خرید بازی The Warriors PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی The Warriors PS2

بازی The Warriors یک بازی ویدیویی در سبک beat 'em up محصول سال ۲۰۰۵ است که توسط Rockstar Toronto توسعه یافته و توسط Rockstar Games منتشر شده است. این بازی بر اساس فیلمی با همین نام محصول سال ۱۹۷۹ ساخته شده است؛ این بازی در اکتبر ۲۰۰۵ برای پلی‌استیشن ۲ و ایکس‌باکس و فوریه ۲۰۰۷ برای پلی‌استیشن قابل حمل منتشر شد؛ پورت PSP آن توسط Rockstar Leeds توسعه داده شده است.

من خجالت می کشم اعتراف کنم که تا حدود شش ماه پیش، اگر کسی از من می پرسید که فیلم جنگجویان در مورد چیست، من مطلقاً نمی دانستم در مورد چه چیزی صحبت می کنند. حتی به اندازه ای که دوست دارم باور کنم که اهل سینما هستم، هرگز درباره فیلمی به نام جنگجویان نشنیده بودم، و اگر سخت می گرفتم احتمالاً تصور می کردم که فیلمی درباره بومیان آمریکاست. هرگز تصور نمی‌کردم که این یک فیلم کلاسیک فرقه‌ای در سال 1979 درباره گروهی از اعضای باند نیویورک باشد.

در واقع، اولین اظهار نظر من مبنی بر وجود این فیلم، روزی بود که نسخه Xbox Grand Theft Auto: San Andreas را انتخاب کردم، که حاوی کارتی بود که نسخه آتی بازی ویدیویی The Warriors را تبلیغ می کرد. دوستم تام - دانش آموز مدرسه سینما - وقتی کارت را روی میز قهوه من دید، تقریباً درپوشش را برگرداند.

«راک استار در حال ساخت بازی Warriors است؟ شیرین!»

داستان بازی The Warriors پلی استیشن 2

تام به من توضیح داد که The Warriors فیلمی است درباره هیئتی از اعضای یک باند جزیره کونی به نام، خب… The Warriors، که به همراه هزاران نماینده دیگر از سایر باندهای رقیب به برانکس فراخوانده شده اند تا با آنها اجلاسی داشته باشند. مردی به نام کوروش کوروش، رهبر بزرگترین باند شهر، Gramercy Riffs، طرحی را طراحی کرده است که در آن تمام اعضای باند نیویورک، بیش از 100000 نفر، اختلافات خود را در جنگ چمن بین باند کنار بگذارند، آتش بس اعلام کنند، و سپس علیه حقیقت متحد شوند. دشمن مشترک - نیروی پلیس 20000 نفری شهر. می توانید آن را حفر کنید؟ آیا می توانید آن را حفاری کنید!؟!

با این حال، درست همانطور که کوروش موافقت برانگیزاننده جمعیت را دارد، صحبت های او با یک گلوله کوتاه می شود. در شورش هایی که به وجود می آید، نمایندگان جنگجویان به اشتباه متهم به تیراندازی می شوند و ناگهان هدف همه اعضای باند و افسر پلیس نیویورک می شوند.

جنگجویان با پریدن سریع‌ترین مترو به سمت یک سری از خطر فوری فرار می‌کنند، اما وقتی سیستم مترو به‌طور غیرمنتظره‌ای از کار می‌افتد، جنگ‌جویان با یک پیاده‌روی طولانی به خانه روبه‌رو می‌شوند - چیزی که آنها را مجبور می‌کند از مرزهای چمنی که متعلق به برخی از سخت‌ترین، نرم‌ترین و واقعی‌ترین است عبور کنند. 

عجیب ترین باندهای اپل بزرگ باندهایی با نام هایی مانند لیزی ها، خشم بیسبال، یتیمان و هون های وحشی. هر کدام دارای پیچش متمایز و گاهی شیطانی خود هستند که محیطی ترسناک و آسیب پذیر را برای قهرمانان خارج از شهر ایجاد می کند.

نکته خنده دار این است که بعد از اینکه تام فیلم را برای من توضیح داد - هک، حتی بعد از اینکه فیلم را به من قرض داد - من فقط نمی توانستم درک کنم که چرا Rockstar این فیلم نسبتا ناشناخته را می گیرد و آن را به یک بازی تبدیل می کند. 

منظورم این است که، با وجود تمام درام‌های جذاب اواخر دهه ۷۰، فیلم کاملاً قانع‌کننده است – اما هیچ‌کدام از بچه‌های امروزی، با اکشن‌های پرهزینه و فیلم‌های گانگستایی‌شان، حتی کوچک‌ترین علاقه‌ای به آن‌ها نمی‌دهند یا خیر؟

این زمانی بود که من شروع به شنیدن سر و صدا در مورد The Warriors کردم، و چند نفر واقعاً فیلم را می‌شناختند و مشتاقانه منتظر بازی بودند. چند هفته پیش، تام برای سمینار فیلمنامه نویسی به نیویورک رفت و با گزارش هایی از حمله واقعی رسانه ای Warriors در Big Apple  و اشاره به بحث هیجان انگیز سایر شرکت کنندگان در سمینار در مورد بازی بازگشت.

دوستان من در ایکس باکس لایو - به خصوص آنهایی که اهل نیویورک هستند یا دارای روابط فامیلی هستند - از من می خواهند که جزئیات بازی را به آنها اطلاع دهم زیرا آنها 50 دلار در دست داشتند و فقط منتظر بودند تا بشنوند که چقدر برای فیلم صحت دارد.

 درست است، اکثر این افراد، بچه های 18 یا 19 ساله ای نبودند که شما انتظار دارید بازی های Rockstar  بخرند - آنها گیمرهای 30، 35، 38 ساله ای مثل خودم بودند که با این فیلم بزرگ شدند - من فقط به نوعی قایق Warriors را از دست دادم. .

گیم پلی بازی The Warriors پی اس 2

بنابراین،  Rockstar چگونه فیلم The Warriors را به یک بازی Warriors اقتباس می کند؟ کاملاً مبتکرانه، در واقع. ببینید، آن‌ها قسمت‌های مساوی از پرفروش‌ترین آثار خود را برمی‌دارند و آن‌ها را در یک مخلوط‌کن و والا – The Warriors در PS2 قرار می‌دهند.

می پرسی چه بازی هایی؟ خب، بدیهی است که Grand Theft Auto، اما همچنین Manhunt، وضعیت اضطراری، Red Dead Revolver - همه آنها حضور دارند. شما ساختار شهر باز GTA (نوعی)، اکشن مخفیانه و محیط وهم‌آور Manhunt، تخریب شورش‌آمیز وضعیت اضطراری، و طراحی شخصیت‌های ترسناک Red Dead Revolver را دارید.

اما The Warriors یک بازی بسیار متفاوت با آنچه شما احتمالاً انتظار دارید است. در هسته خود، منظره شهری است که آنها را در امتداد خطوط Strider of Bouncer شکست می دهد. اما واقعا چیزهای بیشتری وجود دارد که The Warriors را به یک بازی بسیار جالب و منحصر به فرد تبدیل می کند.

ابتدا، Rockstar مسیر جالبی را با اقتباس خود با ایجاد یک داستان کامل برای پیشگفتار فیلم طی کرد. در واقع، تقریباً سه چهارم بازی، جنگجویان را در موقعیت‌هایی پیدا می‌کند که حتی قبل از فراخوانی ملاقات کوروش اتفاق می‌افتد.

 فقط چهار یا پنج ماموریت آخر در واقع فیلم را تقلید می کنند. و در حالی که این ماموریت‌های نهایی در یک رشته پیوسته از رویدادها انجام می‌شوند، مأموریت‌های قبل از فیلم کاملاً شبیه GTA افراد فقیر هستند - با یک خیابان محدود در جهان باز و ده‌ها ماموریت و مینی‌میشن که تقریباً می‌توانید آن را انتخاب کنید.

داستان با بازی شما در نقش رامبراند آغاز می شود - یک سرباز جدید با مهارت های برچسب گذاری چشمگیر. شروع رامبراند به عنوان مأموریت آموزشی برای طرح کنترل بصری عمل می کند و اولین نگاه اجمالی خود را به موتور جنگی پیچیده و شگفت انگیزی که The Warriors را هدایت می کند، به گیمر می دهد.

در جایی که ضرب و شتم‌های آن‌ها و دعواهای خیابانی معمولاً دوست دارند به فرمول 1-2-3 برای مبارزه (پانچ-پانچ-پانچ یا پانچ-پانچ-لگد) بدون تغییر زیاد پایبند باشند، واریورز یک سیستم ترکیبی موقعیتی کاملاً جدید اضافه می‌کند که دارای گیمر حملات سبک، حملات سنگین، سلاح ها و مانورهای دست و پنجه نرم می کند تا مجموعه ای هیجان انگیز و پیچیده از حذف ها را تشکیل دهد. بسته کلی از چیزی که در یک بازی مبارزه ای پیدا می کنید خجالتی است و واقعاً یک تحول در ژانر brawler است.

یکی از جنبه های تمیزتر موتور جنگی این است که چگونه استفاده از سلاح را در جنگ وارد می کند. در یک نزاع خیابانی، انتظار دارید که از مواردی مانند تخته، خفاش و چماق برای غوغا کردن مهاجمان خود استفاده کنید. هک، حتی ممکن است انتظار داشته باشید که با سلاح های کشنده تری مانند چاقو و کوکتل مولوتف روبرو شوید. اما در مورد آچار لوله، آجر، بطری، و ... گیتار چطور؟

بله، همه این موارد در The Warriors وجود دارند - تقریباً هر شی سه بعدی روی صفحه را می توان برداشت و برای یک سلاح استفاده کرد. اما با کمی تغییر در این که اکثر این اشیاء دارای کاربردهای حساس به زمینه هستند که بسته به نزدیکی شما به دشمن آغاز می شود. 

در حالی که خفاش‌ها و چماق‌ها با حمله‌های جارو کردن و شکستن استاندارد عرضه می‌شوند، اقلام کوچک‌تر مانند بطری‌ها و آجرها را می‌توان به عنوان طعمه پرتاب شده (برای پرت کردن حواس نگهبانان)، پرتابه‌های دور، یا اقلام غوغا دست به دست بسته به نزدیکی استفاده کرد.

حتی سردتر از تکامل - یا باید بگویم واگذاری - خود سلاح است. برخی از اقلام مانند تخته و خفاش پس از استفاده بیش از حد به قطعات بی فایده تبدیل می شوند. اما برخی از سلاح ها در واقع به سلاح های کوچکتر و کشنده تر تجزیه می شوند.

 به عنوان مثال، شکستن یک بطری معمولا منجر به شکستن یک مشت شیشه می شود، درست است؟ خوب، به نظرم می رسد که ما ناگهان خودمان را به یک دوست کوچک تبدیل کرده ایم، نه؟ کسی تکه های شیشه از Manhunt 1 را به خاطر می آورد؟ آره خیلی اینجوریه…

اما بازی به موتور مبارز ختم نمی شود. توسعه دهندگان Rockstar Toronto با دانستن اینکه گیمرها انتظار بیشتری برای پول خود دارند، سیستم پیچیده ای از مینی گیم ها را نیز ادغام کرده اند تا به گیمرها کمک کند پول نقد کسب کنند، زمین چمن را سرقت کنند و در غیر این صورت داستان را پیش ببرند. 

نکته شسته و رفته در مورد این مینی بازی ها این است که چقدر خوب در گیم پلی بازی brawler اصلی گنجانده شده اند، در واقع تا حدی که به بخشی جدایی ناپذیر از روند تبدیل می شوند.

جنگجویان باید این مینی‌بازی‌های چوبی و دکمه‌ای را انجام دهند تا اشیا را بدزدند، عابران پیاده را لیوان بزنند، پلیس را فراری دهند، قفل‌ها را انتخاب کنند، اعضای باند را آزاد کنند، گرافیتی نقاشی کنند و موارد دیگر.

 این مینی‌بازی‌ها از ضربه زدن ساده روی دکمه پر کردن متر، تا کار چوبی منحصر به فرد «یافتن ارتعاش» / «اجتناب از لرزش» تا ردیابی خطوط بسیار پیچیده به سبک Gitaroo-Man را شامل می‌شود. تقریباً هر هدفی دارای نوعی مینی‌گیم است و Rockstar به خوبی کار می‌کند تا چیزهای جدید را در طول بازی بر روی میز قرار دهد.

اگرچه برخی از اهداف شما را ملزم به به دست آوردن پول نقد به دلایلی می کند، اما هدف اصلی از پول نقد این است که بتوانید سلامتی و رنگ بخرید. سلامتی به شکل یک ماده شیمیایی به نام «فلش» است که می‌توان آن را از NPC که در گوشه‌ها و کوچه‌های خیابان‌ها قرار دارد خریداری کرد. 

همانطور که شخصیت شما آسیب می بیند، او به سرعت شروع به جمع کردن کبودی ها و بریدگی ها می کند - اینها نشانه های بصری هستند که شخصیت شما نیاز به گرفتن فلاش دارد، که او خرخر می کند. بله گفتم خرخر. احتمالاً باید همین الان سوژه را رها کنم، اما می‌خواهم اشاره کنم که فلاش با جلوه شفاف‌سازی صفحه نمایش بسیار جالبی همراه است.

از رنگ برای برچسب زدن بر روی "سوزان" یا گرافیتی گروه های رقیب استفاده می شود که مشخص می کند "چمن" چه کسی است. برچسب‌گذاری با استفاده از خط ردیابی به سبک Gitaroo-Man که قبلاً ذکر کردم انجام می‌شود - که در آن یک خط خمیده روی صفحه قرار می‌گیرد و گیمر باید یک توپ کوچک را روی آن خط ردیابی کند. 

خط برای هر تگ متفاوت است و در تمام مدتی که توپ در حال حرکت است، روی حافظه پنهان رنگ ضربه زده می شود. این بدان معناست که توپ باید در سریع ترین زمان ممکن از ابتدا تا پایان برسد. با این حال، خارج شدن از خط باعث می شود که گیمر مقداری رنگ اضافی را نیز از دست بدهد. 

بنابراین، بسته به مهارت و دقت شما، یک تگ "W" تک خطی ممکن است به تعداد یک رنگ یا سه یا چهار تا تکمیل شود. و از آنجایی که در بسیاری از ماموریت‌ها باید هفت یا هشت تگ تک خطی و/یا یک یا دو تگ سه خطی Warriors رنگ کنید، رنگ به سرعت به یک کالا تبدیل می‌شود.

هم رنگ و هم فلاش را می‌توان از دلال‌های بدجنس گوشه خیابان خریداری کرد، که گاهی اوقات معروف هستند که پول شما را می‌گیرند و می‌دوند - که نیاز به ضربه‌ای درست و مناسب دارد. به منظور گرفتن آنها، شما باید آن را به یک چرخ دنده بالا و نرده ها و جعبه های زنجیره ای، پشت بام های متقاطع و زباله دان ها بزنید.

همانطور که داستان در میان ده ها و نیم ماموریت پیش می رود، گیمرها کنترل اعضای مختلف Warriors را در دست خواهند گرفت، از Cleon (رهبر) تا Ajax (جنگ) تا رامبراند (هنرمند) و غیره. هر شخصیت سبک مبارزه و حرکات پایانی منحصر به فرد خود را دارد و برخی از آنها در انجام برخی اهداف مبتنی بر مینی‌گیم مهارت بیشتری نسبت به دیگران دارند. به عنوان مثال، کلئون ممکن است یک ضربه مهیج را داشته باشد که می تواند چهار مهاجم را به طور همزمان از بین ببرد، اما او در سرقت رادیو بسیار کند به نظر می رسد.

ممکن است انتخابی نداشته باشید که چه کسی را در هر ماموریت کنترل می کنید، اما شخصیتی که به شما منصوب می شود می تواند نقش فرمانده جنگ را ایفا کند. این بدان معناست که در هر ماموریتی، او می‌تواند جنگجویان دیگری را برای پیوستن به گروه استخدام کند و سپس تعداد محدودی دستورات را به گروه بدهد.

دستورات از نابودی عمومی "همه چیز را خراب کن!" به «آنها را بگیر!» به حالت تدافعی «مواظب پشتم باش» و «پراکنده» فرار می کند. تعداد انگشت شماری از این دستورات وجود دارد که به راحتی می توان با نگه داشتن R2 و انتخاب دستور با چوب مناسب انتخاب کرد.

بیشتر داستان قبل از فیلم از پاتوق باشگاه Warriors در جزیره Coney خلاصه شده است. در داخل، گزینه‌های گیم‌پلی متنوعی برای گیمرها وجود دارد که می‌توانند علاوه بر حالت داستانی استاندارد، آن‌ها را مورد بررسی قرار دهند - خواه تمرین شخصیت‌ها (مینی‌بازی‌های ورزشی سن آندریاس)، یا بازی در بخش‌های «فلش‌بک» و «خیابانی» متعدد. 

برای انجام ماموریت‌ها، فقط برای چت کردن با سایر رزمندگان، کارهایی فراتر از حالت داستانی وجود دارد. و از آنجایی که تمرینات باعث افزایش آمار شخصیت‌های شما می‌شود و ماموریت‌های جانبی به تکمیل کیف پول شما کمک می‌کنند، در واقع برای کل بازی مفید هستند.

هنگامی که حالت داستانی به نقطه ملاقات سرنوشت‌ساز در برانکس رسید، بازی اکشن فیلم را به خود اختصاص می‌دهد و اکشن به مجموعه‌ای از ماموریت‌های پیوسته تبدیل می‌شود، زیرا پسرها سعی می‌کنند راه خود را به جزیره کونی باز کنند. اینجاست که تمام تمرینات شخصیت‌سازی گیم‌پلی قبلی وارد بازی می‌شوند و سلامتی به یک عامل بسیار مهم تبدیل می‌شود.

بنابراین، Warriors عالی به نظر می رسد، درست است؟ مطمئناً، این یک بازی عالی است - هرگز یک جنگجو به این عمق، به این جزئیات، به این شدت نبوده است. اما به دلایلی، من فکر نمی‌کنم که واقعاً با هیاهویی که دریافت می‌کند مطابقت داشته باشد. من نمی توانم در بسیاری از سطوح فنی از آن ایراد بگیرم - ارائه بصری، صدا، گیم پلی اصلی. اما به دلایل متعددی، بازی در کل آنطور که باید به هم متصل نمی شود.

اول، بازی کمی از همان مشکلات آزاردهنده‌ای رنج می‌برد که شبیه‌سازی شورش Rockstar، یعنی وضعیت اضطراری را تحت تاثیر قرار داد. اغلب چیزهای زیادی روی صفحه نمایش وجود دارد، مهاجمان زیادی ازدحام می‌کنند، سلاح‌های زیادی در حال پرواز هستند، که شخصیت‌ها و اکشن‌ها در این اختلاط گم می‌شوند.

 از آنجایی که می‌توان کاراکترها را در اواسط حرکت با ضربات مهاجمان نزدیک متوقف کرد، اغلب انجام ترکیب‌های حمله مناسب دشوار می‌شود. تنها گزینه واقعی شروع به له کردن دکمه ها برای پاک کردن فضا است که به طور موثر موتور جنگی عمیق بازی را نفی می کند.

این مشکل همچنین در موقعیت‌هایی مانند برچسب زدن یا بازکردن رفقا، جایی که هدفی را که باید تکمیل کنید، سر خود را نشان می‌دهد، اما شخصیت مدام از بین می‌رود زیرا پشتیبان وزن آن‌ها را نمی‌کشد.

 نمی‌دانم چند بار وارد چرخه‌ای شدم که سعی می‌کردم دست‌بند یکی از دوستانم را باز کنم، درست قبل از اتمام دکمه زدن روی مینی‌بازی، از کار افتادم، مجدداً راه‌اندازی کردم و در نهایت آن را دریافت کردم، فقط برای اینکه یکی دیگر از نسخه‌های پشتیبان من بسته شود و تا دوباره همه چیز را طی کنم

بازی The Warriors همچنین برخی از اهداف ماموریت نسبتا مبهم را در مواقعی نشان می دهد. می دانم که دومین ماموریت به تنهایی است، من حداقل دو ساعت بازی جداگانه را صرف کردم تا بفهمم این سومین رادیوی عجیب و غریب کجا بود که قرار بود سرقت کنم. در ماشین پلیس؟ برای واقعی؟ چرا یک ماشین پلیس باید یک رادیو در آن باشد؟

 در همین رابطه، مواقعی وجود دارد که به نظر می‌رسد بازی تصور می‌کند که شما بیشتر از آنچه واقعاً دارید می‌دانید، در مورد آنچه قرار است رخ دهد، می‌دانید. شما اغلب به یک صفحه عینی نگاه می‌کنید و اهداف فهرست‌شده‌ای را می‌بینید که هنوز در دسترس نیستند (یعنی پشت دروازه‌های قفل‌شده که ممکن است بعدا باز شوند) و متوجه می‌شوید که در حال تمیز کردن هر گوشه و شکافی به دنبال یک «مشعل» پنهان می‌گردید که هنوز آنجا نیست.

در حالی که Warriors دارای عناصر مخفی کاری خاصی است، ای کاش بازی کار باورپذیرتری را با مخفی کاری انجام می داد. چیزی که در اینجا به دست می آورید، یورش دزدکی و حواس پرتی (پرتاب کردن بطری ها و سنگ ها) است، اما کل پریدن سایه احمقانه است، و بدون ویژگی خمیده خیلی طبیعی به نظر نمی رسد. به جای اینکه اجازه بدهم به سمت سایه فرار کنم و ناگهان پلیس علاقه‌اش را از دست بدهد، ترجیح می‌دهم پشت جعبه‌ها یا جعبه‌ها بنشینم.

در نهایت، در حالی که Warriors مجموعه ای از ایده های منحصر به فرد و تازه گیم پلی را ارائه می دهد، تقریباً به همان اندازه تسلیم بدی های تکرار می شود. خیلی وقت‌ها بود که آرزو می‌کردم یک ماموریت فقط به پایان برسد تا بتوانم سراغ چیز جدیدی بروم.

گرافیک بازی The Warriors سونی 2

چرا GTA نمی تواند اینقدر خوب به نظر برسد؟ اوه بله، زیرا هر سطح تنها به شما اجازه می دهد حدود یک چهارم یا کمتر از هر شهر GTA در هر زمان معین. محیط‌ها ممکن است بزرگ نباشند، اما بسیار خوب، بسیار شیک و واقعی به نظر می‌رسند.

بهتر از این، مدل‌سازی شخصیت‌های Warriors و دیگر شخصیت‌های NPC در PS2 در رتبه دوم قرار دارد. مطمئناً، اکثر NPCها در هر سطح معینی در یکی از چند نوع کاراکتر قرار می گیرند، اما سایه و سایه سه بعدی عمق و ملموس بودن زیادی به شخصیت ها می دهد.

دوربین کمی بداخلاق است و گاهی اوقات باعث می‌شود شما در راهروهای تنگ یا سناریوهای گیج‌کننده قرار بگیرید - حتی گاهی اوقات کنترل دستی را به‌خوبی مسدود می‌کند (یک آیکون دوربین خط‌دار روی صفحه ظاهر می‌شود) که می‌تواند باعث برخی مشکلات در بالا رفتن از پله و مواردی از این قبیل شود.

مانند NPC، انیمیشن‌های حرکت پایانی مخصوص اسلحه اغلب مجدداً اصلاح می‌شوند، اگرچه گاهی اوقات به نظر می‌رسد که بازی زاویه دوربین متفاوتی را برای تازه نگه داشتن چیزها انتخاب می‌کند. من به خاطر خوانندگان بداخلاق وارد جزئیات نمی شوم، اما به نظر می رسد برخی از انیمیشن های پایانی مدرک خود را از مدرسه طراحی فیلم Manhunt گرفته اند. دریفت من را بگیری؟

صداگذاری و موسیقی بازی The Warriors

The Warriors برخی از بهترین صداها را در این تجارت ارائه می کند - که برای طرفداران Rockstar جای تعجب ندارد. بسیاری از بازیگران فیلم اصلی صدای خود را به این ماجرا می دهند و به نظر می رسد بسیاری از خطوط دیالوگ از فیلم حذف شده است. و اگرچه دی جی فیلم، لین تیگپن، در سال 2003 درگذشت، راک استار یک دی جی به همان اندازه خشن را شامل می‌شود که در طول بازی جنگ‌های باند را بازی به بازی فرا می‌خواند.

تنها نقطه ضعف واقعی کار صدا، خطوط کنسرو شده از ترافیک عابر پیاده و اعضای باند رقیب است که در هر سطح بارها و بارها تکرار می شود. نمی‌دانم هر بار که از همان تیپ شخصیتی عبور می‌کنید، چند بار شنیدم "من باید برخی از محصولات مو را بدزدم" یا چیزی به همان اندازه احمقانه.

این یکی از آن بازی هایی است که در آن از کلمه F زیاد استفاده می شود. اما همچنین یکی از آن بازی‌هایی است که واقعاً با موضوع مطابقت دارد، بنابراین من چندان آزرده نیستم. با این حال، بازی می‌توانست با اندکی کمتر انجام شود – اگر فقط می‌توانستم بدون خجالت در اطراف همسرم بازی کنم.

این موسیقی بازتولید نت به نت آهنگ محیطی پس‌زمینه‌ای دل‌انگیز و خزنده از فیلم است. البته، مگر اینکه صحنه‌ای هیجان‌انگیز داشته باشید که در آن بازی به برخی از سنگ‌های انتقالی عجیب، قدیمی و کاملاً ساده دهه 70 به 80 که در فیلم نمایش داده شده بود، وارد شود.

 اما، مطابق با دیگر بازی‌های Rockstar، این آهنگ‌ها - به احتمال زیاد بازسازی شده - باعث می‌شوند مدت‌ها قبل از اینکه متوجه شوید چقدر شرم‌آور است که این آهنگ‌ها را دوست دارید، بخوانید. آنها با Vice City و San Andreas و حالا با The Warriors این کار را با ما کردند. خوبه بچه ها

جمع بندی

بین دوجین و نیم ماموریت داستانی، ماموریت های جانبی محله، ماموریت های فلاش بک و دیگر ماموریت های ساخت شخصیت - شما در حال تماشای حدود 20 ساعت بازی هستید. ممکن است زیاد به نظر برسد، اما بنا به دلایلی آنقدرها که ممکن است در سایر بازی‌های 20 ساعته پیدا کنید طولانی یا کاملاً رضایت‌بخش به نظر نمی‌رسد.

شاید به این دلیل است که با دیدن فیلم، انتظار خاصی برای صحنه های پایانی وجود دارد و وقتی با ماهیت کمی تکراری برخی از ماموریت ها ترکیب می شود، کمی احساس می کنید که مراحل را طی می کنید. سپس، زمانی که به مقصد خود می‌رسید، بیش از حد خسته یا بی‌حساس شده‌اید که واقعاً از آن لذت ببرید. اما با این حال، 20 ساعت بازی بسیار زیادی است، و با گنجاندن دو نفره (محلی) بازی مشترک، اشتباه کردن سخت است.

بنابراین برای پاسخ به سوالات دوستان:

 بازی خوبیه؟ بله.
 آیا بازی فوق العاده ای است؟ مطمئنا
 آیا به فیلم صادق است؟ بله، و بیشتر.
 آیا بهتر از سن آندریاس است؟ اوه، بیا!
 آیا آن را توصیه می کنید؟ خب…

قطعا، بچه ها، من فکر می کنم شما می خواهید جنگجویان را قبل از اینکه 50 دلار از آن کم کنید، اجاره کنید. بعد خودت تصمیم بگیر The Warriors می تواند یک سفر بسیار سرگرم کننده باشد، اما همچنین می تواند بسیار تکراری و خسته کننده باشد. قطعاً قلمرو جدیدی را در بازی‌های کنسول بررسی می‌کند، اما در اجرا کمی کوتاه است. با این حال، یک تلاش بسیار نجیب و ارزش بررسی را دارد. می توانید آن را حفر کنید؟