خرید بازی Glass Rose PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Glass Rose PS2

بازی Glass Rose یک بازی ویدیویی ماجراجویی و ترسناک روانشناختی به سبک اشاره و کلیک است که توسط Cing و Capcom's Production Studio 3 توسعه یافته و توسط Capcom برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شده است. این بازی در ۶ نوامبر ۲۰۰۳ در ژاپن و بعداً در ۲۶ مارس ۲۰۰۴ در اروپا منتشر شد.

وقتی فهرستی از بازی‌های ماجراجویی عالی پلی‌استیشن ۲ تهیه می‌کنید، نامی که اغلب به چشم نمی‌خورد، Glass Rose است. این بازی که توسط استودیویی در آن زمان ناشناخته به نام Cing ساخته شده بود، در سال ۲۰۰۴ توسط کپکام منتشر شد، اما هرگز در ایالات متحده منتشر نشد و فقط از زبان اصلی ژاپنی خود برای اروپا ترجمه شد. 

این معمای قتل که عمدتاً در ژاپن ۱۹۲۹ اتفاق می‌افتد، احتمالاً حتی توسط کسانی که آن را بازی می‌کنند، هنوز در فهرست «عالی» قرار نمی‌گیرد، اما بدون شک یک پیشنهاد فرقه‌ای عجیب و غریب است که نشان‌دهنده یک گسست جذاب از ماجراجویی‌های سنتی است. تصاویر و صداگذاری با کیفیت بالا، یک طرح واقعاً گسترده را تقویت می‌کند، اما Glass Rose یک آزمایش قطعاً ناقص و یک سلیقه اکتسابی است که نیاز به تمرکز دقیق دارد.

داستان و شخصیت پردازی بازی Glass Rose پلی استیشن 2

در Glass Rose بازیکنان نقش تاکاشی کاگه‌تانی، یک خبرنگار تازه‌کار را بازی می‌کنند که دوستش امی از او خواسته است تا عمارت سینمایی متروکه، محل یک قتل قدیمی حل نشده را بررسی کند. پدربزرگ امی در ابتدا در تحقیقات این پرونده مشارکت داشت و پس از پیدا کردن دفترچه قدیمی او، اکنون می‌خواهد حقیقت پشت گذشته وحشتناک را کشف کند. با این حال، وقتی به عمارت می‌رسند، امی جلوی چشمان تاکاشی ناپدید می‌شود.

 او در حالی که گیج و مبهوت است، خود را به طرز غیرقابل توضیحی هفتاد سال به گذشته منتقل شده می‌بیند، اما هنوز در عمارت است - اکنون به زیبایی روز ساختش و پر از فعالیت. در حالی که دوستش پیدا نشده و مرگ‌های بیشتری در راه است، تاکاشی به تنهایی باید فاجعه‌ای را که منجر به فروپاشی این عمارت شده است، بررسی کند، به این امید که بتواند این معما را برای همیشه حل کند و در این فرآیند به زمان خودش بازگردد.

با اضافه شدن سردرگمی ناشی از پرتاب شدن به گذشته، فرض بر این است که شما کازویا، پسر ولخرج سرپرست خانواده هستید. این فرضیه به شکلی کاملاً مبهم ارائه شده است، زیرا شما واقعاً دلیل این هویت اشتباه را تا زمانی که مدتی نگذشته باشد، کشف نخواهید کرد. طرح اصلی پیچیده است و یک پیشینه مهم در کنار وقایع جاری وجود دارد. قتل اصلی شامل چهار نسل از خانواده است که هر کدام به طریقی از طریق یک خط داستانی پیچیده به آن مرتبط هستند که - حتی اکنون - مطمئن نیستم که آن را کاملاً درک کنم. 

من اکیداً به بازیکنان پیشنهاد می‌کنم که سعی کنند بازی Glass Rose را با کمترین وقفه ممکن به پایان برسانند. اولین باری که بازی را تمام کردم، آن را در عرض چند روز تمام کردم و داستان نسبت به یک بازپخش پراکنده‌تر اخیر، منطقی‌تر به نظر می‌رسید. واقعاً آنقدر پیچیده است و برخی از جزئیات فقط با پیدا کردن «یادداشت‌های دنمون» اختیاری آشکار می‌شوند، بنابراین بخش بزرگی از پیش‌زمینه توضیحی می‌تواند کاملاً از دست برود.

بازیگران فرعی زیادی به خوبی توسعه یافته‌اند، اما شخصیت‌های بسیار زیادی وجود دارند و شما واقعاً باید به این توجه کنید که چه کسی کیست، از جمله در فلش‌بک‌ها. این شامل افرادی مانند دنمون، رئیس یک استودیوی فیلم صامت و شخصیت اصلی که شاخه‌های مختلف خانواده را به هم متصل می‌کند، و هیساکو، همسر اول او که پس از به دنیا آوردن دوقلوهایی که یکی از آنها دارای یک خال مادرزادی نفرین شده بود، خودکشی کرد، می‌شود.

 همسر دوم دنمون، یوری، دو دختر دیگر به نام‌های ماری و کانائه به دنیا آورد که دومی به شدت به خواهرش حسادت می‌کرد و سعی می‌کرد خانه الحاقی را که او در آن بود، آتش بزند. و این فقط بخش کوچکی از ماجرا است، چرا که بازی با تعداد زیاد شخصیت‌ها و روایت پر پیچ و خم، به قلمرو سریال‌های آبکی نزدیک می‌شود.

گرافیک و صداگذاری بازی Glass Rose پی اس 2

در ژاپن، تمرکز بازاریابی بر روی مدل‌سازی و صداگذاری شخصیت اصلی توسط ماساهیرو ماتسوئوکا، بازیگر و درامر گروه توکیو، بود. به هر حال، او روی صفحه نمایش بسیار واقع‌گرایانه، با موهای سیخ سیخ و ژاکت جین نمایش داده می‌شود - که وقتی متوجه می‌شوید کل خانواده شما را با کسی که در دهه 1920 زندگی می‌کند اشتباه می‌گیرند، کمی آزاردهنده است. 

گذشته از تاکاشی، مدل‌های شخصیت‌های دیگر تا حدودی موفق و ناموفق هستند؛ به عنوان مثال، پیشخدمت کاملاً ابتدایی و بی‌روح است. از بازیگران آمریکایی برای نسخه انگلیسی Glass Rose استفاده شد و این یک کار دوبله ژاپنی به انگلیسی نسبتاً استاندارد است. صداها ممکن است بی‌نقص نباشند، اما قابل استفاده هستند.

عمارت سینما در دوران اوج خود به عنوان یک شاهکار هنر نو طراحی شده بود. در کل سبکی ثابت وجود دارد، اما هر اتاق به صورت جداگانه با سطح بالایی از جزئیات تزئینی طراحی شده است. بدیهی است که هر قطعه از مبلمان برای مطابقت با تم کلی مورد بررسی قرار گرفته است و هنر آن برای آن دوران منسجم و قانع‌کننده است. با این حال، عمارت به دلیل ترکیب هوشمندانه نورپردازی و موسیقی متن اتمسفریک، بسیار ترسناک است.

 اغلب احساس انزوا خواهید کرد، زیرا شخصیت‌های غیرقابل بازی فقط زمانی ظاهر می‌شوند که اتفاق مهمی در حال رخ دادن است، بنابراین هنگام گشت و گذار در راهروهای سایه‌دار به تنهایی، احساس می‌کنید که از بقیه جدا افتاده‌اید. موسیقی پس‌زمینه فقط تا حدودی با آن دوره مطابقت دارد، اما در انتقال فضای وهم‌آور و کمی عرفانی به خوبی عمل می‌کند. موسیقی با حرکت در سراسر عمارت تغییر می‌کند و هر چه رسیدن به یک ایست بازرسی خاص بیشتر طول بکشد، استرس و وحشت شما بیشتر می‌شود.

گیم پلی بازی Glass Rose سونی 2

این وحشت از این واقعیت ناشی می‌شود که هر فصل محدودیت زمانی دارد. بازی Glass Rose در ساعات مختلف روز، در یک دوره زمانی سه روزه، ساختار یافته است. یک ساعت درون بازی مستقیماً معادل یک ساعت واقعی زمان بازی است، اما تکمیل برخی از فصل‌ها فقط ده دقیقه طول می‌کشد در حالی که برخی دیگر تقریباً یک ساعت کامل طول می‌کشد. 

پس از انجام وظایف خود، بازی به جلو می‌رود، بنابراین لازم نیست تا پایان ساعت صبر کنید، اما باید تمام اهداف تعیین شده (که همیشه واضح نیستند) را قبل از اتمام ساعت تکمیل کنید. اگر به موقع کار را تمام نکنید، بازی از نو شروع می‌شود و شما را مجبور می‌کند ساعت را دوباره بازی کنید و مقداری از «امتیازهای ذهنی» خود را از دست بدهید. امتیازهای ذهنی مانند یک واحد پول درون بازی هستند که باید آنها را جمع‌آوری و برای استفاده در طول مکالمات ذخیره کنید.

 وقتی یک شخصیت اطلاعات را پنهان می‌کند، می‌توانید از این امتیازها برای کاوش در حافظه او و درک آنچه واقعاً اتفاق افتاده است، استفاده کنید. امتیازها از چندین طریق جمع‌آوری می‌شوند: با کلیک کردن روی پروانه‌های پراکنده در سراسر بازی، با تکمیل مینی‌گیم‌های اختیاری مانند تانگرام - که شبیه به برداشت ژاپنی از پازل است - و با رسیدن به پایان یک فصل، زمانی که امتیازها تکمیل می‌شوند.

مواردی مانند عکس‌ها و نامه‌ها را می‌توان کشف و به عنوان سرنخ نگه داشت، اما گلس رز هیچ موجودی استانداردی ندارد و داستان شامل معماهای معمول بازی‌های ماجراجویی نیست. در طول بازی با اشیاء تعاملی روبرو خواهید شد، اما برای مثال نیازی به "استفاده" از کلید قفل نخواهید داشت، زیرا این اقدامات به طور خودکار انجام می‌شوند.

 رابط کاربری اشاره و کلیک است و بازی ظاهراً از ورودی ماوس USB پشتیبانی می‌کند، اما کنترل با یک گیم‌پد با حرکت دادن مکان‌نما با پد جهت‌دار انجام می‌شود. متأسفانه، پیدا کردن مواردی برای تعامل می‌تواند یک مشکل باشد.

 تمایز کمی بین اشیاء ثابت و آنهایی که می‌توانید استفاده کنید وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد، و نقاط ذهنی اغلب در اشیاء پنهان هستند که انتظار ندارید - کلیک کردن روی یک مبل ممکن است بدون هیچ دلیل خاصی یکی را کشف کند. انیمیشن شخصیت محدود است، بنابراین وقتی یک آیتم کشف می‌شود، به جای اینکه تاکاشی را در حال راه رفتن و برداشتن آن نشان دهید، نمای نزدیکی از آن شیء روی صفحه نمایش داده می‌شود.

مکالمات از یک رویکرد منحصر به فرد به نام "سیستم کلمات آزاد" استفاده می‌کنند. پس از اینکه یک شخصیت با شما صحبت کرد، آخرین پاراگراف صحبت او روی صفحه نمایش داده می‌شود و شما می‌توانید هر کلمه یا کلماتی را که باید بیشتر دنبال کنید، هایلایت کنید. گاهی اوقات بازی می‌تواند در مورد تعداد کلماتی که باید هایلایت کنید تا پاسخ صحیح فعال شود، سخت‌گیرانه باشد. 

این شامل آزمون و خطای زیادی در آزمایش کلماتی است که کار می‌کنند، اما به شما اجازه تلاش‌های نامحدود بدون هیچ جریمه‌ای داده می‌شود. برخی از کلمات هیچ پاسخی ایجاد نمی‌کنند، اما حتی کلمات غیر حیاتی نیز می‌توانند پاسخی ایجاد کنند، بنابراین موفقیت ممکن است شامل امتحان کردن هر کلمه قبل از یافتن جایزه بزرگ باشد. 

برای پیچیده‌تر کردن این روش، می‌توانید از امتیازهای ذهن خود برای فعال کردن "داوری الهی" استفاده کنید، جایی که به جای نمایش کلمات واقعی گفته شده، می‌توانید ببینید که شخصیت هنگام گفتن آنها واقعاً به چه چیزی فکر می‌کرده است. همچنین چندین مکالمه کلیدی وجود دارد که در آنها فقط می‌توانید یک کلمه را انتخاب کنید، و هر کلمه به شیوه‌ای متفاوت بر موقعیت تأثیر می‌گذارد.

علاوه بر مکالمات و تانگرام‌ها، که شکلی از پیش تعیین‌شده را تشکیل می‌دهند و نکاتی را در مورد مسیر بعدی نشان می‌دهند، گلس رز شامل مکانیک بازی مورد علاقه همه است: رویدادهای QuickTime! در این نقاط - که خیلی رایج نیستند؛ شاید دو یا سه بار در روز - دو یا چند گزینه مانند "به چپ بپر" یا "به راست بپر" روی صفحه نمایش داده می‌شوند و برای انتخاب صحیح به واکنش سریع نیاز دارند. زمان مجاز می‌تواند بسیار کوتاه باشد و شما به دلیل اشتباه در انتخاب این گزینه‌ها امتیاز ذهنی خود را از دست می‌دهید.

 اگر تمام امتیازهای خود را از دست بدهید، بازی تمام می‌شود و مجبور می‌شوید آخرین بازی ذخیره خود را دوباره بارگذاری کنید و از آنجا ادامه دهید. همچنین می‌توانید قطعات قلب امی را جمع‌آوری کنید که به شما کمک می‌کند تا بهترین پایان را داشته باشید یا خیر. این یک ماموریت فرعی بود که من هرگز به طور کامل آن را درک نکردم، زیرا قضاوت در مورد اینکه چه زمانی به اندازه کافی امتیاز جمع‌آوری کرده‌اید، دشوار است.

خوشبختانه، فایل‌های کمکی وجود دارند که با معرفی هر عنصر جدید گیم‌پلی ظاهر می‌شوند و درک نحوه بازی در هر بخش را آسان‌تر می‌کنند. این کاملاً ضروری است، زیرا رشته‌های مختلف زیادی برای این کمان وجود دارد. بازی همچنین نکات و راهنمایی‌های زیادی در مورد آنچه باید در مرحله بعد انجام دهید ارائه می‌دهد. 

با ورود به یک اتاق، مجموعه‌ای از تصاویر ظاهر می‌شوند که به عنوان راهنمایی برای آنچه باید روی آن تمرکز کنید عمل می‌کنند و هنگامی که از اتاق خارج می‌شوید، هر شخصیت حاضر معمولاً یک اشاره ظریف به شما می‌دهد که در مرحله بعد باید به کجا بروید. دفترچه خاطرات درون بازی شما همچنین به پیگیری تمام سرنخ‌ها و شخصیت‌ها کمک می‌کند و در طول بازی از طریق منوی مکث قابل دسترسی است. 

چنین کمک درون بازی خوب است، اما یک مشکل بزرگ این است که اکثر رویدادها و مکالمات باید به ترتیب بسیار خاصی انجام شوند. دانستن اینکه می‌خواهید در مرحله بعد چه چیزی را بررسی کنید، می‌تواند ناامیدکننده باشد، اما متوجه شوید که باید منتظر بمانید تا یک شخصیت خاص به آن اتاق منتقل شود تا بتوانید به آن دسترسی پیدا کنید. این یک پیشرفت بیش از حد خطی ایجاد می‌کند که واقعاً اجازه نمی‌دهد چندین رشته تحقیق در هر زمان وجود داشته باشد.

از چهار پایان بازی Glass Rose، تنها یکی واقعاً مثبت است، هرچند که تقریباً در مقیاس مستقیم عمل می‌کنند و هر کدام کمی بهتر از قبلی هستند. سه پایان از چهار پایان کاملاً به یک مکالمه در روز آخر بستگی دارند. این ناامیدکننده است، اما به این معنی است که می‌توانید بازی خود را از ابتدای روز آخر دوباره بارگذاری کنید تا نتیجه را تغییر دهید. پایان دیگر تا حدودی به تعداد قطعات قلب جمع‌آوری‌شده بستگی دارد و احتمالاً انگیزه کافی برای بازی از ابتدا فقط برای رسیدن به بهترین میان‌پرده نیست.

 به غیر از پایان‌های مختلف، واقعاً هیچ ارزش تکرارپذیری وجود ندارد، مگر اینکه جزئیات داستانی را که ممکن است بار اول از دست داده باشید، پر کنید. برای یک بار بازی، Glass Rose یک بازی طولانی نیست، زیرا تمام اکشن‌ها در یک خانه قرار دارند و هرگز احساس بی‌هدفی نمی‌کنید. البته، می‌توانید زمان خود را با معماهای اضافی و جستجوی اقلام اختیاری افزایش دهید، اما اگر گیر نکنید یا مجبور به بارگیری مجدد مکرر نشوید، بازی احتمالاً بیش از چند روز برای ماجراجویان باتجربه طول نخواهد کشید.

جمع بندی

 در مجموع، اگر برای یک معمای پیچیده ارزش قائل هستید و مایلید واقعاً به درک خط داستانی متعهد شوید، Glass Rose یک دنیای بازی جذاب برای کاوش خلق کرده است. داستان پشت صحنه چشمگیر است، اما برای بهره‌مندی حداکثری از تجربه، باید عمیقاً به آن پرداخته شود. با این حال، به عنوان یک بازی، مکانیک‌های بازی می‌توانند طاقت‌فرسا باشند. محدودیت‌های زمانی، QTEها و نقاط ذهنی (که معادل «جان» هستند) معمولاً از عناصر اصلی ژانرهای دیگر هستند، اگرچه این قطعاً یک بازی اکشن نیست. 

ماهیت آزمون و خطای مکالمات اغلب بی‌نتیجه است و حتی کاوش‌های اولیه در اواخر بازی، زمانی که نکات بسیار کم و پراکنده هستند، به یک امر «همه جا کلیک» تبدیل می‌شود. بنابراین، این بازی مطمئناً برای همه مناسب نخواهد بود، اما اگر سیستم PlayStation 2 مبتنی بر PAL دارید، کاوش در عمارت سینما باید برای نگه داشتن شما کافی باشد، البته تا زمانی که بتوانید ذهن خود را با معمای ذهن‌خراش آن آشنا کنید.

 نکات مثبت:

• داستان قوی اگر بتوانید آن را بفهمید
• طراحی صحنه شیک
• سیستم مکالمه جالب

نکات منفی:

• دنبال کردن داستان می‌تواند دشوار باشد
• مکانیک‌های بازی بیش از حد نامرتبط
• اغلب به آزمون و خطا متکی است