تریلر بازی The Dark Pictures Anthology House Of Ashes کامپیوتر

گیم‌پلی بازی The Dark Pictures Anthology House Of Ashes پی سی

صحبت از رویدادهای سریع شد، لازم به ذکر است که بازی قبلی یک مشکل مهم را برطرف کرده است: هشدار قاطع قبل از فشار دادن یک دکمه. در خانه خاکستر، این اتفاق هر از گاهی می‌افتد و به معنای واقعی کلمه غیرممکن است که بفهمید با صحنه‌ای روبرو هستید که ممکن است کسی بمیرد یا کمی زخمی شود، بدون اینکه چیزی تغییر کند. علاوه بر این، خانه خاکستر اکنون به شما امکان می‌دهد از بین سه سطح دشواری انتخاب کنید که به معنای بازه زمانی کوتاه‌تری است که در آن باید دکمه‌های نمایش داده شده روی صفحه را فشار دهید.

و با توجه به اینکه خانه خاکستر در نهایت چیزی بیش از یک ماجراجویی گرافیکی مدرن نیست، نمی‌تواند غیر از این باشد، جایی که شما توهم کاوش در محیط‌های پیچیده‌تری را دارید که در واقع همه راهروهایی با حداکثر یک دوراهی در جاده هستند که به بن‌بست یا رازی برای کشف شدن منتهی می‌شود. بنابراین واضح است که از نظر طراحی مراحل هیچ تکاملی رخ نداده است، که هنوز بسیار ابتدایی و پیش پا افتاده است. 

به همین ترتیب، تعداد صحنه‌های فیلمنامه‌ای یا میان‌پرده‌هایی که نیاز به مداخله سریع دارند، اساساً مانند سایر قسمت‌های این مجموعه است.جیسون کولچک و نیک کی دوستان بسیار نزدیکی هستند و خود را در مواجهه با یک کابوس بیدارکننده خواهند یافت.

بازی House of Ashes اکنون به شما اجازه می‌دهد آزادانه حرکت کنید و دوربین را به دلخواه بچرخانید، اما با توجه به اینکه اکثر محیط‌ها بسیار بسته، باریک و قطعاً با فضای کمی برای مانور هستند، دوربین اغلب دچار مشکل می‌شود و گاهی اوقات حتی درست کنار سر شخصیت اصلی قرار می‌گیرد و بازیکن را گیج می‌کند. هنگام حرکت، می‌توانید از نور کم محیط استفاده کنید یا چراغ قوه را روشن کنید، که البته به دلایلی غیرقابل توضیح، حرکت شما را کند می‌کند.

این انتخاب هیچ تاثیری بر گیم‌پلی ندارد و صرفاً یک مانع است، زیرا در House of Ashes حتی یک لحظه هم وجود ندارد که بتوانید واقعاً توسط موجودی در زمان واقعی تهدید شوید. اگر هدف ایجاد غوطه‌وری بیشتر با آرام‌تر کردن گیم‌پلی بوده است، هدف تنها نیمی از آن و در صحنه‌های خاص و پرتنش بسیار کمی محقق شده است. از سوی دیگر، اگر این تلاش بزرگی برای تکامل مکانیک‌های رو به زوال بوده است، نیازی به گفتن نیست که ایده Supermassive Games یک شکست کامل بوده است.
ریچل کینگ در مرکز یک مثلث عشقی قرار دارد که مشکلات زیادی برای گروه ایجاد خواهد کرد.

از سوی دیگر، در مقایسه با گذشته، بازی بلافاصله در ارائه وقایع روان‌تر به نظر می‌رسد و تغییر مداوم دیدگاه بین شخصیت‌ها - که برخی ممکن است آن را آشفته و دشوار بدانند - دقیقاً همان چیزی است که ما بیش از همه از آن قدردانی کردیم و همیشه سرعت را در سطح بیش از حد کافی نگه داشتیم.

کالکتیبل‌های معمول به عنوان یک چسب داخلی بین بازدیدها عمل می‌کنند و لحظات بیشتری از سرگرمی و رشد بازیکن را فراهم می‌کنند: اسراری که باید کشف شوند در سراسر نقشه پراکنده شده‌اند، و همچنین تبلت‌هایی که از طریق آنها می‌توان پیشگویی‌های اجتناب‌ناپذیر را تجربه کرد. به طور خلاصه، از نظر محتوا چیز جدیدی در زیر آفتاب وجود ندارد، اما ما در مورد نوعی ماجراجویی صحبت می‌کنیم که چیز زیادی را به شانس واگذار نمی‌کند و از تمایل خود برای روایت یک داستان، هر چقدر هم که موفق باشد، خسته شده است.

خانه خاکستر، برای اولین بار در این مجموعه، از جنگ برای قرار دادن ما در فرماندهی جناح‌های مختلف استفاده می‌کند. دقیقاً در تحلیل روابط بین پنج شخصیت اصلی است که ما به شیوه‌ای بسیار بهتر از گذشته، به روانشناسی شخصیت‌ها می‌پردازیم. این موضوع برخی از انتخاب‌ها و واکنش‌هایی را که با ماهیت فراگیر بازی در تضاد هستند، رد نمی‌کند، اما همه چیز بسیار جذاب‌تر از Little Hope و به ویژه Men of Medan به نظر می‌رسد. 

توصیف روابط بین فردی بدون لو دادن عناصر یک بازی که کاملاً به روایت و طرح داستان متکی است، دشوار است، بنابراین خود را به این محدود می‌کنیم که بگوییم هرگز در مجموعه Dark Pictures Anthology به این اندازه به شخصیت‌های اصلی خاص علاقه‌مند و در عین حال از آنها متنفر نبوده‌ایم و در نهایت تصمیمات دشواری گرفته‌ایم که گاهی اوقات برای خیر عمومی ضروری هستند.

مثل همیشه، پایان‌های متعددی وجود دارد و شما می‌توانید با نجات همه یا هیچ کس به پایان برسید و این به بازیکن واگذار می‌شود که تصمیم بگیرد چگونه با زندگی پنج شخصیت بدشانس بازی کند. برای اینکه ایده‌ای از سفرمان به شما ارائه دهیم، به تیتراژ پایانی رسیدیم که سه شخصیت هنوز در امان هستند و شخصیت چهارم در لحظات پایانی، به شیوه‌ای قهرمانانه و دلخراش، می‌میرد.

در اعماق چه چیزی نهفته است؟ با دقت نگاه کنید، زیرا داستانی موازی از گذشته وجود دارد که برخی از داستان‌های پس‌زمینه‌ی ترسناک را آشکار می‌کند.باید اعتراف کرد که House of Ashes مطمئناً لحظات عالی خود را دارد، که برخی از آنها حتی به بالاترین قله‌های کل مجموعه می‌رسند، با این حال دائماً احساس می‌شود که اساساً همان بازی است، تنها تفاوت آن تغییر در محیط و داستان است.

با جهش نسلی، می‌توان انتظار تحولات واضحی را داشت، اما بدیهی است که باید زمان را به جلو حرکت دهیم و امیدوار باشیم که قسمت بعدی بتواند دوباره به میدان بیاید و سرانجام مجموعه ترسناک Supermassive Games را در کانون توجه قرار دهد.

گرافیک بازی The Dark Pictures Anthology House Of Ashes

ما همچنین از نظر جزئیات گرافیکی و پشتیبانی از هدست‌های DualSense و Pulse 3D انتظار بیشتری داشتیم. ما بازی را فقط روی PS5 آزمایش کردیم و فراتر از گزینه دوگانه کلاسیک که به کیفیت و عملکرد اختصاص داده شده است، باید اعتراف کنیم که نتیجه نهایی ترکیبی است. در چندین صحنه، می‌توانید متوجه پیشرفت‌های فنی، نحوه انعکاس نور به طور مداوم روی چهره‌ها و سطوح و مدل‌سازی چندضلعی دقیق‌تر شوید. با این حال، در بخش‌های دیگر بازی، گاهی اوقات می‌توانید بافت‌های با وضوح پایین را روی دیوارها، درها و عناصر صحنه مشاهده کنید که باعث ایجاد یک قطع ارتباط عجیب با شخصیت‌ها می‌شود.

به نظر می‌رسد که این شخصیت‌ها، درست مانند نسل قبل، هنوز هم کمی بیش از حد در صورت خود عضله دارند و حالت‌های چهره آنها همیشه واقعی نیست. پشتیبانی از پد نسبتاً بی‌روح است و فراتر از بازخورد لمسی باورپذیر هنگام فرو ریختن سازه‌ها، پا گذاشتن روی سنگفرش‌ها و ضربه زدن شدید به دشمن، چیز دیگری وجود ندارد که واقعاً شما را هیجان‌زده کند یا حتی باعث شود احساس قابل توجهی داشته باشید.

خانه خاکستر درست از جایی که امید کوچک تمام شده بود، ادامه پیدا می‌کند. تخصص فنی تیم Supermassive همچنان عمدتاً بر بازتولید وفادارانه مدل‌ها متمرکز است، از جمله مثل همیشه، یک بازیگر هالیوودی. این بار نوبت اشلی تیزدیل بود که برای بازی در نقش اصلی زن، ریچل، استخدام شد، اما او نتوانست از دیگران پیشی بگیرد، در عوض در حاشیه باقی ماند و اغلب به سادگی با جریان همراه شد.

در مجموع، بازی House of Ashes روی PS5 - جایی که ما آن را بازی کردیم - عالی به نظر می‌رسد، اگرچه از نظر بافت‌ها و فضای داخلی غار استریل همیشه کاملاً قانع‌کننده نیست، اما در لحظات پایانی واقعاً می‌درخشد، زمانی که ذوق خلاقانه سازندگان بازی واقعاً در محیط‌ها می‌درخشد و به وضوح از نسخه‌های قبلی پیشی می‌گیرد.

موسیقی و صداگذاری بازی The Dark Pictures Anthology House Of Ashes کامپیوتر

 صداگذاری هم بهتر از این نیست و قطعاً می‌توانست بهتر استفاده شود. با توجه به عمق قابل توجه زمین و حس پوچی، صداهای آزاردهنده، صدای باد، صدای جیرجیر خفاش‌ها، صدای رعدآسای تیراندازی و کلی جلوه‌های صوتی که گاهی اوقات به سختی شنیده می‌شوند، به نظر می‌رسد فرصتی از دست رفته برای افزایش سطح تنش و عدم اطمینان ایجاد شده در بازیکن وجود دارد.

جمع بندی

House of Ashes داستانی بهتر از نسخه قبلی ارائه می‌دهد، واضح‌تر و متمرکزتر، با شخصیت‌پردازی منسجم‌تر و جذاب‌تر. نقص‌های معمول این حماسه هنوز پابرجا هستند. علاوه بر این، برخی از پیشرفت‌ها کافی نیستند و باعث می‌شوند بازی یک قدم به جلو و سپس یک قدم به عقب بردارد، گویی هنوز کاملاً آماده پذیرش آنها نبوده است. کسانی که از Little Hope یا Men of Medan ناامید شده بودند، منتظر چند شگفتی دلپذیر هستند، اما مجموعه بازی‌های Supermassive Games قطعاً نیاز به یک تغییر اساسی دارند.

House of Ashes یک گام مهم به جلو برای مجموعه‌ای است که هنوز برای رسیدن به هدف خود به تنظیمات دقیق زیادی نیاز دارد. با این حال، ما خوشحالیم که علیرغم چند کاستی و بهبود کلی کنترل‌ها که امیدواریم به زودی شاهد آن باشیم، سومین قسمت از مجموعه Dark Pictures Anthology از نظر روایت و نگارش روابط و دیالوگ‌ها که مهمترین جنبه‌های این تولیدات هستند، به طور قابل توجهی رشد می‌کند.

نقاط قوت

• داستان واضح‌تر و منسجم‌تر، با شخصیت‌پردازی خوب
• قابلیت تکرارپذیری بالا (حتی با دوستان) و نتایج باورپذیرتر
• قابلیت حرکت آزادانه دوربین
• دو جناح متخاصم، سرعت و غیرقابل پیش‌بینی بودن را حتی در داخل گروه فراهم می‌کنند.

نقاط ضعف

• اما زوایای دوربین کمی بیش از حد ناپایدار هستند
• شما هنوز هم با شکست خوردن فقط در یک QTE، که می‌تواند بدون هشدار اتفاق بیفتد، می‌میرید.
• طراحی مراحل پیش‌پاافتاده و محدود، اسکریپت‌های زیاد، کیفیت گرافیکی متناقض
• برخی از واکنش‌ها به رویدادها نسبت به سایرین انسجام کمتری دارند.
• رابط QTE بیش از حد تهاجمی است.