خرید بازی The Godfather PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی The Godfather PS2

با بازسازی‌های Casino Royal، Poseidon Adventure، Knight Rider، و… gulp… Dallas، که برای حمله به سینماها در سال جاری آماده می‌شوند، به نظر می‌رسد که تمام خلاقیت روی این سیاره رسماً به پایان رسیده است. بیا… آیا کاری هست که فکر و انجام نشده باشد. طبق گفته ساوث پارک، همه اینها حداقل توسط سیمپسون ها پوشش داده شده است.

به نظر می رسد که هالیوود تنها صنعت تازه ای نیست که ایده های اصلی خود را دارد. امسال نه یک، بلکه سه فیلم گانگستری برای صنعت بازی های رایانه ای بازسازی شده است. زمانی که بازی‌های ویدیویی با فیلم‌هایی که در حال حاضر در سینماها عرضه می‌شوند همزمان می‌شوند، یک چیز است، اما وقتی Scarface ، Reservoir Dogs، و The Godfather سعی می‌کنند به نسلی نزدیک شوند که بیست و چند سال از اوج خود می‌گذرد، باید متعجب شوید که ناشران بازی به چه فکر می‌کنند.

مسلماً، هر سه این فیلم‌ها کلاسیک در نظر گرفته می‌شوند و همه آن‌ها خوراک اصلی برای جا افتادن در قالب GTA هستند، که قبلاً ثابت کرده است که برای Rockstar Games یک غول مالی است. The Gathering of Developers قبلاً در سال 2002 با بازی Mafia به سبک Mafioso  ضربه زد و یکی از بهترین بازی های اکشن ساخته شده باقی مانده است.

حالا نوبت EA است که از ژانر گانگستری استفاده کند و با پولی بیشتر از مافیا، مطمئناً برای پول بابای همه مجوزهای گانگستری مشکلی نداشت. اوه، بله... بیایید مارلون براندو را برای سواری با خود بیاوریم تا به The Godfather The Game نهایت اصالت را بدهیم.

گیم پلی بازی The Godfather گاد فادر پلی استیشن 2

از مقایسه منطقی The Godfather با GTA گریزی نیست. هر دو دارای شهرهای بزرگ، داستان های قوی، توسعه شخصیت های غنی و گیم پلی جنایی هستند. جایی که این دو عنوان از هم جدا می شوند این است که پدرخوانده داستان ثابتی دارد که باید سعی کند آن را دنبال کند، یا حداقل به عنوان پایه ای برای چرخش این داستان مماس جدید باشد.

بازسازی صحنه فیلم برای صحنه خسته کننده خواهد بود، بنابراین EA به شما اجازه می دهد تا شخصیت اصلی خود را با استفاده از یک نسخه حذف شده از ابزار Game Face تایگر وودز، که نام مناسبی برای این بازی به Mobface تغییر نام داد، ایجاد کنید. سپس شخصیت خود را وارد دنیای تثبیت شده اسطوره های پدرخوانده می کنید، جایی که با شخصیت های معروف فیلم مانند سانی کورلئونه، کلمنزا، تام هاگن و دون کورلئونه تعامل خواهید داشت.

من حدس می‌زنم که احتمالاً باید از قبل تمیز بیایم و اعتراف کنم که قبل از بازی کردن این بازی هرگز هیچ یک از فیلم‌های پدرخوانده را ندیده بودم. من حتی مطمئن نیستم چرا. وقتی در تئاتر بود خیلی جوان بودم و هرگز تمایلی به خرید، اجاره یا حتی تماشای آن نداشتم. از زمانی که بازی را بازی کردم، آن را خراب کردم و یک کپی قرض گرفتم.

بازی و فیلم در بسیاری از نکات کلیدی داستان مشترک هستند، معمولاً به‌عنوان سینمای کلیدی که به‌جای شرکت در آن یا سعی در تغییر آن‌ها، می‌توانید آن‌ها را تماشا کنید. بنابراین ماجراجویی شخصی شما با وقایع فیلم در هم آمیخته است، اما شما نسبتا آزاد هستید تا مسیر خود را در چارچوب قوانین دنیای بازی کشف کنید.

بازی The Godfather در یک شهر پر رونق اجرا می شود و شما طناب ها را با یک آموزش راهنمایی کوتاه یاد می گیرید که به شما یاد می دهد چگونه صاحبان فروشگاه ها را برای دریافت پول محافظت کنید، کسب و کارها را کنترل کنید تا کمی از سود خود را به دست آورید، به پلیس رشوه بدهید تا زمانی که شما به سمت دیگری نگاه کنید. در حال کتک زدن یک اراذل در یک کوچه هستند.

موتور مبارزه بسیار محکم است و شما انتخاب خوبی از حرکات و چنگال ها دارید. هنگامی که از قفل خودکار استفاده می کنید، نبرد برد ممکن است کمی دردسرساز باشد، اما حالت هدف آزاد وجود دارد که با کمی تمرین بهتر عمل می کند. تنها چیزی که در مورد سیستم قفل خودکار دوست دارید این است که هر چه مدت زمان بیشتری قفل را نگه دارید، ضربه شما دقیق تر است و حتی می توانید دست و پا یا سر را هدف قرار دهید، اغلب با پاداش های ویژه.

روشی که شما کسی را می‌کشید تقریباً مهم‌تر از خود قتل است. هر چه ضربه شیک تر باشد، امتیاز تکرار بیشتری به دست می آورید، بنابراین شکستن کاسه زانوهای کسی و سپس انجام یکی از اعدام های بی رحمانه به ایجاد شهرت بد شما کمک می کند.

بهترین چیز در مورد نبردهای فیزیکی و اسلحه این است که شما فقط اصول اولیه را در طول آموزش یاد می گیرید، اما هر چه بیشتر بازی کنید، بیشتر متوجه می شوید که واقعا چقدر عمق و چند حرکت در دسترس است. این واقعاً گیم پلی را برای مدت طولانی تری نسبت به بازی GTA خود تازه نگه می دارد.

هوش مصنوعی به طرز شگفت انگیزی برای دشمنان، تماشاگران بی گناه و حتی پلیس خوب است. در یک خیابان پرجمعیت اسلحه را بیرون بیاورید و ببینید چه اتفاقی می افتد. همه اینها به سیستم احترام مفصل (نماینده شما) مرتبط است، که چند بعدی است و انواع تفاوت های ظریف را دنبال می کند.

در ابتدا هیچ کس شما را نمی شناسد و آنها بسیار بی ادب هستند، اما با افزایش تعداد نمایندگان خود، نگرش آنها به آرامی تغییر می کند، همانطور که نظرات آنها هنگام صحبت با آنها تغییر می کند. زنان وقتی موفقیت مالی شما را استشمام می‌کنند شروع به لاس زدن می‌کنند، اما اگر به عنوان یک زن کتک‌زن نماینده شوید، عکس‌العمل نشان می‌دهند. این باعث می‌شود که بازی برای هر فردی که آن را بازی می‌کند به شکلی کاملاً پویا باز شود.

دقیقاً مانند GTA، می‌توانید The Godfather را ساعت‌ها و ساعت‌ها بازی کنید و حتی هرگز به عناصر اصلی داستانی که بازی اصلی را هدایت می‌کنند دست نزنید. نیویورک مکان عظیمی است و صدها فروشگاه و فرصت های تجاری برای شما وجود دارد که می توانید آنها را تصاحب کنید و در آنها سرمایه گذاری کنید. باید یا صاحب فروشگاه را بترسانید (فروشگاهش را سطل زباله کنید، مشتریان را تهدید کنید) یا به آنها رشوه بدهید، و ممکن است مجبور شوید برای مقابله با باندهای رقیب یا گاه به گاه پلیس متقلب.

تقریباً در هر کسب و کار قانونی، تعدادی راکت پشتیبان نیز وجود دارد که شما تشویق می‌شوید آن‌ها را نیز تصاحب کنید. در واقع، شما کنترل کامل بر ملک را تا زمانی که هر دو قسمت جلویی و پشتی را اجرا نکنید، بر عهده نخواهید داشت. به دست گرفتن عملیات پشت اتاق کمی پیچیده تر است، زیرا اغلب توسط اراذل و اوباش با محافظان اداره می شود. می توانید سعی کنید راه را با پول نقد هموار کنید یا با Tommy Guns blazing وارد شوید.

وقتی صحبت از سلاح شد، همه چیز بوی اصالت دهه 1950 را می دهد و مجموعه بزرگی از سلاح های گرم کلاسیک وجود دارد که به نظر می رسد، صدا می دهد و مطابق با آن واکنش نشان می دهد. مانند GTA، شما می توانید هر چیزی را که پیدا کنید حمل کنید، و کشف بهترین سلاح برای هر برخورد مهم است. سلاح ها نیز قابل ارتقا هستند.

نیویورک مکان بزرگی است و برای تردد به موقع و به سبک و سیاق به ماشین نیاز دارید. شما آزاد هستید که هر ماشینی را در بازی جک کنید، که فقط باعث شد من مشتاق روزهای مافیایی باشم که باید اول یاد بگیرم چگونه قفل را جیمی کنم. 

رانندگی چالش واقعی نیست و فیزیک واقعا خوب است، اما ماموریت های زیادی که نیاز به رانندگی داشته باشند وجود ندارد. تعداد کمی وجود دارد و عالی هستند، اما در بیشتر موارد، ماشین ها فقط یک حالت سفر در پدرخوانده هستند.

تعداد ماموریت‌های این بازی بیشتر از تعداد من است و شما آنها را از منابع مختلف دریافت می‌کنید. شما ماموریت های داستانی اصلی خود را دارید که بازی را به جلو می برند، به علاوه مشاغل جانبی متعدد و تکالیف هیتمن. سپس کل کسب و کار و کسب ارضی در جریان است.

گرافیک بازی The Godfather پدرخوانده پی اس 2

The Godfather ترکیبی از طراحی شخصیت عالی برای بازیگران اصلی و طراحی های متوسط برای بقیه مردم نیویورک است. ویژگی های چهره بازیگران اصلی عجیب و غریب است. به همین ترتیب، مکان‌های کلیدی در شهر به خوبی جزئیات دارند در حالی که بقیه شهر نسبتاً ملایم است. من بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم که شما می توانید از بیرون به داخل با زمان بارگذاری کمی بروید.

بسیاری از این به این دلیل است که پالت رنگ به مقدار زیادی خاکستری افسرده و پاستلی تخت محدود می شود. ماشین‌ها نه رنگارنگ هستند و نه براق و حتی زمانی که رنگ روشنی به صحنه می‌رود، به نظر می‌رسد که حس کلی افسردگی در بازی بر آن غلبه کند.

انیمیشن کاراکترها بسیار عالی است، به خصوص در حرکات مبارزه وحشیانه که اجرا و تماشای آن به طرز دردناکی سرگرم کننده است. همچنین یک موتور فیزیک خوب وجود دارد که شامل سطوح مختلف تخریب اموال است.

صداگذاری و موسیقی بازی The Godfather سونی 2

تم پدرخوانده در این بازی به طور کامل مورد بهره برداری قرار گرفته است و قطعات زیبای دیگری نیز در نت وجود دارد، اما بسیاری از موسیقی ها برای این ژانر کمی مدرن به نظر می رسند. من به قطعات کلاسیک بیشتر یا حتی تکنوازی های ساده پیانو یا ویولن امیدوار بودم.

جلوه های صوتی طیف کاملی از صداهای شهر نیویورک از جمله چند لایه ترافیک دور و نزدیک، عابران پیاده و شلوغی عمومی شهر را در بر می گیرد. سایر اثرات محیطی خاص مانند شکستن شیشه، مشت‌ها و لگدهای غوغا، رد پا، و غیره همگی در ترکیبی غنی از Dolby Digital  ارائه شده‌اند.

بخش درخشان بسته صوتی به راحتی صداگذاری برجسته است. این یکی از آخرین پروژه‌های مارلون براندو قبل از مرگش بود، و او سبک و کلاسی را ارائه می‌دهد که کاملاً برای بازسازی یکی از نقش‌های معروف‌تر او مناسب است. جیمز کان در نقش سانی کورلئونه و رابرت دووال نقش مشاور تام هاگن را بازی می کند.

جمع بندی

اگر روی داستان تمرکز کنید، می توانید The Godfather را در حدود 30-40 ساعت به پایان برسانید. یک بازی کاملاً قابل توجه و همتراز با GTA. طبیعتا، EA از شما انتظار دارد که شهر را کشف کنید، کسب و کارها را تصاحب کنید و خود را در فرهنگ غوطه ور کنید، که این بازی را به یک حماسه 60-80 ساعته تبدیل می کند.

به آن 100 قوطی مخفی اضافه کنید که قفل کلیپ هایی از فیلم پدرخوانده و یک داستان فرعی نسبتاً قانع کننده برای تصاحب قلمرو را باز می کند و ممکن است قبل از خوابیدن این بازی به مرز 100 ساعت برسید.

بازی‌های گانگستری زیادی در راه ما هستند و اگر بقیه بازی‌ها نصف The Godfather The Game  باشند، شاید روند تبدیل فیلم‌های قدیمی به بازی‌ها آنقدرها هم که به نظر می‌رسد بد نباشد. نمی توان انکار کرد که EA از مجوز پدرخوانده استفاده کرده و یک بازی الهام گرفته را خلق کرده است که باید به پسران Rockstar چند ایده خوب برای GTA بعدی خود بدهد.

چیزهای زیادی در این بازی در جریان است و نیویورک یک زمین بازی بزرگ پر از امکانات برای یک مرد جوان "خانوادگی" است. چه فیلم را دیده باشید و چه ندیده باشید، غوطه ور شدن در دنیای پدرخوانده آسان است، دنیایی که در آن ارعاب و مذاکره بلیط شما برای رسیدن به اوج است.