خرید بازی Grandia 2 PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Grandia 2 PS2

گرندیا ۲ (به انگلیسی: Grandia II) یک بازی ویدیویی نقش‌آفرینی است که توسط شرکت گیم آرتس (Game Arts) در ابتدا برای کنسول دریم‌کست (Dreamcast) به عنوان بخشی از مجموعه گرندیا توسعه داده شد. این بازی در ابتدا توسط گیم آرتس در اوت ۲۰۰۰ در ژاپن منتشر شد و سپس توسط یوبی‌سافت (Ubi Soft) در دسامبر ۲۰۰۰ در آمریکای شمالی و در فوریه ۲۰۰۱ در اروپا منتشر شد.

Grandia II یک بازی خوب در Dreamcast بود و یک سال بعد در پلی استیشن 2 بازی خوبی بود، اما نمی تواند به لطف زمان و استرس انتقال، کمی از درخشش خود را از دست بدهد. مقدار زیادی آب و چند بازی RPG بسیار قابل توجه در این مدت از زیر پل عبور کرده اند، و در حالی که این بازی هنوز هم یک بازی بسیار زیبا است (که سبک طراحی درخشان Game Arts به کمک قابل توجهی کمک می کند)، محدودیت های فنی به این معنی است که کاملاً روان و روان نیست و واضح همانطور که توسط کنسول اصلی آن ارائه شده است.

آیا ارزش خرید دارد؟ خوب، این هنوز هم یکی از بهترین بازی های RPG در PS2 است، حتی با وجود اینکه کتابخانه سیستم شروع به رشد کرده و در سال آینده به رشد خود ادامه می دهد. این بسیار نمونه ای از نقاط قوت Game Arts، به ویژه طراحی شخصیت و مبارزات است - بازیگران دوست داشتنی در اینجا حضور دارند، به خصوص با توجه به اینکه این اولین بازی طراح بود، و این یکی از بهترین سیستم های نبرد در این سبک است.

تریلر بازی Grandia 2

به هر حال، ظاهر همه چیز نیست، به خصوص جنبه های صرفا فنی آن نیست. اما شایان ذکر است که می توانستید مدتی پیش این بازی را بازی کنید و شاید هنوز هم می توانستید با پول کمتری. Grandia II تا آنجا که به زیبایی شناسی مربوط می شود، خریدی به اندازه کافی ارزشمند است، اما شرایط اقتصادی ممکن است شما را به سمت دیگری سوق دهد.

روایت در بازی Grandia 2 پلی استیشن 2

مانند بسیاری از بازی‌های RPG، Grandia II بیشتر توسط شخصیت‌هایش حمل می‌شود تا داستان (ترکیب یک روایت متقاعدکننده که بیش از 40 ساعت طول می‌کشد، بدون تکیه بر قرارداد، سخت است)، اما آن‌ها در بیشتر موارد گروه دوست‌داشتنی هستند. ، اگر از جذابیت جوانی مشابه بازیگران اصلی Grandia برخوردار نباشد.

 ریودو، قهرمان، زمانی که یک تند و تند است، بسیار سرگرم کننده است، که به خوبی توانایی النا قهرمان را برای شوکه کردن به طرز جالبی نشان می دهد. در خارج از جفت پیشرو، Millennia آن را به طور کاملاً مؤثری حل می کند، اگرچه او گاهی اوقات از معاشقه "خنده دار" به جایگزین "مرا با رشته فرنگی لاستیکی ببند" تغییر می دهد.

با این وجود، نمایش این شخصیت‌ها در بازی گهگاه جای تامل دارد. در اینجا بابت زبان زمخت عذرخواهی می کنم اما باید گفت که بسیاری از دیالوگ های این بازی پنیر خام است. RAW مرده. برخی از بدترین فانتزی های فانتزی که ذهن می تواند ابداع کند.

با این حال، عجیب است که این روندی نیست که بر بازی مسلط باشد. متن غالباً دارای دیالوگ های واقع گرایانه و خواندنی است که به طور متناوب بین دردهای بیش از حد نشاسته ای متناوب است، گویی نویسندگان به یک تثبیت کننده خلق و خوی قدرتمند نیاز دارند. گاهی این دنده حتی در میانه مکالمه با همان شخصیت عوض می شود. 

ریودو، به طرز عجیبی، وقتی شبیه یک آدم تند و تیز رفتار می کند کاملاً انسانی به نظر می رسد، اما نویسندگان نمی توانند راه قابل باوری برای جوانمردی او بیابند. به محض اینکه او سعی می کند با الینا مهربان باشد، عامل انقباض از روی ترازو روشن می شود. شاید یک حقیقت جهانی در مورد ماهیت انسان مرد در اینجا استخراج شود. چیزی برای فکر کردن در یک بعد از ظهر تنبل.

شایان ذکر است که من به هیچ وجه تیم بومی‌سازی Ubi Soft را سرزنش نمی‌کنم -- این به نظر بیشتر شبیه مشکلی است که در فیلمنامه اصلی وجود داشت. مترجمان، همانطور که می گویند، فقط به دستورات عمل می کردند. وقتی دیالوگ خوب است، کاملاً خوب است و مدیریت عامیانه و اصطلاحات به طرز دلپذیری روان است.

گیم پلی بازی Grandia 2 پی اس 2

همانطور که به نظر می‌رسد اغلب در بازی Arts اتفاق می‌افتد، سیستم مبارزه در Grandia II در بین کیفیت‌های مختلف برتر آن پیشتاز است. ظاهراً شبیه سیستم Active Time از سری Final Fantasy (یا، خوب، که قبلاً از سری Final Fantasy بود) است، اما با ویژگی‌های بسیار بیشتری برای مخلوط کردن همه چیز. به طور عمده، موقعیت یابی اکنون یک مسئله است -- شما فقط پا به پای مخالفان خود نمی ایستید.

 حرکت اکثراً خودکار است، در نتیجه یک شخصیت با حملات غوغا به حریف ضربه می زند، اما دستکاری ماهرانه در مورد اینکه چه کسی به چه اهدافی حمله می کند می تواند مزایای قابل توجهی را به همراه داشته باشد. همچنین هنگام استفاده از طلسم‌ها و مهارت‌های اثر ناحیه‌ای باید به آن توجه کرد.

مربوط به حرکت است، اما یکی از جنبه های مهم استراتژی به خودی خود، یادگیری نحوه کار با سیستم ابتکاری زمان فعال است. پیشرفت هر مبارز به سمت نوبت خود برای عمل بر روی نواری در گوشه سمت راست پایین صفحه اندازه گیری می شود، بنابراین با یک نگاه می توانید متوجه شوید که نفر بعدی چه کسی است (اگرچه سرعت پیشرفت یک شخصیت به بالای نوار بسته به شخصیت آنها متفاوت است. 

صفات فردی). عجیب است که بازی‌های فاینال فانتزی فقط همین الان (در Final Fantasy X) و پس از بازگشت به ابتکار عمل نوبتی، چنین چیزی را پیاده‌سازی می‌کنند. در هر صورت، سیستم زمان فعال به معنای نقطه گاه به گاه انتظار برای حرکت است، اما سرعت نبردها همیشه سریع است و این زمان ممکن است برای آماده کردن یک ضد حمله مفید باشد. 

بخشی از نوار ابتکار فاصله بین انتخاب یک عمل و اجرای آن را نشان می‌دهد - حملات به سرعت در این فضا حرکت می‌کنند، در حالی که حملات خاص به زمان شارژ نیاز دارند. می توان از آن زمان برای حمله به دشمن ورودی، به دست آوردن یک جایزه ضد یا مختل کردن طلسم شارژ حریف استفاده کرد. استراتژی های درگیر، دوباره، بسیار پیچیده نیستند، اما به کار برای جلوگیری از کسل کننده شدن نبردها کمک می کنند.

پس تعجب آور است که یک بازی با برخی از سرگرم کننده ترین سکانس های رزمی در این ژانر به شما اجازه می دهد در صورت تمایل مبارزه کنید (همین مورد در مورد Chrono Cross، حالا که به آن فکر می کنم صدق می کند). مانند Lunar و Grandia اول، برخوردها تصادفی نیست و می توان از دشمنانی که در اطراف سیاه چال ها سرگردان هستند طفره رفت. 

این یکی از جنبه های یک بسته طراحی سیاه چال به طور کلی است، از جمله پازل هایی که به خوبی تنظیم شده اند که در امتداد یک منحنی بسیار صاف به تدریج دشوارتر می شوند. ممکن است هرازگاهی در برخی مناطق گم شوید، به خصوص اگر بیش از حد به چرخاندن دوربین به اطراف علاقه دارید، اما قطب نمای متغیر معمولاً راه را به سمت راه درست نشان می دهد.

خارج از سیستم مبارزه، Grandia II یک RPG نسبتاً معمولی است، با مهارت و ویژگی‌هایی که با توجه به کسب امتیازات تجربه، کم و بیش پیشرفت می‌کند. با این حال، سیستم تخم مرغ Mana خود را برای ایجاد جادو کمی سرگرم کننده می کند. تخم‌ها در طول تلاش پس از رویدادهای خاص یا در چند مکان دور از دسترس یافت می‌شوند.

 آن‌ها هستند که به یک شخصیت امکان می‌دهند طلسم‌ها را بسازند، و در امتداد خطوط خودشان توسعه پیدا کنند - بنابراین، آنها برای مدیریت یک موضوع جداگانه با ساختن خود شخصیت‌ها، ایجاد می‌کنند. کمی تلاش کنید و می توانید طلسم های مرگباری مانند "BA-BOOM!" (با وانیلی "BOOM!" اشتباه نشود).

بنابراین، این یکی دیگر از مجموعه بازی‌های آرپی‌جی بسیار خوب طراحی شده است. حتی اگر تماشا کردن یا گوش دادن به آن خیلی جالب نباشد (البته بعداً در مورد آن بیشتر توضیح خواهیم داد)، بازی کردن همیشه بسیار سرگرم کننده است.

گرافیک بازی Grandia 2 گراندیا 2

مشاهده اینکه همین اتفاق، از نظر بصری، اکنون برای دو گراندیا متوالی رخ داده است، کمی ناراحت کننده است. ابتدا نسخه اصلی Saturn از طریق یک نسخه پلی استیشن بسیار ضعیف به مخاطبان آمریکایی معرفی شد. اکنون نسخه پلی استیشن 2 دنباله آن را داریم و نمی تواند با همتای Dreamcast  خود ارتباط برقرار کند. به همان اندازه بد نیست که برای گراندیا اصلی اتفاق افتاد، که جزئیات فوق‌العاده‌ای از اسپرایت و تمام جلوه‌های زیبای حالت ۷ را از دست داد، اما شاید همه آن پیت‌افیون‌های عاشق سگا یک نکته داشته باشند...

من بچه هستم، اما این واقعیت باقی می ماند که Grandia II در شکل اصلی خود بهتر به نظر می رسید. پورت PS2 از نظر کیفیت بافت، به‌ویژه در مناطق پس‌زمینه کمتر آشکار، ضربه ملایمی می‌گیرد، و در اطراف لبه‌ها نسبتاً خشن‌تر است، با کمی همخوانی بیشتر و سوسو زدن درهم‌آمیزی در مناطق خاص. با این حال، با طراحی شخصیت‌های عالی و رنگ‌های زنده که تاکنون به یک علامت تجاری سری تبدیل شده‌اند، هنوز هم بازی زیبایی است.

گرافیک نبرد، مبادله‌ای بین طرح‌های هیولاهای عالی و انیمیشن‌های شخصیت‌ها است که توسط یک دوربین سینمایی که دائماً در حال حرکت است نشان داده می‌شود، و میانبر Game Arts برای رندر کردن بسیاری از جلوه‌های حمله و طلسم خاص استفاده می‌شود. 

طلسم‌ها بین انیمیشن‌های بی‌درنگ تقسیم می‌شوند که برخی از آن‌ها با جلوه‌های نورپردازی عالی همراه هستند، و ویدیوهای MPEG از پیش رندر شده که بر روی میدان جنگ قرار گرفته‌اند. اولی جایی برای شکایت باقی نمی گذارد، اما دومی احساس می کند که برای غلبه بر نقاط ضعف موتور سه بعدی پیاده سازی شده است. 

ایجاد فشرده سازی در اکثر ویدیوها وحشتناک است، شبیه به آنچه که اگر MPEG با رزولوشن پایین را روی صفحه نمایش کامل رایانه خود بکشید، به دست می آورید، که کنتراست بسیار نگران کننده ای را با جلوه های بیدرنگ واضح ایجاد می کند. وقتی از این تکنیک در نمایه Valkyrie  استفاده شد، اهمیتی نمی‌دادم، اما در آن نمونه بسیار کم‌تر و در نتیجه فشرده‌سازی بهتری استفاده می‌شد.

آنچه در مورد مسائل گرافیکی Grandia II بسیار ناراحت کننده است این است که مواد خام بصری بسیار عالی در اینجا وجود دارد. طراحی کاراکترها، اولین تلاش یوشی کانوی پس از ظهور در جستجوی استعدادهای Game Arts، شامل چند مورد دلخواه شخصی است (روان یک گیج است، اما الینا و میلینیا چیزهای زیادی برای آنها دارند)، و دنیای اطراف آنها همان ترکیبی از تازگی را دارد. 

 سنت گرایی به عنوان اولین سری Grandia و Lunar. بدون اینکه کلیشه ای شود آشنا می شود. با این حال، ایرادات، آثار هنری ایجاد شده در بازی را خدشه دار می کنند، به خصوص که نسخه DC  آن را بهتر انجام می دهد.

صداگذاری و موسیقی بازی Grandia 2

این بخش باید با اذعان به اینکه انوپ گانتایات، معتاد بدبخت گراندیا که قبلاً توسط IGN Dreamcast استخدام شده بود، از موسیقی متن فیلم Grandia II تا مرگ مطلق دفاع خواهد کرد. او هیچ توهینی علیه آن نخواهد کرد. بنابراین، منطقی است که گیمرهایی که از آن لذت می برند وجود دارند (مخصوصاً اگر از ساخته های ریچارد ژاک در Sonic R نیز خوششان بیاید).
با این حال، راوی متواضع شما یکی از آنها نیست (و به لطف اقیانوسی که بین من و او وجود دارد، از انوپ ترسی ندارد). وقتی آهنگ‌های Grandia II سبک و شاداب می‌مانند، هیچ مشکل خاصی در صدا وجود ندارد - چیزی که شما آن را الهام‌بخش می‌نامید نیست، اما مطمئناً کار می‌کند.

 با افزایش سطح شدت، آهنگ‌ها به تدریج کمتر دلپذیر می‌شوند، و تم نبرد مبتنی بر گیتار به‌ویژه برای گوش‌ها سخت می‌شود. این تاسف بار است، زیرا شما آن را بیشتر از هر قطعه موسیقی دیگری در بازی می شنوید. تصمیم برای بزرگ کردن گراندیا، شاید تا آنجا که به سایر جنبه‌های بازی مربوط می‌شود، تصمیم خوبی بوده است، اما این آزمایش در بخش موسیقی تنها به چنین نتایجی دست می‌یابد.

اولین تلاش Ditto Ubi Soft برای بومی سازی یک بازی با مقدار زیادی دیالوگ گفتاری. صداپیشگی برای مکالمات اصلی محفوظ است، برای مدت طولانی مکالمه و ماجراجویی غایب است، اما زمانی که ظاهر می شود، بسیار پیچیده است. Ubi برای بازیگرانی که احتمالاً از نقش‌های دیگر (مخصوصاً Metal Gear Solid 2 و سریال‌های کارتونی مختلف) می‌شناسید، هزینه کرد، اما به نظر می‌رسد که لحن کلی صداها دارای تأکید بیش از حد است.

 ریودو کمی بیش از حد بداخلاق و از خود راضی به نظر می رسد، النا کمی خجالتی و بازنشسته به نظر می رسد، میلنیا کمی بیش از حد شبیه شلخته به نظر می رسد، روان کمی بیش از حد شبیه یک بچه کوچولوی ناله به نظر می رسد... منظورم را ببینید؟ شخصیت ها می توانستند از رد شدن اندکی سود می بردند. البته، می توان مقدار زیادی از سرزنش را به فیلمنامه نسبت داد، که همانطور که در بالا ذکر شد شامل خطوط بسیار مشکوک است.

جمع بندی

من مطمئن نیستم که وضعیت فعلی بازار ثانویه Dreamcast در حال حاضر چگونه است، اما می دانم که حداقل چند ماه پیش، می توانید یک Dreamcast جدید در زمان ترخیص و یک کپی از Grandia II  برای بازی در آن بخرید. تقریباً به اندازه نسخه جدید پلی استیشن 2 اکنون برای شما هزینه دارد. شاید کمی بیشتر از 50 دلار هزینه داشته باشد، اما شما می‌توانید یک Dreamcast را از معامله خارج کنید، به این معنی که می‌توانید با Bangaioh بازی کنید (چون می‌دانم هنوز این کار را نکرده‌اید).

اگر صرفاً در زمینه پلی استیشن 2 مشاهده شود، گراندیا II شاید یکی از سه بازی RPG برتر در این سیستم باشد. اگر نمی‌خواهید برای هیچ سیستم دیگری چیزی بخرید (ya doink)، ادامه دهید و این را انتخاب کنید. این فراز و نشیب های خود را دارد، و مطمئناً با نسخه قبلی خود برابری نمی کند، اما یک بازی زیبا و کاملاً عالی است، که امروزه بیان آن در مورد RPG ها سخت تر می شود. با این وجود، طرفداران Dreamcast حداقل باید این یک برگ برنده را کنار بگذارند - سیستم سگا این کار را بهتر انجام داد.