خرید بازی Galerians PS1 پلی استیشن 1

معرفی بازی Galerians PS1

Galerians یک بازی ویدیویی ترسناک بقا است که در سال ۱۹۹۹ توسط Polygon Magic برای پلی‌استیشن توسعه داده شد. این بازی پسری به نام ریون را دنبال می‌کند که متوجه می‌شود دارای قدرت‌های روانی است.

من از آزار کودکان می ترسم. من از خشونت جوانان می ترسم. من از نوجوانان معتاد به مواد مخدر می ترسم.این بازی از تمام آن ترس استفاده می کند.جدیدترین پیشنهاد کریو، Galerians، یک اسید در ژانر Survival Horror است که توسط Resident Evil پیشگام شده است. این در یک بیمارستان وحشتناک شروع می شود، با دانشمندان غیرانسانی که روی یک پسر جوان محدود و بی اراده آزمایش می کنند. 

کاملاً وحشتناک است، و بازی هرگز از آنجا رها نمی شود. در واقع، خیلی بدتر می شود. با یک خط داستانی غم انگیز در مورد یک کودک تله‌کینتیک، سوژه‌های آزمایش سایبورگ که او را شکار می‌کنند، داروهای PPEC که تنها دفاع قهرمان ما را فراهم می‌کنند و در عین حال بدن او را می‌خورند، رایانه‌ای با ذهنی که جهنم علیه بشریت دارد، و جامعه ای بی رحم که از قتل آنها استقبال می کند، این بازی سرگرمی بزرگسالان است. تیره تر از سیاه است و با خوشحالی در گناه غرق می شود.

متهم کردن این بازی به بازی پلات و اتمسفر بیش از گیم پلی یک پلیس منصف است. در تلاش 10 ساعته، بازیکنان ممکن است در مجموع با 50 دشمن روبرو شوند. حساب را انجام دهید، و می بینید که عمل زیادی در آنجا وجود ندارد. در مقایسه با Resident Evil، با انبوهی از پازل‌ها و زامبی‌ها برای عبور از آن، Galerians  خواب‌آلود و خسته‌کننده است. اما این سرعت وهم‌آور و سکانس‌های اکشن تلو تلو خوران است که به بازی حس و روحیه تاریک می‌دهد. کنترل ممکن است متوسط باشد، اما تجربه نهایی فراموش نشدنی است.

داستان بازی Galerians پلی استیشن 1

هدف Galerians آمیختگی ژنتیکی و شبیه سازی برای تولید کارگرانی که می توانند در شدیدترین شرایط مقاومت کنند. انسان نماهای مصنوعی ایجاد شده توسط DOROTHY. همانطور که برنامه ریزی شده است، با دستورالعمل های DOROTHY مطابقت خواهد داشت.

از همان ابتدای این بازی، کلاس و سبکی در Galerians وجود دارد که در اکثر بازی‌های هک‌شده، تست‌شده و سریع‌الوجود در پلی‌استیشن وجود ندارد. اگرچه داستان آشنا است، اما مشتق به نظر نمی رسد. طراحی صمیمانه، دقیق و هوشمندانه است. 

به عنوان مثال، هر تصور تصوری از این که چه نوع زامبی مصنوعی ممکن است توسط یک کامپیوتر پخته شود، به سرعت از بین می‌رود که با اولین ساخته، یک شرور عروسکی به نام خرگوش مواجه شوید. مستقیماً از شهر تاریک خارج شدند، به اندازه کافی درست است، اما این شرورها همچنین صحنه را برای نوآر دهه 1940 آماده کردند که بعداً در بازی به صحنه تبدیل شد. بسیار شیک و خوش سلیقه.

هنگامی که شخصیت اصلی، پسری 14 ساله به نام ریون، با قدرت های روانی خود فرار می کند، Galerians  یک مرد دیوانه کننده به جهنم صنعتی تبدیل می شود. در حالی که Resident Evil 2 PS1 بیشتر با پریدن زامبی‌ها از کمدها و گوشه‌ها شوکه می‌شود (و Galerians سهم خود را از این نمونه‌ها دارد)، ترس در این بازی بیشتر در پیچ‌ش‌های داستانی تکان‌دهنده ایجاد می‌شود. اجساد عزیزان شما در کابینت های خانه خانواده شما محبوس شده اند. یک شی را اسکن یا لمس کنید و ریون ممکن است قبل از بازگشت به این کابوس، یک فلاش بک فراموشی به دوران کودکی خود داشته باشد. 

در یک نمونه، مردی به شما راهنمایی می کند که کجا دوست گم شده خود را پیدا کنید. سرنخ را جستجو کنید، متوجه خواهید شد که شاه ماهی قرمز بوده است. چرا آن مرد شما را گمراه می کند؟ سوال هرگز پاسخ داده نمی شود. وقتی ریون برای بازجویی دوباره از مرد بازمی گردد، جسد خون آلود او را می بیند که در غرفه حمام پر شده است.

حتی اگر از گیم پلی بازی Galerians که سلیقه ای است و دارای مشکلاتی است لذت نمی برید، باید به چشم انداز و دید سازش ناپذیر این بازی احترام گذاشت. لغزش هایی وجود دارد (ریون اتاق های پر از اسلحه را پیدا می کند، اما هیچ تفنگی را نمی گیرد، و به یک نفر اعتماد می کند، حتی اگر ما بازیکن می دانیم که یک گالری بدخواه هستیم)، اما رویکرد کلی زیرکانه و خوب است. تحقیق کرد.

این داستان سرایی بدیع، کاملاً بالغ و به حق برای کودکان نامناسب است. وقتی ریون با یک فروشنده مواد مخدر روبرو می شود، دستفروش او را به عنوان یک معتاد می بیند. او می گوید که می تواند بگوید - صورت پسر هدر رفته است. در سوئیت پنت هاوس یک هتل مخروبه، مردی با یک بطری در یک دست و یک تفنگ پرقدرت با سلاح در دست دیگر روی تخت می نشیند. 

در طی یک پرواز، ریون یک هوکر را پیدا می کند که مردان را تحقیر می کند و وقتی وارد می شود گریه می کند. در اتاقی دیگر، مردی در حال ساخت بمبی است که شهر را منفجر کند. هر دری را می توان اسکن کرد تا ببیند به چه گناه پلید فکر می شود.

Crave باید به خاطر دست نخورده نگه داشتن این واردات ژاپنی (که توسط Polygon Magic ایجاد شده است) ستایش شود. نه تنها طرح داستان تا حد ممکن شوم است، مملو از گناه و فعالیت های غیر اخلاقی است، بلکه سلاح اصلی شخصیت اصلی زیر سن قانونی مواد مخدر است.

 ریون قرص هایی می زند تا سلامتی خود را دوباره پر کند و برای تزریق سوخت مواد مخدر به نیروهای روانی خود شلیک می کند. دیدن یک پسر صرفاً در حال مصرف مواد مخدر، که در واقع تأثیرات منفی خود را بر بدن او در حین بازی می‌گذارد، نگران‌کننده و در عین حال به‌طور عاطفی فریبنده است.

گیم پلی بازی Galerians پی اس 1

Galerians  را «رزیدنت اویل منهای اسلحه‌ها» می‌نامند، و در حالی که امیدوار بودیم این تعداد بیشتر شود، اما واقعاً میزان آن همین است. این یک سفر سرگرم کننده است، اما تقریباً آزاردهنده نیست. ریون دارای قدرت های روانی است که می تواند با ذهن خود به دشمنان حمله کند. انفجارهای روانی نیروی آتش نالکون به طرف حریف تابیده می شود و امواج قرمز باعث شعله ور شدن دشمن در آتش می شود. 

هیچکدام انیمیشن مسیری ندارند (حملات به نوعی مانند پرتاب کارت Gambit در مبارزان کپکام عمل می‌کنند)، و حرکات در نیمه راه به صورت خودکار هدف‌گیری می‌کنند، که باعث می‌شود بازیکنان احساس کنند چیز زیادی برای گیم‌پلی نبرد وجود ندارد. باس‌ها یک امر ظریف‌تر هستند و سرگرم‌کننده‌ای چالش‌برانگیز هستند، اما حمله یک عنصر بسیار کم‌کلید در بازی است که باید تمرکز بیشتری می‌شد.

با توجه به این نکته، تنها سه حمله وجود دارد (Nalcon، Red، و سومی که در اواخر بازی پیدا می‌کنید)، بنابراین گیم‌پلی در مقایسه با Resident Evil بسیار ساده است. شما نمی توانید مواد مخدر را ترکیب کنید و مانند Resident Evil 3 PS1 سلاح های ترکیبی بسازید، بنابراین سلاح ها محدود هستند. (و ترکیب دیوانه کننده داروها و دوز کپسول های مرموز چقدر عجیب است؟)

همچنین، ریون یک دستگاه سنجش اعتیاد/خشم دارد که هر زمان که یک ماده مخدر مصرف می‌کند، ساخته می‌شود و از آن برای حمله روانی استفاده می‌کند. این مقدار زیادی استراتژی به نبردها می دهد، زیرا وقتی ریون در AP حداکثر می شود، "شورت می زند"، به این معنی که تبدیل به یک بمب ساعتی می شود. 

سلامتی و قدرت مانور او به سرعت کاهش می یابد، زیرا او با یک میگرن کوبنده دست و پا می زند تا در نهایت مرده به زمین می افتد. این سردرد همچنین قدرت روانی او را از بین می‌برد و شوک‌هایی را وارد می‌کند که سر هر کسی را که به او نزدیک می‌شود، به سبک اسکنر می‌فرستد.

متأسفانه، Polygon Magic در طراحی بازی با ساختن AP ریون حتی زمانی که او تحت تأثیر نیست، اشتباه کرده است. این ایده دائماً سطح وحشت را افزایش می داد، زیرا هر اتاقی که شما کاوش می کنید یک نقطه دیگر به سمت "کوتاه کردن" به سمت مرگ است. با این حال، در عمل، گیم‌پلی از این موضوع آسیب می‌بیند، زیرا گیمرها حتی زمانی که کار اشتباهی انجام نمی‌دهند، به حداکثر می‌رسند.

 این را با این واقعیت ترکیب کنید که داروی تسکین دهنده خشم/پرخاشگری بسیار کم است، و شما یک بازی دارید که در آن بهتر است از نبردها اجتناب کنید. این مانند یک Resident Evil است که در آن گیمرها از ترس اینکه قهرمان STARS خود در اثر وحشت افسرده شود و اسلحه را به سمت خود بچرخاند، از اینکه کریس ردفیلد با زامبی‌ها مبارزه کند یا اتاق‌های زیادی را کاوش کنند، می‌ترسند.

بدون معماهای زیادی برای حل در Galerians، و تعداد محدودی از اکشن، بازی بسیار مناسب‌تر با ماجراجویی‌های دو بعدی قدیمی مانند برج ساعت یا فانتاسماگوریا برابری می‌کند. باس‌ها و مبارزات بیشتر از اینکه گیم‌پلی را ارائه کنند، آن‌جا هستند تا گیم‌پلی را از بین ببرند. و از این نظر، کنترل سنگین اما خوب است. 

به عنوان مثال، مبارزه با بیش از یک Galerian تقریبا غیرممکن است، اما این بخشی از جذابیت است. اگر در آن موقعیت قرار گرفتید، بهتر است از ذهن خود استفاده کنید تا نیروهای ذهنی. گیمرهای احمقی که با انگشت ماشه دچار مشکل می شوند، هر بار مرده خواهند شد. هنگامی که بازی در یک سکانس اکشن کلیدی قرار می گیرد، کنترل به خوبی مانند Resident Evil عمل می کند. 

این بدان معناست که ریون روی پاشنه‌های خود می‌چرخد و در مانور دادن در راهروهای تنگ یا بیرون‌زدن اشیاء (دقیقاً مانند Resident Evil Code Veronica x ) مشکل دارد، اما هنوز هم زمانی که گیمرها ویژگی‌های کنترل اول شخص را در مرحله سوم یاد بگیرند، می‌تواند با دشمن خود روبرو شود. -نمای شخص

جمع بندی

در کل، Galerians یک ضعف جزئی از نظر گیم پلی است. این یک Resident Evil کمتر است، با گزینه های کمتر و قوانین بازی محدودتر (ریون حتی یک کیسه محدود برای داروهای خود دارد، به این معنی که ممکن است سهام کافی برای نبرد با یک رئیس را نداشته باشد، حتی اگر عرضه فراوان باشد). این کنترل در نهایت به یک بازی مینیمال تر از آنچه که می شد، با یک ماجراجویی خطی، باس های طرح دار و سادگی خسته کننده ختم می شود. این یک بازی بسیار حساب شده است و برای همه مناسب نیست.

اما اگر علائم ترک ناشی از داستان‌های ضعیف، شخصیت‌های کلیشه‌ای، و بازار انبوه تولید شده را دارید،Galerians یک برف خالص است. برای یک بازی بزرگسالان که واقعاً برای بزرگسالان است به کریو اعتبار بدهید. بچه های بی حوصله و بیش فعال اینجا جایی ندارند، و در حالی که من عاشق گیم پلی لایه ای بیشتر بودم، این کیفیت بالغ بسیار مورد قدردانی قرار می گیرد.

وقتی Quake بازی می‌کنم، هر وقت یک زامبی منفجر می‌شود یا سرش بیرون می‌آید، می‌خندم. گالری ها برای یک بار هم که شده همه چیز را جدی گرفتند، مثل یک فیلم ترسناک قدیمی که با حساسیت های مدرن آمیخته شده بود. به سیخ کشیدن مذهب، دولت، تکنولوژی، سوء استفاده، فرهنگ مواد مخدر و خیلی چیزهای دیگر، گالری ها دوباره مرا ترساندند. و این چیز خوبی است.

مزایا:

-داستان عالی
-فضای عالی
-قدرت های منحصر به فرد
CGI های عالی

معایب:

مکانیک بازی عجیب و غریب طراحی شده است تا شما را همراهی کند
-بازی بسیار کوتاه است
-می توانست از انواع قدرت بیشتری استفاده کند