خرید بازی Beyond Good and Evil PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Beyond Good and Evil PS2

بازی Beyond Good & Evil در سبک اکشن-ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۳ و ساخته‌ی شرکت Ubisoft Montpellier است و توسط Ubisoft برای پلتفرم‌های PlayStation 2، Windows، Xbox و GameCube منتشر شده است.

Beyond Good and Evil  یک ماجراجویی علمی تخیلی از بازی‌ساز برنده جایزه، Ubisoft است. این داستان سوء استفاده های یک زن جوان به نام جید را در تلاش های روزنامه نگارانه اش برای افشای یک توطئه گسترده که تمام سیاره ای را که در آن زندگی می کند تهدید می کند، روایت می کند.

این بازی دارای دنیایی غوطه ور و باورپذیر با شخصیت های به یاد ماندنی، سبک بصری منحصر به فرد و کارهای زیادی برای انجام است. هیلیز سیاره ای پر از اسرار است، و وظیفه جید است که آنها را، چه بزرگ و چه کوچک، کشف کند.

بازی Beyond Good and Evil دارای داستانی قوی است که این عنوان تک نفره را از ابتدا تا انتها پیش می برد. به ندرت بازی جایی برای چیزی که با جریان داستان مطابقت ندارد باز می کند. همانطور که توضیح خواهم داد، این در نهایت هم یک چیز خوب و هم بد است. یا شاید باید بگویم "شیطان"؟ در هر صورت، بیایید از چنین کلماتی (har har) فراتر برویم و به گوشت خود بازی بپردازیم.

داستان بازی Beyond Good and Evil پلی استیشن 2

نوشتن در مورد فراتر از خیر و شر بدون اشاره به داستان، که کاملاً با گیم پلی بازی مطابقت دارد، به جای عقب نشینی، جرم است. در سیاره صلح‌آمیز و مستعمره‌ی انسان، هیلیز، یک نژاد بیگانه متخاصم که به نام DomZ شناخته می‌شود، حومه شهر را ویران می‌کند، شهروندان را می‌کشد یا می‌دزدد. تنها خط دفاعی این سیاره، بخش‌های برتر Apha هستند، سربازان بین‌ستاره‌ای که به موقع وارد شدند و شجاعانه DomZ را دور نگه داشته‌اند. یا دارند؟

تریلر بازی Beyond Good and Evil

وارد جید شوید، یک روزنامه نگار آزاد که در یتیم خانه ای برای کودکان قربانیان جنگ بزرگ شده است. در طی یک سری از رویدادها، جید گرفتار تلاشی زیرزمینی می شود تا شبکه فریبکاری که توسط بخش های مخفی آلفا بافته شده است را افشا کند و حقیقت را در پس امواج به ظاهر بی پایان آدم ربایی ها کشف کند. سلاح مخفی او دوربینش است که کاربردهای مختلفی در بازی دارد، در درجه اول برای گرفتن عکس از فعالیت های مشکوک و آپلود آنها در شبکه شورشیان برای روزنامه خود.

این پیش‌فرض داستانی هیجان‌انگیز را می‌سازد، مملو از اکشن قهرمانانه و مملو از خطرات بزرگ سینمایی. با این حال، «افشای شگفت‌انگیز» دقیقاً شگفت‌انگیز نیستند (به جز، ظاهراً برای هیلیان‌ها، که با هر مجموعه عکسی که جید منتشر می‌کند، بیشتر و بیشتر ناراحت می‌شوند).

هیچ پیچ و تاب یا چرخش اصلی تا پایان پایانی وجود ندارد، که بسیار بد است، زیرا فرصت های زیادی برای کار در یک داستان پیچیده تر و دراماتیک وجود داشت. منتظر «غریبه در سرزمین غریب» بعدی از فراتر از خیر و شر نباشید. از طرف دیگر، اجازه ندهید که شما را از خرید بازی باز دارد. داستان کاملاً سرگرم کننده است و بالاتر از استاندارد عمومی عناوین اکشن ماجراجویی است.

گیم پلی بازی Beyond Good and Evil پی اس 2

از زمان تتریس و پک من، یکی از نشانه‌های یک بازی واقعاً عالی، تجربه عمیق با تنظیمات کنترلی مینیمالیستی بوده است. از این نظر، هر توسعه‌دهنده بازی‌های ماجراجویی می‌تواند یکی دو چیز از Beyond Good and Evil یاد بگیرد. بیش از داستان، گرافیک یا صدا، طرح کنترل نابغه این بازی چیزی است که واقعاً آن را متمایز می کند.

جید با چوب آنالوگ سمت چپ حرکت می کند، در حالی که سمت راست برای زاویه بسیار مهم دوربین محفوظ است. دو دکمه شانه به او اجازه می دهد خم شود یا بدود، در حالی که دکمه سوم دوربین قابل اعتماد او را فعال می کند (برای افشای افراد شرور حیاتی است)، و دکمه مربعی برای انجام یک جهش چرخشی یا جاخالی (در مبارزه) استفاده می شود. 

این همه کرایه استاندارد است، اما ظرافت واقعی در دستورات دکمه X، دایره و مثلث نهفته است. با این سه دکمه، بازیکنان می توانند اشیاء را بردارند، از تاقچه ها بالا بروند، پایین بیایند، صحبت کنند، از آیتم ها استفاده کنند، آیتم هایی را به متحدان بدهند، به آن متحدان در جنگ فرمان دهند، سلاح جید را تاب دهند، عکس بگیرند، پرتابه شلیک کنند، غذا بخورند و غیره. 

میپرسی چطور؟ یک صفحه نمایش در گوشه سمت چپ بالای صفحه نمایش وجود دارد که نموداری از دکمه های X و دایره را نشان می دهد. هر زمان که Jade بتواند عملی را انجام دهد، آن عمل روی دکمه مربوطه نشان داده می شود. در غیر این صورت، دکمه ها خالی هستند.

فشار دادن مثلث به همراهان او دستور می دهد تا یک عمل خاص را انجام دهند یا از یک حرکت رزمی ویژه برای کمک به او استفاده کنند (در بقیه زمان ها از خود مراقبت می کنند). ساده است، اینطور نیست؟ و بدون نقص اجرا می شود. Beyond Good and Evil واقعاً می‌تواند موج جدیدی از بازی‌های بصری‌تر را نوید دهد، کنترل‌های نامرتب را به گیمرهای مکانیکی واگذار می‌کند و به بقیه اجازه می‌دهد تا خود را کامل‌تر در دنیای بازی غرق کنیم.

از این توضیحات، ممکن است به نظر برسد که گیم پلی واقعی فشرده و محدود کننده است. با این حال، این به دور از مورد است. جید همیشه بدون توجه به تنظیمات، دامنه حرکت آزاد دارد. شهروندان زیادی برای گفتگو با آنها وجود دارد و گفت و گوها عمدتاً با داستان به روز هستند، بنابراین همیشه چیزهای جدیدی برای شنیدن وجود دارد. مهم‌تر از همه، سبک‌های مختلفی از بازی وجود دارد که در Beyond Good and Evil گنجانده شده‌اند، که ذهن را متحیرکننده می‌کند.

کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد، بدون توجه به ترجیح شما. آیا می‌خواهید چند آدم بد را به باد انتقاد بگیرید؟ مبارزه ساده اما روان و جالب است. جید مانند رعد و برق حرکت می‌کند و می‌تواند با سهولت فوق‌العاده با چندین موج شرور مقابله کند - در واقع، مبارزه کاملاً یادآور Devil May Cry با ترکیب‌های خودکار است. 

سوار هاورکرافت فریب خورده خود شوید و بین یک مسابقه دور تمیز برای دریافت جایزه یا یک تعقیب و گریز خطرناک و پر از موانع در غار غارتگر یکی را انتخاب کنید. یک بازی رومیزی شبیه هاکی روی هوا و حتی برخی نبردهای هوایی دیوانه کننده و سرگرم کننده نیز وجود دارد. و به اندازه کافی ماموریت های حل پازل و مخفی کاری برای راضی نگه داشتن طرفداران این سبک ها وجود دارد.

با تشکر مجدد از کنترل های مبتکرانه، همه چیز یکپارچه به نظر می رسد. من در واقع از مسابقه دادن هاورکرافت Jade لذت بیشتری نسبت به برخی از بازی‌های مسابقه‌ای "بعضی" داشتم! در واقع، تنها مشکل واقعی من در یکی از آخرین ماموریت های مخفی کاری بود. زوایای دوربین تا حدی ثابت بود و محافظ ها به شدت به حرکات جید حساس بودند.

 اگر این بخش را تا این حد دشوار نمی کرد، بهتر بر روی یوبی سافت منعکس می شد. قبل از اینکه حتی به نیمه راه برسم، مجبور شدم صحنه را بیش از سی بار تکرار کنم. این نوع تنظیم نابخشوده خیلی سریع خسته کننده می شود.

شکایت دیگر من (و شکایتی که مدام تکرار خواهم کرد) این است که بسیاری از چیزها به اندازه کافی نبودند. بله، تنوع بسیار زیادی وجود دارد، اما تنها با هشت مسابقه (چهار مسابقه معمولی، چهار غارتگر)، یک حریف در بازی هاکی روی هوا و دو ماموریت ناچیز داگ‌فیت هوایی، احساس کردم کمی فریب خورده‌ام. 

من می‌خواستم چیزی بیشتر از چیزی را که Hillys ارائه می‌داد بچشم، اما افسوس که اصرار بازی برای هماهنگ کردن همه چیز با داستان، فرصت‌هایی را برای گیم‌پلی سرگرم‌کننده‌تر از دست داده است. من دوست داشتم ماموریت های جانبی و ماموریت های فرعی بیشتری را با شانس بیشتری برای کشف آزادانه این دنیای شگفت انگیز ببینم.

گرافیک بازی Beyond Good and Evil سونی 2

Beyond Good and Evil دارای برخی از واضح‌ترین و واضح‌ترین گرافیک‌هایی است که من در PS2 دیده‌ام (اگرچه آنها کاملاً مطابق با بازی‌های استاندارد طلایی مانند Soul calibur 2 در جزئیات نیستند). همه چیز در بازی رندر می شود و همه مدل های زنده (به ویژه Jade) تعداد چند ضلعی خوبی دارند.

با این حال، ترفند واقعی یوبی‌سافت این است که کل بازی را به گونه‌ای رنگ‌آمیزی و بافت‌بندی کرده‌اند که بیشتر شبیه سایه‌زنی سلولی است - به عبارت دیگر، خطوط واضح، رنگ‌های پررنگ و سایه‌زنی ساده‌شده با مدل‌های کاراکتر چند ضلعی صاف و رسا ترکیب می‌شوند تا برخی از آنها را به‌طور جدی تصاویری باحال ایجاد کنند. 

نه تنها Hillys عالی به نظر می رسد، بلکه قدرت پردازشگر صرفه جویی شده با سایه ندادن به تمام رگ های پیشانی Jade (به عنوان مثال) برای جلوگیری از حتی کمترین مقدار پاپ آپ استفاده می شود. با توجه به مسافت‌هایی که جید معمولاً می‌تواند به آنها خیره شود، این دو چندان چشمگیر است. تداخل جوی در حداقل است و بیشتر برای ایجاد حس فاصله واقعی استفاده می شود تا پنهان کردن هر گونه ضعف گرافیکی.

جهان و ساکنان هیلیز، از مناظر تا وسایل مکانیکی گرفته تا کوسه‌های دوپا (؟)، نه تنها به خوبی ارائه شده‌اند. آنها کاملا منحصر به فرد و فورا دوست داشتنی هستند. فقط در این دنیا یک گاو نیمه انسان با عینک آفتابی احتمالاً می تواند در خانه به عنوان یک بارمن به نظر برسد. همه چیز قابل تشخیص است، اما تا حدودی تلطیف شده است، با یک انیمه مشخص به ویژه ماشین ها و وسایل نقلیه.

خورشید نیز با سرعتی شتابان غروب و طلوع می کند که امکان غروب و طلوع های زیبا را فراهم می کند. این همیشه نقطه ضعف خاصی برای من بوده است - از Soul Blade تا Wind Waker، من عاشق بازی هایی هستم که خورشید را در آسمان حرکت می دهند. در اصل، همه چیز در فراتر از خیر و شر به نظر می رسد که به آنجا تعلق دارد. گاهی اوقات تقریباً به نظر می رسد که هیلیز ممکن است روزی وجود داشته باشد. با این حال، کرگدن‌های راست‌افاری کمی عادت کردند.

صداگذاری و موسیقی بازی Beyond Good and Evil

آهنگ موسیقی یک انحراف از هنجار بازی های ویدیویی است، زیرا آهنگ های صوتی معاصر و حتی یک زوج با آواز در آنها وجود دارد. این آهنگ‌ها واقعاً هیلیس را زنده کردند، زیرا آنها منعکس‌کننده برخی از سبک‌های موسیقی محبوب در اینجا روی زمین هستند، اما بدون چیزهای آزاردهنده، مانند اشعار به زبانی که من می‌توانم آن را درک کنم، که مانع از اجرای بازی شود.

نوار آکودا، شیرجه‌ای کثیف که بار را در Mos Eisley از اولین فیلم جنگ ستارگان به ذهن متبادر می‌کند، اگر این آهنگ نبود، یک نوع شیار با لاتین القاء شده با یک آهنگ بسیار جذاب نبود. خواننده با صدایی چرب در راس آن است.

 یک قطعه با صدای رگی و مقداری تکنو راک برای سکانس‌های نبرد وجود دارد که باعث پمپاژ خون می‌شود. حتی قطعات سینمایی و سمفونیک تری هم بودند که داستان را تکمیل می کردند. مشکل اصلی، یک بار دیگر، این است که به اندازه کافی نبود!

در طول تیتراژ پایانی، دو آهنگ کاملاً زیبا پخش شد و من احساس کردم که در هیچ جای دیگری از بازی وجود نداشتند. موسیقی متن فیلم درجه یک است، اما همچنین (متاسفانه) بسیار کم است.

نکته قابل توجه دیگر صداگذاری است که حتی عناوین A-List مانند Final Fantasy را با کیفیت خود شرمنده می کند. حتی یک هجا بی جا یا در آهنگ اشتباه نبود. صداها برای کاراکترها هم طبیعی است - صدای جید بدبینانه و صاف است، با حس شوخ طبعی تیز در زیر سطح، در حالی که "عمو"، خوک نیمه انسان، پیج، دقیقا همان چیزی است که من صدا می کنم. تصور می‌کردم که او شبیه یک کودگر قدیمی وحشی، خونگرم و شکم‌گوشت است.

در واقع صداگذاری کمی وجود داشت، که خوشایند بود، اما مواردی وجود داشت که احساس می‌کردم باید برخی می‌بودند و نبودند. اگرچه این به سختی قابل توجه بود. به طور کلی، صدا در Beyond Good and Evil  به همان اندازه خوب است.

جمع بندی

آیا هنوز در مورد وجود «فقدان کافی» در این بازی صحبت کرده ام؟ مشکل اصلی من با Beyond Good and Evil  این است که آن را در چهارده ساعت به پایان رساندم. یک گیمر ماهر که به مسابقه ها اهمیت چندانی نمی داد (جایی که من زمان زیادی را در آن سپری می کردم) به راحتی می توانست این کار را در دوازده انجام دهد و حتی کندترین ماجراجو نیز احتمالاً نباید بالای بیست باشد.

مطمئناً انگیزه‌هایی برای بازی دوم وجود دارد، اما بیشتر مشوق‌های مستقیم کوچک هستند. انگیزه اصلی که من برای بازی دوباره آن دارم این است که بازی و تماشای آن یک انفجار است. یک بازی به این خوبی به سادگی نباید اینقدر کوتاه باشد. بیشتر! بیشتر! از شما می‌خواهم، یوبی‌سافت، از این بازی بیشتر بسازید - حداقل یک دنباله!

Beyond Good and Evil همه چیز را دارد: یک خط داستانی جالب و درگیر، شخصیت‌های عالی، یک قهرمان دوست‌داشتنی و الگوی نقش برای دختران کوچک، گیم‌پلی بسیار متنوع، یک طرح کنترل نوآورانه، و گرافیک و صدا عالی - این بازی فاقد است. به اندازه کافی از آن من فقط این شکایت را مطرح می کنم زیرا یک بازی به این لذت نباید به این زودی تمام شود. من خریدی را توصیه نمی‌کنم به این دلیل - خوب خیلی بیشتر از بد است - اما با این وجود باید ارزش آن را تا حدودی کاهش دهم.

اتهام من به شما این است که امتیاز ارزش را نادیده بگیرید و همین امروز این بازی را بخرید! بازی‌های هوشمند و جدیدی مانند این نیاز به همه حمایت‌هایی دارند که می‌توانند دریافت کنند. Prince Of Persia Sands Of Time ، همچنین توسط Ubisoft و یک کفش در بازی سال 2003 با بسیاری از دارندگان PS2، تنها به این دلیل که نسخه X از یک سری بازی های معتبر نیست، یک شکست تجاری بوده است. جواهراتی مانند ICO و این بازی باید به نفع GTA  بعدی یا Final Fantasy کنار گذاشته شوند.

اگر ما به عنوان یک جامعه حمایت خود را از عناوین مستقل و نوآورانه نشان دهیم، صنعت و طرفداران هر دو آینده درخشانی در پیش خواهند داشت. Beyond Good and Evil دقیقاً چنین بازی ای است. همه چیز در مورد آن جادو است - و حتی اگر کمی کوتاه باشد، این یک بازی شگفت انگیز است که هیچ کس که تجربه کند به زودی فراموش نخواهد کرد.