خرید بازی Godzilla Unleashed PS2 گودزیلا پلی استیشن 2

معرفی بازی Godzilla Unleashed PS2

گودزیلا: رها شده (Godzilla: Unleashed) یک بازی ویدیویی مبارزه‌ای سه‌بعدی است که بر اساس مجموعه فیلم‌های گودزیلا اثر توهو ساخته شده است. این بازی توسط شرکت نرم‌افزاری پایپ‌ورکس (Pipeworks Software) توسعه یافته و توسط آتاری (Atari) منتشر شده است. این بازی در آمریکای شمالی در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷ برای پلی‌استیشن ۲ و در ۵ دسامبر همان سال برای کنسول Wii منتشر شد.

در هسته، همه چیز در مورد یک مارمولک سبز بزرگ با نفس مرگ حرارتی هسته ای است. نه، نه مادرشوهرت: این تنها گودزیلای است که در موردش صحبت می کنم! نماد قطعی سینمای هیولاهای ژاپنی، گودزیلا در عین حال ترسناک و مضحک است، هیولایی با لباس لاستیکی از دوران پارانویای اتمی با ماندگاری فرهنگی شگفت‌انگیز، و لشگری از طرفداران سرسخت جوان و پیر. او قهرمانانه با یک ارتش واقعی از متحدان و دشمنان دست و پنجه نرم می کند که تقریباً همه آنها وجود خود را مدیون محبوبیت مداوم او هستند و تقریباً همه آنها در جدیدترین بازی ویدیویی مبتنی بر این فرنچایز افسانه ای، Godzilla: Unleashed ظاهر می شوند.

Godzilla: Unleashed نزاع حماسی برای تسلط بر جهان را به خطوط آسمان سیدنی، سیاتل، اوزاکا و موارد دیگر می برد، با مبارزان مختلف از Megalon تا Jet Jaguar که به چهار دسته مجزا تقسیم می شوند.

ویژگی های Godzilla: Unleashed:

 نابودی بی نظیر: به عنوان یکی از 23 هیولا، تخریب در سطح شهر را آزاد کنید - شامل دو هیولا کاملاً جدید
 تمام داستان جدید: اتحادهایی را در خط داستانی کاملاً پویا ایجاد کنید و شکست دهید و انتخاب کنید که یک ارتش جمع کنید یا به تنهایی پیش بروید.
 ضرب وشتم چند نفره: حالت‌های مهمانی که از چهار بازیکن برای نبردهای اجتماعی مخرب پشتیبانی می‌کنند

گیم پلی بازی Godzilla Unleashed پلی استیشن 2

Godzilla: Unleashed یک بازی جنجالی در قلب خود است، تقریباً مشابه سری Super Smash Bros  توسط نینتندو. حداکثر چهار بازیکن به طور همزمان کنترل هر یک از طیف گسترده ای از هیولاها و قهرمانان کلاسیک توهو را به دست می گیرند و سعی می کنند یکدیگر را در محیط های سه بعدی گسترده بر اساس شهرهای دنیای واقعی مانند لندن، سانفرانسیسکو و (البته) توکیو شکست دهند. 

این اکشن با یک حالت داستانی تک نفره بسیار ابتدایی در مورد بیگانگان فضایی شیطانی (Vortaak) که کریستال های مخربی را به سمت زمین شلیک می کنند، تبدیل به یک ظاهر حساس می شود که گودزیلا و امثال او را برای نبرد با مهاجمان بیدار می کند. جدا از حالت داستانی، بخش عمده سرگرمی بازی را باید در حالت های چند نفره یافت.

کریستال ها نقش فعالی در مبارزه ایفا می کنند و رنگ های مختلف به هیولایی که آنها را نابود می کند پاداش های متفاوتی می دهند. علاوه بر این، حرکت‌های فوق‌العاده‌ای به نام Power Surges در حالت داستانی (یکی در هر فصل) به دست می‌آیند و می‌توانند در هر حالتی صرف شوند، اگرچه پس از استفاده از بین می‌روند. Godzilla: Unleashed با حداکثر چهار بازیکن روی صفحه نمایش به‌جای مبارزات انفرادی ماهرانه به سبک آرنا، باعث ایجاد ضرب و شتم همه جانبه در یک محیط گروهی می‌شود.

قبل از هر چیزی باید روشن شود که Godzilla: Unleashed بازی خوبی نیست. بیشتر مبارزان احساس می‌کنند که در حال حرکت از طریق ملاس هستند، و اکثریت قریب به اتفاق حرکات موجود برای هر شخصیت به طرز شگفت‌آوری مشابه است، که باعث می‌شود آنها احساس بی‌تفاوتی کنند. حتی Power Surge ها از هیولا به هیولا یکسان هستند.

 علاوه بر این، تعادل ضعیف است: شخصیت‌های سنگین‌تر مانند گودزیلا و مگالون تقریباً همیشه دست برتر را در مبارزه دارند، در حالی که مبارزان سبک و نسبتاً سریع مانند رودان و موترا نسبتاً بی‌اثر هستند (اگرچه چند استثنا وجود دارد).

به طور آزاردهنده، اکثریت قریب به اتفاق هیولاها در شروع بازی در دسترس نیستند و باید با پولی که در حالت های دیگر بازی به دست آورده اید خریداری کنید. اگر به خاطر این واقعیت نبود که هزینه هر شخصیت در مقایسه با نرخی که بازیکنان می توانند با آن درآمد کسب کنند، بسیار زیاد است، مشکلی ایجاد نمی کرد. 

حتی آزاردهنده تر، اکثر شخصیت های قابل باز شدن حتی تا زمانی که گروه مرتبط با آنها برای بازی خریداری نشود، برای خرید در دسترس نیستند. به عنوان مثال، بازیکنان ممکن است حدود 20000 برای خرید یک جناح پس انداز کنند و سپس همچنان باید 5000 تا 25000 اضافی برای خرید یک شخصیت در آن جناح به دست آورند. این به معنی خرد کردن بی‌اهمیت است که قبل از به دست آوردن ارز مورد نیاز برای باز کردن محتوای جدید، قدیمی می‌شود. همانطور که پادشاه همه کیهان (Katamari Damacy) می گوید"Ick. Tepid."

از طرف دیگر، طرفداران قدیمی گودزیلا (یا به طور کلی طرفداران توهو) نباید این بازی را کاملاً رد کنند. درست است که وقتی گودزیلا جت جگوار را برمی‌دارد، مانند یک جفت کشتی‌گیر در لباس‌های لاستیکی به دنبال تمام دنیا می‌گردند. گودزیلا قبل از پرتاب کردن دشمنش به هوا و مشت زدن به او در راه پایین، حریفش را بالای سرش بلند می‌کند.

 این همه آهسته و بی دست و پا به نظر می رسد ... که، اگر هیچ چیز دیگری، آن را کاملا به فیلم ها می رساند. این نکته را برای طرفداران نمی توان نادیده گرفت. البته هیولاها به آهستگی و پرمشغله حرکت می کنند - قرار است اینگونه حرکت کنند!

اگرچه (همانطور که در بالا ذکر شد) یک بازی ویدیویی به خصوص سرگرم کننده ایجاد نمی کند، مطمئناً سرویس هواداران خوبی است. من، به عنوان یک، توسط گودزیلا مجذوب شدم: با وجود خودم آزاد شدم، در ماراتن های تلویزیونی فیلم های هیولاهای قدیمی ژاپنی بزرگ شدم. 

مدت‌ها بعد از اینکه مکانیک‌های مبارزات نیز علاقه‌ام را از دست دادند، متوجه شدم که در حال بازی کردن هستم، زیرا تماشای هیولاهای غول پیکر که یکدیگر را به طرز ناخوشایندی در اطراف توکیو پرتاب می‌کنند، نوعی سرگرمی است که برای طرفداران، فراتر از خود بازی است.

گرافیک بازی Godzilla Unleashed پی اس 2

این بازی کسی را فریب نخواهد داد که فکر کند شبیه نسخه Godzilla: Unleashed است که برای Wii توسعه یافته است - به هر حال نه در بخش گرافیک. بدیهی است که نسخه PS2 برای آتاری اولویت بالایی نداشت و این نشان می دهد. دوربین تمایل دارد بیش از حد بزرگ‌نمایی شود تا نمای نزدیک خوبی از اکشن داشته باشد (البته نه همیشه)، و صرف‌نظر از فاصله، تقریباً در همه مدل‌های هیولا و ساختمان‌ها مشکلی وجود دارد. 

به نظر صیقلی نمی رسد، که خیلی بد است، زیرا برای لذت بخش بودن به سختی نیاز به واقع گرایانه به نظر می رسد - این جهان گودزیلا است که ما در اینجا در مورد آن صحبت می کنیم. همین که واضح و واضح به نظر برسد کافی بود. حداقل حملات انرژی اگر خیره کننده نباشند، مناسب به نظر می رسند.

داستان بازی با رندرها/نقاشی‌هایی با دیالوگ‌های صدادار پیش رفته است. علیرغم این واقعیت که این رندرها می‌توانستند به همان اندازه که طراحان می‌خواستند ساخته شوند (از آنجایی که ثابت هستند، تصاویر از قبل رندر شده و ویدیو متحرک نیستند)، Myst اصلی برای رایانه شخصی، یک بازی بسیار قدیمی‌تر است. که از پس‌زمینه‌های از پیش رندر شده استفاده می‌کنند، عموماً بهتر از این صحنه‌ها به نظر می‌رسند.

صداگذاری و موسیقی بازی Godzilla Unleashed گودزیلا سونی 2

واقعیت جالب: صدای غرش گودزیلا برای بیش از پنجاه سال، از همان اولین فیلم، یکسان بوده است. داستان واقعی! با توجه به صفحه ویکی‌پدیای این مرد بزرگ، غرش متمایز فیل «توسط آکیرا ایفوکوب، آهنگساز ژاپنی با مالیدن یک دستکش رزینی بر روی سیم‌های کنترباس ایجاد شد». 

هوم وقتی معنی آن را بدانم به شما باز خواهم گشت. خوشبختانه، به نظر می‌رسد که این ثبات صوتی برای بازی‌های ویدیویی نیز برقرار است، زیرا هر زمان که گودزیلا روی صفحه ظاهر می‌شود، غرش به‌طور برجسته‌ای مشخص می‌شود.

دیگر هیولاهای توهو نیز فریادهای جنگی متمایزشان دست نخورده باقی مانده است. بهترین خدمات Godzilla: Unleashed از این نوع سرویس هواداران است. به طور مشابه، صداگذاری بسیار متزلزل است، اما به نحوی که به طرز ناخوشایندی یادآور فیلم‌های هیولایی دوبله‌شده قدیمی نیست که بسیاری از طرفداران گودزیلا از روی قلب می‌دانند.

 مشکل اصلی هر کسی، چه طرفدار یا غیره، احتمالا با صدای این بازی خواهد داشت موسیقی فراموش نشدنی آن است. منظورم این است که: فراموش شدنی است. حتی یادم نیست جدی

جمع بندی

در هر اردویی که قرار بگیرید (طرفداران یا افرادی که این بازی را دوست ندارند)، بین تمام صرفه‌جویی‌ها برای جنگنده‌های جدید و تعداد زیادی از محیط‌های تخریب‌پذیر موجود برای مبارزه، مقدار زیادی محتوا برای تجربه در Godzilla: Unleashed وجود دارد. . اینکه آیا ارزش تجربه کردن را دارد یا نه، موضوع دیگری است. به طور کلی، توصیه من این است که در صورت امکان از پرداخت هزینه زیادی برای این بازی خودداری کنید.

فقط سرسخت ترین طرفداران گودزیلا احساس می کنند که با خرید آن با قیمت کامل خرده فروشی 39.99 دلار ارزش خوبی کسب کرده اند. حتی پس از آن، به سراغ گرافیک برتر و کنترل نسخه Wii بروید، مگر اینکه این امکان وجود نداشته باشد. PS2 Godzilla: Unleashed تقریبی تقریبی از بازی است که باید می‌بود.

کمی Rampage، کمی Super Smash Brothers، کمی Double Dragon و مقداری از Tekken: Godzilla: Unleashed مرز بین تمرین با یک شخصیت برای افزایش مهارت ها و فقط شکستن دکمه ها و خراب کردن ساختمان ها را در بر می گیرد. ایده جالبی است، اما می‌توانست خیلی بیشتر از بازی بی‌درخشش و مشتق شده‌ای که هست باشد.

 تنها چیزی که واقعاً این عنوان را از حد متوسط نجات می دهد این واقعیت است که برخی از مواردی که در یک بازی معمولی مشکل محسوب می شوند (مبارزه با آهسته، صداگذاری بد) در واقع می توانند به لطف مجوز گودزیلا به عنوان نقاط قوت عجیب در نظر گرفته شوند.

با در نظر گرفتن این موضوع، اجازه دهید تکرار کنم: Godzilla: Unleashed بازی خوبی نیست. مطمئناً در قیمت خرده فروشی آن ارزش خوبی ندارد. و نسخه Wii، از هر نظر، برتر است. اما با این وجود جذاب است و با وجود خودم آن را دوست دارم. 

برای من و طرفداران دیگری مثل من، حتی گودزیلا بد گاهی اوقات می تواند خوب باشد. این یکی از آن مواقع است (البته باز هم نه با قیمت کامل). Godzilla: Unleashed مانند فیلم‌هایی که از آن الهام گرفته‌اند، به دور از ایده‌آل بودن است. این همیشه چیز بدی نیست.