغلب به ده‌ها ضربه کوچک نیاز دارند که مقدار کمی آسیب وارد می‌کنند -- که به نوبه خود بازیکنان را در معرض خطر دریافت بیشترین میزان آسیب قرار می‌دهد.

دوربین نقش بزرگی در موفقیت/شکست Nightshade ایفا می‌کند. در طول گیم‌پلی، دوربین سوم شخص در اطراف Hibana بالا و پایین می‌رود. می‌تواند مانع شود و اغلب -- به دلیل سرعت شخصیت شما و دشمنان -- بهترین دیدگاه یا حداقل دیدگاه کافی را ارائه نمی‌دهد. این مشکل هنگام مبارزه با غول‌های سریع بدتر می‌شود و ممکن است باعث شود بعد از TATE مبلمان را بشکنید یا سگ‌های کوچک را از وسط نصف کنید.

 به یاد داشته باشید، TATE یک میان‌پرده است. بنابراین، نگاهی سینمایی به کشتن‌های متعدد شما با مرگ می‌دهد. بارها و بارها، من یک پاکسازی کامل از دشمنان را به پایان رسانده‌ام و به دنبال آن یک میان‌پرده TATE را دیده‌ام که خودم را در میان هوا بالای یک گودال بی‌انتها، درمانده بین دو وسیله نقلیه یا بالای یک باتلاق آتشین مرگ یافته‌ام. من معمولاً در بازیابی بسیار خوب هستم، اما تغییر دیدگاه دوربین یک تماس تلفنی سریع از طرف مرگ است. آیا تقصیر من است؟ 

از نظر فنی، بله. من همیشه می‌توانم به صورت استراتژیک هر حمله را برنامه‌ریزی کنم، از دکمه تغییر وضعیت دشمن استفاده کنم و دقیقاً همان جایی که برنامه‌ریزی کرده‌ام، به پایان برسم. اما ۹۵٪ مواقع این‌طور کار نمی‌کند. بازی به طرز چشمگیری سریع است، شما می‌خواهید نوار TATE را تمام کنید و دشمنان همزمان به شما حمله می‌کنند و به شما شلیک می‌کنند. گاهی اوقات آنقدر سریع می‌میرید که حتی نمی‌دانید چه اتفاقی افتاده است. و در این میان‌پرده‌ها، از خدا می‌خواهم که توسعه‌دهندگان به نحوی به بازیکنان کمک کنند تا پس از آن در زمین امن فرود بیایند.

در حالی که برخی از مراحل در یک عرصه وسیع‌تر پخش شده‌اند، بیشتر مراحل Nightshade بر اساس همان مراحل خطی کسل‌کننده و خسته‌کننده‌ای است که Shinobi را تشکیل می‌دادند. شما وارد یک منطقه می‌شوید، دیوارهای جادویی شما را احاطه می‌کنند و باید همه شرورها را شکست دهید تا زمانی که روح‌های کافی آن را باز کنند. ببخشید، اما این موضوع در Shinobi خیلی قدیمی شده است. 

پس چرا Nightshade اینقدر شبیه است؟ چه کسی می‌داند. چیزی که من می‌دانم این است که طراحی مراحل خطی مبتنی بر راهرو، دوره‌های طولانی بازی را تشویق نمی‌کند. همراه با مقادیر بی‌رحمانه و بی‌رحمانه مرگ، نمی‌بینم که چگونه کسی که در مرز Shinobi بوده است، در فاصله 10 فوتی این نسخه مجازی از یک بازی قرار می‌گیرد.

گرافیک بازی Nightshade سونی 2

از نظر بصری، Nightshade تقریباً شبیه Shinobi است. بازی با مدل‌های شخصیت‌های زیبا و طراحی بافت‌های تزئینی شخصیت آغاز می‌شود. هیبانا با لباس تنگ نارنجی و سفید خود، که با لوازم جانبی و کمربند سلاح، شمشیر، هدست دیجیتالی پروانه‌ای شکل و غلاف مجهز شده، ظاهری شیک دارد. به جای شال قرمز مواج هاتسوما، هیبانا با دو غلاف شفاف که با سیالیت و ظرافت طبیعی مشابه جریان دارند، آراسته شده است. آنها کاملاً مسحورکننده هستند و در کل، او شخصیتی بسیار زیبا به نظر می‌رسد.

طراحی دشمن نیز جذاب است. اولین مجموعه اراذل و اوباش سطح پایین به زیبایی هیبانا نیستند، اما با پیشرفت بازیکنان، زیر-رئیس‌ها و رئیس‌ها بار دیگر بازیکنان را با عشق و مهارت WOW/Overworks در طراحی شخصیت و هیولا متحد می‌کنند. تمام غول‌های غیرانسانی اساساً نوعی سخت‌پوست جهش‌یافته یا حشره‌مانند هستند - از کرم‌های ابریشم گرفته تا خرچنگ‌ها و حشرات غول‌پیکر - و این موجودات با جزئیات بالا و بخش‌بندی‌های بسیار دقیق، بدون شک چشم‌نواز و غیرمعمول هستند. یک محوشدگی زیبا از زیبایی‌شناسی وجود دارد که باعث می‌شود لباس‌های معمولی روی چندین دشمن مانند بال، قسمت یا اندام حشرات به نظر برسند.

بازی Nightshade که با نسخه قبلی خود سازگار است، بدون تزلزل، ۶۰ فریم در ثانیه روان و ثابتی را ارائه می‌دهد، بنابراین بازیکنان را بر تسلط بر مهارت‌ها متمرکز نگه می‌دارد و آنها را ملزم به تلاش برای رفع کاستی‌های بازی نمی‌کند. تیم توسعه سگا بسیار به دنبال یک بازی با واکنش سریع با شخصیت‌های چابک و واکنش آنی بود. حمله مخفیانه هیبانا نمونه کاملی از سرعت برابر با زیبایی این بازی است.

 آنها آنچه را که می‌خواستند به دست آوردند، اما از دیدگاه من، با هزینه‌ای. پس‌زمینه‌ها و طراحی محیطی به اندازه سنگ‌ها کسل‌کننده هستند. بافت‌ها ساده، محدود و تکراری هستند و چیز زیادی برای لذت بردن چشم باقی نمی‌گذارند. چه در مورد آسمان‌خراش‌های شهر در شب، کارگاه‌های ساختمانی یا تونل‌های بزرگراه‌های صبح زود صحبت کنیم، به نظر می‌رسد که کار بافت به طور قابل توجهی ساده شده است تا سرعت شعله‌ور شخصیت در حد معمول باقی بماند.

به استثنای برخی ذرات مینیاتوری جالب در طول چند مبارزه، جلوه‌های ویژه نیز به حداقل رسیده‌اند؛ کمی آتش به سبک آرکید و انفجارهای عمدتاً غیر خاطره‌انگیز وجود دارد. جلوه‌های ویژه مانند بازتاب‌ها، جلوه‌های آب و نورپردازی تقریباً معمولی هستند و وقتی ظاهر می‌شوند، خیلی به یاد ماندنی نیستند.

جدی می‌گویم، شرم‌آور است که پس از شینوبیِ کسل‌کننده، آدم از خودش می‌پرسد که توسعه‌دهندگان به چه فکر می‌کردند؟ کمتر از دو سال بعد، طراحی بصری بازی تغییر چندانی نکرده است - حتی در سطح جزئی - تقریباً انگار یا تمایلی به تغییر ظاهر ثابت بازی نداشتند، یا اهمیتی نمی‌دادند. در هر صورت، اگر نسخه اول برای شما کسل‌کننده به نظر می‌رسید، نسخه دوم هم کسل‌کننده خواهد بود.

صداگذاری و موسیقی بازی Nightshade

خبرهای تازه زیادی از بخش صداگذاری منتشر نشده، مخصوصاً اگر نسخه اول را بازی کرده باشید. موسیقی تند و سریع به سبک سینتی‌سایزر، ریتم این بازی آرکید-سریع را تعیین می‌کند. انگار آهنگ‌های بازی‌های اصلی برداشته شده و با عمق و کیفیت صدای بیشتر، دوباره سازماندهی شده‌اند.

 با این حال، پیشرفت‌ها و ضرب‌آهنگ‌های فوق‌العاده سریع، با وجود پیاده‌سازی فناوری صدای بهتر در کنسول‌های امروزی، اصلاً تغییر نکرده‌اند. با این حال، هیچ‌کدام از این آهنگ‌ها قدرت چسبندگی زیادی ندارند. و برخلاف برخی از آهنگ‌های Genesis در این سری، بازیکنان احتمالاً با خواندن یا سوت زدن این آهنگ‌ها به طور ناخودآگاه از بازی خارج نمی‌شوند.

شاید بزرگترین ضعف این دنباله، فقدان جذابیت شنیداری، یعنی آوازی، باشد. هیبانا بدون شک یک شخصیت زن زیبا از نظر بصری است و از بهترین جهات، ظاهری بسیار ژاپنی دارد. اما به نظر می‌رسد سگا یا ریشه‌های بازی را فراموش کرده یا عمداً آنها را کنار گذاشته است، زیرا صداگذاری هیبانا به طرز وحشتناکی ضعیف و اغلب شرم‌آور است. 

برای اینکه نمک به زخم بپاشد، دیالوگ‌هایی که به او داده می‌شود هم به همان اندازه ضعیف است. تک‌جمله‌هایش ناشیانه هستند و نظراتش مثل تک‌جمله‌های فیلم‌های درجه دو است که ممکن است سیلوستر استالونه آنها را رد کند. از نظر فنی، هیچ‌کدام از این دو مورد جای امیدواری ندارند، زیرا این بازی از دالبی پرو لاجیک ۲ یا دالبی دیجیتال پشتیبانی نمی‌کند.

جمع بندی

در نهایت، گذشته از علاقه‌ی شدید به شخصیت‌های زن جذاب چندضلعی، Nightshade مطلقاً هیچ چیز دیگری به بازیکنان ارائه نمی‌دهد که Shinobi ارائه نداده باشد. حدس می‌زنم این برای برخی از شما یک "حاشیه" بزرگ باشد، اما بی‌خیال. مکانیک منحصر به فرد مبارزه با پرش-پرش-حرکت سریع هنوز هم در بسیاری از سطوح بسیار نوآورانه و جالب است، اما به روش‌های مختلفی پیاده‌سازی شده است که به همان اندازه ناامیدکننده و نفرت‌انگیز هستند.

نگاه به پیشرفت بازی‌هایی مانند Maximo: Ghosts to Glory و دنباله آن Maximo Vs. The Army of Zin در مقایسه با Shinobi/Nightshade جالب است. دنباله Capcom سخت‌ترین بخش‌های آن (پلتفرمینگ) را ملایم‌تر کرد و آن را به یک تجربه بهتر و دوست‌داشتنی‌تر تبدیل کرد، در حالی که ماموریت‌های فرعی و موارد اضافی کوچکی را اضافه کرد که آن را برای افرادی که در مرز نسخه اول بودند، ارزشمند کرد. 

از سوی دیگر، Nightshade هیچ کاری از این دست انجام نمی‌دهد. این یک دنباله مستقیم با ۹۹٪ از همان ویژگی‌ها، چه مثبت و چه منفی، است. تک تک ایرادات آن بازی، از نسخه اول به بعد، بدون نقص و کامل شده‌اند. آیا این بازی را توصیه می‌کنم؟ اگر به بازی‌های فوق‌العاده بی‌رحمی علاقه دارید که شما را وادار می‌کنند از شدت ناامیدی، همسترهای زنده را با دندان‌هایتان از وسط نصف کنید -- و باید هر بازی نینجایی روی کره زمین را داشته باشید، خب، به هر حال، مهمان من باشید. اگر نسخه اول را دوست نداشتید، به راحتی می‌توانم بگویم هیچ چیز باعث نمی‌شود که برای بار دوم این بازی را بخواهید.