خرید بازی Die Hard Vendetta PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Die Hard Vendetta PS2

Die Hard: Vendetta یک بازی ویدیویی تیراندازی اول شخص محصول سال ۲۰۰۲ است که توسط Bits Studios توسعه یافته و توسط Fox Interactive و Vivendi Universal Games برای کنسول GameCube منتشر شده است. این بازی بعداً در سال ۲۰۰۳ فقط برای کنسول‌های PlayStation 2 و Xbox در اروپا منتشر شد.

بیش از یک سال پیش، Vivendi Universal و Fox Interactive اعلام کردند که برای ساخت یک بازی تیراندازی اول شخص انحصاری بر اساس لایسنس Die Hard برای GameCube با هم همکاری خواهند کرد. نتیجه این همکاری، توسعه Die Hard: Vendetta توسط Bits Studios بود، یک بازی تیراندازی اول شخص منحصر به فرد که پویایی گروگان‌گیری را با تیراندازی‌های نزدیک شدید ترکیب می‌کند. Bits Studios پیش از این در حالی که Riqa را برای Nintendo 64 توسعه می‌داد، تجربه توسعه برای پلتفرم‌های Nintendo را داشت. اگرچه این پروژه لغو شد، اما به لطف روابط خوب با Nintendo، به این شرکت فرصت داد تا برای GameCube نیز بازی کند.

با این حال، با وجود شروع سریع و ایده‌های بلندپروازانه، Die Hard: Vendetta آنطور که امیدوار بودیم، به سرانجام نرسیده است. گیم‌پلی، که با مجموعه‌ای از کلمات رکیک و بامزه در حد Die Hard تزئین شده است، به سادگی بیش از حد خام است. در نهایت، این محصولی است که طرفداران Die Hard باید آن را بررسی کنند، اما نمی‌تواند با استانداردهای بالای تعیین شده توسط بازی‌های تیراندازی اول شخص اخیر رقابت کند. 

ویژگی های بازی Die Hard Vendetta

• سال‌ها پس از وقایع فیلم‌ها، جای جان مک‌کلینِ پا به سن گذاشته را بگیرید
• در طول بازی به مکان‌های معروف زیادی در لس‌آنجلس سفر کنید
• بازیکنان باید به صورت تاکتیکی تصمیم بگیرند که آیا می‌خواهند به یک اتاق حمله کنند یا وارد شوند و سعی کنند یک آدم بد را گروگان بگیرند.
• در نقش مک‌کلین، می‌توانید بپرید، به گوشه‌ها تکیه دهید، خم شوید و با کنترل آنالوگ دوگانه حرکت کنید.
• مجموعه‌ای از سلاح‌های واقعی، از تپانچه گرفته تا کمان پولادی و شعله‌افکن
• جلوه‌های سینمایی لحظات حساس را با چرخش دوربین و زمان گلوله آهسته برجسته می‌کنند.
• موتور گرافیکی، تجربه‌ای تا 60 فریم در ثانیه را ارائه می‌دهد که اغلب لکنت دارد، اما بافت‌های واضح، نگاشت بازتاب در زمان واقعی و شکست نور را ارائه می‌دهد.
• پشتیبانی از اسکن پیشرفته
• پشتیبانی از صفحه عریض
• صدای فراگیر استریوی پایه؛ بدون پشتیبانی از Dolby Pro Logic II

گیم‌پلی بازی Die Hard Vendetta پی اس 2

Die Hard: Vendetta بر اساس مکانیک‌های استاندارد تیراندازی اول شخص شما ساخته شده است؛ از اتاقی به اتاق دیگر بروید و آدم بدها را بکشید. با این حال، این بازی تلاش می‌کند تا با ادغام گروگان‌گیری، این پویایی‌ها را به سطح جدیدی برساند. بنابراین، در حالی که دشمنان از افراد بی‌گناه برای ضربه زدن به شما استفاده می‌کنند، شما قادر خواهید بود مخفیانه وارد شوید، ورق را برگردانید و یکی از آنها را گروگان بگیرید. 

این الزامی نیست، اما انتخابی است که بازیکن می‌تواند در طول ماجراجویی انجام دهد. به نظر می‌رسد این نکته‌ی اصلی است که استودیو بیتس هنگام طراحی این بازی تک نفره در ذهن داشته است. هیچ بخش چند نفره و هیچ جزئیات اضافی وجود ندارد. این یک ماجراجویی مبتنی بر داستان است که شما را در جایگاه جان مک‌کلین، بازیگر فیلم «جان سخت»، قرار می‌دهد، در حالی که او سعی می‌کند دخترش لوسی را از دست پسر هانس گروبر نجات دهد.

کل داستان از طریق میان‌پرده‌ها و دیالوگ‌های درون بازی Die Hard Vendetta در اطراف شما آشکار می‌شود. برای اجرای این مفهوم، استودیو بیتس کلی نشانه‌های صوتی را گنجانده است که در آن‌ها مک‌کلین می‌تواند تقریباً با هر کسی که می‌بیند مکالمه‌ای را آغاز کند. گاهی اوقات آنها به شما در رسیدن به هدفتان کمک می‌کنند و گاهی اوقات بی‌فایده هستند. اغلب اوقات، رفتار مغرورانه‌ی مک‌کلین به خوبی نمایان می‌شود؛ او کسانی را که از او سبقت می‌گیرند، تهدید می‌کند که با «احمق» خطاب کردنشان، آنها را به زندگی پس از مرگ خواهد فرستاد.

 این نوع ناسزاگویی رایج است و یکی از ویژگی‌های جذاب‌تر «جان سخت: انتقام» است. خوشبختانه، استودیو بیتس عقب‌نشینی نکرده و یک تجربه بسیار بالغ و اغلب طنزآمیز برای علاقه‌مندان خلق کرده است. این با مجوز مطابقت دارد و به حفظ این ایده که شما در نقش بروس ویلیس... اشتباه، جان مک‌کلین بازی می‌کنید، کمک می‌کند.

با این حال، چیزی که از توسعه داستان بزرگتر است، مطمئناً مکانیک‌های اصلی این تجربه است. پویایی اکشن در مقابل مخفی‌کاری، زمینه را برای تجربیات مختلف فراهم می‌کند. این بدان معناست که در حالی که ممکن است با اسلحه‌های آتشین وارد اتاقی شوید و افراد بد را از بین ببرید، احتمال دارد که آسیب ببینید.

 بنابراین، اگر اوضاع را به آرامی پیش ببرید، اغلب می‌توانید از گوش‌ها و چشمان خود برای شناسایی گروگان‌های احتمالی که می‌توانید از آنها به عنوان اهرم فشار استفاده کنید، استفاده کنید. در بیشتر موارد، اراذل و اوباشی که با آنها کار می‌کنند، اسلحه‌های خود را زمین می‌گذارند و نیازهای شما را برآورده می‌کنند.

 گاهی اوقات کسانی هستند که اصلاً اهمیتی نمی‌دهند و برای اینکه به شما برسند، به رفقای خودشان شلیک می‌کنند. این پویایی اصلی در محیط استاندارد FPS است. متأسفانه، به اندازه کافی شهودی یا همه‌کاره نیست که تجربه را سرگرم‌کننده‌تر کند. در برخی موارد کاملاً خوب کار می‌کند، اما در موارد دیگر می‌تواند باعث ناامیدی بزرگی شود.

برای مثال، در مرحله دوم، برخی از اعضای باند در حال ور رفتن با قفسه‌های لباس در یک فروشگاه و امتحان کردن لباس‌ها هستند. بدون اینکه به فروشگاه هجوم ببرید، می‌توانید این را از دیالوگ‌های آنها بشنوید. ممکن است تصور کنید که فقط با ورود مستقیم به فروشگاه و گروگان گرفتن خود، امنیت برقرار است، اما باید بدانید که در چه نقطه‌ای از سیگنال صوتی، این کار امن است. 

در غیر این صورت، کارمندان فروشگاه می‌میرند؛ هدف شکست خورده است. بنابراین، در آن مرحله، گروگان‌گیری به آزمون و خطا تبدیل می‌شود. این درست به نظر نمی‌رسد. به نظر می‌رسد که استودیو بیتس سعی کرده است این تجربه را تصادفی و طبیعی جلوه دهد، اما فقط به صورت فیلمنامه‌ای به نظر می‌رسد. 

مطمئناً این موضوع، آن را به یک حضور بد در Die Hard: Vendetta تبدیل نمی‌کند. کاملاً برعکس است. پویایی گروگان‌گیری جذاب و گاه به گاه سرگرم‌کننده است و به عنوان وسیله‌ای عالی برای شکستن یکنواختی تیراندازی به مجرمان احمق عمل می‌کند. با این حال، فاقد ثبات لازم برای برجسته کردن این عنوان در ژانر FPS شلوغ است.

در همین حال، کنترل‌های آنالوگ دوگانه، در حالی که اساساً به سبک FPS کنسول شما پایبند هستند، مشکلاتی دارند. برای شروع، استودیو بیتس، بازی Die Hard Vendetta را طوری طراحی کرده که به طور پیش‌فرض روی هدف‌گیری خودکار باشد. این موضوع خیلی هم نامحسوس نیست. وقتی وارد اتاق‌ها می‌شوید، نشانه‌گیری اسلحه‌تان به سمت نزدیک‌ترین دشمن متمرکز می‌شود.

 صادقانه بگویم، فکر می‌کنیم این کار تجربه را خراب می‌کند، مگر اینکه یک بازیکن آماتور FPS یا کودک باشید. به جز مورد دوم، Die Hard Vendetta مشخصاً برای بچه‌ها نیست. بنابراین، خبر خوب این است که می‌توانید هدف‌گیری خودکار را خاموش کنید. این واقعاً تجربه را بازتر می‌کند، اما به جای اینکه خیلی آسان باشد، بسیار طاقت‌فرسا می‌شود. باید همه چیز را خیلی آهسته پیش ببرید و وقتی صدای شلیک را می‌شنوید، مجبور می‌شوید به دنبال پناهگاه بگردید.

کنترل‌ها به شما این امکان را می‌دهند که به گوشه‌ها خم شوید و با دقت بسیار بیشتری هدف‌گیری کنید. با این حال، سختی بازی به سمت دیگری می‌رود و شما را مجبور می‌کند با پیدا کردن هر بسته دارویی که در سراسر مرحله قرار دارد و گرفتن تمام تصمیمات درست، سلامت خود را مدیریت کنید. این برای گیمرهای حرفه‌ای خوب است، اما مخاطبان عادی میانه خوبی ندارند. هدف‌گیری خودکار کودکانه به نظر می‌رسد و خاموش کردن آن غیرقابل اعتماد است.

با این حال، مشکلات کنترل به همین جا ختم نمی‌شود. شما باید چند پرش ساده انجام دهید، و اگرچه بیتس لطف کرد و یک پرش خودکار را در بازی قرار داد، اما این پرش فقط مانع می‌شود. چیزی در مورد آن وجود دارد که بیش از حد مصنوعی به نظر می‌رسد و به راحتی می‌توان به طور تصادفی در جهت اشتباه پرید. شما قدرت خاموش کردن این قابلیت را دارید، اما درست مانند حذف نشانه‌گیری خودکار، این هم مشکلات جدیدی ایجاد می‌کند.

به نظر می‌رسد کل مجموعه از این ناتوانی در دستیابی به تعادل رنج می‌برد. از یک طرف، جان سخت: انتقام دیالوگ‌های فوق‌العاده‌ای دارد و وقتی با قابلیت گروگان‌گیری ترکیب شود، متوجه خواهید شد که موقعیت‌های بسیار جالبی پیش می‌آید. احساس قدرت می‌کنید و این شما را یک قدم به "مک‌کلین" شدن نزدیک‌تر می‌کند. حتی یک حالت قهرمان خوب وجود دارد که می‌توانید در هر ماموریت چند بار آن را فعال کنید. 

با کند کردن موقت زمان در حالی که مک‌کلین آهنگ "نهم" بتهوون را به یاد می‌آورد (او در فیلم آن را زمزمه می‌کرد)، می‌توانید به اتاق‌ها حمله کنید و قبل از اینکه دشمنانتان بتوانند همین کار را انجام دهند، چندین تیر شلیک کنید. با وجود همه این ایده‌ها، وندتا فاقد ظرافت و انسجام است.

وندتا فقط برای طرفداران پروپاقرص جان سخت مناسب است. شما کمی از حس و حال جان مک‌کلین مو خاکستری را با تمام بددهنی و رفتار سرسختانه‌اش تجربه خواهید کرد. برای بقیه، این یک تجربه FPS متوسط با ایده‌های جالب اما ناقص در گیم‌پلی است. بدون پشتیبانی چند نفره، احتمالاً چیزی است که قبل از خرید می‌خواهید اجاره کنید.

گرافیک بازی Die Hard Vendetta سونی 2 دای هارد 

از نظر بصری، Die Hard Vendetta بسیار شبیه یک بازی تیراندازی اول شخص قدیمی برای کامپیوتر است. اتاق‌ها و محیط‌ها معمولاً بسیار مربع شکل هستند و معماری پیچیده‌ای ندارند. در همین حال، بافت‌ها ممکن است در بسیاری از موارد واضح باشند، اما همچنین با تنوع کمی کاشی‌کاری شده‌اند. این واقعیت که موتور بازی با مشکلات فریم‌ریت سری مواجه است و مرتباً از ۶۰ کاهش می‌یابد، کمکی به بهبود ظاهر کلی بازی نمی‌کند.

همچنین مدل‌های شخصیت‌ها، که تراکم چندضلعی متوسطی دارند، انیمیشن ضعیفی دارند و اغلب در طول مرحله دوباره استفاده می‌شوند، با وجود اینکه ممکن است شما به تازگی کسی را که دقیقاً شبیه آنهاست، از بازی اخراج کرده باشید. درست است که آنها انیمیشن‌های صورت و هماهنگی لب دارند، اما اساساً فقط یک جلوه عروسکی ایجاد می‌کنند که به غرق شدن شما در محیط کمکی نمی‌کند.

چیزی که به خوبی انجام می‌دهد، برخی از جلوه‌های ظریف‌تر از جمله شکست تصویر، نگاشت بازتاب در زمان واقعی و جلوه‌های آب است. به عنوان مثال، تپانچه نقره‌ای مک‌کلین که به زیبایی مدل‌سازی شده است، بازتاب‌هایی از دنیای اطرافش را ایجاد می‌کند. اساساً، این سیستم مناظر درست جلوی مک‌کلین را دوباره روی اسلحه او نگاشت می‌کند. 

بنابراین، بازتاب‌ها بی‌نقص نیستند، اما متنوع هستند و اگر مثل ما آن را زیر میکروسکوپ بررسی نمی‌کنید، کاملاً باورپذیر است. صحبت از جلوه‌های بصری مثبت شد، انیمیشن‌های پر کردن خشاب نیز عالی هستند، با انگشتان و دست‌های متحرک.وندتا همچنین از پشتیبانی از اسکن صفحه عریض و پیشرفته برخوردار است. تشکر ویژه از Bits Studios برای ارائه این دو فرمت.

صداگذاری و موسیقی بازی Die Hard Vendetta

این جایی است که Die Hard Vendetta می‌درخشد؛ انبوهی از دیالوگ‌های شفاف و اغلب خوب اجرا شده در هر گوشه. از رجینالد ول جانسون، که در فیلم‌ها نقش پلیس را بازی می‌کرد، درخواست شده است که صدای او را در بازی اجرا کند و آنها صدای نسبتاً مناسبی برای بروس ویلیس دریافت کردند. هیچ تمسخر کاملی از او وجود ندارد، اما جایگزین مناسب است و صدای کری همان لحن دودی و طعنه‌آمیز را دارد. جلوه‌های صوتی نیز به خوبی با شلیک‌های متنوع و قدم‌هایی که بسته به جنس سطح متفاوت هستند، مدیریت شده‌اند. با این حال، هیچ پشتیبانی فراگیر عمده‌ای وجود ندارد، که ناامیدکننده است.

جمع بندی

Die Hard Vendetta دقیقاً آنطور که تصور می‌کردم از آب درنیامد. از پویایی گروگان‌گیری گرفته تا کنترل‌ها، تجربه بازی کاملاً بی‌روح به نظر می‌رسد. می‌تواند سرگرم‌کننده باشد، اما ناامیدی‌های زیادی وجود دارد که با آن همراه می‌شوند و کمی تجربه را تلخ می‌کنند.

بالاتر از همه، فکر می‌کنم از دیالوگ‌ها بیشترین لذت را بردم. چند دیالوگ شوخ‌طبعانه وجود دارد و به جای اینکه یک محیط ایستا و تقریباً ساکت باشد، می‌توانید با مردم در همه جا صحبت کنید. می‌توانید حرف‌های بی‌ربط بزنید. می‌توانید حرف‌هایی بزنید که قهرمانانی مانند جان مک‌کلین می‌زنند. بنابراین چیزهایی برای دوست داشتن وجود دارد، اما تجربه کلی بی‌روح و تقریباً عجولانه به نظر می‌رسد.

حتماً آن را در نزدیکترین فروشگاه اجاره ببینید. اگر به خرید علاقه دارید، مطمئن شوید که از طرفداران پروپاقرص مجموعه‌ی «جان سخت» هستید. این بازی قابلیت چندنفره ندارد، بنابراین اگر عاشق بخش تک‌نفره نیستید، چیز زیادی برای خرید وجود ندارد.